Rozprawa na temat sezonu przebudzeniowego
Oto! Słuchaj! Żałosny krzyk córki mojego ludu dochodzi z dalekiego kraju: Czy nie ma Pana na Syjonie? Czy nie ma w nim jego Króla?
Jeremiasza 8:19
Nasze modlitwy, chociaż bardzo liche, są modlitwami ludu samego Boga, i dlatego muszą być one słyszane. Powiesz: „Czy jest to właściwy argument?” O tak, jest. „Jeśli więc wy, którzy jesteście źli, umiecie dobre dary dawać dzieciom swoim” [Łukasza 11:13]. Pamiętaj, tak mówi Chrystus. Jesteście dziećmi Bożymi i dlatego on was usłyszy. Jeśli bylibyście obcymi, to mogłoby być zupełnie inaczej. Nasze modlitwy mogą być od razu poszarpane na kawałki przez krytyków, ale nasz Ojciec nie będzie ich krytykował, ponieważ są to wołania jego własnych dzieci. Myślę, że nie nie mamy takiej ufności co do modlitwy wierzących jaką powinniśmy mieć. Czy pozwoliłbyś swojemu dziecku na to, żeby stale wołało do ciebie, a ty byś mu nie odpowiedział? Oczywiście, że byś odpowiedział. Ujmę o inaczej: czy pozwoliłbyś swojemu bratu na to, żeby błagał cię o coś, a ty nie dałbyś mu tego, jeśli mógłbyś to zrobić? Nie miałbyś serca brata, jeśli nie zrobiłbyś tego. Albo dotknę cię jeszcze bliżej. Kochamy nasze żony – jeśli twoja żona poprosiłaby cię o coś, co byłoby dla niej dobre, a ty mógłbyś to dać, to czy byś jej odmówił? Mężu, czy byś jej odmówił? Nie jesteś mężem jeśli byś to zrobił. Spójrz na Chrystusa, męża kościoła, czy myślisz, że odmówiłby on wołaniu swojej wybranki? Co, czy jeśli jego własna droga oblubienica przyjdzie przed niego, obejmie jego stopy i powie: „Nie pozwolę ci odejść, jeśli nie pobłogosławisz mnie” a on, który wybrał ją dla siebie w wierności, czy odpowie jej: „Zaprosiłem cię, byś mnie poszukiwała, ale nie pozwolę ci odnaleźć mnie; rozkazałem ci pukać, ale drzwi nie otworzą się tobie; powiedziałem ci, żebyś prosiła, ale nic nie otrzymasz”? Och, nie zniesławiajcie mojego Pana, ponieważ „on czuje w swoim sercu wszystkie nasze jęki i westchnienia”.
C. H. Spurgeon