Jan. 17:2
2. Jak mu dałeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał żywot wieczny tym wszystkim, których mu dałeś.
JEZUS CHRYSTUS – DAWCA ŻYCIA WIECZNEGO (2) Życie, jakie posiadał Adam, pierwszy człowiek, nie było życiem po tamtej stronie, życiem po zwyciężonej śmierci. Nie było to życie, dzięki któremu drugi człowiek, Pan Jezus, był zdolny powrócić do swej wiecznej chwały, gdzie był przedtem, nim stał się człowiekiem. Chrystus, Syn Człowieczy, mógł wprawdzie umrzeć, uczynił to też dobrowolnie, z miłości do swego Ojca oraz z miłości do nas. Lecz wziął ponownie to wieczne, niezniszczalne życie dopiero w akcie zmartwychwstania, a my otrzymaliśmy je od Niego.
Do naszej obecnej odpowiedzialności należy teraz, abyśmy dawali wyraźne świadectwo obecności tego oto Słowa Życia. To znaczy Życie, którym jest „Chrystus w nas” – ono powinno być wyraźnie widoczne, aby Ojciec i Syn doznali należnego im uwielbienia. Chrystus, który jest naszym życiem, przed oczyma tego świata jest obecnie wciąż ukryty w Bogu, ale wkrótce objawi się takim, jakim jest, a my wraz z Nim. Wtedy także i w ciele zostaniemy przemienieni w postać podobną Jego chwalebnej postaci, to jest tej, która obrazuje trwanie w tej wiecznej, przekraczającej możliwości ludzkiej wyobraźni, chwale.
—