Rzym. 1:1
1. Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany na apostoła, wyznaczony do zwiastowania ewangelii Bożej,
Przesłanie Listu do Rzymian (1)
List apostoła Pawła do chrześcijan w Rzymie znajduje się w Biblii bezpośrednio po księdze Dziejów Apostolskich. Istnieje wyraźne powiązanie pomiędzy tymi dwoma, inspirowanymi przez Boga Księgami. W Dziejach Apostolskich jakby „podsłuchujemy” apostolskie głoszenie Ewangelii i wzywanie dusz do złożenia swej wiary w Zbawicielu, Jezusie Chrystusie. Tutaj, w początkowych rozdziałach, Piotr, a później Paweł znajduje się na pierwszym planie. Piotr został posłany przez Boga głównie do narodu izraelskiego, podczas gdy Paweł zwracał się do pogańskich narodów (Gal. 2,8). Piotr był jednym z dwunastu apostołów wybranym przez Pana w czasie Jego misji na ziemi. Paweł został powołany do apostolstwa później, przez zmartwychwstałego Pana uwielbionego w niebie.
Przed swym nawróceniem do Jezusa Chrystusa Paweł, wcześniej noszący imię Saul, był tak zagorzałym fanatykiem wiary żydowskiej, że prześladował chrześcijan. Jego nawrócenie, które objawiło się w radykalnej zmianie kierunku jego życia, jest relacjonowane przy różnych okazjach w Dziejach Apostolskich (9,1-22; 22,1-21; 26,1-23).
Oprócz swojej służby słowem, Paweł, by umocnić w wierze chrześcijan w różnych częściach imperium rzymskiego, pisał do nich listy. Jak dotąd, nie miał możliwości odwiedzić wierzących w Rzymie. Dlatego wyłożył im szczegółowo fundamentalne prawdy i błogosławione rezultaty ewangelii. To tłumaczy umiejscowienie tego listu pomiędzy Dziejami Apostolskimi i pozostałymi listami.
—