Pilnuj siebie samego, i nauki.
1 Tymoteusza 4:16
Możemy być pewni, że miłosierny Samarytanin występujący w Ew. Łukasza 10 roz., który przyniósł półżywego człowieka do gospody, wybrał taką, która odpowiadała jego myślom i życzeniom. Ile jest „gospód” w dzisiejszych czasach nie wiemy. Lecz nie zawsze tak było. W Dziejach Apostolskich 2:42 czytamy:
I trwali w nauce apostolskiej …”
Aczkolwiek wszyscy wierzący posiadają Ducha, Który jest z Boga, i pozwala nam poznać wartości darowane przez Niego (1 Koryntian 2:12), szerzą się mylne poglądy. Jk wyraźnie Słowo Boże mówi do Koryntian o poważnych błędach polegających na nadawaniu sobie nazw pochodzących od określonych osób. Ono nie zna „rozdzielonego Chrystusa”, lecz tylko jedno ciało z jedną Głową. Tę prawdę wszyscy wierzący mają urzeczywistniać, ale zamiast tego wytycza się pewne dyrektywy, które w poszczególnych społecznościach mogą być odmienne. Galacjanie przestrzegali dni, miesięcy, pór roku i lat. Do Kolosan, Apostoł pisze: „Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju, albo z powodu święta lub nowiu księżyca bądź sabatu” (2:16).
Zresztą Pismo nie mówi nigdzie o pojednaniu wszystkich ludzi, lecz o wiecznej szczęśliwości lub wiecznym potępieniu. Jednak tam, gdzie wierzący poddadzą się Słowu Bożemu i zgromadzają się tylko do Imienia Pana Jezusa, tam On Jest wśród nich (Mateusza 18:20). Tutaj ludzkie postanowienia nie mają miejsca, ani znaczenia, lecz nakazy Pańskie.
Możemy tylko Pana uczcić, jeśli bezwarunkowo poddamy się Jego Słowu i woli, a nie pozwolimy porwać się przez „rozmaite i obce nauki”.