Ich jedyną zbrodnią jest to, że są chrześcijanami
Nie dziwcie się bracia, jeżeli was świat nienawidzi. 1 Jana 3:13
Mam przed oczyma fragmenty listów chrześcijan, którzy obecnie cierpią za swą wiarę w pewnym wrogim chrześcijaństwu państwie.
Jeden z nich mówi o matce dziesięciorga dzieci, których ojciec jest uwięziony z powodu wiary: „Nie brak nam niczego. Bóg Powiedział, że jest Ojcem sierot i sędzią wdów” (Psalm 68:6).
Napisane jest również: „Nie porzucę cię, ani cię nie opuszczę” (Hebrajczyków 13:5).
Inny list mówi o tym, jak przeżywali koniec roku: „Jestem wciąż sama z dziećmi, bo mąż i ojciec jest wciąż daleko. Miał kłopoty, gdyż w obozie, w którym przebywa, okradziono go ze wszystkiego, co posiadał. Zabrano mu nawet listy od rodziny i fragmenty cytatów z Biblii. Pozostały mu tylko te, których nauczył się na pamięć”.
W związku z tą lekturą przychodzą mi do głowy cztery refleksje:
1. Nie wierzmy, że świat, w którym żyjemy, na pozór liberalny, jest lepszy. Bóg dopuszcza tę wolność, bądźmy Mu za to wdzięczni. Wiedzmy jednak, że jest to ten sam świat, który jest Mu wrogi.
2. Nie myślmy, że w oczach Boga mamy lepszy dział. Wręcz przeciwnie, Uznał On chrześcijan za godnych znoszenia zniewag dla imienia Pana Jezusa (Dzieje Apostolskie 5:41).
3. Gdyby odebrano nam wszelką możliwość czytania Biblii, czy znamy na pamięć wystarczająco wiele miejsc z Biblii, by karmić swoją duszę?
4. Pomyślmy o naszych modlitwach o tych, którzy znoszą prześladowanie dla imienia Pana.