Wydarzenia czasów ostatecznych Werner Mucher – część 4
Godzina próby
Ponieważ zachowałeś nakaz mój, by przy mnie wytrwać, przeto i Ja zachowam cię od godziny próby, jaka przyjdzie na cały świat, by doświadczyć mieszkańców ziemi. Objawienie 3:10
Zastanówmy się najpierw, co oznacza ten wiersz. Jest to podstawą dobrej, wiarygodnej interpretacji.
Objawienie jest jedyną księgą Nowego Testamentu całkowicie proroczą. Rozdział 1 opisuje, po krótkim wprowadzeniu, przede wszystkim osobę Jezusa Chrystusa, jako przyszłego Sędziego. Rozdziały 2 i3 zawierają siedem krótkich, ale bardzo wymownych listów do siedmiu zgromadzeń, które istniały w Azji Mniejszej (będącej wówczas rzymską prowincją) w okresie, w którym powstała księga Objawienia. Pod historyczną otoczką tych listów, ukryta jest ich głębsza wymowa – są one miniaturową historią Kościoła – ukazują nam w siedmiu rozdziałach główne linie jego rozwoju. Bardziej dogłębna analiza tego problemu wykraczałaby po za tematyczne ramy tej książki.
List szósty, do Zgromadzenia w Filadelfii, mówi nam, że Bóg oszczędzi wierzących przed ciężką próbą, która czeka cały świat. Czas próby albo czas sądu opisany jest wyczerpująco w kolejnych rozdziałach księgi Objawienia. Do niektórych fragmentów będziemy się odwoływać w dalszej części książki.
Wielki ucisk czeka ludzi którzy “mieszkają na ziemi”. To określenie często pojawia się w księdze Objawienia i odnosi się do tych, których “dom jest na ziemi”. Są oni zajęci wyłącznie sprawami ziemskimi. O pochwyceniu wierzących nie wiedzą nic, lub wzmianka o tym wywołuje uśmiech politowania na ich twarzach. Dla tych wszystkich, którzy czekają na pochwycenie i wyglądają Przyjścia Pana Jezusa, fragment wyżej zacytowany jest kolejnym dowodem na to, że pochwycenia nie poprzedza żadne ważne wydarzenie – wielce nieprawdopodobne jest więc twierdzenie iż wierzący mieliby przejść przez czas wielkiego ucisku.
Pragnęlibyśmy z pewnością dowiedzieć się, co będzie się działo na ziemi po pochwyceniu. W tym celu przeczytamy urywek księgi Daniela, który doświadczył osobiście trwającej siedemdziesiąt lat niewoli babilońskiej (ok. 605 – 536 przed narodzeniem Chrystusa).
(Tłum. z niem. M. Kuc)