Wtedy niektórzy z faryzeuszów rzekli: Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w sabat? A odpowiadając Jezus rzekł do nich: Czy nie czytaliście o tym, co czynił Dawid, gdy był głodny, on sam i ci, co z nim byli? Jak wszedł do domu Bożego i wziął chleby pokładne, których wszak nie wolno jeść nikomu, jak tylko kapłanom, i jadł, dał tym, którzy z nim byli? I rzekł im: Syn Człowieczy jest Panem sabatu. I stało się w inny sabat, że wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek z suchą prawą ręką. I podpatrywali go uczeni w Piśmie i faryzeusze, czy uzdrawia w sabat, aby znaleźć podstawę do oskarżenia go (Ewangelia Łukasza 6:2-7)
Religijność człowieka a łaska Boża: Czytając fragment z Ewangelii Łukasza 6:2-7, widzimy prawdziwy obraz całkowitej bezużyteczności obchodzenia sabatu (odpocznienia) przez człowieka. Religijni faryzeusze bardziej uradowaliby się z widoku umierających z głodu uczniów niż z patrzenia na coś, co w ich odczuciu było poważnym naruszeniem sabatu (odpocznienia). Woleliby, aby człowiek z uschłą ręką raczej nie mógł poruszać nią aż do końca życia niż żeby miał być uzdrowiony akurat w sabat (odpocznienia). Ach, był to rzeczywiście ICH sabat, a nie sabat BOŻY!
Ale Bóg nie chciał odpoczywać widząc głód i choroby. Uczeni w Piśmie nie rozumieli, że ustawy zakonu (prawa) muszą ustąpić miejsca łasce Bożej, gdy ta zechce zaspokoić potrzeby ludzkiej duszy. Łaska (niezasłużona życzliwość) wznosi się ponad wszystkie ograniczenia zakonu (prawa), zaś wiara znajduje w tym swoją dogłębną radość. Natomiast zewnętrzna religijność gorszy się działaniem łaski i nieustraszoną postawą wiary. Faryzeusze nie wiedzieli, że człowiek z uschłą ręką jest obrazem moralnego stanu całego ludu, żywym dowodem na to, jak bardzo oddalili się od Boga. Gdyby znajdowali się w dobrym stanie duchowym, zgodnie z obietnicą Boga w Starym Przymierzu nie byłoby pośród nich ludzi z uschłymi rękami. Kiedyś, a nastąpi to 7 lat po zabraniu w pochwyceniu Kościoła do nieba, Bóg zawrze Nowe Przymierze z Judą i Izraelem. W czasie pisania tych słów Stare Przymierze to już przeszłość. Nowe Przymierze to jeszcze przyszłość. Zarówno Stare Przymierze i Nowe Przymierze dotyczy tylko i wyłącznie Izraela i Judy.
A oto była tam kobieta, od osiemnastu lat cierpiąca, pochylona tak, że zupełnie nie mogła się wyprostować. A Jezus, ujrzawszy ją, przywołał ją i rzekł do niej: Kobieto, uwolniona jesteś od choroby swojej. I położył na nią ręce; i zaraz wyprostowała się, i chwaliła Boga. A odpowiadając, przełożony bożnicy, oburzony, że Jezus uzdrowił w sabat (odpocznienie), rzekł do ludu: Jest sześć dni, kiedy należy pracować. W te dni przychodźcie i dajcie się uzdrawiać, a nie w dzień sabatu. Odpowiedział mu Pan i rzekł: Obłudnicy! Czy nie każdy z was odwiązuje w dzień sabatu swego wołu czy osła od żłobu i nie wyprowadza ich do wodopoju? (Ewangelia Łukasza 1:11-15)
Oto kobieta cierpiąca od osiemnastu lat. Jakiż wstyd dla religijnego systemu żydowskiego! Zwróćmy uwagę na ten kontrast: po jednej stronie sabat (odpocznienie), a po drugiej córka Abrahama trzymana poprzez chorobę w niewoli szatana!
Nie ma nic, co by tak bardzo zatwardzało serce i prowadziło do tak dalece posuniętej deprawacji człowieka jak religia bez Chrystusa. Cóż obchodziła przełożonego synagogi ta biedna kobieta? Nie przeszkadzałoby mu, gdyby chorowała przez całe życie, składając przygnębiające świadectwo o mocy szatana a dla niego ważne było jedynie to, że mógł obchodzić swój sabat (odpocznienie). Nie moc szatana wywołała jego oburzenie, lecz moc Chrystusa, która objawiła się w uwolnieniu chorej kobiety. Odpowiedź Pana Jezusa obnażyła stan serc ludzi będących świadkami tej sytuacji: „A gdy On to mówił, zawstydzili się wszyscy przeciwnicy jego, natomiast lud cały radował się ze wszystkich chwalebnych czynów, jakich dokonywał”. Co za kontrast! Z jednej strony obrońcy bezwartościowej religii zostają zawstydzeni, zaś z drugiej strony lud raduje się z cudownych dzieł Syna Bożego, który przyszedł, by uwolnić ich z mocy szatana, wypełnić ich serca radością ze zbawienia Bożego, a w usta włożyć pieśń chwały Bożej!
Zaproszenie na wystawę Biblii, organizowaną przez Muzeum Biblii Wuppertal, w dniach w dniach 20 ÷ 31.03.2017 r. w Mikołowie (MDK, Rynek 19, 43-190 Mikołów)
https://archive.org/download/PlakatWystawaBibliiMikolow200317/PlakatWystawaBibliiMikolow200317.jpg
https://archive.org/details/PlakatWystawaBibliiMikolow200317