A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota.
Ewangelia Mateusza 7,14
To jest droga, którą macie chodzić!
Księga Izajasza 30,21
Pewien drogowskaz stał dumnie, niezmiernie zadowolony z siebie samego. W ciągu całego dnia zatrzymywało się przed nim wielu ludzi, aby dowiedzieć się o właściwą drogę. Dobrze wiedział, gdzie leżą dalsze miejscowości i wskazywał niestrudzenie odpowiedni kierunek. Potrafił nawet poinformować o dokładnych odległościach ich położenia od miejsca, w którym tkwił.
Wprawdzie drogowskaz ten dużo wiedział, nie był jednak przykładem mądrości. Dlaczego? Ponieważ nigdy nie uczynił ani jednego kroku we wskazywanym przez siebie poprawnym kierunku. Tak, wprawdzie dobrze jest posiadać wiedzę, ale co to da, jeżeli nie zrobi się z niej żadnego użytku?
Wi elu ludzi swoim życiem przypomina taki drogowskaz. Wiedzą wprawdzie dobrze, że powinni się nawrócić i przyjąć Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela. Ale mimo to, nie czynią tego. Brama do królestwa Bożego jest wąska i ciasna, a droga wiodąca tam uciążliwa. Brama do tego świata stoi szeroko otwarta, droga jest przestronna i wygodna, a ponadto tak wielu ludzi nią podąża. Wydaje się zatem, że z obu to właśnie ta jest właściwą drogą. I tak człowiek wbrew głosowi swego sumienia podąża w tym kierunku, by iść szeroką drogą.
W ten sposób wielu ludzi osiągnie zatracenie – miejsce wiecznego potępienia. Nie dlatego, że nie znali właściwej drogi, lecz dlatego, że znając ją, nie chcieli nią iść. Wiecznie uratowanym i obdarowanym nieprzemijającym szczęściem będzie jednak tylko taki człowiek, który nie tylko wiedział, że winien nawrócić się i powierzyć swoje życie Zbawicielowi – Panu Jezusowi, ale który także uc zynił to, o czym dla swego dobra wiedział.
(C) Copyright "Dobry Zasiew" 2011
Zapraszamy na witrynę http://chrzescijanin.strefa.pl/