Lecz gdy On (Chrystus) złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej.
List do Hebrajczyków 10,12
[…] wierzymy w tego, który wzbudził Jezusa, Pana naszego, z martwych, który został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych dla usprawiedliwienia naszego.
List do Rzymian 4,24.25
Pewien krytyk literacki w związku ze śmiercią znanego pisarza napisał, że jego przesycony cierpieniem koniec pozwolił mu przeobrazić jego ludzkie cierpienie w pojęcia nadające mu prawdziwy duchowy sens i jego spełnienie: wyzwolenie oraz zbawienie.
Wyobrażenie, że przez cierpienia na ziemi można przygotować sobie miejsce w niebie oraz że to, co tu się wycierpi, zostanie zrównoważone szczęściem po tamtej stronie, jest dość szeroko rozpowszechnione. Myśl ta jednak jest fałszy wa i niebiblijna.
Ludzkie cierpienie, bez względu na to, jak ciężkim by nie było, nie przyniesie nigdy zbawienia. Nie ma znaczenia, jak wielka była próba i czy niechętnie, czy chętnie została przyjęta – nie jest w stanie zmazać choćby najmniejszego przewinienia.
Nawet cierpienia, które dotknęły Pana Jezusa ze strony otaczających Go ludzi od żłobu po krzyż, nie mogły zgładzić grzechów ludzkości. Posłużyły wprawdzie temu, by doskonałość Pana Jezusa, który cierpliwie je znosił, zabłysnęła pełnym swoim blaskiem, jednakże nie miały mocy zgładzenia grzechów. Biblia jednoznacznie naucza, że cierpienia Chrystusa, które zniósł On ze strony Boga Ojca w trzech godzinach ciemności na krzyżu Golgoty przyniosły dopiero doskonałe przebłaganie za grzechy: "Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedli wych" (1. Piotra 3,18).
Któż mógłby dodać coś do tej ofiary? Tylko Chrystus spełnił wszystkie żądania sprawiedliwości Bożej. Dlatego Bóg wzbudził swego Syna z martwych i wywyższył Go, dając Mu najwyższe miejsce w swej niebiańskiej chwale.
(C) Copyright "Dobry Zasiew" 2011
Zapraszamy na witrynę http://chrzescijanin.strefa.pl/