Mojżeszu! Mojżeszu! […] Zdejmij z nóg sandały swoje, bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą.
2. Księga Mojżeszowa 3,4-5
Zdejm z nóg sandały swoje, bo miejsce, na którym stoisz, jest święte. I Jozue tak uczynił.
Księga Jozuego 5,15
Pochód ludu izraelskiego z Egiptu przez pustynię aż do ziemi Kanaan ukazuje nam w sposób obrazowy drogę wierzącego człowieka – począwszy od chwili nawrócenia, aż po pełnię korzystania z darowanych mu duchowych błogosławieństw. Droga ta przedstawiona nam jest od 2. Księgi Mojżeszowej do Księgi Jozuego. Zdjęcie obuwia ze stóp, które Bóg nakazał Mojżeszowi i Jozuemu, oznacza dla nas przepełnione bojaźnią i czcią traktowanie działania Bożego wobec Izraela, abyśmy nauczyli się rozumieć, jakie duchowe błogosławieństwa oznaczają dla nas poszczególne etapy tej wędrówki.
Krew baranka paschalnego, którą należało pomazać odrzwia i nadproża drzwi domu, mówi o krwi Pana Jezusa, która płynęła na krzyżu Golgoty na odpuszczenie naszych grzechów.
Morze Czerwone, przez które przeszli Izraelici, mówi o uwolnieniu z mocy szatana. Bóg chciał uwolnić swój lud z ręki faraona. Dlatego poprowadził go przez morze, w którym Egipcjanie znaleźli śmierć. W odpowiedzi na te wydarzenia lud zaśpiewał Bogu pieśń pochwalną. Podczas wędrówki przez pustynię Izraelici mieli poznać samych siebie oraz odruchy swoich serc. Przede wszystkim jednak miało to posłużyć zgromadzeniu doświadczeń w obcowaniu z Bogiem, który zawsze gotów był udzielić im obficie tego, co potrzebne, i ostatecznie działał zawsze dla ich dobra.
Podczas przekraczania Jordanu niosący skrzynię przymierza pozostali, stojąc w najgłębszym mi ejscu w korycie rzeki, podczas gdy lud przeszedł obok. Zawiera się w tym dla nas pouczenie, że Pan Jezus nie tylko umarł dla nas, lecz że również i my umarliśmy wraz z nim, aby w nowym życiu kroczyć ku jego chwale.
Mamy wszelkie podstawy, aby z "nieobutymi stopami" rozmyślać nad treścią tych fragmentów Pisma Świętego.
(C) Copyright "Dobry Zasiew" 2010
Zapraszamy na witrynę http://chrzescijanin.strefa.pl/