Rzym. 1:21-22
21. Dlatego że poznawszy Boga, nie uwielbili go jako Boga i nie złożyli mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w myślach swoich, a ich nierozumne serce pogrążyło się w ciemności.
22. Mienili się mądrymi, a stali się głupi.
Przesłanie Listu d Rzymian (4)
Ponieważ ludzie nie uznali Boga jako Boga i zaniechali oddawania mu czci, ich wyobrażenia stały się próżne, tzn. bezwartościowe i przez to głupie. W Księdze Jeremiasza (2,5) Bóg pyta lud Izraela:
Jer. 2:5
5. Tak mówi Pan: Jakie zło znaleźli wasi ojcowie u mnie, że oddalili się ode mnie, a poszli za marnością i zmarnieli?
Innymi słowy: odwrócenie się Izraelitów od żyjącego Boga spowodowało, że ich myśli odnośnie boskości stały się bezwartościowe i powierzchowne.
Myśli te doprowadziły ich do fałszywych wniosków. Jeśli chodzi o zagadnienie prawdy o Bogu, wyobrażenia Izraelitów były puste i jałowe, nawet jeśli byli zdolni budować pozornie głębokie doktryny dotyczące bożków.
Poprzez odwrócenie się od Boga i przez ich głupie rozważania, serca pogan tym bardziej były pogrążone w ciemności. Oni nie byli w stanie zrozumieć, że tylko w Bożym świetle jest możliwe „oglądanie światłości”
(Psalm 36,9).
W języku biblijnym serce jest siedzibą najgłębszych myśli i decyzji człowieka, szczególnie w kwestiach moralnych i duchowych (Hebr. 4,12; Przyp. 4,23).
Jeśli serce człowieka nie poszukuje już więcej oblicza prawdziwego, żywego Boga i cofa się przed oddaniem Mu pokłonu, jeśli w przeciwieństwie do tego jego myśli krążą wokół zaspokojenia samego siebie i obierania dróg prowadzących donikąd, cóż innego może jeszcze nastąpić, jak nie jedynie to: serce pogrąża się w ciemnościach, a konsekwencje tego ponoszą nie tylko jednostki, ale i całe społeczeństwa.
—