Stanowisko i stan chrze\u015bcijanina<\/p>\n
Chrze\u015bcijanie cz\u0119sto zamieniaj\u0105 ze sob\u0105 dwie sprawy: stanowisko wierz\u0105cego w Chrystusa przed Bogiem, oraz sw\u00f3j praktyczny stan. Mo\u017cna te\u017c inaczej powiedzie\u0107: co \u0142aska uczyni\u0142a z cz\u0142owieka i co on, ponosz\u0105c odpowiedzialno\u015b\u0107 przed Bogiem, wyra\u017ca swym post\u0119powaniem. Obie te sprawy nie mog\u0105 by\u0107 ze sob\u0105 pomieszane, ale musz\u0105 by\u0107 rozpatrywane oddzielnie, chocia\u017c bezpo\u015brednio pozostaj\u0105 w zwi\u0105zku. Je\u015bli cz\u0142owiek dzi\u0119ki dzia\u0142aniu Ducha Bo\u017cego przez pokut\u0119 i wiar\u0119 nawr\u00f3ci si\u0119 do Pana Jezusa, otrzymuje nie tylko odpuszczenie grzech\u00f3w, tak \u017ce nie mo\u017ce go ju\u017c spotka\u0107 s\u0105d, ale jest r\u00f3wnie\u017c usprawiedliwiony. „B\u0119d\u0105c tedy usprawiedliwieni z wiary, pok\u00f3j mamy z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Rzym.5,1). B\u00f3g nie tylko traktuje wierz\u0105cego, jakby on nigdy nie pope\u0142ni\u0142 grzech\u00f3w, lecz widzi go te\u017c jako \u015bwi\u0119tego, kt\u00f3remu Jego oko nie ma nic do zarzucenia. Takie jest wi\u0119c stanowisko odkupionego przed Bogiem, tak widzi go B\u00f3g w Chrystusie, a nie w nim samym. W listach aposto\u0142a Paw\u0142a znajdujemy adresat\u00f3w przedstawionych na tym stanowisku, np. kilkakrotnie zwraca\u0142 si\u0119 do Rzymian: „Wszystkim, kt\u00f3rzy\u015bcie w Rzymie, umi\u0142owanym Bo\u017cym, powo\u0142anym \u015bwi\u0119tym” (1,7). Pisa\u0142 do „Zgromadzenia Bo\u017cego, kt\u00f3re jest w Koryncie, po\u015bwi\u0119conych w Chrystusie Jezusie, powo\u0142anych \u015bwi\u0119tych” (1 Kor. 1,2); a to o tyle zas\u0142uguje na uwag\u0119, \u017ce Koryntianie pozostawali na niskim poziomie. B\u00f3g widzia\u0142 ich takich, jakich przedstawi\u0142 w Chrystusie. Efezjan, kt\u00f3rych wybra\u0142 B\u00f3g w Panu Jezusie przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata i ub\u0142ogos\u0142awi\u0142 w Nim wszelkim duchowym b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem w niebieskich miejscach, ogl\u0105da jako „\u015bwi\u0119tych i nienagannych …. przed Nim w mi\u0142o\u015bci” (1,4). Kolosanie s\u0105 upomnieni „jako \u015bwi\u0119ci i umi\u0142owani” (3,12), B\u00f3g ich widzia\u0142 ustawicznie jako takich. R\u00f3wnie\u017c i dzi\u015b widzi wszystkich prawdziwych, odrodzonych chrze\u015bcijan jako \u015bwi\u0119tych i umi\u0142owanych, kt\u00f3rych On przedstawi\u0142 przed sob\u0105 „\u015bwi\u0119tymi i niepokalanymi, i bez nagany” (1,22). Czy nie jest wspania\u0142a i wznios\u0142a my\u015bl, \u017ce wielki, \u015bwi\u0119ty B\u00f3g nawet najs\u0142abszego i z b\u0142\u0119dami wierz\u0105cego ogl\u0105da we wznios\u0142ej godno\u015bci, mianowicie w Chrystusie? B\u00f3g spogl\u0105da na Swe dzieci, widzi je odziane w Chrystusa, w Jego doskona\u0142o\u015b\u0107 oraz przymioty zaliczone cz\u0142owiekowi w Chrystusie. B\u00f3g da\u0142 mu tak\u017ce Sw\u0105 natur\u0119, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 dzi\u0119ki odrodzeniu. A wi\u0119c jest to nowy cz\u0142owiek w przeciwie\u0144stwie do starego. Wierz\u0105cy chrze\u015bcijanin ma ujawnia\u0107 nowego cz\u0142owieka, gdy\u017c stary cz\u0142owiek, ten z natury, zosta\u0142 os\u0105dzony i usuni\u0119ty sprzed oblicza Bo\u017cego i ju\u017c nie istnieje. Ujawnienie nowego \u017cycia, \u017cycia z Boga, jest czym\u015b, co wida\u0107 na zewn\u0105trz i przez innych mo\u017ce by\u0107 spostrze\u017cone. Stanowisko wierz\u0105cego w Chrystusa jako nienagannego i doskona\u0142ego jest spraw\u0105 doliczenia; to jest bardzo wa\u017cna r\u00f3\u017cnica. Doliczenie jest tym, co B\u00f3g widzi na podstawie ofiary Jezusa Chrystusa, dzi\u0119ki kt\u00f3rej wszystkie Jego wymagania zosta\u0142y zaspokojone. Co ciekawego, ju\u017c u Abrahama znajdujemy, \u017ce B\u00f3g mu jego wiar\u0119 policzy\u0142 za sprawiedliwo\u015b\u0107 (1 Moj\u017c 15,6) i w Psalmie 32,2 czytamy: „Szcz\u0119\u015bliwy cz\u0142owiek, kt\u00f3remu Pan nie poczytuje nieprawo\u015bci”. Odkupieni nie s\u0105 tylko widziani jako \u015bwi\u0119ci, gdy m\u00f3wi si\u0119 o ich stanowisku przed Bogiem, ale w innych sytuacjach s\u0105 te\u017c tak okre\u015blani. Pawe\u0142 powiedzia\u0142 do Agrypy: „Wielu ja \u015bwi\u0119tych wtr\u0105ci\u0142em do wi\u0119zienia” (Dz.Ap.26,10), m\u00f3wi powt\u00f3rnie o us\u0142ugiwaniu \u015bwi\u0119tym, np. upomina: „… wspierajcie \u015bwi\u0119tych w potrzebach” (Rzym.l2,13). Tak wi\u0119c chrze\u015bcijanie s\u0105 w oczach Bo\u017cych \u015bwi\u0119tymi i maj\u0105 si\u0119 wobec bli\u017anich jako tacy zachowywa\u0107, ich \u017cycie winno odpowiada\u0107 temu wysokiemu stanowisku, maj\u0105 chodzi\u0107 odpowiednio do swego powo\u0142ania (Efez. 4,1). Nie by\u0142oby to wprawdzie trudne, gdyby wierz\u0105cy nie posiadali w sobie cia\u0142a, zepsutej starej natury. Niebieskiego pielgrzyma pr\u00f3buj\u0105 doprowadzi\u0107 do grzechu r\u00f3\u017cne pokusy i wabienie \u015bwiata. To oznacza, \u017ce nale\u017cy by\u0107 czujnym, aby nasz stary cz\u0142owiek, kt\u00f3ry ju\u017c nie istnieje przed Bogiem, o czym sk\u0142adali\u015bmy \u015bwiadectwo w chrzcie, dalej nie dzia\u0142a\u0142. Chrze\u015bcijanin musi uwa\u017ca\u0107 si\u0119 za umar\u0142ego grzechowi, a kroczy\u0107 w nowo\u015bci \u017cywota, czyli dozgonnie urzeczywistnia\u0107 wyznanie chrztu. Aby to czyni\u0107, trzeba stale chodzi\u0107 w mocy Ducha \u015awi\u0119tego, Kt\u00f3ry powoduje w nas objawy nowego \u017cycia i domaga si\u0119 tego oraz uodpornia nas na z\u0142o. Wszystko to jest spraw\u0105 naszej wierno\u015bci i naszej zale\u017cno\u015bci, a poniewa\u017c my jako ludzie nie jeste\u015bmy doskona\u0142ymi, to niestety nie pozostaniemy bez uchybie\u0144. „Albowiem kt\u00f3rzy s\u0105 Chrystusowi, cia\u0142o swoje ukrzy\u017cowali z nami\u0119tno\u015bciami i z po\u017c\u0105dliwo\u015bciami” (Gal. 5:24). Nie znaczy to, \u017ce maj\u0105 je krzy\u017cowa\u0107, ale B\u00f3g uwa\u017ca je za nie istniej\u0105ce i tak te\u017c musimy t\u0119 spraw\u0119 traktowa\u0107. Chrze\u015bcijanin w post\u0119powaniu i zachowywaniu wpo\u015br\u00f3d swych braci, jak te\u017c w \u015bwiecie, nigdy nie osi\u0105gnie doskona\u0142o\u015bci, jak\u0105 posiada w Panu. Ta niezgodno\u015b\u0107 zaniepokoi\u0142a ju\u017c niekt\u00f3rych, poniewa\u017c uwa\u017cali, \u017ce mog\u0105 r\u00f3wnie\u017c w praktycznym \u017cyciu doj\u015b\u0107 do doskona\u0142o\u015bci, a ma\u0142ym B\u00f3g si\u0119 nie zadowoli. Lecz gdyby B\u00f3g tak uwa\u017ca\u0142., jak ci chrze\u015bcijanie sobie wyobra\u017caj\u0105, byliby zgubieni, gdy\u017c B\u00f3g faktycznie nigdy nie mo\u017ce zadowoli\u0107 si\u0119 ma\u0142ym, lecz tylko doskona\u0142ym. A to znalaz\u0142 On w dziele Chrystusa i tylko na tej postawie widzi Swoich jako doskona\u0142ych gdy si\u0119 to naprawd\u0119 zrozumie, wtedy osi\u0105ga si\u0119 pe\u0142ny pok\u00f3j i mo\u017cna Ojcu i Synowi przynosi\u0107 uwielbienie. Jest powa\u017cnym b\u0142\u0119dem szuka\u0107 w samym sobie doskona\u0142o\u015bci, skoro bowiem chodzi o nasz tryb \u017cycia, wtedy jeste\u015bmy zaanga\u017cowani jako ludzie, a w\u00f3wczas nie ma doskona\u0142o\u015bci. Kto zaprzecza temu – a tacy si\u0119 znajduj\u0105 – b\u0119dzie usi\u0142owa\u0142 u\u015bwi\u0119ca\u0107 swe cia\u0142o i \u0142agodzi\u0107 braki sprawiedliwo\u015bci tak, \u017ce post\u0119powanie jego zbli\u017ca si\u0119 coraz bardziej do idea\u0142u. Ale co stanie z wszystkimi grzechami, kt\u00f3re uczyni\u0142 do czasu osi\u0105gni\u0119cia „bezgrzeszno\u015bci” ? A wi\u0119c jest zgubionym, je\u015bli po nawr\u00f3ceniu chce osta\u0107 si\u0119 przed Bogiem na gruncie tego, co czyni\u0142 jako chrze\u015bcijanin. Nie, nikt nie osi\u0105gnie bezgrzeszno\u015bci w samym sobie, jest to daremne oszustwo i wielka nieuczciwo\u015b\u0107 wobec siebie samego, je\u015bli si\u0119 twierdzi przeciwnie. Aposto\u0142 Jan pisze w swym pierwszym li\u015bcie: „Je\u015bli m\u00f3wimy, \u017ce grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy i prawdy w nas nie ma”; a dalej: „Je\u015bli m\u00f3wimy, \u017ce nie zgrzeszyli\u015bmy, k\u0142amc\u0119 z Niego czynimy, i nie ma w nas S\u0142owa Jego” (1,8.10). Twierdzenie, \u017ce cia\u0142o mo\u017ce by\u0107 udoskonalone, jest b\u0142\u0119dne. Niestety, cia\u0142o jest niepoprawne, z\u0142e i dlatego zosta\u0142o os\u0105dzone na krzy\u017cu w Osobie Pana Jezusa. Ka\u017cdy, kto istotnie pokutuje i przyjmie pokornie i wdzi\u0119cznie Pana Jezusa jako swego Odkupiciela, ukrzy\u017cowa\u0142 swe cia\u0142o i zaliczona mu zosta\u0142a doskona\u0142o\u015b\u0107 ofiarnego dzie\u0142a naszego Pana. Z tego, co wy\u017cej powiedziano, wynika, \u017ce chrze\u015bcijanin, kt\u00f3ry chce obcowa\u0107 ze swoim Panem, nie mo\u017ce swych wykrocze\u0144 pomin\u0105\u0107. Z powodu najmniejszego grzechu jest przerwana spo\u0142eczno\u015b\u0107 mi\u0119dzy nim a Panem. Zachodzi wtedy konieczno\u015b\u0107, aby Pan mu Odpu\u015bci\u0142, by spo\u0142eczno\u015b\u0107 ta zosta\u0142a przywr\u00f3cona. Na zasadzie ofiary Pana Jezusa wszystkie grzechy s\u0105 odpuszczone, tak\u017ce i te, kt\u00f3re chrze\u015bcijanin pope\u0142ni jako dziecko Bo\u017ce. Odpuszczenie wyst\u0119pk\u00f3w dla przywr\u00f3cenia spo\u0142eczno\u015bci z Panem jest nader wa\u017cne, w przeciwnym razie bowiem koniec takiego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wszelkie z\u0142o przewleka, nie jest do przewidzenia. Pomi\u0119dzy ostatnio cytowanymi wierszami Jan m\u00f3wi: „Je\u015bli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest B\u00f3g i sprawiedliwy i odpu\u015bci nam grzechy, i oczy\u015bci nas od wszelkiej niesprawiedliwo\u015bci”. Wyzna\u0107 – to znaczy nazwa\u0107 grzechy po imieniu; bior\u0105c je pod uwag\u0119, tak\u017ce te mniejsze uchybienia, nigdy nie b\u0119dziemy dosy\u0107 sumienni. G\u0142\u0119bia spo\u0142eczno\u015bci ka\u017cdego wierz\u0105cego zale\u017cy od wierno\u015bci wyznania. Je\u017celi dzi\u015b widzimy pewnych chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy czyni\u0105 niewielki post\u0119p w \u017cyciu wiary, posiadaj\u0105 ma\u0142o rado\u015bci i rozsiewaj\u0105 ma\u0142o mi\u0142o\u015bci, mo\u017cna spodziewa\u0107 si\u0119, \u017ce tacy ma\u0142o chodz\u0105 w \u015bwietle, dlatego te\u017c niejedno, co nie jest u nich w porz\u0105dku, nie os\u0105dzaj\u0105 przed Panem. Aron, najwy\u017cszy kap\u0142an, i jego synowie przy swym po\u015bwi\u0119ceniu zostali ca\u0142kowicie omyci, i to za jednym razem (2 Moj\u017c. 29,4). Jest to wyra\u017ana wskaz\u00f3wka na „omycie odrodzenia i odnowienia Ducha \u015awi\u0119tego”, co ma miejsce na pocz\u0105tku drogi odkupionego chrze\u015bcijanina. P\u00f3\u017aniej Aron i jego synowie za ka\u017cdym razem, gdy szli do przybytku, musieli umywa\u0107 r\u0119ce i nogi. W tym symbolu widzimy chrze\u015bcijanina w jego samoos\u0105dzeniu, gdy po swym zanieczyszczeniu podaje Panu swe nogi, tzn. wyznaje Mu swe wykroczenia i uchybienia. Piotr, kt\u00f3ry w ewangelii Jana 13 prosi o omycie nie tylko n\u00f3g, ale te\u017c r\u0105k i g\u0142owy, otrzymuje odpowied\u017a „Kto jest umyty, nie ma potrzeby my\u0107 si\u0119, tylko nogi, bo czysty jest wszystek”. Jak te s\u0142owa Pana brzmi\u0105 jednoznacznie z tym, co B\u00f3g zarz\u0105dzi\u0142 odno\u015bnie do Arona i jego syn\u00f3w. Je\u015bli po wykroczeniach lub te\u017c drobnych zanieczyszczeniach prawdziwie uni\u017cymy si\u0119 i zawstydzimy si\u0119 przed Panem, wtedy naszym \u017cyciem z\u0142o\u017cymy \u015bwiadectwo, \u017ce posiadamy spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Tym, Kt\u00f3ry jest \u015bwiat\u0142em i mi\u0142o\u015bci\u0105. B\u0119dzie nas cechowa\u0142o \u015bwi\u0119te obcowanie i b\u0119dziemy si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce nale\u017cymy „do \u015bwi\u0119tych i wiernych braci w Chrystusie” i Jemu s\u0142u\u017cyli z po\u015bwi\u0119ceniem i gorliwo\u015bci\u0105, a\u017c On przyjdzie. \u015awiat\u0142o Jego rych\u0142ego przyj\u015bcia o\u015bwietla nasz\u0105 drog\u0119 i daje nam odwa\u017cnie kroczy\u0107 naprz\u00f3d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Stanowisko i stan chrze\u015bcijanina Chrze\u015bcijanie cz\u0119sto zamieniaj\u0105 ze sob\u0105 dwie sprawy: stanowisko wierz\u0105cego w Chrystusa przed Bogiem, oraz sw\u00f3j praktyczny stan. Mo\u017cna te\u017c inaczej powiedzie\u0107: co \u0142aska uczyni\u0142a z cz\u0142owieka i co on, ponosz\u0105c odpowiedzialno\u015b\u0107 przed Bogiem, wyra\u017ca swym post\u0119powaniem. Obie te sprawy nie mog\u0105 by\u0107 ze sob\u0105 pomieszane, ale musz\u0105 by\u0107 rozpatrywane oddzielnie, chocia\u017c… Czytaj dalej Stanowisko i stan chrze\u015bcijanina<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,13,2,3,4,5,6,7,12,16,28,29,36,37,39,40,41,44,52,63,64,65],"tags":[67,68,69,70,71,72,76,77,78,81,88,90,91,97,94,95,96,98,100,102,103,104,117,120,121,124,122,123,139,160],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/99"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=99"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/99\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=99"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=99"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=99"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}