Czy S\u0142owo Bo\u017ce daje nam nadziej\u0119 na odnow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a?<\/p>\n
Ju\u017c w \u015bredniowieczu przed reformacj\u0105 d\u0105\u017cono do pewnych zmian w Ko\u015bciele i powr\u00f3cenia do pocz\u0105tk\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa. Reformacja przynios\u0142a wiele dobrego, ale chrze\u015bcija\u0144stwo w ca\u0142o\u015bci nie wr\u00f3ci\u0142o do stanu z pierwszych lat swego istnienia. W naszych czasach znowu przybra\u0142y na sile usi\u0142owania przywr\u00f3cenia Ko\u015bcio\u0142a do dawnego stanu. Cz\u0142owiek religijny chce pod\u017awign\u0105\u0107 z ruiny to, czego nie da si\u0119 ju\u017c naprawi\u0107. Czy rzeczywi\u015bcie S\u0142owo Bo\u017ce nie daje nam \u017cadnej nadziei na odnowienie Ko\u015bcio\u0142a? Niestety, nie znajdujemy ani jednego miejsca, kt\u00f3re pod tym wzgl\u0119dem pozostawia\u0142oby jak\u0105kolwiek nadziej\u0119: Pismo m\u00f3wi wprawdzie kilkakrotnie o smutnym upadku Ko\u015bcio\u0142a, o szerzeniu si\u0119 zepsucia, o pog\u0142\u0119bianiu si\u0119 upadku, lecz nigdzie o przywr\u00f3ceniu do pierwszego stanu. W 2 li\u015bcie do Tesaloniczan, rozdziale 2 aposto\u0142 Pawe\u0142 r\u00f3wnie\u017c wspomina o post\u0119puj\u0105cym zepsuciu. Z\u0142o przybiera na sile, a\u017c do ukazania si\u0119 cz\u0142owieka grzechu, syna zatracenia. Jaki wi\u0119c b\u0119dzie koniec? Niestety, s\u0105d. Pan Jezus zniszczy antychrysta tchnieniem ust Swoich w przyj\u015bciu Swoim i os\u0105dzi wszystkich, kt\u00f3rzy nie uwierzyli prawdzie, ale upodobali sobie niesprawiedliwo\u015b\u0107.<\/p>\n
To samo znajdujemy w li\u015bcie Judy, kt\u00f3ry narzeka na to okropne odst\u0119pstwo (w.14-15). Sam Pan w Obj. 3,14 m\u00f3wi, \u017ce nominalny ko\u015bci\u00f3\u0142 nie ma co oczekiwa\u0107 na ziemi odnowienia, lecz spotka go wyplucie z ust Jego. A wi\u0119c jego ko\u0144cem jest s\u0105d. Cz\u0142owiek wierz\u0105cy mo\u017ce wypa\u015b\u0107 z b\u0142ogos\u0142awionego stanu, za co zreszt\u0105 ponosi odpowiedzialno\u015b\u0107, lecz nigdy nie powr\u00f3ci do niego o w\u0142asnych si\u0142ach. Gdy zgrzeszy, jego spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Bogiem zostaje przerwana i nie wr\u00f3ci do niej dop\u00f3ty, dop\u00f3ki nie wyzna przed Bogiem swego upadku i nie pozwoli sobie umy\u0107 n\u00f3g za pomoc\u0105 Jego S\u0142owa (1 Jana 1,7-2,2; Jan 13). A wi\u0119c cz\u0142owiek nie jest w stanie naprawi\u0107 siebie samego (Jan 15,5). Kto\u015b mo\u017ce zgodzi\u0107 si\u0119 z tym stanowiskiem, kiedy chodzi o pojedynczego cz\u0142owieka, lecz uwa\u017ca, \u017ce sprawa przedstawia si\u0119 inaczej, gdy prawdziwi wierz\u0105cy d\u0105\u017c\u0105 do odnowy Ko\u015bcio\u0142a. Co prawda byli tacy wierz\u0105cy, o kt\u00f3rych Pismo m\u00f3wi: „Zachowuj\u0105c wiar\u0119 i dobre sumienie, kt\u00f3re pewni ludzie odrzucili i stali si\u0119 rozbitkami w wierze” (1 Tym. 1,19). O nich czytamy jeszcze w innych miejscach (1 Tym. 1,6; 4,1; 2Tym. 4,3-4). Cz\u0142owiek jako grzesznik znajdzie s\u0105d albo uratowany i odnowiony w Chrystusie – kosztowne i b\u0142ogos\u0142awione stanowisko w Nim. Podobnie jest z Izraelem. Wskutek grzechu zerwa\u0142 przymierze z Bogiem, w nast\u0119pstwie czego zosta\u0142 rozproszony w\u015br\u00f3d wszystkich narod\u00f3w. Lecz B\u00f3g zgodnie ze Swymi obietnicami znowu powo\u0142a ten lud w oparciu o nowe przymierze, ugruntowane na obietnicach, kt\u00f3re s\u0105 potwierdzone przez odkupie\u0144cz\u0105 ofiar\u0119 na krzy\u017cu i kt\u00f3rych po\u015brednikiem jest Jezus. Ten sam spos\u00f3b post\u0119powania Bo\u017cego znajdujemy w podobie\u0144stwie o chwa\u015bcie w\u015br\u00f3d pszenicy (Mat. 13,24-30 i 36-42), gdzie po wtargni\u0119ciu z\u0142a nie ma mowy o \u017cadnym odnowieniu, ale o s\u0105dzie. W li\u015bcie do Rzymian 11 aposto\u0142 narod\u00f3w stwierdza, \u017ce ci, kt\u00f3rzy jako dzikie drzewo zostali wszczepieni w dobre, ale nie pozostan\u0105 w \u0142askawo\u015bci Bo\u017cej, b\u0119d\u0105 odr\u0105bani. A wi\u0119c w S\u0142owie Bo\u017cym nie znajdujemy podstawy do twierdzenia, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 wr\u00f3ci do swego pierwszego stanu. Co\u015b lepszego ni\u017c odnowienie Ko\u015bcio\u0142a na ziemi zachowa\u0142 B\u00f3g dla Swoich, mianowicie: przyj\u0119cie go do niebieskiej chwa\u0142y. Tam prawdziwy Ko\u015bci\u00f3\u0142, czyli Jego Zgromadzenie, na zawsze zostanie po\u0142\u0105czony ze Sw\u0105 uwielbion\u0105 G\u0142ow\u0105, gdzie nie b\u0119dzie ju\u017c na nim spoczywa\u0142a odpowiedzialno\u015b\u0107 ani nie nast\u0105pi upadek. Je\u017celi zamiarem Bo\u017cym nie jest naprawienie Ko\u015bcio\u0142a na ziemi, czy nie jest wi\u0119c brakiem rozs\u0105dku i arogancj\u0105, gdy cz\u0142owiek my\u015bli o tym lub m\u00f3wi, a nawet czyni wysi\u0142ki ku temu. G\u0142oszenie Ewangelii nie ma na celu, jak wielu my\u015bli, odnowienia Ko\u015bcio\u0142a, lecz niewierz\u0105cy maj\u0105 uwierzy\u0107 w Chrystusa, a tak zbierze si\u0119 prawdziwy Ko\u015bci\u00f3\u0142, Cia\u0142o Chrystusa, kt\u00f3rego mieszkanie jest w g\u00f3rze. Wielu z wierz\u0105cych pos\u0142uguje si\u0119 miejscami z Pisma \u015awi\u0119tego, zw\u0142aszcza ze Starego Testamentu, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 wr\u00f3ci do swego pocz\u0105tkowego stanu. Ci wierz\u0105cy maj\u0105 nadziej\u0119, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0119dzie prze\u017cywa\u0142 jeszcze szcz\u0119\u015bliwe dni. O ko\u015bciele nie ma wzmianki ani w Zakonie, ani w prorokach, stanowi\u0142o to dla nich tajemnic\u0119, kt\u00f3ra zosta\u0142a dopiero objawiona aposto\u0142owi Paw\u0142owi (Efez. 3; Rzym. 16,25-26). W Starym Przymierzu znajdujemy obietnice dotycz\u0105ce odnowienia Izraela w Tysi\u0105cletnim kr\u00f3lestwie (Ezech. 36,24-30), co odpowiada ich ziemskiemu powo\u0142aniu. Lecz charakter Ko\u015bcio\u0142a jest niebieski, a zosta\u0142 on ju\u017c powo\u0142any przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata (Efez 1,3-4; Hebraj. 3,1). Dzi\u0119ki Bogu, Kt\u00f3ry w tych ostatnich czasach powo\u0142a\u0142 przez Ducha \u015awi\u0119tego wielu, aby urzeczywistniali w pe\u0142ni Jego S\u0142owo. Potwierdza to w Objawieniu w or\u0119dziu do Filadelfii: „…masz niewielk\u0105 moc, a przecie\u017c zachowa\u0142e\u015b S\u0142owo Moje i nie zapar\u0142e\u015b si\u0119 imienia Mego”. Pan si\u0119 cieszy, gdy Jego odkupieni zgromadzaj\u0105 si\u0119 wed\u0142ug Jego obietnicy (Mat.18,20), na zasadzie „Zgromadzenia Boga \u017cywego” (1 Tym. 3,15). Cieszy si\u0119 z ka\u017cdego, kt\u00f3ry oddziela si\u0119 od ludzkich zarz\u0105dze\u0144, pozostaj\u0105c w zdrowej wierze i czystej nauce. Pismo \u015awi\u0119te nie zna innej spo\u0142eczno\u015bci chrze\u015bcijan jak tylko t\u0119, kt\u00f3r\u0105 utworzy\u0142 B\u00f3g w\u00f3wczas, gdy po\u0142\u0105czy\u0142 przez jednego Ducha cz\u0142onki Cia\u0142a Chrystusa z jego G\u0142ow\u0105 (Rzym. 12,5; Kol. 1,18). Poszczeg\u00f3lny wierz\u0105cy ma przywilej zbiera\u0107 si\u0119 z tymi, kt\u00f3rzy wzywaj\u0105 Pana z czystego serca w wierze, (2 Tym.2,22) a\u017c do Jego chwalebnego przyj\u015bcia. Ma zachowa\u0107 Jego S\u0142owo i zawsze wyznawa\u0107 Jego Imi\u0119. Mimo odst\u0119pstwa i r\u00f3\u017cnorodnego rozdwojenia \u015bmiemy i mo\u017cemy utrzymywa\u0107 tylko to, co by\u0142o na pocz\u0105tku (1 Jana 2,24).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czy S\u0142owo Bo\u017ce daje nam nadziej\u0119 na odnow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a? Ju\u017c w \u015bredniowieczu przed reformacj\u0105 d\u0105\u017cono do pewnych zmian w Ko\u015bciele i powr\u00f3cenia do pocz\u0105tk\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa. Reformacja przynios\u0142a wiele dobrego, ale chrze\u015bcija\u0144stwo w ca\u0142o\u015bci nie wr\u00f3ci\u0142o do stanu z pierwszych lat swego istnienia. W naszych czasach znowu przybra\u0142y na sile usi\u0142owania przywr\u00f3cenia Ko\u015bcio\u0142a do dawnego stanu.… Czytaj dalej Czy S\u0142owo Bo\u017ce daje nam nadziej\u0119 na odnow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a?<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,13,2,3,4,12,16,28,36,37,39,40,41,44,52,63,64,65],"tags":[68,69,70,71,72,76,77,78,81,88,90,91,97,94,95,96,100,102,103,104,117,120,121,124,122,123,139],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/94"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=94"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/94\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=94"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=94"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=94"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}