Jedno\u015b\u0107 Bo\u017ca<\/p>\n
Bez ogonk\u00f3w<\/p>\n
W li\u015bcie do Efezjan aposto\u0142 Pawe\u0142 m\u00f3wi o odsuni\u0119ciu \u015bredniej \u015bciany (2,13-15) spo\u015br\u00f3d wierz\u0105cych pochodz\u0105cych z Izraela i narod\u00f3w (pogan), a w 4 rozdziale upomina ich, aby post\u0119powali i dzia\u0142ali stosownie do swego powo\u0142ania, pami\u0119taj\u0105c o tym, \u017ce stanowi\u0105 j e d n o C i a \u0142 o. Poniewa\u017c z natury jeste\u015bmy wszyscy wynio\u015bli, samowolni i niewyrozumiali, S\u0142owo upomina nas, aby\u015bmy „z wszelk\u0105 pokor\u0105, \u0142agodno\u015bci\u0105 i cierpliwo\u015bci\u0105 z n o s i l i jedni drugich w mi\u0142o\u015bci i starali si\u0119 zachowa\u0107 jedno\u015b\u0107 Ducha w zwi\u0105zce pokoju”. A wi\u0119c nie wspomina nam o tym, by ow\u0105 jedno\u015b\u0107 tworzy\u0107 poprzez ustanawianie wsp\u00f3lnych form wierze\u0144 i pewnych artyku\u0142\u00f3w wiary, innymi s\u0142owy formowa\u0107 w\u0142asny ko\u015bcielny ustr\u00f3j. Jedno\u015b\u0107 jest uczyniona (Jana 11,52) przez Pana Jezusa, Kt\u00f3ry odda\u0142 za ni\u0105 Samego Siebie. B\u00f3g ochrzci\u0142 wszystkich wierz\u0105cych przez j e d n e g o Ducha w jedno Cia\u0142o (1 Koryntian 12,13). Jedno\u015bci dzieci Bo\u017cych nie osi\u0105ga si\u0119 wi\u0119c, jak niekt\u00f3rzy mniemaj\u0105, przez wsp\u00f3lne poznanie prawd Bo\u017cych, np. przez chrzest, ani te\u017c przez organizowanie si\u0119 za pomoc\u0105 szeregu odpowiednich ustaw i statut\u00f3w. Podporz\u0105dkowanie si\u0119 zasadom \u015bwiata i trzymanie si\u0119 jego ustaw (Kolosan 2,8.20) prowadzi w\u0142a\u015bnie do pomno\u017cenia s e k t. Poj\u0119cie jedno\u015bci poznaje si\u0119 w \u015bwietle S\u0142owa Bo\u017cego; jest ona do osi\u0105gni\u0119cia i do urzeczywistnienia, lecz niestety tu na ziemi n i e przyjdzie do skutku, poniewa\u017c cz\u0142owiek zast\u0119puje jej miejsce.<\/p>\n
Ale mimo wszystko jest „jedno Cia\u0142o i jeden Duch”, „jedna nadzieja”, a dalej – „jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest”, tj. chrzest w Imi\u0119 tego samego Zbawcy i Pana, „jeden B\u00f3g i Ojciec wszystkich”. Nie przez nas, lecz przez Boga jest uczyniona jedno\u015b\u0107; jest ona od nas niezale\u017cna, po mimo wszelkiego zewn\u0119trznego rozdwojenia wierz\u0105cych istnieje jeszcze dzi\u015b w oczach Bo\u017cych, a my winni\u015bmy j\u0105 utrzyma\u0107 (1 Jana 2,24).<\/p>\n
Nie czy\u0144my ani wi\u0119cej, ani mniej, tylko to, czego \u017c\u0105da od nas B\u00f3g. W przeciwnym razie jeste\u015bmy jedn\u0105 z sekt i denominacji. Zgodno\u015b\u0107 z nauk\u0105 apostolsk\u0105 zachodzi wtedy, kiedy wierz\u0105cy post\u0119puj\u0105 wed\u0142ug Efezjan 4,1-4 i 1 Koryntian 5,9-13 oraz podporz\u0105dkowuj\u0105 si\u0119 karno\u015bci Pa\u0144skiej tak w zgromadzeniu, jak i w spo\u0142ecznym obcowaniu. A wi\u0119c, jak wy\u017cej zaznaczono, czy\u0144my to, czego domaga si\u0119 od nas B\u00f3g w Swym S\u0142owie. Gdy wierz\u0105cy urzeczywistniaj\u0105 nauk\u0119 apostolsk\u0105, zgromadzaj\u0105 si\u0119 wtedy prawdziwie w Imieniu Jezusa, czyli – jak m\u00f3wi oryginalny tekst grecki – do Imienia Jezusa. Lecz niestety brak nam „wszelkiej pokory, \u0142agodno\u015bci, cierpliwo\u015bci i znoszenia si\u0119 w mi\u0142o\u015bci”, a tak\u017ce i starania, by „zachowa\u0107 jedno\u015b\u0107 Ducha w zwi\u0105zce pokoju”. Dzie\u0144 Pa\u0144ski kiedy\u015b to wszystko objawi!<\/p>\n
Jedno jest Cia\u0142o, jeden Duch, jedna nadzieja, jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest, jeden B\u00f3g i Ojciec wszystkich – cudowna siedmiokrotna jedno\u015b\u0107 (Efezjan 4,4-6; Galat\u00f3w 3,26-28; Kolosan 3, 11).<\/p>\n
Trzy miejsca wskazuj\u0105 nam drog\u0119 i wol\u0119 Bo\u017c\u0105:<\/p>\n
\u00a0\u00a0 1. „Wyzw\u00f3lcie si\u0119 od tego rodzaju przewrotnego” Dzieje Apostolskie 2,40; 2 Koryntian 6, 14-18).
\n\u00a0\u00a0 2. „Albowiem gdzie s\u0105 dwaj albo trzej zgromadzeni w Imi\u0119 Moje – w\u0142a\u015bciwie do Mojego Imienia – tamem jest w po\u015brodku nich” (M
\n\u00a0\u00a0 3. ateusza 18,20). „I trwali w nauce apostolskiej, i w spo\u0142eczno\u015bci, i w \u0142amaniu chleba i w modlitwach” (Dzieje Apostolskie 2,42).<\/p>\n
Jako wierni s\u0142udzy mamy przedstawia\u0107 jedno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a pomimo naszej s\u0142abo\u015bci. Jedno\u015b\u0107 dzieci Bo\u017cych wyra\u017camy spo\u0142ecznym budowaniu si\u0119, we wsp\u00f3lnej pracy dla Pana, a przede wszystkim w uroczystym obchodzeniu wieczerzy, „albowiem jednym Cia\u0142em wiele nas jest, bo wszyscy chleba jednego jeste\u015bmy uczestnikami” (1 Koryntian 10,17). Jawnym znakiem po\u0142\u0105czenia dzieci Bo\u017cych i wyra\u017ceniem ich jedno\u015bci wed\u0142ug my\u015bli Bo\u017cych jest St\u00f3\u0142 Pa\u0144ski. Tu wszyscy s\u0105 jedno; jeden chleb – jedno Cia\u0142o. „Kielich b\u0142ogos\u0142awienia, kt\u00f3ry b\u0142ogos\u0142awimy, izali nie jest spo\u0142eczno\u015bci\u0105 krwi Chrystusowej? Chleb, kt\u00f3ry \u0142amiemy, izali nie jest s p o \u0142 e c z n o \u015b c i \u0105 Cia\u0142a Chrystusowego?”<\/p>\n
W pierwszych latach chrze\u015bcija\u0144stwa urzeczywistniano to w ca\u0142ej pe\u0142ni, co potwierdzaj\u0105 nam Dzieje Apostolskie 20,7: „Tedy w pierwszy dzie\u0144 tygodnia … byli\u015bmy zgromadzeni na \u0142amanie chleba”. To by\u0142o celem zej\u015bcia si\u0119 wierz\u0105cych. St\u00f3\u0142 Pa\u0144ski by\u0142 ich o\u015brodkiem i punktem zbornym ka\u017cdy, kto jest z Boga narodzony, zgromadza si\u0119 ze swymi bra\u0107mi w Imieniu Jezusa i pod kierownictwem Jego Ducha. Tylko takie zej\u015bcie si\u0119 wierz\u0105cych dla uczczenia Ojca zachowa sw\u00f3j prawdziwy charakter, tylko taka jedno\u015b\u0107 Cia\u0142a Chrystusowego jest widoczna i nale\u017cycie przez zgromadzenie przedstawiona, a jednocze\u015bnie budowanie Cia\u0142a b\u0119dzie post\u0119powa\u0142o naprz\u00f3d (Efezjan 4,16). R\u00f3wnie\u017c i g\u0142oszenie Ewangelii pozostanie wtedy w ramach Pisma \u015awi\u0119tego. Przy \u0142amaniu chleba nie tylko my\u015blimy i m\u00f3wimy o fakcie \u015bmierci Pana Jezusa za nas, lecz tak\u017ce o tym, \u017ce St\u00f3\u0142 Pa\u0144ski jest \u015bwiadectwem wielkiej wagi dla jedno\u015bci Cia\u0142a Chrystusa. Chleb oznajmia nam, \u017ce wszyscy zbawieni tworz\u0105 jedn\u0105 niepodzieln\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Ka\u017cdy cz\u0142onek Cia\u0142a Pa\u0144skiego jest uczestnikiem jednego chleba. Chleb oznacza „spo\u0142eczno\u015b\u0107 Cia\u0142a Chrystusowego”, a kielich – ” spo\u0142eczno\u015b\u0107 krwi Chrystusowej” (1 Koryntian 10,17). Istnieje jeden chleb, kt\u00f3ry bywa z\u0142amany i kt\u00f3rego wszyscy jeste\u015bmy uczestnikami. Chleb jest symbolicznym przedstawieniem Cia\u0142a Pana Jezusa – Ko\u015bcio\u0142a; jedz\u0105c z jednego chleba, dajemy w y r a z prawdzie, \u017ce my „wielu” stanowimy jeden chleb, jedno Cia\u0142o.<\/p>\n
W ewangeliach nie ma o tym mowy, poniewa\u017c prawda o jedynym Ciele (jedno\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w z Panem, G\u0142ow\u0105) nie by\u0142a jeszcze objawiona. Dopiero dzi\u0119ki dzie\u0142u odkupienia, kt\u00f3re zosta\u0142o dokonane na krzy\u017cu Golgoty, i dzi\u0119ki zes\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego w Zielone \u015awi\u0105tki wierz\u0105cy zostali cz\u0142onkami Cia\u0142a Chrystusowego. Nie przychodzimy tedy do S t o \u0142 u Pa\u0144skiego, gdzie jedno\u015b\u0107 Cia\u0142a ma sw\u00f3j jawny wyraz, jako pojedyncze osoby, lecz jako cz\u0142onki jednego Cia\u0142a, by wspomina\u0107 ofiar\u0119 Pana spo\u0142ecznie jednymi ustami w jednej mi\u0142o\u015bci. Wsz\u0119dzie, gdzie uznaje si\u0119 jedno\u015b\u0107 Cia\u0142a stosownie do boskich zasad i urzeczywistnia si\u0119 j\u0105, tam jest St\u00f3\u0142 Pa\u0144ski. Mo\u017cna w dzi\u0119kczynnej mi\u0142o\u015bci obchodzi\u0107 wieczerz\u0119 i wspomina\u0107 \u015bmier\u0107 Pa\u0144sk\u0105, lecz nie zna\u0107 i nie doznawa\u0107 spo\u0142ecznej rado\u015bci odkupionych, kt\u00f3rzy zgromadzeni wko\u0142o Jezusa przynosz\u0105 Ojcu swe uwielbienie. Wiele rozmaitych wyzna\u0144; w chrze\u015bcija\u0144stwie jest tego smutnym dowodem, co z kolei \u015bwiadczy o tym, jak ma\u0142o znana i urzeczywistniana jest prawda o jedno\u015bci Cia\u0142a. W niebie nie b\u0119dzie \u017cadnych korporacji ani rozdwoje\u0144. Lecz czy B\u00f3g nie chce, by ju\u017c teraz „nie by\u0142o rozerwania w Ciele?”. Owszem, B\u00f3g pragnie, wzywa, aby w\u015br\u00f3d wierz\u0105cych, kt\u00f3rzy znajduj\u0105 si\u0119 w rozproszeniu, by\u0142a Jego wola wykonywana i „aby nie by\u0142o rozerwania w Ciele, ale i\u017cby jedne cz\u0142onki o drugich jednakie\u017c starania mia\u0142y” (1 Koryntian 12,25-27).<\/p>\n
Czy\u017c nie jest wielkim przywilejem spo\u017cywanie chleba zaofiarowanego nam przez Pana, przez co wyra\u017camy zadziwiaj\u0105c\u0105 prawd\u0119, \u017ce mamy spo\u0142eczno\u015b\u0107 z wszystkimi wierz\u0105cymi, poniewa\u017c jeste\u015bmy uczestnikami jednego chleba. Istotnie, \u0142amanie chleba jest wyrazem jedno\u015bci Cia\u0142a. Czy nie stanowi to tak\u017ce donios\u0142ej podstawy dla chrze\u015bcija\u0144skiego \u017cycia? Ostoi si\u0119 albo upadnie uznane przez nas dzie\u0142o Ducha \u015awi\u0119tego, Kt\u00f3ry nas wielu (1 Koryntian 12,12-13), b\u0119d\u0105cych Pa\u0144skimi, w jedno Cia\u0142o po\u0142\u0105czy\u0142. Niechaj Pan w Swej \u0142asce dopomo\u017ce nam, aby\u015bmy w naszych uczuciach i w naszym wyznaniu zawsze stali w zgodno\u015bci z t\u0105 kosztown\u0105 prawd\u0105.<\/p>\n
Nie dosy\u0107 podkre\u015bla si\u0119 spraw\u0119, \u017ce jedno\u015b\u0107 t a to nie jaka\u015b zgodno\u015b\u0107 usposobie\u0144, uczu\u0107, interes\u00f3w itp. Owszem, maj\u0105 one cechowa\u0107 wierz\u0105cych; Pan te\u017c przede wszystkim my\u015bli o tym, gdy prosi: „aby byli jedno, jako i My” (Jana 17,11), tj., aby\u015bmy mieli spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i Synem (1 Jana 1,3). My\u015bl t\u0119 rozwija Pan Jezus w wierszu 21. Wszyscy, tak\u017ce i ci, kt\u00f3rzy p\u00f3\u017aniej uwierz\u0105 w Jezusa, s\u0105 w\u0142\u0105czeni w t\u0119 jedno\u015b\u0107; Pan prosi: „aby i oni w nas – w Ojcu i Synu – jedno byli”. Oznacza to jednobyt i jedn\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 dzi\u0119ki mocy objawienia Ojcowskiego w Synu i ukazania Osoby Syna jako przedmiotu mi\u0142o\u015bci i wonno\u015bci Ojcowskiej; w spo\u0142eczno\u015b\u0107 t\u0119 jeste\u015bmy wprowadzeni przez Ducha \u015awi\u0119tego. Jedno\u015b\u0107 ta ma s\u0142u\u017cy\u0107 na \u015bwiadectwo \u015bwiatu: „aby \u015bwiat uwierzy\u0142, \u017ce\u015b Ty Mnie pos\u0142a\u0142”, tzn., aby wierz\u0105cy stanowili jedno wobec \u015bwiata. Wiersz 23 jeszcze bardziej wprowadza nas w to zagadnienie. Bezpo\u015brednio, ukazujemy s i \u0119 w „chwale”. Pobyt wierz\u0105cych tu na ziemi kiedy\u015b si\u0119 sko\u0144czy. \u015awiat w czasie naszego objawienia si\u0119 z Jezusem „pozna” – gdy\u017c nie wierzy\u0142 – \u017ce Ojciec pos\u0142a\u0142 Syna i umi\u0142owa\u0142 nas, jak umi\u0142owa\u0142 Jego: „Ja w nich, a Ty we Mnie”. Ta trojaka pro\u015bba Pa\u0144ska zach\u0119ca nas do urzeczywistniania jedno\u015bci Jego Cia\u0142a.<\/p>\n
„Starajcie si\u0119, aby\u015bcie zachowali jedno\u015b\u0107 Ducha w zwi\u0105zce pokoju”. M\u0142odemu chrze\u015bcijaninowi mo\u017ce zdawa\u0107 si\u0119, \u017ce nie\u0142atwo wykona\u0107 ten nakaz w sytuacji, kiedy panuje chaos duchowy. W rzeczywisto\u015bci jednak nie jest to wcale trudne, je\u017celi jest si\u0119 szczerym i pokornym dzieckiem Bo\u017cym. Do obowi\u0105zk\u00f3w chrze\u015bcijanina nie nale\u017cy, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie w celu osi\u0105gni\u0119cia jedno\u015bci, nie jest te\u017c wskazane przy\u0142\u0105czanie si\u0119 do tego, co inni ju\u017c uczynili. Duch \u015awi\u0119ty sprawi\u0142 jedn\u0105 jedno\u015b\u0107, a rzecz\u0105 wierz\u0105cego jest zachowa\u0107 j\u0105. Jest ona istot\u0105 Zgromadzenia Bo\u017cego, czyli Cia\u0142a Chrystusowego. Nie jest to tylko jedno\u015b\u0107 czy zjednoczenie chrze\u015bcijan lub dzieci Bo\u017cych, aczkolwiek wszystkie cz\u0142onki Cia\u0142a s\u0105 chrze\u015bcijanami i dzie\u0107mi Bo\u017cymi. M\u00f3wi si\u0119 wiele i pisze o jedno\u015bci wierz\u0105cych, przy czym ma si\u0119 na my\u015bli tylko rodzinny stosunek. Bezsprzecznie on istnieje i ma w\u015br\u00f3d ludu Bo\u017cego by\u0107 piel\u0119gnowany, lecz chodzi tu jeszcze o co\u015b wi\u0119cej: o jedno\u015b\u0107 Cia\u0142a, kt\u00f3rego G\u0142ow\u0105 jest Chrystus i w kt\u00f3rym mieszka, dzia\u0142a i przewodniczy D u c h \u015a w i \u0119 t y.<\/p>\n
Dop\u00f3ty wierz\u0105cy zwa\u017ca na zdanie i nauk\u0119 ludzk\u0105, dop\u00f3ki nie dojdzie do pokoju, do zupe\u0142nego zrozumienia. Ale dzi\u0119ki Bogu nie jest on pozostawiony sam przeciwko takim zdaniom i naukom. Posiada S\u0142owo Bo\u017ce i w nim znajduje wskaz\u00f3wki, kamienie graniczne, wytyczne, prawdy zasadnicze pierwszych pocz\u0105tk\u00f3w, do kt\u00f3rych winien podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119 w ca\u0142ej r o z c i \u0105 g \u0142 o \u015b c i. Gdy zg\u0142\u0119bia S\u0142owo, odkrywa, \u017ce B\u00f3g zgromadza Swoje dzieci w jedno, do Imienia Jezusowego, a nie do imienia jakiegokolwiek cz\u0142owieka lub jakiego\u015b wyznania, czy jakiej\u015b ulubionej nauki itp. Nast\u0119pnie dostrzega, \u017ce tam, gdzie dw\u00f3ch lub trzech jest zgromadzonych d o Imienia Pana, On sam jest w\u015br\u00f3d nich, a nie ma zale\u017cno\u015bci od obecno\u015bci jakiego\u015b cz\u0142owieka i jego wskaza\u0144. Wierz\u0105cy wtedy rozumie, \u017ce B\u00f3g sam sprawia wszystko i we wszystkich oraz Duch \u015awi\u0119ty, Kt\u00f3ry rozdziela dary \u0142aski, jako chce (1 Koryntian 12, 6. 11). A gdy znajdzie odrodzonych chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy stoj\u0105, na tym gruncie i kt\u00f3rzy, chodz\u0105 wed\u0142ug tej wytycznej, zajmie miejsce w\u015br\u00f3d nich (2 Tymoteusza 2,22). Wdzi\u0119cznie i rado\u015bnie po\u0142\u0105czy s w \u00f3 j g\u0142os z nimi dla chwa\u0142y Tego, Kt\u00f3ry wierny pozostaje Swym przyrzeczeniom mimo wszelkiej niewierno\u015bci ludzkiej. A kto Go uwielbia po\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy Jemu ufaj\u0105, Ten te\u017c czci tych, co J e g o czcz\u0105 (1 Samuela 2,30).<\/p>\n
By\u0107 mo\u017ce, \u017ce upadek i zamieszanie w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan stan\u0105 si\u0119 jeszcze wi\u0119ksze, jednak zawsze aktualne pozostan\u0105 nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: „Albowiem, jako Cia\u0142o jedno jest, a cz\u0142onk\u00f3w wiele, ale wszystkie cz\u0142onki, cho\u0107 ich wiele jest, s\u0105 jednym Cia\u0142em: tak i Chrystus. Albowiem przez jednego Ducha my wszyscy w jedno Cia\u0142o jeste\u015bmy ochrzczeni; …, a wszyscy napojeni jeste\u015bmy w jednego D u c h a” (1 Koryntian 12,12-13). Pos\u0142uszne dziecko Bo\u017ce mo\u017ce wiar\u0105 spoczywa\u0107 zawsze w tej kosztownej prawdzie.<\/p>\n
Z chwil\u0105, gdy cz\u0142owiek przyjmie zbawienie z r\u0119ki Pana, wchodzi on w grono dzieci Bo\u017cych i rozpoczyna si\u0119 dla niego spo\u0142eczno\u015b\u0107 z nimi. Przez Ducha \u015awi\u0119tego utworzona na ziemi spo\u0142eczno\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tych istnieje jako organizm duchowy i pozostanie nim a\u017c do przyj\u015bcia Pana, pomimo niewierno\u015bci cz\u0142onk\u00f3w r\u00f3\u017cnorodnych wyzna\u0144. A szatan, \u00f3w wielki zwodziciel, mo\u017ce poczyni\u0107 jeszcze wiele wyrw, tak i \u017ce pozostan\u0105 zaledwie poszczeg\u00f3lne zr\u0119by z nauki apostolskiej. Lecz, niechaj B\u00f3g b\u0119dzie wywy\u017cszony, istnieje Cia\u0142o sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z prawdziwych wierz\u0105cych i w nim dzia\u0142a jeden i ten sam Duch. Wiara pojmuje t\u0119 nieodmienn\u0105 prawd\u0119 Bo\u017c\u0105 i podczas gdy ona to czyni, wierz\u0105cy wycofuje s i \u0119 z wszelkich spo\u0142eczno\u015bci i korporacji, opiera si\u0119 na niezmiennym S\u0142owie i staje na gruncie jedynego Cia\u0142a, w kt\u00f3rym wed\u0142ug my\u015bli Bo\u017cej nie ma \u017cadnego rozdwojenia (1 Koryntian 12,25). Nie tylko jest pewny, \u017ce spoczywa w Chrystusie (2 Koryntian 5,17), lecz tak\u017ce, \u017ce posiada miejsce w Zgromadzeniu Bo\u017cym, \u017ce jest cz\u0142onkiem Cia\u0142a, przyprowadzonym przez Boga na oznaczone miejsce, „jako chcia\u0142” (1 Koryntian 12,10), i wskutek tego spoczywa na nim powa\u017cna odpowiedzialno\u015b\u0107, aby zaj\u0105\u0107 owo miejsce wed\u0142ug my\u015bli Bo\u017cej (Rzymian 12,4-8).<\/p>\n
Ksi\u0119ga S\u0119dzi\u00f3w obrazuje dok\u0142adnie upadek i odst\u0119pstwo dzisiejszego nominalnego chrze\u015bcija\u0144stwa. Jedno\u015b\u0107 Bo\u017ca, kt\u00f3ra by\u0142a na pocz\u0105tku stworzona przez Ducha \u015awi\u0119tego, jest lekcewa\u017cona przez dzisiejszych chrze\u015bcijan. Roz\u0142amowi w Ko\u015bciele pr\u00f3buje si\u0119 nada\u0107 pozory jedno\u015bci, kt\u00f3ra nie jest w stanie zast\u0105pi\u0107 prawdziwej jedno\u015bci uczynionej przez Boga i nie mo\u017ce to \u0142udzi\u0107 nawet tych, kt\u00f3rzy j\u0105 zalecaj\u0105. Je\u015bli ludzie pr\u00f3buj\u0105 \u0142\u0105czy\u0107 rozmaite denominacje, to tym samym usprawiedliwiaj\u0105 upadek Ko\u015bcio\u0142a, gdy\u017c swym post\u0119powaniem potwierdzaj\u0105 go. Temu ludzkiemu wezwaniu nie dajemy pos\u0142uchu i os\u0105dzamy je jako niezgodne z e S\u0142owem, ubolewamy jednak nad upadkiem Ko\u015bcio\u0142a i stwierdzamy, \u017ce istnieje tylko „jedno Cia\u0142o i jeden Duch”. A r\u00f3wnocze\u015bnie staramy si\u0119 „zachowa\u0107 jedno\u015b\u0107 Ducha w zwi\u0105zce pokoju” (Efezjan 4,3). Odpierajmy wszelkie rozdzielenie (1 Koryntian l, 12-13; 3,4-5), kt\u00f3re nosi na sobie pi\u0119tno moralnego i religijnego z\u0142a (2 Koryntian 6,14-7,1).<\/p>\n
A nade wszystko nie zapominajmy upomnienia aposto\u0142a, by „przyoblec mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest zwi\u0105zk\u0105 doskona\u0142o\u015bci” (Kolosan 3,14).<\/p>\n
„Do zakonu i do \u015bwiadectwa” (Izajasza 8,20) – by\u0142o has\u0142em wiernych przed Chrystusem, tym wi\u0119cej dzisiaj w czasach powszechnego odst\u0119pstwa ich dyrektywa powinna by\u0107 nasz\u0105 dewiz\u0105 i obron\u0105.<\/p>\n
Tak wi\u0119c jedno\u015b\u0107 Ducha, jak powiedziano wcze\u015bniej, nie jest „wsp\u00f3lnym \u017cyciem wiary i mi\u0142o\u015bci”, wy\u017cszym \u017cyciem duchowym, kt\u00f3re wszystkim wierz\u0105cym bywa udzielone w odrodzeniu, lecz jest po prostu jedno\u015bci\u0105 cz\u0142onk\u00f3w Cia\u0142a dokonan\u0105 przez Ducha \u015awi\u0119tego. Podkre\u015bla On nierozerwaln\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 Cia\u0142a i Chrystusa, co wyra\u017cone jest w 1 Koryntian 12,12 s\u0142owami: „tak i Chrystus”. Kiedy nale\u017cy si\u0119 do tego Cia\u0142a, wyklucza si\u0119 wszelkie inne po\u0142\u0105czenia. Wszystko, do czego przedtem nale\u017celi\u015bmy, stracili\u015bmy przed Bogiem w Chrystusie. Stare rzeczy przemin\u0119\u0142y, wszystko sta\u0142o si\u0119 nowym. Jeste\u015bmy cz\u0142onkami Cia\u0142a Chrystusa, Jego Duch mieszka w nas. Zgromadzenie Bo\u017ce ma cechy powo\u0142ania niebia\u0144skiego, nie jest polityczn\u0105 czy spo\u0142eczn\u0105 denominacj\u0105. Dlatego nielekko kroczy\u0107 przez t e n \u015bwiat, nie bior\u0105c udzia\u0142u w jego politycznych i innych ziemskich usi\u0142owaniach. Kroczmy wiernie t\u0105 w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 za Panem. Nasz Pan jest niebia\u0144ski (1 Koryntian 15,47-48) i Jego lud jest tak\u017ce niebia\u0144ski dzi\u0119ki zrodzeniu, powo\u0142aniu i otrzymaniu nowej natury (Hebrajczyk\u00f3w 3,1; Jana 15,18-19; 17,14-16; 1 Jana 3,1).<\/p>\n
Przez Jednego Ducha jeste\u015bmy w\u0142\u0105czeni (ochrzczeni) do jednego Cia\u0142a. O jakimkolwiek cz\u0142onkostwie nie ma tu mowy; cz\u0142onkiem Cia\u0142a Chrystusowego nie zostaje si\u0119 dzi\u0119ki zapisaniu do jakiegokolwiek ko\u015bcio\u0142a czy zgromadzenia. T y l k o przez D u c h a \u015a w i \u0119 t e g o wierz\u0105cy zostaje przy\u0142\u0105czony do jednego Cia\u0142a, a to dzieje si\u0119 przez przyj\u0119cie wiar\u0105 Jezusa Chrystusa jako swego osobistego Odkupiciela (Dzieje Apostolskie 2,38; Hebrajczyk\u00f3w 10,l5-17; Filipian 4,3). Cia\u0142o Chrystusa, do kt\u00f3rego nale\u017cymy, jest chwalebnym Cia\u0142em. W zwi\u0105zku z tym posiadamy znaczne przywileje, ale i ponosimy odpowiedzialno\u015b\u0107. Je\u015bli te przywileje kosztujemy z dzi\u0119kczynnym sercem, to korzystamy z \u0142aski i tak podo\u0142amy naszym obowi\u0105zkom; przywileje i odpowiedzialno\u015b\u0107 musz\u0105 i\u015b\u0107 w parze. Niechaj zawsze b\u0119dzie z nami wszystkimi \u0142aska Pana Jezusa Chrystusa, mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca i s p o \u0142 e c z n o \u015b \u0107 Ducha \u015awi\u0119tego (2 Koryntian 13,13).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jedno\u015b\u0107 Bo\u017ca Bez ogonk\u00f3w W li\u015bcie do Efezjan aposto\u0142 Pawe\u0142 m\u00f3wi o odsuni\u0119ciu \u015bredniej \u015bciany (2,13-15) spo\u015br\u00f3d wierz\u0105cych pochodz\u0105cych z Izraela i narod\u00f3w (pogan), a w 4 rozdziale upomina ich, aby post\u0119powali i dzia\u0142ali stosownie do swego powo\u0142ania, pami\u0119taj\u0105c o tym, \u017ce stanowi\u0105 j e d n o C i a \u0142 o. Poniewa\u017c z… Czytaj dalej Jedno\u015b\u0107 Bo\u017ca<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,13,2,3,4,12,16,28,36,37,39,40,41,44,52,63,64,65],"tags":[68,69,70,71,72,76,77,78,81,88,90,91,97,94,95,96,100,102,103,104,117,120,121,124,122,123,139],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/90"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=90"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/90\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=90"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=90"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=90"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}