Zgromadzi\u0107 w jedno<\/p>\n
Jana 11,52<\/p>\n
Bez ogonk\u00f3w<\/p>\n
W rozdziale 11 ewangelii Jana czytamy, \u017ce Pan Jezus umar\u0142 po to, aby „zgromadzi\u0107 w j e d n o rozproszone dzieci Bo\u017ce”. Chodzi tu o zgromadzenie dzieci w<\/p>\n
j e d n \u0105 r o d z i n \u0119 . W 17 rozdziale mamy to samo: w wierszu 11 znajdujemy jedno\u015b\u0107 aposto\u0142\u00f3w, w wierszu 22 – jedno\u015b\u0107 chwa\u0142y, podczas gdy wiersz 21 m\u00f3wi o jedno\u015bci rodziny Bo\u017cej. Nie jest tu brany pod uwag\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 j a k o Cia\u0142o Chrystusowe. Zapewne wszyscy wiemy, \u017ce prawdy co do Ko\u015bcio\u0142a jako Cia\u0142a Chrystusowego stanowi\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 specjalnego us\u0142ugiwania aposto\u0142a Paw\u0142a (Efezjan 3,1-13). Jan nie zajmuje si\u0119 tym tematem ani w ewangelii, ani w listach. W 10,15-17 ewangelii Jana jest w podobny spos\u00f3b powiedziane o „zgromadzeniu w jedno”. Dobry Pasterz po\u0142o\u017cy\u0142 Swe \u017cycie za owce; poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107 krzy\u017cow\u0105, by uwielbi\u0107 Ojca i mie\u0107 „jedn\u0105, owczarni\u0119”. Ta jedno\u015b\u0107 owczarni osta\u0142aby si\u0119 istotnie, gdyby wszystkie owce s\u0142ucha\u0142y g\u0142osu Dobrego Pasterza. Czytamy: „G\u0142osu Mego s\u0142ucha\u0107 b\u0119d\u0105 i b\u0119dzie j e d n a o w c z a r n i a”. Je\u017celiby jedno\u015b\u0107 rodziny Bo\u017cej by\u0142a praktycznie realizowana, jak\u017ce pot\u0119\u017cnym \u015bwiadectwem sta\u0142oby si\u0119 to dla \u015bwiata, \u017ce Ojciec pos\u0142a\u0142 Syna na ten \u015bwiat! (Jana 17,20-21) Lecz miast s\u0142ucha\u0107 g\u0142osu Dobrego Pasterza, liczne owce stada daj\u0105 si\u0119 uwodzi\u0107 g\u0142osowi obcemu. Powinny przed nim ucieka\u0107, zamiast „zna\u0107” ten g\u0142os. Zapominaj\u0105 niestety, \u017ce jednym z rys\u00f3w charakteru owiec jest: „Nie znaj\u0105 g\u0142osu obcego” (Jana 10,5). Dzieci Bo\u017ce winny si\u0119 okaza\u0107 jako ci, kt\u00f3rzy s\u0105 poddani autorytetowi swego Ojca, tzn. pos\u0142uszni temu S\u0142owu, kt\u00f3re im objawia wol\u0119 Bo\u017c\u0105.<\/p>\n
Ach, jak wielu chrze\u015bcijan post\u0119puje wed\u0142ug w\u0142asnych my\u015bli, s\u0142ucha w\u0142asnego g\u0142osu! Niestety, ani jedno\u015b\u0107 stada, ani jedno\u015b\u0107 rodziny nie jest ujawniona, mimo \u017ce Dobry Pasterz odda\u0142 Swe \u017cycie, by mie\u0107 jedn\u0105 owczarni\u0119, a Pan umar\u0142 po to, by rozproszone dzieci Bo\u017ce „w jedno zgromadzi\u0107”. To rozproszenie jest dzie\u0142em wroga (Jana 10,l2). Tote\u017c ka\u017cdy prawdziwy wierz\u0105cy mo\u017ce tylko odczuwa\u0107 smutek na my\u015bl o tym upokarzaj\u0105cym fakcie. Czy mo\u017cna temu zaradzi\u0107 i jak? Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105: Poniewa\u017c wszystkie dzieci Bo\u017ce tworz\u0105 j e d n \u0105 rodzin\u0119 i s\u0105 owcami j e d n e g o s t a d a, przeto trzymajmy si\u0119 tej my\u015bli, a pomi\u0144my wszystko inne. \u0141\u0105czmy si\u0119 dla korzystania z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw wsp\u00f3lnego zgromadzania si\u0119 i dla opowiadania \u015bmierci Pa\u0144skiej przy Jego Stole! Inni id\u0105 jeszcze dalej i dodaj\u0105: Kto si\u0119 uchyla od takiego post\u0119powania, ten ca\u0142kowicie ujawnia sekciarskiego ducha!<\/p>\n
Jak\u017ce chytry jest wr\u00f3g, kt\u00f3ry nieustannie usi\u0142uje zniszczy\u0107 \u015bwiadectwo! Istotnie Pan umar\u0142 po to, aby „rozproszone dzieci Bo\u017ce w jedno zgromadzi\u0107”. Lecz by\u0142oby grubym b\u0142\u0119dem opieranie s i \u0119 na tym fakcie wy\u0142\u0105cznie w celu wysnuwania st\u0105d wniosku, \u017ce dla unikni\u0119cia sekciarstwa jeste\u015bmy obowi\u0105zani \u0142ama\u0107 chleb ze wszystkimi, nie wnikaj\u0105c wcale w moralne i dogmatyczne stanowisko uczestnik\u00f3w. Podobne post\u0119powanie prowadzi\u0142oby do nieuniknionego upadku ka\u017cdego \u015bwiadectwa Bo\u017cego. Jak wy\u017cej zaznaczyli\u015bmy, miejsce z Jana 11, 52 nie m\u00f3wi o zbieraniu si\u0119 przy Stole Pa\u0144skim. Przedstawia ono tylko jedno\u015b\u0107 rodziny Bo\u017cej, podczas gdy przy Stole Pa\u0144skim dochodzi jeszcze my\u015bl o spo\u0142eczno\u015bci. W pierwszym li\u015bcie do Koryntian 10,14-22 podane s\u0105 trzy przyk\u0142ady spo\u0142eczno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 wyra\u017ca jedzenie.<\/p>\n
l. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 urzeczywistniana przy Stole Pa\u0144skim. Jedzenie, \u0142amanie chleba przy S t o 1 e Pa\u0144skim – jak zreszt\u0105 przy ka\u017cdym stole – oznacza jednoczenie si\u0119 (czynienie si\u0119 jednym) ze wszystkimi b\u0119d\u0105cymi przy Stole.<\/p>\n
2. Izraelici spo\u017cywaj\u0105cy ofiar\u0119 byli uczestnikami o\u0142tarza.<\/p>\n
3. Ci, kt\u00f3rzy w poga\u0144skich \u015bwi\u0105tyniach jedli rzeczy ofiarowane bo\u017ckom, jednoczyli si\u0119 przez to ze sto\u0142ami demon\u00f3w.<\/p>\n
W wieczerzy mamy raczej pami\u0105tk\u0119, wspomnienie, a w Stole Pa\u0144skim – spo\u0142eczno\u015b\u0107. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 opiera si\u0119 na krwi Chrystusowej; tylko ci, kt\u00f3rzy s\u0105 omyci w tej krwi, maj\u0105 przywilej picia z kielicha. Chleb, kt\u00f3ry \u0142amiemy, jest symbolem jednego Cia\u0142a Chrystusowego b\u0119d\u0105cego teraz na ziemi utworzonego ze wszystkich Jego cz\u0142onk\u00f3w tu przebywaj\u0105cych. Udzia\u0142 w \u0142amaniu chleba przy S t o l e Pa\u0144skim zawiera wi\u0119c w sobie nasz\u0105 j e d n i \u0119 z Chrystusem.<\/p>\n
Tak jest przy Stole Pa\u0144skim, gdzie jest przedstawiona spo\u0142eczno\u015b\u0107. B\u00f3g powo\u0142a\u0142 nas „do spo\u0142eczno\u015bci ze Swym Synem, Jezusem Chrystusem, Panem naszym”. (1 Koryntian 1,9). Aby odpowiada\u0107 temu powo\u0142aniu, mamy okazywa\u0107 wierno\u015b\u0107 i pos\u0142usze\u0144stwo Panu tak w chodzeniu jako jednostek, jak i w naszych stosunkach. W 4 ksi\u0119dze Moj\u017cesza 19,22 znajdujemy niewzruszon\u0105 zasad\u0119: „I wszystko, czego si\u0119 dotknie nieczysty, nieczyste b\u0119dzie; a kto dotknie si\u0119 go, nieczysty b\u0119dzie a\u017c do wieczora”. Kt\u00f3ry chrze\u015bcijanin o\u015bmieli si\u0119 tego n i e uzna\u0107? Inne miejsca, jak Aggeusza 2,11-15, 2 Jana 10-11, 1 Koryntian 5,6-7, Galacjan 5,9 uwidaczniaj\u0105 te same zasady. Ka\u017cde wi\u0119c dziecko B o \u017c e jest „nieczyste”, gdy \u017cyje w grzechu lub wyznaje fa\u0142szywe nauki; nieczysty jest te\u017c ka\u017cdy, co si\u0119 cho\u0107by dotyka\u0142 kogo\u015b, kto jest winny pierwszego lub drugiego z\u0142a albo te\u017c gdyby utrzymywa\u0142 z nim spo\u0142eczno\u015b\u0107. Ta wa\u017cna prawda o zej\u015bciu si\u0119 dzieci Bo\u017cych przy Stole Pa\u0144skim jest na og\u00f3\u0142 bardzo ma\u0142o rozumiana. Ale kto si\u0119 wzbrania j\u0105 przyj\u0105\u0107, ten uchyla si\u0119 od uleg\u0142o\u015bci S\u0142owu Bo\u017cemu, a tym samym Panu.<\/p>\n
Na mocy tego jest wi\u0119c niemo\u017cliwe dopu\u015bci\u0107 od razu jakiego\u015b wierz\u0105cego do Sto\u0142u Pa\u0144skiego, gdy\u017c zgromadzenie musia\u0142oby sprawdzi\u0107, czy nie ma jakiej\u015b nieczysto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 ten m\u00f3g\u0142by z sob\u0105 przynie\u015b\u0107 b\u0105d\u017a jako wynik osobistego zachowywania si\u0119, b\u0105d\u017a te\u017c wskutek swych stosunk\u00f3w. Mi\u0142o\u015bci\u0105 nie wed\u0142ug my\u015bli Bo\u017cych, by\u0142oby pragnienie piel\u0119gnowania spo\u0142eczno\u015bci ze wszystkimi dzie\u0107mi Bo\u017cymi z czystej mi\u0142o\u015bci ku braciom i siostrom dlatego jedynie, \u017ce s\u0105 odrodzeni (1 Jana 5,2). I co jeszcze gorsze, cz\u0119sto zapominamy, \u017ce nie wolno nam \u0142\u0105czy\u0107 \u015bwi\u0119tego Imienia naszego Pana ani ze z\u0142em moralnym, ani z doktrynerskim (fa\u0142szywych nauk).<\/p>\n
B\u0105d\u017amy pod tym wzgl\u0119dem zazdro\u015bni, jako i B\u00f3g jest zazdrosny (2 Moj\u017cesza 34,14), W\u0142a\u015bciwe wnioskowanie z 1 Koryntian 10,21 wykazuje, \u017ce n i e mo\u017cemy \u0142ama\u0107 chleba i przy Stole Pa\u0144skim, i r\u00f3wnocze\u015bnie gdzie indziej. Poniewa\u017c przez fakt jedzenia dajemy wyraz spo\u0142eczno\u015bci, to zaistnia\u0142aby r\u00f3wnie\u017c spo\u0142eczno\u015b\u0107 mi\u0119dzy Sto\u0142em Pa\u0144skim a drugim sto\u0142em postawionym wed\u0142ug my\u015bli ludzkich. Do Sto\u0142u Pa\u0144skiego by\u0142aby przyniesiona „n i e c z y s t o \u015b \u0107”. Jak\u0105\u017c ci\u0119\u017ck\u0105 win\u0119 przed Bogiem i wobec Pana \u015bci\u0105gn\u0105\u0142by na siebie ten, kto by czyni\u0142 co\u015b podobnego! Zgromadzenie ponosi przed Bogiem odpowiedzialno\u015b\u0107. Jak ju\u017c podkre\u015blili\u015bmy, wieczerza i St\u00f3\u0142 Pa\u0144ski zawieraj\u0105 dwie odr\u0119bne my\u015bli; z jednej strony – wspomnienie, z drugiej – spo\u0142eczno\u015b\u0107. Z wieczerz\u0105 jest zwi\u0105zana osobista odpowiedzialno\u015b\u0107 (1 Koryntian 11,28), natomiast ze Sto\u0142em Pa\u0144skim – spo\u0142eczna (1 Koryntian 10,17).<\/p>\n
Ka\u017cde zgromadzenie jest zobowi\u0105zane do utrzymywania czysto\u015bci Sto\u0142u Pa\u0144skiego (1 Koryntian 5, 6-13). A gdyby lokalne zgromadzenie przez wzbranianie si\u0119 od os\u0105dzenia z\u0142a uchyla\u0142oby si\u0119 od tej odpowiedzialno\u015bci, zatraci\u0142oby swoj\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 jako Zgromadzenie Bo\u017ce. Poszczeg\u00f3lne wierne dusze mog\u0105 nawet napawa\u0107 si\u0119 Panem i wspomina\u0107 Go przez \u0142amanie chleba, ale obecno\u015b\u0107 Pana i Jego St\u00f3\u0142 s\u0105 tylko tam, gdzie zachowana jest nale\u017cyta \u015b w i \u0119 t o \u015b \u0107. Osobista wierno\u015b\u0107 mo\u017ce si\u0119 osta\u0107 wpo\u015br\u00f3d spo\u0142ecznej niewierno\u015bci. Jednak ka\u017cdy brat i ka\u017cda siostra s\u0105 odpowiedzialni za wy\u017cej powiedziane. Oni musz\u0105 rozumie\u0107, co S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi o spo\u0142eczno\u015bci i musz\u0105 odst\u0105pi\u0107 od tego, co ono nazywa „niesprawiedliwo\u015bci\u0105” (2 Tymoteusza 2,19).<\/p>\n
Jak wcze\u015bniej stwierdzili\u015bmy, pozostaje faktycznie zasada odosobnienia mocno w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym ugruntowana i zakotwiczona. Stworzywszy \u015bwiaty (1 Moj\u017cesza 1,3-5), B\u00f3g ju\u017c wtedy objawi\u0142 Swoj\u0105 istot\u0119: „Jest \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 i \u017cadnej ciemno\u015bci w N i m nie ma” (1 Jana l, 5).<\/p>\n
Wielce pouczaj\u0105ca jest historia Abrahama. B\u00f3g wzi\u0105\u0142 go z ba\u0142wochwalczego kraju, od\u0142\u0105czaj\u0105c go dla Siebie. Abraham jest „ojcem obrzezki”, tzn. tym, na kt\u00f3rym najpierw by\u0142o jawnie okazane prawdziwe odosobnienie od \u015bwiata – dla Boga. Abraham sta\u0142 si\u0119 protoplast\u0105 ziemskiego narodu Bo\u017cego od\u0142\u0105czonego dla Niego: „Od\u0142\u0105czy\u0142em was od innych na rod\u00f3w, aby\u015bcie byli moimi” (3 Moj\u017cesza 20,26). Obecne chrze\u015bcija\u0144stwo sta\u0142o si\u0119 „wielkim domem”, w kt\u00f3rym s\u0105 jedne „naczynia ku s\u0142awie”, a inne „ku nies\u0142awie”. Dlatego te\u017c dzi\u015b ka\u017cde dziecko Bo\u017ce jest osobi\u015bcie odpowiedzialne za oczyszczenie si\u0119 od naczy\u0144 ku nies\u0142awie. Bezwarunkowo trzeba by\u0107 „naczyniem ku s\u0142awie” u\u017cytecznym dla Pana domu do ka\u017cdej dobrej sprawy (2 Tymoteusza 2,19-21). Cz\u0119sto s\u0142yszy si\u0119 zarzut, \u017ce ka\u017cde odosobnienie jest brakiem mi\u0142o\u015bci. Utar\u0142o si\u0119 przekonanie, \u017ce powinno si\u0119 pozosta\u0107 w dotychczasowym \u015brodowisku bez wzgl\u0119du na to, czy jest ono zgodne z Pismem l u b nie, bowiem nies\u0142usznie si\u0119 mniema, \u017ce mo\u017ce b\u0119dzie si\u0119 tam u\u017cytecznym. Cz\u0142owiek taki uwa\u017ca siebie za s\u00f3l, kt\u00f3ra ma nie dopu\u015bci\u0107 do rozkrzewienia si\u0119 z\u0142a. Inni nie chc\u0105 porzuci\u0107 tego wyznania, do kt\u00f3rego nale\u017c\u0105, poniewa\u017c przej\u0119li je od rodzic\u00f3w. Wszelako s\u0105 to ludzkie my\u015bli kompletnie i ca\u0142kowicie przeciwne radzie i zamiarom Bo\u017cym.<\/p>\n
O ile chcemy urzeczywistnia\u0107 zgodne z Pismem odosobnienie, to musimy „poszuka\u0107 miejsca” (5Moj\u017cesza 12,5), co do kt\u00f3rego Pan przyobieca\u0142 Swoj\u0105, obecno\u015b\u0107. W Izraelu by\u0142o tylko j e d n o wybrane przez Jehow\u0119 miejsce, na kt\u00f3rym mia\u0142o mieszka\u0107 Jego Imi\u0119. 5 Moj\u017cesza 12,2 podkre\u015bla r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy „wszystkimi miejscami” a „tym miejscem”. Po dzi\u015b dzie\u0144 jest jedno i jedyne, to samo miejsce: „Gdzie s\u0105 dwaj albo trzej zgromadzeni w Imi\u0119 Pana” (Mateusz 18,20). Tam znajdujemy Jego o b e c n o \u015b \u0107. Jego Imi\u0119 przypomina nam wszystko, Kim On By\u0142 i Kim Jest; wszystko, co dla Swoich uczyni\u0142 i jeszcze czyni. Po wykonaniu dzie\u0142a naszego wykupienia, powstaniu z martwych i uwielbieniu w niebie, Pan zes\u0142a\u0142 Ducha \u015awi\u0119tego, Kt\u00f3ry nas z Nim po\u0142\u0105czy\u0142 jako cz\u0142onki z Jego Cia\u0142em. Zgromadza\u0107 si\u0119 w Imieniu Pana oznacza uzna\u0107 Go za G\u0142ow\u0119 Cia\u0142a i Zgromadzenia, co nie mo\u017ce by\u0107 z niczym innym zwi\u0105zane, jak z pe\u0142nym poddaniem si\u0119 J e g o autorytetowi. St\u00f3\u0142 Pa\u0144ski jest nierozdzielnie z\u0142\u0105czony z prawd\u0105, o j e d n y m C i e 1 e, prawd\u0105, kt\u00f3ra jest tam g\u0142oszona (1 Koryntian 10,17). S\u0142owo Bo\u017ce nie m\u00f3wi o innym ciele, jak tylko o Ciele Chrystusowym. Czy nie s\u0105 przez to os\u0105dzone wszelkie inne ludzkie zgromadzenia i k a \u017c d y st\u00f3\u0142, kt\u00f3ry w istocie przeczy jedno\u015bci Cia\u0142a? Chciejmy\u017c z powag\u0105 i gorliwo\u015bci\u0105 szuka\u0107 i pragn\u0105\u0107 jedynego gruntu zgromadzania si\u0119, wed\u0142ug P i s m a \u015a w i \u0119 t e g o.<\/p>\n
Niekt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce te dzieci Bo\u017ce, kt\u00f3re w Imieniu Pana zbieraj\u0105 si\u0119 przy Jego Stole jako cz\u0142onki Cia\u0142a Chrystusowego, tworz\u0105 tylko jedn\u0105 spo\u015br\u00f3d innych sekt. Zapytujemy: Czy sekciarstwem jest zbieranie si\u0119 wed\u0142ug zasady zgodnej z Pismem? Pytamy dalej: Czy mo\u017cna za „ma\u0142oduszno\u015b\u0107” uzna\u0107 post\u0119powanie wed\u0142ug zasady, kt\u00f3ra praktycznie i dogmatycznie jak najszerzej i jak najdalej okre\u015bla grunt, gdzie wszystkie dzieci Bo\u017ce maj\u0105 swe miejsce? Zadajemy jeszcze trzecie pytanie: Czy tam nie powinny by\u0107 wszystkie cz\u0142onki Cia\u0142a Chrystusowego? Takie zej\u015bcie si\u0119 nie jest „najlepsze ze wszystkich”, lecz (o czym ju\u017c m\u00f3wili\u015bmy) j e d y n e, jakie S\u0142owo Bo\u017ce uznaje. J a k po\u017c\u0105dane by\u0142oby, aby wszyscy wykupieni Chrystusowi poj\u0119li, co oznacza spo\u0142eczno\u015b\u0107 przy S t o 1 e P a \u0144 s k i m ! O, gdyby\u017c wszyscy oni poznali, \u017ce tam jest ich miejsce!<\/p>\n
Bez w\u0105tpienia, obarczyliby\u015bmy si\u0119 ogromn\u0105 win\u0105, gdyby\u015bmy poprzestali na m\u00f3wieniu o literalnym odosobnieniu od niesprawiedliwo\u015bci, a praktycznie chodzili tak, jakby\u015bmy nie byli odosobnieni. Co do tego korzymy si\u0119 g\u0142\u0119boko. Lecz \u015brodkiem zaradczym przeciw temu niew\u0105tpliwie upokarzaj\u0105cemu z\u0142u nie jest porzucenie stanowiska odosobnienia zgodnego z nauk\u0105 Pisma \u015awi\u0119tego, ale pos\u0142usze\u0144stwo wed\u0142ug 2 Tymoteusza 2,22: „Unikaj te\u017c po\u017c\u0105dliwo\u015bci m\u0142odzie\u0144czych, a d\u0105\u017c do sprawiedliwo\u015bci, wiary, mi\u0142o\u015bci, pokoju z tymi, kt\u00f3rzy wzywaj\u0105 P a n a z czystego serca”.<\/p>\n
Dot\u0105d omawiali\u015bmy z jednej strony rozproszenie rodziny Bo\u017cej, z drugiej – nauk\u0119 Pisma \u015awi\u0119tego w stosunku do zej\u015bcia si\u0119 dzieci Bo\u017cych przy stole Pana. Teraz zastan\u00f3wmy si\u0119 jeszcze nad s\u0142owami Pana: „Kto nie zbiera ze Mn\u0105, rozprasza” (\u0141ukasza 11,23). S\u0142owo to winno przem\u00f3wi\u0107 do sumienia wielu wiernych dzieci Bo\u017cych, kt\u00f3re acz o\u017cywione najlepszymi zamiarami, ale realizuj\u0105 rozproszenie, co z pewno\u015bci\u0105 pochodzi od wroga. Praca nad zgromadzaniem dusz inaczej ni\u017c wok\u00f3\u0142 Chrystusa i Sto\u0142u na gruncie jedno\u015bci Cia\u0142a oznacza rozpraszanie, cho\u0107by si\u0119 wierzy\u0142o, \u017ce jest z g r o m a d z a n i e m. Co wi\u0119cej, zbieraj\u0105ce si\u0119 dusze zostaj\u0105 zahamowane od przy\u0142\u0105czenia si\u0119 do tych, kt\u00f3rzy wzywaj\u0105 Pana z czystego serca na jedynym, prawdziwym, biblijnym gruncie zgromadzania si\u0119. A dzieje si\u0119 to mimo ca\u0142ej gorliwo\u015bci i osobistego oddania si\u0119. Czy nie nale\u017ca\u0142oby zastosowa\u0107 si\u0119 do 2 Tymoteusza 2,19-21, aby sta\u0107 si\u0119 „u\u017cytecznym naczyniem dla Pana domu”? Jak stwierdzili\u015bmy, nie ma nigdzie tak istotnego rozpraszania j a k przy zej\u015bciu si\u0119 chrze\u015bcijan na fa\u0142szywych zasadach. Tak, w oczach Bo\u017cych jest to najgorsze z\u0142o – jak gdyby si\u0119 wcale nie zbierano. To mog\u0142oby na pewno by\u0107 dla ludzkiego serca powodem do sprzeciwu i oporu, lecz te s\u0142owa nie s\u0105 niczyje inne, j a k tylko samego Pana: „Kto nie zbiera ze Mn\u0105, rozprasza”. Czy\u017c to nie powinno by\u0107 jasne dla wiernej i szczerej duszy?<\/p>\n
Zapewne mo\u017cna by zrobi\u0107 zarzut, \u017ce jedno\u015b\u0107 Cia\u0142a jest r\u00f3wnie niedostrzegalna, jak jedno\u015b\u0107 rodziny Bo\u017cej. S\u0142usznie! Ale czy by\u0142oby tak, gdyby\u015bmy ca\u0142kowicie i bez zastrze\u017ce\u0144 byli poddani autorytetowi S\u0142owa? Nawet w najciemniejszych okresach mia\u0142 B\u00f3g Swych \u015bwiadk\u00f3w nie znanych m o \u017c e ludziom, ale znanych dobrze Jemu. Za czas\u00f3w proroka Eliasza by\u0142o siedem tysi\u0119cy tych, kt\u00f3rzy nie sk\u0142onili kolan przed Baalem. Sam prorok, gdy zosta\u0142 powo\u0142any do z\u0142o\u017cenia publicznego \u015bwiadectwa, m\u00f3g\u0142 – przez zbudowanie o\u0142tarza z dwunastu k a m i e n i (1 Kr\u00f3lewska 18,31) – po\u015bwiadczy\u0107 jedno\u015b\u0107 narodu izraelskiego, mimo \u017ce zewn\u0119trznie nie by\u0142a ona widoczna.<\/p>\n
Podobnie dzisiaj, w czasach upadku, opowiada si\u0119 przy Stole Pa\u0144skim jedno\u015b\u0107 Cia\u0142a, cho\u0107 nie jest ona znana w \u015bwiecie. \u015awiadectwo Bo\u017ce istnieje pomimo wielkich s\u0142abo\u015bci tych, kt\u00f3rzy w sercu postanowili by\u0107 wiernymi S\u0142owu i zgromadza\u0107 si\u0119 wraz z wykupionymi wok\u00f3\u0142 Niego, przy Jego Stole, jako cz\u0142onki Jego Cia\u0142a.<\/p>\n
Budujmy si\u0119 na naj\u015bwi\u0119tszej wierze naszej (Juda 20) i zachowujmy te pouczenia, kt\u00f3re mo\u017cemy odebra\u0107 ze S\u0142owa Bo\u017cego. Nie mamy najmniejszej podstawy do jakiejkolwiek pychy, gdy\u017c wszystko jest \u0142ask\u0105 ze strony naszego wielkiego Boga, bo i c\u00f3\u017c takiego mamy, co nam nie zosta\u0142o dane? O, gdyby\u015bmy byli ca\u0142kowicie przekonani, \u017ce wed\u0142ug S\u0142owa n i e ma innego gruntu zej\u015bcia si\u0119 dzieci Bo\u017cych, jak tylko grunt jedno\u015bci Cia\u0142a. Nie zapominajmy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce odpowiedzialno\u015b\u0107 Zgromadzenia (Ko\u015bcio\u0142a) polega na zachowaniu \u015bwi\u0119to\u015bci Sto\u0142u Pa\u0144skiego! Odrzucajmy ka\u017cd\u0105 nauk\u0119 podkopuj\u0105c\u0105 \u015b w i a d e c t w o Pana. B\u00f3g chce je zachowa\u0107 mimo wszelkich usi\u0142owa\u0144 wroga, aby je zniszczy\u0107, a powierzy\u0142 je nam, tak niegodnym, jakimi jeste\u015bmy. Pami\u0119tajmy, \u017ce niezgodna ze S\u0142owem nauka wywo\u0142uje tylko zamieszanie i dezorganizacj\u0119 (Dzieje Apostolskie 15,24; 2 Tesaloniczan 2,2).<\/p>\n
Fa\u0142szywe nauki niemal zawsze przyniesione w s\u0142odkich s\u0142owach i pi\u0119knej mowie mog\u0105 zwie\u015b\u0107 serca prostodusznych (Rzymian 16,17-16), lecz nauka wed\u0142ug Boga przynosi duszom zbudowanie, umocnienie i pokrzepienie (Dzieje Apostolskie 15,32; 20,32).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zgromadzi\u0107 w jedno Jana 11,52 Bez ogonk\u00f3w W rozdziale 11 ewangelii Jana czytamy, \u017ce Pan Jezus umar\u0142 po to, aby „zgromadzi\u0107 w j e d n o rozproszone dzieci Bo\u017ce”. Chodzi tu o zgromadzenie dzieci w j e d n \u0105 r o d z i n \u0119 . W 17 rozdziale mamy to samo:… Czytaj dalej Zgromadzi\u0107 w jedno<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,12,40,52,63,65],"tags":[71,76,77,78,81,91,100,104,117],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/89"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=89"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/89\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=89"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=89"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=89"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}