Kto jest prawdziwym Chrze\u015bcijaninem<\/p>\n
Wprowadzenie<\/p>\n
Prawdziwe chodzenie \u015bladami Pana Jezusa Chrystusa i droga prawdziwego ucznia Jego rozpoczyna si\u0119 wtedy, gdy dany cz\u0142owiek narodzi si\u0119 na nowo, gdy maj\u0105 miejsce nast\u0119puj\u0105ce wydarzenia:<\/p>\n
1) Gdy dany cz\u0142owiek zdaje sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce jest pe\u0142en grzechu, zgubiony, \u015blepy i nagi przed obliczem Bo\u017cym.<\/p>\n
2) Gdy przyznaje, \u017ce jest rzecz\u0105 niemo\u017cliw\u0105, aby m\u00f3g\u0142 samego siebie zbawi\u0107 poprzez sw\u00f3j dobry charakter – lub te\u017c swoje dobre uczynki.<\/p>\n
3) Gdy wierzy, \u017ce Pan Jezus Chrystus umar\u0142 na krzy\u017cu jako jego Zast\u0119pca.<\/p>\n
4) Kiedy poprzez stanowcz\u0105 decyzj\u0119 wiary uznaje i przyjmuje Pana Jezusa Chrystusa jako swego Jedynego Pana i Zbawiciela.<\/p>\n
Oto w jaki spos\u00f3b cz\u0142owiek staje si\u0119 chrze\u015bcijaninem, a jest rzecz\u0105 niezmiernie wa\u017cn\u0105, aby podkre\u015bli\u0107 to na samym pocz\u0105tku. Jest bardzo wielu takich ludzi, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce cz\u0142owiek staje si\u0119 chrze\u015bcijaninem poprzez prowadzenie \u017cycia po chrze\u015bcija\u0144sku, ale takie twierdzenie si\u0119 zupe\u0142nie nie zgadza z prawd\u0105! Zanim b\u0119dziesz w stanie prowadzi\u0107 chrze\u015bcija\u0144skie \u017cycie, musisz najpierw sta\u0107 si\u0119 chrze\u015bcijaninem.<\/p>\n
\u017bycie prawdziwego chrze\u015bcijanina, kt\u00f3re jest opisane w dalszej cz\u0119\u015bci naszych rozwa\u017ca\u0144, jest \u017cyciem ponadnaturalnym. \u017baden cz\u0142owiek martwy duchowo nie posiada w sobie mocy do tego, aby takie \u017cycie, jakie jest typowe dla prawdziwego chrze\u015bcijanina ustawicznie prowadzi\u0107. Do tego bowiem jest potrzebna moc Bo\u017ca, a moc t\u0119 cz\u0142owiek otrzyma\u0107 mo\u017ce tylko wtedy gdy si\u0119 narodzi na nowo, gdy si\u0119 narodzi po raz drugi, gdy si\u0119 narodzi z Boga. Wtedy bowiem, za spraw\u0105 dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, wst\u0119puje w takiego cz\u0142owieka si\u0142a umo\u017cliwiaj\u0105ca mu prowadzenie \u017cycia w taki spos\u00f3b, w jaki w nauczaniu Swoim poleci\u0142 ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi Chrystus Jezus, nasz Pan.<\/p>\n
Zanim wi\u0119c b\u0119dziesz kontynuowa\u0142 czytanie tych rozwa\u017ca\u0144, najpierw zadaj sobie nast\u0119puj\u0105ce pytanie: „Czy ju\u017c si\u0119 naprawd\u0119 narodzi\u0142em na nowo? Czy sta\u0142em si\u0119 prawdziwym dzieckiem Bo\u017cym przez wiar\u0119 w Pana Jezusa Chrystusa?”.<\/p>\n
Je\u017celi jeszcze nie prze\u017cy\u0142e\u015b narodzenia na nowo, narodzenia z Boga, przyjmij natychmiast Pana Jezusa Chrystusa jako swojego Pana i Zbawiciela, je\u017celi prawdziwie i szczerze to uczynisz, to zaraz potem jako konsekwencja pojawi si\u0119 w tobie niezachwiane, sta\u0142e postanowienie bycia pos\u0142usznym Panu Jezusowi Chrystusowi we wszystkim, co rozkaza\u0142 – i to za wszelk\u0105 cen\u0119.<\/p>\n
Jest te\u017c druga mo\u017cliwo\u015b\u0107. Jest prawdopodobne, \u017ce uwa\u017casz si\u0119 za narodzonego na nowo cz\u0142owieka, a mimo to w trakcie czytania tych rozwa\u017ca\u0144 stwierdzisz, \u017ce pewne przykazania Pana Jezusa Chrystusa s\u0105 dla ciebie uci\u0105\u017cliwe, niemo\u017cliwe do spe\u0142nienia. W takim przypadku wyznaj to Panu Jezusowi Chrystusowi, przyjd\u017a do Niego i pro\u015b aby ci wyjawi\u0142 tw\u00f3j prawdziwy stan. Jest bowiem powa\u017cne zagro\u017cenie, \u017ce tak naprawd\u0119 wcale nie jeste\u015b narodzony na nowo, lecz jedynie b\u0142\u0119dnie si\u0119 za takiego uwa\u017casz. Czytaj S\u0142owo Bo\u017ce i w nim szukaj odpowiedzi na to, jaki jest tw\u00f3j prawdziwy stan. Przeczytaj 7 rozdzia\u0142 Ewangelii Mateusza, i sprawd\u017a czy te\u017c mo\u017ce nie jeste\u015b jednym z tych, kt\u00f3rzy tylko ustami Jezusa Chrystusa nazywaj\u0105 „Panem”. Dla prawdziwego chrze\u015bcijanina \u017cadne z Bo\u017cych przykaza\u0144 nie jest w \u017cadnym najmniejszym nawet stopniu uci\u0105\u017cliwe. Jest to jeden z pewnych znak\u00f3w rozpoznawczych danych nam przez Boga – je\u015bli wymagania Chrystusa Jezusa Pana s\u0105 dla kogo\u015b ci\u0119\u017carem, to taka osoba z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 nie jest wolna od grzech\u00f3w i jest ca\u0142y czas na zgubnej drodze i o ile si\u0119 nie nawr\u00f3ci do Pana Jezusa Chrystusa, i o ile nie podda si\u0119 pod Jego w\u0142adz\u0119 i nie przyjdzie na Jego warunkach do Niego po przebaczenie grzech\u00f3w, z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 p\u00f3jdzie na wieczn\u0105 zgub\u0119.<\/p>\n
Te rozwa\u017cania s\u0105 pr\u00f3b\u0105 przedstawienia niekt\u00f3rych zasad obowi\u0105zuj\u0105cych tych wszystkich kt\u00f3rzy s\u0105 prawdziwymi chrze\u015bcijanami. Wszyscy prawdziwi chrze\u015bcijanie z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 pragn\u0105 na\u015bladowa\u0107 Swojego Zbawiciela, wed\u0142ug tego czego uczy Nowy Testament Pana Jezusa Chrystusa.<\/p>\n
Niekt\u00f3rzy ludzie – okre\u015blani przez Bibli\u0119 jako fa\u0142szywi nauczyciele – mimo, \u017ce sprawy te s\u0105 w jaskrawy spos\u00f3b widoczne w S\u0142owie Bo\u017cym, b\u0142\u0119dnie ucz\u0105, \u017ce zasady te nie s\u0105 wymagane od ka\u017cdego kto jest narodzony na nowo, \u017ce s\u0105 zbyt kra\u0144cowe, niewykonalne w praktyce w obecnym wieku „tak skomplikowanych warunk\u00f3w \u017cyciowych, w jakich my \u017cyjemy”. Ludzie ci obracaj\u0105 \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105 w rozpust\u0119. Duch \u015awi\u0119ty uzdalnia ka\u017cdego prawdziwego chrze\u015bcijanina do tego, aby wszystkie zasady zawarte w S\u0142owie Bo\u017cym wykonywa\u0142 ca\u0142kowicie i bez jakichkolwiek wyj\u0105tk\u00f3w. Natomiast ludzie, kt\u00f3rzy tylko przybieraj\u0105 poz\u00f3r pobo\u017cno\u015bci, kt\u00f3rzy nie narodzili si\u0119 na nowo, zapieraj\u0105 si\u0119 mocy, kt\u00f3ra jest dost\u0119pna dla ka\u017cdego prawdziwego chrze\u015bcijanina. A to, \u017ce dzi\u015b, w czasach upadku i powszechnego odst\u0119pstwa, S\u0142owa Pana Naszego Jezusa Chrystusa s\u0105 w tak wielkiej pogardzie, cho\u0107 smutne i rozdziera serce, to jednak jest pewnym dowodem, \u017ce wielu jest takich, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105 o sobie jako o chrze\u015bcijanach, a w rzeczywisto\u015bci w dniu spotkania z Chrystusem Jezusem, Panem naszym, us\u0142ysz\u0105 od Niego s\u0142owa: „… id\u017acie precz ode Mnie wy kt\u00f3rzy czynicie bezprawie … nigdy was nie zna\u0142em …” (por. Mateusza 7). Ci obrzydliwi oszu\u015bci i ich ofiary s\u0105 obecni w\u015br\u00f3d prawdziwych wierz\u0105cych, mo\u017cliwe nawet, \u017ce cz\u0119\u015bciej w wielu zgromadzeniach nosz\u0105cych szyldy chrze\u015bcija\u0144skie tak naprawd\u0119 jest odwrotnie, \u017ce to prawdziwi chrze\u015bcijanie s\u0105 nik\u0142\u0105 garstk\u0105 w\u015br\u00f3d fa\u0142szywych martwych wyznawc\u00f3w, mimo, \u017ce poz\u00f3r pobo\u017cno\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej jest zachowany, \u015bpiewane s\u0105 pie\u015bni o Chrystusie i Jego kosztownym dziele, da si\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142\u0119bokie i poprawne teologicznie modlitwy, opowiadane jest S\u0142owo Bo\u017ce, ma miejsce chrzest i wszystko z zewn\u0105trz wygl\u0105da prawie tak, jak w pierwszym wieku. Nie ma chyba nic bardziej zwodniczego ni\u017c poz\u00f3r pobo\u017cno\u015bci bez mocy Bo\u017cego \u017cycia w tych, kt\u00f3rzy bior\u0105 udzia\u0142 w chrze\u015bcija\u0144skich zgromadzeniach.<\/p>\n
Je\u015bli wi\u0119c my\u015blisz sobie, \u017ce jeste\u015b narodzony na nowo, \u017ce jeste\u015b na drodze do nieba, a nie masz potwierdzenia w swoim \u017cyciu polegaj\u0105cego na tym, \u017ce wszystkie wymagania Chrystusa Jezusa Pana s\u0105 przez ciebie bez najmniejszych trudno\u015bci mi\u0142owane i realizowane, powiniene\u015b zbada\u0107 swoje \u017cycie, czy nie idziesz drog\u0105 zag\u0142ady.<\/p>\n
Nowy Testament m\u00f3wi nam o tym, \u017ce „wielu uwierzy\u0142o w imi\u0119 Jego [Pana Jezusa Chrystusa], widz\u0105c cuda, kt\u00f3rych dokonywa\u0142. Ale sam Jezus nie mia\u0142 do nich zaufania” (Jana 2:23-24). „Gdy tak m\u00f3wi\u0142, wielu uwierzy\u0142o w niego” (Jana 8:30), r\u00f3wnocze\u015bnie wiersz 59 pokazuje, \u017ce troszk\u0119 dalej, ci sami ludzie chcieli Go ukamienowa\u0107! Podobn\u0105 rzecz Duch \u015awi\u0119ty pokazuje w Ewangelii Jana 12: „wielu cz\u0142onk\u00f3w Rady uwierzy\u0142o (nie tylko „o Nim”, ale \u201ew Niego) i zobaczmy co nast\u0119puje zaraz potem: „ale gwoli faryzeusz\u00f3w nie wyznawali swej wiary, \u017ceby nie zostali wy\u0142\u0105czeni z synagogi; Umi\u0142owali bowiem bardziej chwa\u0142\u0119 ludzk\u0105 ni\u017c chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105” (Jana 12:42,43) – wida\u0107 st\u0105d, \u017ce mo\u017cliwe jest, aby nie mie\u0107 nic wsp\u00f3lnego ze zbawieniem, nie mie\u0107 nic wsp\u00f3lnego z Chrystusem, by\u0107 wrogiem Bo\u017cym, a mimo to ci\u0105gle by\u0107 „prawdziwym biblijnym wierz\u0105cym w Pana Jezusa Chrystusa”!<\/p>\n
Widzimy z Pisma \u015awi\u0119tego, \u017ce jest wiara zbawiaj\u0105ca i wiara nie zbawiaj\u0105ca. Je\u017celi nale\u017cysz do os\u00f3b kt\u00f3re my\u015bl\u0105 o sobie, \u017ce maj\u0105 „zbawiaj\u0105c\u0105 wiar\u0119” w Pana Jezusa Chrystusa, i m\u00f3wisz sobie w sercu: „Ja wiem, \u017ce moja wiara jest w\u0142a\u015bciwa i zbawiaj\u0105ca: ja ujrza\u0142em siebie jako zgubionego grzesznika, zda\u0142em sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce nic nie mog\u0119 zrobi\u0107 aby zadowoli\u0107 Boga i po\u0142o\u017cy\u0142em ca\u0142e swoje zaufanie w sko\u0144czonym, doskona\u0142ym dziele Chrystusa”, to chcia\u0142bym zwr\u00f3ci\u0107 ci uwag\u0119, \u017ce serce jest bardzo zwodnicze (Jeremiasza 17:9), i szatan oszuka\u0142 wielu (Objawienie 12:9). Wielu z tych oszukanych jest pewnych tego, czego on ich nauczy\u0142. Je\u017celi zatem masz pewno\u015b\u0107 \u017ce jeste\u015b na drodze do nieba, a nie widzisz w swoim \u017cyciu owoc\u00f3w prawdziwego \u017cycia Bo\u017cego, uzewn\u0119trzniaj\u0105cego si\u0119 przez absolutne pos\u0142usze\u0144stwo we wszystkich szczeg\u00f3\u0142ach \u017cycia Panu Jezusowi Chrystusowi, to musz\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 twoj\u0105 uwag\u0119 na to, \u017ce wielu, kt\u00f3rzy byli r\u00f3wnie pewni jak ty, znajduje si\u0119 obecnie w piekle.<\/p>\n
Prawdziwa zbawiaj\u0105ca wiara w Pana Jezusa Chrystusa, jest wiar\u0105 sprawdzon\u0105 w \u015bwietle S\u0142owa Bo\u017cego. Te rozwa\u017cania maj\u0105 pom\u00f3c ka\u017cdemu, kt\u00f3ry chce sprawdzi\u0107 swoj\u0105 wiar\u0119, czy jest to wiara zbawiaj\u0105ca, kt\u00f3ra na podstawie doskona\u0142ego dzie\u0142a Golgoty jest pewno\u015bci\u0105 nieba i spo\u0142eczno\u015bci z Bogiem, czy te\u017c jest to wiara demon\u00f3w, poparta tylko rzekomymi znakami i cudami, przybieraj\u0105ca tylko poz\u00f3r pobo\u017cno\u015bci i nie maj\u0105ca nic wsp\u00f3lnego z moc\u0105 do \u015bwi\u0119tego \u017cycia, kt\u00f3r\u0105 maj\u0105 tylko i wy\u0142\u0105cznie ci, kt\u00f3rzy s\u0105 zamieszkani przez Wszechmocnego Boga – Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n
Dlatego, wszystkich czytaj\u0105cych zach\u0119camy razem z aposto\u0142ami:<\/p>\n
… Poddawajcie samych siebie pr\u00f3bie, czy trwacie w wierze, do\u015bwiadczajcie siebie; czy nie wiecie o sobie, \u017ce Jezus Chrystus jest w was? … (2 Koryntian 13:5).<\/p>\n
Rozdzia\u0142 1.<\/p>\n
JAKIM WARUNKOM MUSI ODPOWIADA\u0106 PRAWDZIWY CHRZE\u015aCIJANIN<\/p>\n
Prawdziwe chrze\u015bcija\u0144stwo jest ca\u0142kowitym oddaniem i poddaniem si\u0119 Panu Jezusowi Chrystusowi.<\/p>\n
Zbawiciel nie szuka dla swej s\u0142u\u017cby takich m\u0119\u017cczyzn, wzgl\u0119dnie niewiast, kt\u00f3rzy by oddali Mu tylko swoje wolne wieczory albo te\u017c swoje weekendy, czy te\u017c mo\u017ce czekali ze s\u0142u\u017ceniem Mu do czasu p\u00f3j\u015bcia na emerytur\u0119. On raczej szuka takich, kt\u00f3rzy by Mu oddali pierwsze miejsce w swoim \u017cyciu. Pan Jezus Chrystus dzisiaj szuka, jak zreszt\u0105 zawsze szuka\u0142, nie t\u0142um\u00f3w, kt\u00f3re by bezmy\u015blnie kroczy\u0142y Jego \u015bcie\u017ck\u0105, ale szuka jednostek – takich m\u0119\u017cczyzn i takie niewiasty, kt\u00f3rych gor\u0105ca mi\u0142o\u015b\u0107 i ofiarowanie Mu si\u0119 ca\u0142ym sercem wynika\u0142oby z faktu, \u017ce rozpoznali istot\u0119 zagadnienia, a mianowicie i\u017c Pan Jezus Chrystus pragnie us\u0142ugiwania tych, kt\u00f3rzy by byli gotowi i\u015b\u0107 Jego \u015bcie\u017ck\u0105 wyrzeczenia si\u0119 samego siebie, jak\u0105 On szed\u0142 przed nimi.<\/p>\n
Nic, jak tylko bezwarunkowe pe\u0142ne poddanie si\u0119 Panu Jezusowi Chrystusowi, mo\u017ce by\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 odpowiedzi\u0105 na Jego ofiar\u0119 na Golgocie. Poddanie si\u0119 Chrystusowi Panu jest najzwyklejsz\u0105 konsekwencj\u0105 prawdziwego narodzenia na nowo. Pytanie: „Panie, co chcesz abym czyni\u0142?”, jest najzwyklejszym pytaniem, kt\u00f3re m\u00f3wi cz\u0142owiek bezpo\u015brednio po o\u017cywieniu z duchowej \u015bmierci. Tak niepoj\u0119tej Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci nie mo\u017ce zaspokoi\u0107 nic innego, jak tylko oddanie Panu naszej duszy, ducha i cia\u0142a. Naszego \u017cycia – wszystkiego.<\/p>\n
Pan Jezus Chrystus postawi\u0142 wielkie wymagania pod adresem tych, kt\u00f3rzy by chcieli zosta\u0107 Jego uczniami. W dzisiejszej dobie luksusu i wygodnego \u017cycia wszystkie te wymagania zosta\u0142y w du\u017cej mierze zapomniane. Zbyt cz\u0119sto ludzie bezbo\u017cni, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105 o sobie, \u017ce s\u0105 chrze\u015bcijanami, patrz\u0105 na chrze\u015bcija\u0144stwo jako na ucieczk\u0119 od piek\u0142a i gwarancj\u0119 Nieba, a poza tym uwa\u017caj\u0105, \u017ce maj\u0105 wszelkie prawo cieszy\u0107 si\u0119 najlepszymi rzeczami, kt\u00f3re \u017cycie mo\u017ce im ofiarowa\u0107. Wiedz\u0105 oni wprawdzie o tym, \u017ce na kartach Biblii zapisane s\u0105 nader mocne wiersze na temat na\u015bladowania Pana Jezusa Chrystusa, ale poniewa\u017c przez sw\u0105 nieprawo\u015b\u0107 t\u0142umi\u0105 prawd\u0119, maj\u0105 trudno\u015bci w pogodzeniu ich z ich zniekszta\u0142conymi poj\u0119ciami, czym chrze\u015bcija\u0144stwo by\u0107 powinno.<\/p>\n
Co prawda przyjmuj\u0105 to jako oczywisty fakt, \u017ce \u017co\u0142nierze oddaj\u0105 swoje \u017cycie dla Ojczyzny i nie widz\u0105 w tym nic dziwnego, \u017ce np. cz\u0142onkowie r\u00f3\u017cnych zrzesze\u0144 politycznych oddaj\u0105 swoje \u017cycie dla swoich idei. Ale to, \u017ce krew, pot i \u0142zy mia\u0142yby charakteryzowa\u0107 \u017cycie na\u015bladowcy Chrystusa, wydaje si\u0119 im jakie\u015b bardzo odleg\u0142e i trudne do zrozumienia.<\/p>\n
A jednak s\u0142owa Pana Jezusa Chrystusa s\u0105 w tym wzgl\u0119dzie ca\u0142kowicie jasne i wystarczaj\u0105ce. Nie mo\u017cna ich inaczej rozumie\u0107, je\u015bli tylko przyjmie si\u0119 je tak, jak s\u0105 napisane. A oto cechy jakimi charakteryzuje si\u0119 ka\u017cdy prawdziwie narodzony na nowo cz\u0142owiek, kt\u00f3re poda\u0142 nam sam Zbawiciel \u015bwiata:<\/p>\n
1. WSZYSTKO PRZEWY\u017bSZAJ\u0104CE UMI\u0141OWANIE PANA JEZUSA CHRYSTUSA.<\/p>\n
„Je\u015bli kto idzie do Mnie, a nie ma w nienawi\u015bci ojca swego, i matki, i \u017cony, i dzieci, i braci, i si\u00f3str, a nawet i \u017cycia swego, nie mo\u017ce by\u0107 uczniem Moim” (\u0141ukasza 14:26). Nie znaczy to oczywi\u015bcie, aby kiedykolwiek kto\u015b mia\u0142 mie\u0107 w sercu swoim w stosunku do najbli\u017cszych jakie\u015b uczucie wrogo\u015bci, ale \u017ce prawdziwy chrze\u015bcijanin cechuje si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 w stosunku do Chrystusa, kt\u00f3ra jest tak wielka, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 do innych ludzi w por\u00f3wnaniu z mi\u0142o\u015bci\u0105 do Niego wygl\u0105da tak jak gdyby by\u0142a nienawi\u015bci\u0105. W\u0142a\u015bciwie najtrudniejsz\u0105 cz\u0105stk\u0105 tego wiersza jest wyra\u017cenie: „…a nawet i \u017cycia swego”. Mi\u0142o\u015b\u0107 samego siebie jest jedn\u0105 z najwi\u0119kszych przeszk\u00f3d, aby sta\u0107 si\u0119 prawdziwym chrze\u015bcijaninem. Na w\u0142a\u015bciwym miejscu, na kt\u00f3rym Pan Jezus Chrystus chce nas mie\u0107, mo\u017cemy znale\u017a\u0107 si\u0119 dopiero wtedy, gdy jeste\u015bmy gotowi \u017cycie nasze z\u0142o\u017cy\u0107 w ofierze dla Niego.<\/p>\n
2. ZAPARCIE SI\u0118 SAMEGO SIEBIE.<\/p>\n
„Je\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze siebie samego” (Mateusza 16:24). Zaparcie si\u0119 samego siebie nie jest tym samym co panowanie nad sob\u0105. To ostatnie oznacza wyrzeczenie si\u0119 pewnych pokarm\u00f3w, przyjemno\u015bci albo czego\u015b z naszych d\u00f3br. Zaparcie si\u0119 samego siebie oznacza za\u015b tak ca\u0142kowite poddanie si\u0119 w\u0142adzy Chrystusa, \u017ce nasze „ja” nie posiada wi\u0119cej \u017cadnego prawa ani autorytetu. Oznacza to, \u017ce nasze „ja” abdykuje i schodzi z tronu i zaczyna s\u0142ucha\u0107 we wszystkim Chrystusa Jezusa maj\u0105c Go za Pana. Kto\u015b gdzie\u015b wyrazi\u0142 to tak: „Panie, spraw, abym nie mia\u0142 w\u0142asnej woli, a tak\u017ce abym szcz\u0119\u015bcia w najmniejszym nawet stopniu nie uzale\u017cnia\u0142 od czegokolwiek, co mog\u0142oby mi przypa\u015b\u0107 w udziale na podstawie dzia\u0142ania czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych, ale abym m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 je ca\u0142kowicie w poddaniu si\u0119 Twojej woli”.<\/p>\n
3. \u015aWIADOME WYBRANIE KRZY\u017bA.<\/p>\n
„Je\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie i we\u017amie krzy\u017c sw\u00f3j…” (Mateusza 16:24). Krzy\u017c nie jest tylko jak\u0105\u015b cielesn\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105, k\u0142opotem, czy b\u00f3lem serca. Te rzeczy przypadaj\u0105 w udziale wszystkim ludziom. Krzy\u017c jest drog\u0105 \u017cycia, kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek \u015bwiadomie wybiera. Jest to \u015bcie\u017cka, kt\u00f3ra, je\u015bli chodzi o ten \u015bwiat, wyra\u017anie charakteryzuje si\u0119 brakiem s\u0142awy i poha\u0144bieniem. Krzy\u017c symbolizuje ow\u0105 ha\u0144b\u0119, prze\u015bladowanie i poni\u017cenie, kt\u00f3re \u015bwiat wyla\u0142 w takiej obfito\u015bci na \u015awi\u0119tego i Wiecznego Syna Bo\u017cego, i kt\u00f3re \u015bwiat w dalszym ci\u0105gu b\u0119dzie wylewa\u0142 na tych wszystkich, kt\u00f3rzy odwa\u017c\u0105 si\u0119 pop\u0142yn\u0105\u0107 we w\u0142a\u015bciwym kierunku, mimo \u017ce wszyscy w buncie przeciw Bogu p\u0142yn\u0105 pod pr\u0105d. Ka\u017cdy cz\u0142owiek my\u015bl\u0105cy o sobie, \u017ce jest chrze\u015bcijaninem, mo\u017ce unikn\u0105\u0107 krzy\u017ca, je\u015bli po prostu si\u0119 podda i przypodoba temu \u015bwiatu i jego drogom, je\u015bli razem ze \u015bwiatem b\u0119dzie p\u0142yn\u0105\u0142 pod pr\u0105d w buncie przeciwko Bogu. Poniewa\u017c Pan Jezus Chrystus powiedzia\u0142: „Kto nie d\u017awiga krzy\u017ca swojego, a idzie za Mn\u0105, nie mo\u017ce by\u0107 uczniem Moim” (\u0141ukasza 14:27), a w Dziejach 11:26 jest powiedziane: „w Antiochii nazwano po raz pierwszy uczni\u00f3w chrze\u015bcijanami”. Nie jest chrze\u015bcijaninem kto\u015b kto nie d\u017awiga krzy\u017ca, a jedynie na ustach ma imi\u0119 Pana Jezusa Chrystusa.<\/p>\n
4. \u017bYCIE SP\u0118DZONE W NA\u015aLADOWANIU CHRYSTUSA.<\/p>\n
„Je\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, i niech we\u017amie krzy\u017c sw\u00f3j, i niech idzie za Mn\u0105” (Mateusza 16:24). Aby to zrozumie\u0107, cz\u0142owiek musi zada\u0107 sobie po prostu pytanie: „Co charakteryzowa\u0142o \u017cycie Pana Jezusa Chrystusa?” By\u0142o to \u017cycie polegaj\u0105ce na pos\u0142usznym poddaniu si\u0119 woli Bo\u017cej. By\u0142o to \u017cycie sp\u0119dzone w mocy Ducha \u015awi\u0119tego. By\u0142o to \u017cycie zupe\u0142nie pozbawione egoizmu, po\u015bwi\u0119cone s\u0142u\u017cbie innym. By\u0142o to \u017cycie, w kt\u00f3rym objawia\u0142a si\u0119 cierpliwo\u015b\u0107 i znoszenie cierpie\u0144 w milczeniu – w obliczu najwi\u0119kszego z\u0142a i najg\u0142\u0119bszych krzywd. By\u0142o to \u017cycie pe\u0142ne zapa\u0142u, ofiarowania bez reszty swych si\u0142, kontroli nad samym sob\u0105, pokory, us\u0142u\u017cno\u015bci, wierno\u015bci i pe\u0142ni oddania. (Patrz List do Galacjan 5:22,23). Aby by\u0107 prawdziwymi Jego uczniami, musimy chodzi\u0107 tak, jak On chodzi\u0142. Wtedy uspokoimy serce swoje i b\u0119dziemy mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce jeste\u015bmy na drodze do nieba. Musimy objawia\u0107 w naszym \u017cyciu owoce pe\u0142nego podobie\u0144stwa do Chrystusa Pana (Jana 15:8).<\/p>\n
5. GOR\u0104CE UMI\u0141OWANIE TYCH, KT\u00d3RZY S\u0104 W\u0141ASNO\u015aCI\u0104 PANA JEZUSA CHRYSTUSA.<\/p>\n
„Z tego poznaj\u0105 wszyscy, \u017ce jeste\u015bcie Moimi uczniami, je\u015bli mi\u0142o\u015b\u0107 mie\u0107 b\u0119dziecie ku sobie wzajemnie” (Jana 13:35). Jest to tego rodzaju mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra uwa\u017ca innych za lepszych od siebie, kt\u00f3ra przykrywa mn\u00f3stwo grzech\u00f3w, kt\u00f3ra jest cierpliwa i uprzejma, kt\u00f3ra nie czyni nic nieprzystojnego, nie szuka swego, nie jest porywcz\u0105, nie my\u015bli z\u0142ego, nie raduje si\u0119 z niesprawiedliwo\u015bci, ale si\u0119 raduje z prawdy, kt\u00f3ra wszystko pokrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego si\u0119 spodziewa, wszystko znosi (l Koryntian 13:4-7). Ka\u017cdy narodzony na nowo cz\u0142owiek ma w sobie tak\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 – poniewa\u017c to Duch \u015awi\u0119ty j\u0105 tam umie\u015bci\u0142. Je\u015bli kto\u015b nie ma takiej mi\u0142o\u015bci, pozostaje w \u015bmierci i jest dalej na drodze zag\u0142ady a jego zguba nie drzemie, poniewa\u017c jak m\u00f3wi 1 Jana 3:14, „wiemy, \u017ce przeszli\u015bmy ze \u015bmierci do \u017cycia, bo mi\u0142ujemy braci; kto nie mi\u0142uje, pozostaje w \u015bmierci”. Bez takiej mi\u0142o\u015bci na\u015bladowanie Pana Jezusa Chrystusa by\u0142oby tylko zimnym, zamkni\u0119tym w ramach suchych regu\u0142 religijnych ascetyzmem.<\/p>\n
6. WYTRWANIE W JEGO S\u0141OWIE BEZ ZBACZANIA ANI NA LEWO, ANI NA PRAWO.<\/p>\n
„Je\u015bli wy zostaniecie w S\u0142owie Moim, prawdziwie uczniami Moimi b\u0119dziecie” (Jana 8:31). Prawdziwego Chrze\u015bcijanina cechuje wytrwa\u0142o\u015b\u0107, cierpliwo\u015b\u0107 i sta\u0142o\u015b\u0107. „A to, kt\u00f3re pad\u0142o na dobr\u0105 ziemi\u0119, oznacza tych, kt\u00f3rzy szczerym i dobrym sercem us\u0142yszawszy s\u0142owo, zachowuj\u0105 je i w wytrwa\u0142o\u015bci wydaj\u0105 owoc” (\u0141ukasza 8:15). Pan Jezus Chrystus wie, kt\u00f3rzy s\u0105 Jego i do nich powiedzia\u0142: „Nie wy mnie wybrali\u015bcie, ale Ja was wybra\u0142em i przeznaczy\u0142em was, aby\u015bcie szli i owoc wydawali i aby owoc wasz by\u0142 trwa\u0142y” (Jana 15:16), ka\u017cdy kto jest narodzony na nowo z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 wytrwa do ko\u0144ca w niezachwianej ufno\u015bci, i nie wpadnie ani w liberalizm ani w fanatyzm, ani w rytualizm, ani formalizm. Natomiast \u017caden z tych, kt\u00f3rzy nie s\u0105 narodzeni na nowo, nie wytrwa, poniewa\u017c nie ma takiej mo\u017cliwo\u015bci. Tylko ci, kt\u00f3rzy s\u0105 zbawieni wytrwaj\u0105 do ko\u0144ca, poniewa\u017c stali si\u0119 uczestnikami Chrystusa, i dlatego a\u017c do ko\u0144ca zachowaj\u0105 niewzruszon\u0105 ufno\u015b\u0107 jak\u0105 mieli od pocz\u0105tku (Hebrajczyk\u00f3w 3:14). Aby by\u0107 prawdziwym uczniem, trzeba by\u0107 wytrwa\u0142ym. Ach, jak\u017ce\u017c \u0142atwo jest dobrze rozpocz\u0105\u0107, z p\u0142omiennym entuzjazmem, ale pr\u00f3b\u0105, wykazuj\u0105c\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 prze\u017cycia nowego narodzenia z Boga – jest wytrwanie a\u017c do ko\u0144ca. Ani jeden przewrotny, ani jeden pies, nie ma \u017cadnej obietnicy \u017ce b\u0119dzie zbawiony.\u00a0 „\u017baden, kt\u00f3ry by przy\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 swoj\u0105 do p\u0142uga i ogl\u0105da\u0142 si\u0119 wstecz, nie nadaje si\u0119 do Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego” (\u0141ukasza 9:62). Tu nie wystarczy chwilowe, okresowe tylko w formie wybuchowej objawiaj\u0105ce si\u0119 pos\u0142usze\u0144stwo S\u0142owu Bo\u017cemu. Nie wystarczy obmycie \u015bwini z b\u0142ota. Tak d\u0142ugo, jak nie nast\u0105pi narodzenie na nowo, tak d\u0142ugo jak nie umrze \u015bwinia, nie urodzi si\u0119 owca, tak d\u0142ugo nie ma \u017cadnej szansy na to, aby powstrzyma\u0107 kogo\u015b od tarzania si\u0119 w b\u0142ocie niepos\u0142usze\u0144stwa. Pan Jezus Chrystus chce mie\u0107 takich, kt\u00f3rzy by szli za Nim w ustawicznym, pozbawionym krn\u0105brno\u015bci, nie zadaj\u0105cym pyta\u0144 pe\u0142nym pos\u0142usze\u0144stwie.<\/p>\n
7. OPUSZCZENIE WSZYSTKIEGO, ABY I\u015a\u0106 W \u015aLAD ZA CHRYSTUSEM JEZUSEM PANEM.<\/p>\n
„Tak i ka\u017cdy z was, kto by si\u0119 nie wyrzek\u0142 wszystkich maj\u0119tno\u015bci swoich, nie mo\u017ce by\u0107 uczniem Moim” (\u0141ukasza 14:33). To mo\u017ce jest jednym z najbardziej niepopularnych warunk\u00f3w stawianych przez Chrystusa Jezusa Pana ludziom, kt\u00f3rzy chc\u0105 zosta\u0107 uczniami Chrystusa bez narodzenia na nowo. Za spraw\u0105 fa\u0142szywych, martwych wyznawc\u00f3w i prowadz\u0105cych ich fa\u0142szywych nauczycieli obracaj\u0105cych \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105 w rozpust\u0119, wiersz ten zosta\u0142 uczynionym najbardziej niepopularnym wierszem ca\u0142ej \u015awi\u0119tej Biblii. Sprytni teologowie mogliby ci poda\u0107 tysi\u0105c przyczyn, dla kt\u00f3rych wiersz ten nie ma jakoby oznacza\u0107 tego, co m\u00f3wi, ale prawdziwe dzieci Bo\u017ce, w prostocie przyjmuj\u0105 go z rado\u015bci\u0105, domy\u015blaj\u0105c si\u0119, \u017ce Pan Jezus Chrystus dok\u0142adnie Sobie zdawa\u0142 spraw\u0119 z tego, co m\u00f3wi\u0142. A co to znaczy: wszystko opu\u015bci\u0107? To porzucenie wszystkich materialnych d\u00f3br i wszystkiego tego, co nie jest koniecznie potrzebne dla podtrzymania \u017cycia, a co mo\u017cna by u\u017cy\u0107 dla rozszerzania Ewangelii. Ten, kt\u00f3ry wszystko porzuca, nie staje si\u0119 bezczynnym w\u0142\u00f3cz\u0119g\u0105. Wr\u0119cz przeciwnie: pracuje pilnie, a\u017ceby zaspokoi\u0107 zar\u00f3wno swoje bie\u017c\u0105ce potrzeby, jak i swej rodziny. Ale od chwili gdy najwy\u017cszym celem jego \u017cycia sta\u0142o si\u0119 krzewienie i rozszerzanie Ewangelii Chrystusowej, wszystko, cokolwiek mu zbywa ponad najkonieczniejsze bie\u017c\u0105ce potrzeby, inwestuje niejako w pracy Pa\u0144skiej, pozostawiaj\u0105c przysz\u0142o\u015b\u0107 w r\u0119kach Boga. Cz\u0142owiek posiadaj\u0105cy \u017cycie z Boga, wierzy, \u017ce szukaj\u0105c na pierwszym miejscu Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego i Jego sprawiedliwo\u015bci, nigdy nie b\u0119dzie odczuwa\u0142 braku odzie\u017cy albo \u017cywno\u015bci. Nie mo\u017ce si\u0119 zdoby\u0107 na to, a\u017ceby \u015bwiadomie zatrzymywa\u0107 w swoich r\u0119kach zb\u0119dne pieni\u0105dze lub oszcz\u0119dno\u015bci, gdy dusze gin\u0105 z powodu braku Ewangelii. Nie chce zmarnowa\u0107 swego \u017cycia na gromadzeniu ziemskich „bogactw”, kt\u00f3re wpadn\u0105 w r\u0119ce diab\u0142a w momencie, gdy Chrystus Pan powr\u00f3ci po swoich \u015bwi\u0119tych. Chce natomiast by\u0107 pos\u0142usznym wskaz\u00f3wce Pana Jezusa Chrystusa, Kt\u00f3ry rozkaza\u0142, aby nie sk\u0142ada\u0107 sobie skarb\u00f3w na ziemi. Porzucaj\u0105c wszystko, ofiarowuje Panu Jezusowi wszystkie te rzeczy, kt\u00f3rych i tak nie jest w stanie utrzyma\u0107, a kt\u00f3re przesta\u0142 mi\u0142owa\u0107.<\/p>\n
Tak wi\u0119c przedstawili\u015bmy w siedmiu punktach warunki, kt\u00f3re spe\u0142ni\u0107 musi ka\u017cdy prawdziwy ucze\u0144 Chrystusa, kt\u00f3re z rado\u015bci\u0105 realizuje ka\u017cde prawdziwe dziecko Bo\u017ce. S\u0105 one jasne i nieodwo\u0142alne. Autor tych s\u0142\u00f3w zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce przedstawiaj\u0105c tych siedem punkt\u00f3w, samego siebie pot\u0119pi\u0142 jako niepo\u017cytecznego s\u0142ug\u0119. Ale czy\u017c prawda Bo\u017ca mia\u0142aby na zawsze by\u0107 przykrywana i zaciemniana dlatego, \u017ce lud Bo\u017cy zawodzi? Czy\u017c nie jest prawd\u0105, \u017ce poselstwo jest zawsze wi\u0119ksze od pos\u0142a, kt\u00f3ry je przynosi? Czy\u017c nie jest rzecz\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105, aby B\u00f3g by\u0142 Prawdziwy, a ka\u017cdy cz\u0142owiek k\u0142amc\u0105? Czy nie powinni\u015bmy by\u0107 gotowi powiedzie\u0107 Bogu: „Niech Twoja wola si\u0119 stanie chocia\u017cby kosztem mojego zginienia”?<\/p>\n
Wyznaj\u0105c b\u0142\u0119dy pope\u0142nione w przesz\u0142o\u015bci, odwa\u017cnie sta\u0144my twarz\u0105 w twarz z \u017c\u0105daniami, jakie Chrystus Pan wysuwa pod naszym adresem i starajmy si\u0119 od tego momentu by\u0107 godnymi i prawdziwymi uczniami naszego uwielbionego Pana.<\/p>\n
Rozdzia\u0142 2<\/p>\n
WYRZECZENIE SI\u0118 WSZYSTKIEGO<\/p>\n
„Tak i ka\u017cdy z was, kto by si\u0119 nie wyrzek\u0142 wszystkich maj\u0119tno\u015bci swoich, nie mo\u017ce by\u0107 uczniem moim” (\u0141ukasza 14,33).<\/p>\n
Aby by\u0107 prawdziwym Chrze\u015bcijaninem, uczniem Pana Jezusa Chrystusa nie tylko z nazwy, cz\u0142owiek musi wyrzec si\u0119 wszystkiego. Takie bez w\u0105tpienia znaczenie maj\u0105 s\u0142owa naszego Pana i Zbawiciela. A chocia\u017cby kto\u015b mia\u0142 nie wiem jak wielkie zastrze\u017cenia do takiej „kra\u0144cowo\u015bci” w tym, czego \u017c\u0105da nasz Pan, bez wzgl\u0119du na to, jak bardzo by jaki\u015b cielesny, religijny i martwy duchowo cz\u0142owiek si\u0119 buntowa\u0142 przeciwko takiej „niemo\u017cliwo\u015bci”, przeciwko tak bardzo „niem\u0105dremu” podej\u015bciu do tego zagadnienia, pozostaje faktem, i\u017c takie jest S\u0142owo naszego Pana, a On z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 wiedzia\u0142 co m\u00f3wi.<\/p>\n
Na samym pocz\u0105tku powinni\u015bmy stan\u0105\u0107 twarz\u0105 w twarz z nast\u0119puj\u0105cymi prawdami, kt\u00f3rych nie da si\u0119 ugi\u0105\u0107 ani z\u0142ama\u0107:<\/p>\n
a) Pan Jezus Chrystus tego \u017c\u0105dania nie wysun\u0105\u0142 tylko pod adresem pewnego specjalnie wybranego rodzaju pracownik\u00f3w Chrystusowych, ale powiedzia\u0142: „Tak i ka\u017cdy z was…”<\/p>\n
b) On nie powiedzia\u0142, \u017ce musimy by\u0107 gotowi wszystko pozostawi\u0107. On powiedzia\u0142: „Tak i ka\u017cdy z was, kto by si\u0119 nie wyrzek\u0142…”<\/p>\n
c) Nie powiedzia\u0142, \u017ce musimy porzuci\u0107 i wyrzec si\u0119\u00a0 tylko cz\u0119\u015bci naszego maj\u0105tku. Powiedzia\u0142 wyra\u017anie: „…kto by si\u0119 nie wyrzek\u0142\u00a0 wszystkich\u00a0 maj\u0119tno\u015bci swoich”.<\/p>\n
d) Pan nie powiedzia\u0142, jakoby istnia\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107, aby kto\u015b m\u00f3g\u0142 by\u0107 w takiej jakiej\u015b rozwodnionej formie chrze\u015bcijaninem, a wi\u0119c Jego uczniem i jednocze\u015bnie pozostawa\u0107 w\u0142a\u015bcicielem „swoich” skarb\u00f3w. Pan Jezus Chrystus wyra\u017anie powiedzia\u0142: „…nie mo\u017ce by\u0107 uczniem Moim”.<\/p>\n
Je\u015bli chodzi o \u015bcis\u0142o\u015b\u0107 nie mo\u017cemy si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce Pan Jezus stawia pod naszym adresem tak wyra\u017ane i kra\u0144cowe \u017c\u0105danie, gdy\u017c nie jest to jedyne tego rodzaju postawienie sprawy w \u015awi\u0119tej Biblii.<\/p>\n
Czy\u017c Pan Jezus Chrystus nie powiedzia\u0142 na innym miejscu: „Nie skarbcie sobie skarb\u00f3w na ziemi, gdzie m\u00f3l i rdza niszczy i gdzie z\u0142odzieje podkopuj\u0105 i kradn\u0105, ale skarbcie sobie skarby w niebie”? (Mateusza 6:19,20).<\/p>\n
Bardzo s\u0142usznie wyrazi\u0142 si\u0119 Wesley m\u00f3wi\u0105c: „Ten, kt\u00f3ry gromadzi skarby na ziemi pope\u0142nia zbrodni\u0119 tak wyra\u017anie zabronion\u0105 przez naszego Mistrza, jak i ten co cudzo\u0142o\u017cy albo morduje”.<\/p>\n
Czy\u017c Pan Jezus Chrystus nie powiedzia\u0142: „Sprzedawajcie maj\u0119tno\u015bci swoje i dawajcie ja\u0142mu\u017cn\u0119”? (\u0141ukasza 12:33).<\/p>\n
Czy\u017c nie poleci\u0142 m\u0142odemu „poszukiwaczowi \u017cycia wiecznego” aby uczyni\u0142 nast\u0119puj\u0105c\u0105 rzecz: „…wszystko co masz sprzedaj i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie; i przyjd\u017a tu i chod\u017a za Mn\u0105”? (\u0141ukasza 18:22).<\/p>\n
Je\u015bli Pan Jezus Chrystus nie Mia\u0142 na my\u015bli tego, co powiedzia\u0142, to c\u00f3\u017c w\u0142a\u015bciwie Mia\u0142 na my\u015bli?<\/p>\n
Czy\u017c nie jest to prawd\u0105 o pierwszych wierz\u0105cych we wczesnych dziejach Zgromadzenia, \u017ce oni: „…posiad\u0142o\u015bci i maj\u0119tno\u015bci sprzedawali i rozdzielali je wszystkim, jak komu by\u0142o potrzeba”? (Dzieje 2:45).<\/p>\n
A czy\u017c nie jest to prawd\u0105, \u017ce wielu \u015bwi\u0119tych Pa\u0144skich na przestrzeni wiek\u00f3w porzuci\u0142o dos\u0142ownie wszystko, aby i\u015b\u0107 w \u015blad za Panem Jezusem Chrystusem?<\/p>\n
Anthony Norris Groves i jego \u017cona, jedni z pierwszych misjonarzy w Bagdadzie, w wyniku prawdziwego nawr\u00f3cenia do Pana Jezusa Chrystusa, doszli do przekonania, \u017ce musz\u0105 przesta\u0107 sk\u0142ada\u0107 skarby tutaj na ziemi i \u017ce powinni po\u015bwi\u0119ci\u0107 wszystko – ca\u0142\u0105 swoj\u0105 maj\u0119tno\u015b\u0107 i ca\u0142e swoje powa\u017cne dochody – pracy Pa\u0144skiej. Pogl\u0105dy Grovesa na ten temat uj\u0119te s\u0105 w jego ksi\u0105\u017ceczce pt. „Chrze\u015bcija\u0144skie oddanie si\u0119”.<\/p>\n
C. T. Studd zdecydowa\u0142 si\u0119 odda\u0107 ca\u0142y sw\u00f3j maj\u0105tek Panu Jezusowi Chrystusowi i skorzysta\u0107 ze z\u0142otej sposobno\u015bci, kt\u00f3ra mu si\u0119 nadarzy\u0142a, aby zrobi\u0107 to, czego \u00f3w „m\u0142ody poszukiwacz \u017cycia wiecznego” nie chcia\u0142 zrobi\u0107. By\u0142o to po prostu pos\u0142usze\u0144stwo stwierdzeniom S\u0142owa Bo\u017cego, kt\u00f3re zosta\u0142y podane nam „czarno na bia\u0142ym”. Gdy rozda\u0142 wiele tysi\u0119cy na spraw\u0119 Pa\u0144sk\u0105, zarezerwowa\u0142 jeszcze 3.400 funt\u00f3w dla swojej co dopiero po\u015blubionej ma\u0142\u017conki. Ale ona nie chcia\u0142a, aby jej m\u0105\u017c j\u0105 prze\u015bcign\u0105\u0142 w czymkolwiek. „Karolu” zapyta\u0142a go, „co Pan Jezus rozkaza\u0142 owemu m\u0142odemu poszukiwaczowi \u017cycia wiecznego?” „Aby wszystko sprzeda\u0142” – odpowiedzia\u0142.<\/p>\n
„Skoro tak”, rzek\u0142a jego ma\u0142\u017conka, „to rozpoczniemy nasze \u017cycie ma\u0142\u017ce\u0144skie czystym rachunkiem z naszym Panem Jezusem”. I natychmiast pieni\u0105dze te posz\u0142y na misje chrze\u015bcija\u0144skie.<\/p>\n
Niewierne, przewrotne serca, m\u00f3wi\u0105 swoim w\u0142a\u015bcicielom, \u017ce by\u0142oby rzecz\u0105 niemo\u017cliw\u0105 dos\u0142ownie bra\u0107 s\u0142owa naszego Pana, bo gdyby\u015bmy wszystko porzucili, umarliby\u015bmy z g\u0142odu. Przecie\u017c jest rzecz\u0105 konieczn\u0105, aby przygotowa\u0107 nasz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107 naszych ukochanych! A gdyby ka\u017cdy chrze\u015bcijanin wszystko porzuci\u0142, to kt\u00f3\u017c by finansowa\u0142 dzie\u0142o Pa\u0144skie? A gdyby nie by\u0142o te\u017c i kilku bogatych chrze\u015bcijan, to kt\u00f3\u017c by tym wy\u017cszym klasom ludzko\u015bci kiedykolwiek m\u00f3g\u0142 zanie\u015b\u0107 Ewangeli\u0119? A tak jeden rzekomo s\u0142uszny argument za drugim p\u0142yn\u0105 w pr\u0119dkim nast\u0119pstwie, a wszystko tylko w tym celu, aby udowodni\u0107, \u017ce Pan Jezus Chrystus w \u017cadnym wypadku nie m\u00f3g\u0142 mie\u0107 na my\u015bli tego, co w\u0142a\u015bnie wypowiedzia\u0142.<\/p>\n
Faktem jednak w tej ca\u0142ej sprawie pozostaje, \u017ce pos\u0142usze\u0144stwo w stosunku do rozkazu Pa\u0144skiego jest najbardziej trze\u017aw\u0105 i najm\u0105drzejsz\u0105 rzecz\u0105 w \u017cyciu, i jedyn\u0105, kt\u00f3ra prawdziwie przynosi g\u0142\u0119bok\u0105 rado\u015b\u0107. \u015awiadectwo S\u0142owa Bo\u017cego i do\u015bwiadczenie udowadniaj\u0105, \u017ce nie by\u0142o takiego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry by \u017cyj\u0105c ofiarnie dla Chrystusa Pana, kiedykolwiek cierpia\u0142 bied\u0119. Gdy cz\u0142owiek jest pos\u0142uszny Bogu, w\u00f3wczas Pan Jezus Chrystus Sam si\u0119 nim opiekuje.<\/p>\n
Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry wszystko porzuca, aby i\u015b\u0107 w \u015blad za Chrystusem, nie jest jakim\u015b w\u0142\u00f3cz\u0105cym si\u0119 biedakiem, kt\u00f3ry oczekuje na wsparcie ze strony wsp\u00f3\u0142chrze\u015bcijan.<\/p>\n
Po pierwsze, jest pracowity. Pracuje pilnie, aby zaspokoi\u0107 swoje bie\u017c\u0105ce potrzeby, a tak\u017ce potrzeby swojej rodziny.<\/p>\n
Po drugie, jest oszcz\u0119dny. \u017byje jak najbardziej ekonomicznie, aby wszystko co pozostaje po pokryciu najkonieczniejszych potrzeb, mog\u0142o zosta\u0107 ofiarowane dla sprawy g\u0142oszenia Ewangelii – dla sprawy Pa\u0144skiej.<\/p>\n
Jest te\u017c przewiduj\u0105cy: zamiast gromadzi\u0107 bogactwa na ziemi – gromadzi swoje skarby w Niebie.<\/p>\n
Przysz\u0142o\u015b\u0107 sk\u0142ada w r\u0119ce Boga. Zamiast po\u015bwi\u0119cenia najlepszej cz\u0105stki swojego \u017cycia w celu zbudowania ogromnych i zb\u0119dnych rezerw przewidzianych dla zabezpieczenia starczego wieku, oddaje to co ma najlepszego i najlepsze swe lata s\u0142u\u017cbie Chrystusa i Jemu poleca sw\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
Wierzy, \u017ce je\u015bli b\u0119dzie szuka\u0142 na pierwszym miejscu Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego i Jego Sprawiedliwo\u015bci, to nigdy nie b\u0119dzie mu brakowa\u0142o \u017cywno\u015bci ani odzie\u017cy (Mateusza 6:33).<\/p>\n
Takiemu cz\u0142owiekowi wydaje si\u0119 rzecz\u0105 zupe\u0142nie niezrozumia\u0142\u0105 nagromadzenie bogactw „na czarn\u0105 godzin\u0119”. On argumentuje w ten spos\u00f3b:<\/p>\n
1. Prawdziwy chrze\u015bcijanin nie mo\u017ce \u015bwiadomie gromadzi\u0107 jakich\u015b dodatkowych kapita\u0142\u00f3w, poniewa\u017c pieni\u0105dze te mog\u0142yby by\u0107 w\u0142a\u015bnie teraz u\u017cyte dla zbawienia dusz. „A kto ma dostatek w \u015bwiecie i widzi, \u017ce brat jego jest w potrzebie, a zamyka serce swoje przed nim, jak\u017ce przebywa w nim mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca?” (l Jana 3:17).<\/p>\n
Ka\u017cdy prawdziwy chrze\u015bcijanin ma w pami\u0119ci przykazanie: „Mi\u0142uj bli\u017aniego twego jak siebie samego” (3 Moj\u017cesza 19:18). Czy\u017c mo\u017cna by o kim\u015b prawdziwie powiedzie\u0107, \u017ce mi\u0142uje swego bli\u017aniego jak siebie samego, gdy pozwala mu umiera\u0107 z g\u0142odu, podczas gdy sam ma dosy\u0107, nawet wi\u0119cej ni\u017c mu potrzeba?<\/p>\n
Pozw\u00f3lcie, \u017ce zaapeluj\u0119 do wszystkich tych, kt\u00f3rzy twierdz\u0105 o sobie \u017ce do\u015bwiadczyli rado\u015bci poznania Pana Jezusa Chrystusa i Jego niepoj\u0119tego daru i zapytam: Czy zamieniliby\u015bcie t\u0119 znajomo\u015b\u0107 na sto \u015bwiat\u00f3w? Je\u015bli tak – to wtedy znaczy to \u017ce tak naprawd\u0119 jeszcze wcale nie poznali\u015bcie Pana Chwa\u0142y. A je\u015bli nie – to nie zatrzymujcie dla siebie \u015brodk\u00f3w materialnych, przy kt\u00f3rych pomocy inni mogliby otrzyma\u0107 t\u0119 u\u015bwi\u0119caj\u0105c\u0105 znajomo\u015b\u0107 i niebia\u0144sk\u0105 pociech\u0119.<\/p>\n
2. Je\u015bli kto\u015b naprawd\u0119 wierzy, \u017ce przyj\u015bcie Chrystusa Pana po swoich (Jana 14:1-3) jest bardzo bliskie, b\u0119dzie chcia\u0142 pieni\u0105dze swoje u\u017cy\u0107 natychmiast. W przeciwnym bowiem razie zachodzi niebezpiecze\u0144stwo, \u017ce pieni\u0105dze te wpadn\u0105 w r\u0119ce diab\u0142a, a mog\u0142y by\u0107 przecie\u017c u\u017cyte dla wiecznego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa.<\/p>\n
3. \u017baden prawdziwy chrze\u015bcijanin nie m\u00f3g\u0142by z czystym sumieniem modli\u0107 si\u0119 i prosi\u0107 Pana Jezusa Chrystusa, a\u017ceby da\u0142 \u015brodki finansowe na prac\u0119 Pa\u0144sk\u0105, podczas gdy sam ma pieni\u0105dze, kt\u00f3rych nie chce ofiarowa\u0107 na ten\u017ce cel. Po\u015bwi\u0119canie wszystkiego dla Chrystusa Pana chroni prawdziwie narodzonych na nowo ludzi przed ob\u0142ud\u0105 w modlitwie.<\/p>\n
4. Jak\u017ce mogliby\u015bmy naucza\u0107 innych ca\u0142ej rady Bo\u017cej, gdyby by\u0142y pewne dziedziny prawdy, takie jak i ta sprawa materialnych d\u00f3br i ich porzucenia, kt\u00f3rych by\u015bmy nie wykonali i w kt\u00f3rych sami nie byliby\u015bmy pos\u0142uszni? W takim wypadku nasze \u017cycie zamyka\u0142oby nam usta. Dlatego ka\u017cdy prawdziwy chrze\u015bcijanin, cz\u0142owiek obmyty i oczyszczony \u015bwi\u0119t\u0105 krwi\u0105 Pana Jezusa Chrystusa – doskona\u0142ego Baranka Bo\u017cego, prawdziwie jest pos\u0142uszny Panu Jezusowi Chrystusowi we wszystkim jako Jedynemu W\u0142adcy i Rozkazuj\u0105cemu.<\/p>\n
5. Chytrzy ludzie tego \u015bwiata odk\u0142adaj\u0105 na bok du\u017ce rezerwy na przysz\u0142o\u015b\u0107, ale to nie jest chodzenie wiar\u0105, lecz widzeniem. Ka\u017cdy prawdziwy Chrze\u015bcijanin natomiast jest powo\u0142any do \u017cycia w zale\u017cno\u015bci od Boga. Je\u015bli kto\u015b sk\u0142ada skarby na ziemi, czym\u017ce si\u0119 r\u00f3\u017cni od tego \u015bwiata i jego zwyczaj\u00f3w, taka osoba nie ma w swym zachowaniu nic z charakteru Chrystusa?<\/p>\n
Bardzo cz\u0119sto od zwodzicieli i oszust\u00f3w religijnych s\u0142yszy si\u0119 g\u0142osy, \u017ce musimy przygotowywa\u0107 \u015brodki potrzebne dla zapewnienia przysz\u0142o\u015bci cz\u0142onkom naszych rodzin, w przeciwnym bowiem wypadku byliby\u015bmy gorsi od niewierz\u0105cych. Na poparcie tych pogl\u0105d\u00f3w przytacza si\u0119 dwa wiersze:<\/p>\n
„…nie dzieci bowiem winne skarby gromadzi\u0107 dla rodzic\u00f3w, ale rodzice dla dzieci” (2 Koryntian 12:14).<\/p>\n
„A je\u015bli kto o swoich, a nade wszystko o domownik\u00f3w nie ma starania, ten zapar\u0142 si\u0119 wiary i jest gorszy od niewiernego” (l Tymoteusza 5:8).<\/p>\n
C\u00f3\u017c za przewrotna ob\u0142uda kieruje tymi k\u0142amcami! Staranne przestudiowanie tych wierszy pokazuje nam wyra\u017anie, \u017ce m\u00f3wi\u0105 one o obecnych, natychmiastowych potrzebach, a nie o jakim\u015b zabezpieczeniu przed PRZYSZ\u0141YMI NIEBEZPIECZE\u0143STWAMI.<\/p>\n
W pierwszym wierszu Pawe\u0142 u\u017cywa ironii. On jest ojcem, a Koryntianie s\u0105 jego dzie\u0107mi. On nie obci\u0105\u017ca\u0142 ich finansowo, jakkolwiek mia\u0142 jako s\u0142uga Pa\u0144ski pe\u0142ne po temu prawo. Przecie\u017c by\u0142 ich ojcem we wierze, a rodzice przewa\u017cnie dla dzieci skarbi\u0105, a nie na odwr\u00f3t. Nie ma tutaj w og\u00f3le mowy o tym, aby rodzice mieli sk\u0142ada\u0107 co\u015b na przysz\u0142o\u015b\u0107 swym dzieciom. Ca\u0142y ten fragment m\u00f3wi o zaspokajaniu bie\u017c\u0105cych potrzeb Paw\u0142a, a nie potrzeb, kt\u00f3re mog\u0142yby zaistnie\u0107 w przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n
W l Tymoteusza 5:8 aposto\u0142 omawia spraw\u0119 opieki nad biednymi wdowami. Podkre\u015bla, \u017ce ich krewni s\u0105 odpowiedzialni za opiek\u0119 nad nimi. Je\u015bli za\u015b wierz\u0105ce wdowy nie posiadaj\u0105 krewnych, albo je\u015bli ci krewni nie wywi\u0105zuj\u0105 si\u0119 ze swoich obowi\u0105zk\u00f3w w wyniku swojej bezbo\u017cno\u015bci, w\u00f3wczas miejscowy zb\u00f3r powinien si\u0119 nimi zaopiekowa\u0107. Ale i tutaj jest mowa o bie\u017c\u0105cych potrzebach, a nie o przysz\u0142ych konieczno\u015bciach. Idea\u0142em Bo\u017cym jest staranie si\u0119 cz\u0142onk\u00f3w Cia\u0142a Chrystusowego o konieczne potrzeby swoich wsp\u00f3\u0142wierz\u0105cych.<\/p>\n
Aposto\u0142 Pawe\u0142 pisze takie s\u0142owa: „Albowiem nie, aby inni mieli ulg\u0119, a wy obci\u0105\u017cenie, ale a\u017ceby dla r\u00f3wno\u015bci teraz wasza obfito\u015b\u0107 ul\u017cy\u0142a ich niedostatkowi. Aby te\u017c i ich obfito\u015b\u0107 kiedy\u015b ul\u017cy\u0142a waszemu niedostatkowi, \u017ceby si\u0119 sta\u0142a r\u00f3wno\u015b\u0107. Jak napisano: kto wiele zebra\u0142, nie mia\u0142 nazbyt, a kto ma\u0142o nie mia\u0142 niedostatku” (2 Koryntian 8:13-15).<\/p>\n
Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry czuje si\u0119 zobowi\u0105zanym, aby zaopatrzy\u0107 si\u0119 na przysz\u0142o\u015b\u0107, z konieczno\u015bci stoi przed bardzo trudnym problemem; nigdy nie wie, ile mu w przysz\u0142o\u015bci b\u0119dzie potrzeba. Dlatego te\u017c sp\u0119dza ca\u0142e \u017cycie w gonitwie za fortun\u0105, za maj\u0105tkiem, za nieokre\u015blon\u0105 ilo\u015bci\u0105 pieni\u0119dzy, a jednocze\u015bnie traci sw\u00f3j przywilej, aby to, co ma najlepszego, swoje najlepsze lata odda\u0107 Panu Jezusowi Chrystusowi. A wreszcie zbli\u017ca si\u0119 do ko\u0144ca swojego zmarnowanego \u017cycia i stwierdza, \u017ce wszystkie jego potrzeby by\u0142yby i tak zaspokojone, gdyby \u017cy\u0142 ca\u0142ym sercem dla Pana Jezusa Chrystusa – gdyby tylko pozna\u0142 Go jako Swojego Kr\u00f3la i Zbawiciela.<\/p>\n
Gdyby wszyscy ludzie, mieni\u0105cy si\u0119 chrze\u015bcijanami, brali s\u0142owa Pana Jezusa Chrystusa dos\u0142ownie, w\u00f3wczas w pracy Pa\u0144skiej nie zabrak\u0142oby \u015brodk\u00f3w finansowych. Ewangelia wychodzi\u0142aby ze wzmocnion\u0105 pot\u0119g\u0105 i w jeszcze wi\u0119kszym rozmiarze. Je\u015bliby za\u015b jaki\u015b ucze\u0144 mia\u0142 jak\u0105\u015b potrzeb\u0119, by\u0142oby to rado\u015bci\u0105 dla innych uczni\u00f3w Pa\u0144skich dzieli\u0107 si\u0119 z nim wszystkim, co sta\u0142oby do ich dyspozycji.<\/p>\n
Je\u015bli si\u0119 m\u00f3wi, \u017ce bogatych ludzi mo\u017ce pozyska\u0107 tylko kto\u015b bogaty z pomi\u0119dzy chrze\u015bcijan, to jest to oczywi\u015bcie absurd. Duch \u015awi\u0119ty bardzo dok\u0142adnie pokazuje w Biblii, \u017ce Pawe\u0142 Aposto\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0142 dw\u00f3r cezara, chocia\u017c by\u0142 tylko wi\u0119\u017aniem (Filipian 4:22). Je\u015bli tylko jeste\u015bmy Bogu pos\u0142uszni, mo\u017cemy najzupe\u0142niej zaufa\u0107, \u017ce On zajmie si\u0119 wszystkimi szczeg\u00f3\u0142ami.<\/p>\n
Przyk\u0142ad Pana Jezusa Chrystusa powinien by\u0107 decyduj\u0105cym i ko\u0144cz\u0105cym dyskusj\u0119 w tej sprawie. „S\u0142uga nie jest ponad mistrza swojego”. George Muller tak si\u0119 wyrazi\u0142: ,,Nie bardzo przystoi s\u0142udze, aby si\u0119 stara\u0142 by\u0107 bogatym, wielkim i czczonym w tym \u015bwiecie, podczas gdy jego Pan by\u0142 biedny, ubogi i pogardzany\u201d.<\/p>\n
A oto co pisze inny brat: „Cierpienia Chrystusa mi\u0119dzy innymi zawiera\u0142y tak\u017ce element ub\u00f3stwa. Czytamy o tym w\u00a0 2 Koryntian 8:9. Rzecz jasna – ub\u00f3stwo nie oznacza z konieczno\u015bci chodzenia w \u0142achmanach i w brudzie, ale bez w\u0105tpienia oznacza to, \u017ce nie posiadamy \u017cadnych rezerw i \u017cadnych \u015brodk\u00f3w po temu, aby \u017cy\u0107 w luksusie. Mniej wi\u0119cej przed trzydziestu laty Andrzej Murray wskaza\u0142, \u017ce Jezus Chrystus, Pan nasz i Jego aposto\u0142owie, w \u017caden spos\u00f3b nie byliby w stanie wykona\u0107 dzie\u0142a, kt\u00f3re sta\u0142o przed nimi, gdyby nie byli rzeczywi\u015bcie ubogimi. Ten, kt\u00f3ry pragnie podnie\u015b\u0107 drugiego, musi si\u0119 pochyli\u0107, jak to uczyni\u0142 Samarytanin. A ogromna cz\u0119\u015b\u0107 ludzko\u015bci zawsze by\u0142a i jeszcze teraz pozostaje biedna.<\/p>\n
Ludzie podkre\u015blaj\u0105, \u017ce s\u0105 pewne materialne posiad\u0142o\u015bci, kt\u00f3re s\u0105 konieczne dla codziennego \u017cycia rodzinnego. To jest prawd\u0105.<\/p>\n
Inni zn\u00f3w twierdz\u0105, \u017ce wierz\u0105cy chrze\u015bcija\u0144scy kupcy musz\u0105 mie\u0107 pewn\u0105 ilo\u015b\u0107 kapita\u0142u, a\u017ceby w obecnej dobie m\u00f3c prowadzi\u0107 sw\u00f3j uczciwy interes. To tak\u017ce jest prawda.<\/p>\n
Inni znowu twierdz\u0105, \u017ce S\u0105 inne dobra materialne, jak np. samochody, kt\u00f3re mog\u0105 by\u0107 u\u017cyte dla chwa\u0142y Bo\u017cej – i to jest prawda.<\/p>\n
Ale poza tymi s\u0142usznymi konieczno\u015bciami, chrze\u015bcijanin winien \u017cy\u0107 bardzo oszcz\u0119dnie i ofiarnie, aby m\u00f3c przyczyni\u0107 si\u0119 do rozpowszechnienia Ewangelii. Jego has\u0142em powinno by\u0107: „Pracuj wytrwale i pilnie. Zu\u017cywaj ma\u0142o, dawaj du\u017co, a wszystko to dla Chrystusa Pana” [ANGroves].<\/p>\n
Ka\u017cdy z nas jest odpowiedzialny przed Bogiem za to, co uwa\u017ca za porzucenie wszystkiego. Tutaj nie mo\u017ce jeden wierz\u0105cy ustanawia\u0107 przepis\u00f3w dla drugiego. Ka\u017cdy cz\u0142owiek musi dzia\u0142a\u0107 wed\u0142ug w\u0142asnego sumienia, jako stoj\u0105cy przed obliczem Pana Jezusa Chrystusa. Jest to rzecz ogromnie wa\u017cna i bardzo osobista.<\/p>\n
Je\u015bli w wyniku takiego poruszenia serca cz\u0142owieka wierz\u0105cego, Pan Jezus Chrystus doprowadzi go do stopnia po\u015bwi\u0119cenia si\u0119, kt\u00f3ry mu by\u0142 dot\u0105d zupe\u0142nie nieznany, to nie ma tutaj miejsca dla jakiej\u015b osobistej pychy. \u017badna ofiara, jak\u0105 mo\u017cemy ponie\u015b\u0107, nie stanowi ofiary naprawd\u0119 godnej wzmianki, je\u015bli j\u0105 ogl\u0105da\u0107 b\u0119dziemy w \u015bwietle Golgoty. A zreszt\u0105, dajemy naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi to, czego i tak zatrzyma\u0107 nie jeste\u015bmy w stanie, a co przestali\u015bmy mi\u0142owa\u0107. Nie jest g\u0142upcem ten, kto daje to, czego zachowa\u0107 nie mo\u017ce, aby zdoby\u0107 to, czego nie mo\u017ce utraci\u0107.<\/p>\n
Rozdzia\u0142 3<\/p>\n
CO PRZESZKADZA<\/p>\n
CZ\u0141OWIEKOWI W TYM, ABY STA\u0106 SI\u0118<\/p>\n
PRAWDZIWYM CHRZE\u015aCIJANINEM?<\/p>\n
Ka\u017cdy cz\u0142owiek pragn\u0105cy sta\u0107 si\u0119 prawdziwym chrze\u015bcijaninem, czyli uczniem Chrystusa Pana, mo\u017ce by\u0107 ca\u0142kowicie pewny, \u017ce otworzy si\u0119 przed nim ca\u0142y szereg dr\u00f3g ucieczki od w\u0142a\u015bciwego spe\u0142niania obowi\u0105zk\u00f3w. B\u0119dzie mia\u0142 wiele sposobno\u015bci do cofni\u0119cia si\u0119. Odezw\u0105 si\u0119 rozmaite inne g\u0142osy, kt\u00f3re go b\u0119d\u0105 namawia\u0142y do uci\u0119cia chocia\u017c centymetra ze swego krzy\u017ca.<\/p>\n
Dwadzie\u015bcia legion\u00f3w demon\u00f3w stoi w pogotowiu, aby go odwie\u015b\u0107 od \u015bcie\u017cki wyrzeczenia si\u0119 samego siebie.<\/p>\n
W opowiadaniu o trzech kandydatach na uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy pozwolili innym g\u0142osom zwyci\u0119\u017cy\u0107 nad g\u0142osem Chrystusa Pana, znajdujemy znamienne ilustracje tego faktu.<\/p>\n
„A sta\u0142o si\u0119, gdy oni szli, \u017ce w drodze rzek\u0142 kto\u015b do Niego: P\u00f3jd\u0119 za Tob\u0105, dok\u0105dkolwiek p\u00f3jdziesz, Panie! I rzek\u0142 mu Jezus: lisy maj\u0105 jamy i ptaki niebieskie gniazda, ale Syn cz\u0142owieczy nie ma, gdzie by g\u0142ow\u0119 sk\u0142oni\u0142. I rzek\u0142 do drugiego: p\u00f3jd\u017a za Mn\u0105! Ale on rzek\u0142: Panie, pozw\u00f3l mi pierwej odej\u015b\u0107 i pogrzeba\u0107 ojca mego. Ale mu Jezus rzek\u0142: niechaj umarli grzebi\u0105 umar\u0142ych swoich, a ty poszed\u0142szy opowiadaj kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Rzek\u0142 te\u017c i drugi: p\u00f3jd\u0119 za tob\u0105, Panie! Ale mi pierwej pozw\u00f3l po\u017cegna\u0107 si\u0119 z tymi, kt\u00f3rzy s\u0105 w domu moim. Rzek\u0142 do niego Jezus: \u017caden, kt\u00f3ry by przy\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 swoj\u0105 do p\u0142uga i ogl\u0105da\u0142 si\u0119 wstecz, nie nadaje si\u0119 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego” (\u0141ukasza 9:57-62).<\/p>\n
Trzech ludzi, kt\u00f3rych imion nie znamy, stan\u0119\u0142o twarz\u0105 w twarz z Panem Jezusem Chrystusem. Odczuli w sercu potrzeb\u0119 p\u00f3j\u015bcia za Nim. Pozwolili jednak innym wp\u0142ywom stan\u0105\u0107 pomi\u0119dzy ich duszami, a ca\u0142kowitym poddaniem si\u0119 i po\u015bwi\u0119ceniem Panu Jezusowi Chrystusowi. Pogardzili zbawieniem i Zbawicielem, zniewa\u017cyli Ducha \u015awi\u0119tego, obrawszy swoje w\u0142asne drogi wiod\u0105ce na wieczn\u0105 zgub\u0119, do wiecznych p\u0142omieni nale\u017cnych ka\u017cdemu grzesznikowi.<\/p>\n
Pierwszy z nich w entuzjastyczny spos\u00f3b zaofiarowa\u0142 si\u0119 dobrowolnie i\u015b\u0107 za Panem Jezusem Chrystusem, gdzie by tylko On poszed\u0142. „P\u00f3jd\u0119 za Tob\u0105 dok\u0105dkolwiek p\u00f3jdziesz, Panie”. \u017badna cena nie mia\u0142a by\u0107 za wielka. \u017baden krzy\u017c za ci\u0119\u017cki. \u017badna \u015bcie\u017cka za stroma.<\/p>\n
Odpowied\u017a Zbawiciela na pierwszy rzut oka zdaje si\u0119 nie mie\u0107 \u017cadnego zwi\u0105zku z t\u0105, p\u0142yn\u0105c\u0105 z ch\u0119tnego serca ofert\u0105 pierwszego kandydata na chrze\u015bcijanina. Pan Jezus Chrystus powiedzia\u0142: „Lisy maj\u0105 jamy, a ptaki niebieskie gniazda, ale Syn Cz\u0142owieczy nie ma, gdzie by g\u0142ow\u0119 sk\u0142oni\u0142”. A jednak odpowied\u017a Pa\u0144ska by\u0142a bardzo na miejscu, bardzo w\u0142a\u015bciwa. Pan Jezus Chrystus powiedzia\u0142 innymi s\u0142owy nast\u0119puj\u0105c\u0105 rzecz: „Ty twierdzisz, \u017ce jeste\u015b ch\u0119tny i\u015b\u0107 za Mn\u0105, gdziekolwiek bym poszed\u0142 – ale czy jeste\u015b gotowy obej\u015b\u0107 si\u0119 bez materialnych wyg\u00f3d \u017cycia? Lisy maj\u0105 wi\u0119cej wyg\u00f3d tego \u015bwiata ani\u017celi Ja. Ptaki maj\u0105 gniazda, kt\u00f3re mog\u0105 nazywa\u0107 w\u0142asnymi, ale Ja jestem bezdomnym w\u0119drowcem na tym \u015bwiecie, kt\u00f3ry uczyni\u0142y Moje r\u0119ce. Czy jeste\u015b gotowy po\u015bwi\u0119ci\u0107 bezpiecze\u0144stwo twego domu i i\u015b\u0107 za Mn\u0105? Czy jeste\u015b gotowy pozby\u0107 si\u0119 wszelkich wyg\u00f3d \u017cycia, do kt\u00f3rych wydaje ci si\u0119 \u017ce masz pe\u0142ne prawo, w celu s\u0142u\u017cenia Mi bez reszty?”<\/p>\n
Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ten cz\u0142owiek nie by\u0142 gotowy tego uczyni\u0107, poniewa\u017c wi\u0119cej ju\u017c na stronicach Pisma \u015awi\u0119tego o nim nie czytamy. Jego mi\u0142o\u015b\u0107 do ziemskich wyg\u00f3d okaza\u0142a si\u0119 wi\u0119ksz\u0105, ani\u017celi po\u015bwi\u0119cenie dla Chrystusa Pana, wola\u0142 pozyska\u0107 dla siebie na kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 kawa\u0142ek \u015bwiata, i dlatego szkod\u0119 poni\u00f3s\u0142 na swojej duszy.<\/p>\n
Drugi kandydat na chrze\u015bcijanina nie by\u0142 ochotnikiem, tak jak pierwszy. Raczej powo\u0142a\u0142 go sam Zbawiciel i Pan nasz Jezus Chrystus, aby by\u0142 Jego uczniem. Odpowied\u017a tego cz\u0142owieka nie by\u0142a ca\u0142kowitym odm\u00f3wieniem Zbawicielowi. Cz\u0142owiek ten nie by\u0142 ca\u0142kowicie niezainteresowany Osob\u0105 Pana Jezusa, ale chcia\u0142 najpierw uczyni\u0107 co\u015b innego, a to by\u0142o jego wielkim grzechem. Postawi\u0142 swoje w\u0142asne pragnienia i swoje w\u0142asne d\u0105\u017cenia przed \u017c\u0105daniami Chrystusa Pana. Zwr\u00f3\u0107 uwag\u0119, jak brzmia\u0142a jego odpowied\u017a: „Panie, pozw\u00f3l mi pierwej odej\u015b\u0107 i pogrzeba\u0107 ojca mego”. Niew\u0105tpliwie jest rzecz\u0105 poprawn\u0105 i s\u0142uszn\u0105, aby syn okaza\u0142 rodzicom w\u0142a\u015bciwy szacunek. Je\u015bli umar\u0142 ojciec, to nale\u017cy oczywi\u015bcie w ramach chrze\u015bcija\u0144skiej wiary i powinno\u015bci, da\u0107 mu odpowiedni pogrzeb. Ale ca\u0142kiem uzasadnione powinno\u015bci tego \u015bwiata stanowczo staj\u0105 si\u0119 grzechem, kiedy zajmuj\u0105 pierwsze miejsce przed sprawami Pana Jezusa Chrystusa. Prawdziwa ambicja, kt\u00f3ra dominowa\u0142a w \u017cyciu tego cz\u0142owieka, zosta\u0142a tutaj objawiona w jego ca\u0142kiem wyra\u017anie przedstawionej pro\u015bbie: „Panie, … ja najpierw”. Wszystkie dalsze s\u0142owa, kt\u00f3re w tej pro\u015bbie swojej wypowiedzia\u0142, by\u0142y tylko przykryciem dla zasadniczego pragnienia jego serca, aby swoje „ja” postawi\u0107 na pierwszym miejscu.<\/p>\n
Najwidoczniej nie zdawa\u0142 sobie z tego sprawy, \u017ce s\u0142owa „Panie, ja najpierw” s\u0105 pod wzgl\u0119dem moralnym absurdem i niemo\u017cliwo\u015bci\u0105. Je\u015bli Chrystus Jezus jest Panem, to wtedy On ma prawo zajmowa\u0107 pierwsze miejsce. Je\u015bli zaimek osobowy „ja” jest na tronie, w\u00f3wczas Chrystus Pan odbiera to jak s\u0142owa: „nie chcemy aby ten panowa\u0142 nad nami”, jest to innymi s\u0142owy pogardzenie Panem Jezusem Chrystusem i wystawienie Go na ur\u0105gowisko.<\/p>\n
Ten plugawy grzesznik, kt\u00f3ry odwa\u017cy\u0142 si\u0119 pogardzi\u0107 Zbawicielem, mia\u0142 do wykonania jakie\u015b zadanie i to zadanie postawi\u0142 na pierwszym miejscu w swoim \u017cyciu. Dlatego by\u0142o rzecz\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 i konieczn\u0105, aby Pan Jezus Chrystus powiedzia\u0142 mu takie s\u0142owa: „Niechaj umarli grzebi\u0105 umar\u0142ych swoich, a ty poszed\u0142szy opowiadaj Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce”. Mo\u017cemy te s\u0142owa powt\u00f3rzy\u0107 za naszym Panem jeszcze w ten spos\u00f3b: „S\u0105 takie rzeczy, kt\u00f3re ludzie duchowo umarli mog\u0105 wykonywa\u0107 zupe\u0142nie tak samo jak i wierz\u0105cy, ale s\u0105 te\u017c i inne sprawy w \u017cyciu, kt\u00f3re mog\u0105 wykonywa\u0107 wy\u0142\u0105cznie wierz\u0105cy. Uwa\u017caj wi\u0119c, aby\u015b nie sp\u0119dza\u0142 swojego \u017cycia wykonuj\u0105c takie rzeczy, kt\u00f3re r\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142by wykonywa\u0107 nienawr\u00f3cony cz\u0142owiek. Niechaj ci, kt\u00f3rzy s\u0105 umarli duchowo, grzebi\u0105 tych, kt\u00f3rzy s\u0105 umarli ciele\u015bnie. Jednak je\u015bli chodzi o ciebie, to ty b\u0105d\u017a niezast\u0105piony. Niechaj g\u0142\u00f3wnym i podstawowym celem twego \u017cycia i dzia\u0142alno\u015bci b\u0119dzie posuwanie naprz\u00f3d sprawy Mojej na ziemi”.<\/p>\n
Wydaje si\u0119 jednakowo\u017c, \u017ce ta cena by\u0142a zbyt wielka dla tego niedosz\u0142ego chrze\u015bcijanina. Schodzi on z estrady czasu, aby znikn\u0105\u0107 w bezimiennej ciszy. Je\u015bli w wypadku pierwszego cz\u0142owieka by\u0142 zobrazowany \u015bwiat materialnych wyg\u00f3d – jako przeszkoda w na\u015bladowaniu Pana Jezusa, to w wypadku tego drugiego – posada, wzgl\u0119dnie inna jaka\u015b praca, zajmuj\u0105 pierwsze miejsce przed g\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 istnienia chrze\u015bcijanina na tym \u015bwiecie w og\u00f3le. Nie znaczy to, \u017ce praca \u015bwiecka i jaka\u015b \u015bwiecka posada, s\u0105 czym\u015b z\u0142ym. Wol\u0105 Bo\u017c\u0105 jest, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek pracowa\u0142 w celu zaopatrzenia swoich potrzeb i potrzeb swojej rodziny, ale aby prowadzi\u0107 \u017cycie prawdziwego chrze\u015bcijanina, ucznia Chrystusowego, sprawy Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego i jego sprawiedliwo\u015bci musz\u0105 by\u0107 na pierwszym miejscu. Celem wszystkich usi\u0142owa\u0144 ucznia Pa\u0144skiego jest dopilnowanie tego, aby nie sp\u0119dza\u0107 \u017cycia swego na czynno\u015bciach, kt\u00f3re r\u00f3wnie dobrze, a mo\u017ce i lepiej wykonywa\u0107 mog\u0105 nieodrodzeni. Funkcj\u0119, kt\u00f3r\u0105 spe\u0142nia wierz\u0105cy Bogu na swojej posadzie, powinien wykonywa\u0107 wy\u0142\u0105cznie po to, aby zaspokoi\u0107 bie\u017c\u0105ce potrzeby swojego \u017cycia, podczas gdy g\u0142\u00f3wnym jego powo\u0142aniem jako chrze\u015bcijanina jest og\u0142aszanie Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego.<\/p>\n
Kolejny niedosz\u0142y chrze\u015bcijanin by\u0142 podobny do pierwszego w tym, \u017ce dobrowolnie si\u0119 zg\u0142osi\u0142, aby i\u015b\u0107 za Panem Jezusem, ale do drugiego w tym, \u017ce r\u00f3wnie\u017c u\u017cy\u0142 s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 sprzeczne: „Panie, pierwej mnie”, czyli pierwej „ja”. Powiedzia\u0142 bowiem: „Panie, ale mi pierwej pozw\u00f3l po\u017cegna\u0107 si\u0119 z tymi, kt\u00f3rzy s\u0105 w domu moim”. Raz jeszcze musimy przyzna\u0107, \u017ce ta czynno\u015b\u0107 sama w sobie nie by\u0142a niczym z\u0142ym, a wi\u0119c nie by\u0142o niczego, z\u0142ego w tym, o co prosi\u0142. Nie ma niczego sprzecznego z prawem Bo\u017cym w okazywaniu swoim bliskim i krewnym pe\u0142nego mi\u0142o\u015bci zainteresowania i w przestrzeganiu przepis\u00f3w uprzejmo\u015bci, kiedy si\u0119 z nimi rozstajemy. W czym wi\u0119c zawi\u00f3d\u0142 ten cz\u0142owiek, gdy zosta\u0142 poddany pr\u00f3bie przez Pana? W tym, \u017ce pozwoli\u0142 delikatnym wi\u0119zom naturalnym zaj\u0105\u0107 pierwsze miejsce przed Chrystusem Panem.<\/p>\n
A tak Pan Jezus, maj\u0105c to dziwne, przenikaj\u0105ce spojrzenie i czytaj\u0105c jego my\u015bli, powiada: „\u017baden, kt\u00f3ry by przy\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 swoj\u0105 do p\u0142uga i ogl\u0105da\u0142 si\u0119 wstecz, nie nadaje si\u0119 do Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego”. Albo innymi s\u0142owy: „Moi uczniowie nie s\u0105 zrobieni z takiego samolubnego, galaretowatego materia\u0142u, z jakiego ty jeste\u015b zrobiony, a co wynika z twojej odpowiedzi. Ja chc\u0119 mie\u0107 takich, kt\u00f3rzy by byli gotowi wyrzec si\u0119 swoich wi\u0119z\u00f3w domowych, a kt\u00f3rych uwaga nie zosta\u0142aby odci\u0105gni\u0119ta przez krewnych, dla kt\u00f3rych \u017cywi\u0105 g\u0142\u0119boki sentyment, takich, kt\u00f3rzy by Mnie postawili przed wszystkimi innymi w swoim \u017cyciu”.<\/p>\n
Zmuszeni jeste\u015bmy wnioskowa\u0107, \u017ce cz\u0142owiek ten opu\u015bci\u0142 Pana Jezusa i smutny poszed\u0142 dalej swoj\u0105 drog\u0105. Jego pe\u0142ne zaufania i dufania w sobie aspiracje, aby sta\u0107 si\u0119 uczniem Pa\u0144skim, zosta\u0142y rozbite na kawa\u0142ki na ska\u0142ach czu\u0142ych wi\u0119z\u00f3w rodzinnych. Mo\u017ce to by\u0142a jaka\u015b p\u0142acz\u0105ca matka, kt\u00f3ra \u0142ka\u0142a: „Ty z\u0142amiesz moje matczyne serce, kiedy mnie opu\u015bcisz i p\u00f3jdziesz na pole misyjne!” Tego nie wiemy. Wiemy tylko tyle, \u017ce Biblia \u0142askawie wstrzymuje si\u0119 od podania nazwiska tego cz\u0142owieka s\u0142abego serca, kt\u00f3ry odwracaj\u0105c si\u0119 opu\u015bci\u0142 najwi\u0119ksz\u0105 sposobno\u015b\u0107 swego \u017cycia i zas\u0142u\u017cy\u0142 sobie tylko na taki nagrobkowy napis: „Niegodny Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego”.<\/p>\n
PODSUMOWANIE<\/p>\n
Mamy tutaj przedstawione trzy zasadnicze przeszkody stoj\u0105ce na drodze, aby si\u0119 sta\u0107 prawdziwym chrze\u015bcijaninem, zilustrowane przez tych trzech ludzi, kt\u00f3rzy nie byli gotowi p\u00f3j\u015b\u0107 a\u017c do ko\u0144ca z Panem Jezusem Chrystusem. S\u0105 to:<\/p>\n
1. umi\u0142owanie ziemskich wyg\u00f3d.<\/p>\n
2. postawienie pracy albo jakiego\u015b zaj\u0119cia przed Panem Jezusem.<\/p>\n
3. postawienie na pierwszym miejscu czu\u0142ych wi\u0119z\u00f3w rodzinnych.<\/p>\n
Pan Jezus Chrystus wci\u0105\u017c jeszcze wo\u0142a, tak jak i zawsze wo\u0142a\u0142, szukaj\u0105c ludzi – m\u0119\u017c\u00f3w i niewiast, kt\u00f3rzy by poszli za Nim z pe\u0142nym, heroicznym po\u015bwi\u0119ceniem.<\/p>\n
Drogi ucieczki wci\u0105\u017c jeszcze staj\u0105 przed nami, diabe\u0142 wabi czu\u0142ymi s\u0142owami: „Ratuj samego siebie! Oszcz\u0119d\u017a samego siebie! Niechaj to b\u0119dzie dalekim od ciebie! Nie b\u0105d\u017a zbyt radykalny!”<\/p>\n
Rozdzia\u0142 4.<\/p>\n
PRAWDZIWI CHRZE\u015aCIJANIE S\u0104 SZAFARZAMI<\/p>\n
Przeczytaj \u0141ukasza 16,1-13.<\/p>\n
Przypowie\u015b\u0107 o niesprawiedliwym szafarzu by\u0142a skierowana pod adresem uczni\u00f3w Pana Jezusa Chrystusa. W przypowie\u015bci tej Pan Jezus przedstawia zasady, kt\u00f3re obowi\u0105zuj\u0105 po wszystkie czasy tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 by\u0107 chrze\u015bcijanami – Jego uczniami. Przede wszystkim uczniowie Pana Jezusa s\u0105 w gruncie rzeczy szafarzami, kt\u00f3rym powierzona jest opieka nad w\u0142asno\u015bci\u0105 i nad sprawami swojego Mistrza i Pana tutaj na ziemi.<\/p>\n
Przypowie\u015b\u0107 ta naje\u017cona jest ca\u0142ym mn\u00f3stwem trudno\u015bci. Wydaje si\u0119 ona zaleca\u0107 nieuczciwo\u015b\u0107 i krzywe drogi. Je\u015bli jednak rozumie si\u0119 j\u0105 we w\u0142a\u015bciwym \u015bwietle, jest pe\u0142na g\u0142\u0119bokiej nauki.<\/p>\n
Pokr\u00f3tce historia ta przedstawia si\u0119 nast\u0119puj\u0105co: Bogaty w\u0142a\u015bciciel zatrudni\u0142 pewnego cz\u0142owieka, polecaj\u0105c mu zaj\u0105\u0107 si\u0119 jego sprawami, jego interesami. Z biegiem czasu pan dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce cz\u0142owiek ten trwoni\u0142 jego pieni\u0105dze. Natychmiast za\u017c\u0105da\u0142 od niego pokazania mu ksi\u0105g i zwolni\u0142 go z pracy.<\/p>\n
Ale w\u00f3wczas pracownik ten zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce jego przysz\u0142e koleje losu przedstawiaj\u0105 si\u0119 raczej ponuro. Ju\u017c by\u0142 zbyt stary, aby si\u0119 podj\u0105\u0107 ci\u0119\u017ckiej fizycznej pracy, a wstydzi\u0142 si\u0119 \u017cebra\u0107. Tak wi\u0119c u\u0142o\u017cy\u0142 plan, kt\u00f3rego realizacja mia\u0142a mu zapewni\u0107 przyjaci\u00f3\u0142 w dniach le\u017c\u0105cych przed nim. Poszed\u0142 do jednego klienta swego pana i zapyta\u0142: „Ile\u015b winien panu memu?” A on rzek\u0142: „Sto bary\u0142 oliwy”.. Wtedy szafarz mu rzek\u0142 tak: „No dobrze, zap\u0142a\u0107 tylko po\u0142ow\u0119, a b\u0119dziemy to uwa\u017cali za spraw\u0119 ju\u017c za\u0142atwion\u0105”. A potem poszed\u0142 do drugiego i zapyta\u0142: „A ty ile jeste\u015b winien panu memu?” Klient odpowiedzia\u0142: „Sto korcy pszenicy”. A wtedy szafarz odpowiedzia\u0142 temu klientowi tak: „No dobrze, zap\u0142a\u0107 mi za 80, a b\u0119dziemy uwa\u017cali, \u017ce rachunek Jest ju\u017c za\u0142atwiony”.<\/p>\n
Rzecz\u0105 jeszcze bardziej zaskakuj\u0105c\u0105 i niepoj\u0119t\u0105 ani\u017celi sama czynno\u015b\u0107 tego nieuczciwego szafarza jest to, co o nim powiedzia\u0142 jego pan – chwal\u0105c go jeszcze – o czym czytamy w wierszu \u00f3smym: „Pochwali\u0142 pan szafarza niesprawiedliwego, \u017ce roztropnie uczyni\u0142, bo synowie tego \u015bwiata roztropniejsi s\u0105 od syn\u00f3w \u015bwiat\u0142o\u015bci w rodzaju swoim”.<\/p>\n
Jak\u017ce mamy rozumie\u0107 to pozorne pochwalenie nieuczciwo\u015bci w sprawach gospodarczych?<\/p>\n
Jedna rzecz jest pewna: ani pan tego cz\u0142owieka, ani nasz Pan, nie pochwala\u0142 tego rodzaju spaczenia charakteru. Na pierwszym miejscu to w\u0142a\u015bnie, \u017ce by\u0142 nieuczciwy, spowodowa\u0142o, \u017ce pan mu wypowiedzia\u0142 posad\u0119. \u017badna sprawiedliwa osoba nie mog\u0142aby pochwali\u0107 takiego oszustwa i niewierno\u015bci. Je\u015bli ta przypowie\u015b\u0107 uczy nas czegokolwiek, to jednej rzeczy na pewno nas nie uczy, a mianowicie, nie mo\u017ce nam podawa\u0107 oszuka\u0144stwa jako czego\u015b godnego pochwa\u0142y. Mo\u017cna by natomiast tego niesprawiedliwego szafarza pochwali\u0107 za jedn\u0105 tylko rzecz, a mianowicie za to, \u017ce planowa\u0142 na przysz\u0142o\u015b\u0107. Podj\u0105\u0142 pewne kroki, aby z chwil\u0105 kiedy jego szafarstwo si\u0119 zako\u0144czy, mie\u0107 przyjaci\u00f3\u0142. Akcja jego odnosi\u0142a si\u0119 wi\u0119c do okresu „p\u00f3\u017aniejszego”, a nie do okresu „tera\u017aniejszego”.<\/p>\n
W tym le\u017cy ca\u0142a nauka tej przypowie\u015bci. Ludzie tego \u015bwiata robi\u0105 wszystko, co jest w ich mocy, aby zabezpieczy\u0107 si\u0119 na dni le\u017c\u0105ce przed nimi. Jedyn\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105, o kt\u00f3r\u0105 si\u0119 martwi\u0105, jest ich stary wiek, ich lata emerytalne. Pracuj\u0105 wi\u0119c bardzo pilnie, aby zapewni\u0107 sobie wygody, dobre warunki i wolno\u015b\u0107 od zmartwie\u0144 wtedy, gdy nie b\u0119d\u0105 w stanie pracowa\u0107 zarobkowo. Wszelkimi sposobami staraj\u0105 si\u0119 zabezpieczy\u0107 sw\u0105 staro\u015b\u0107.<\/p>\n
Pod tym wzgl\u0119dem ludzie niezbawieni s\u0105 m\u0105drzejsi ani\u017celi chrze\u015bcijanie. Aby jednak zrozumie\u0107 w jakim sensie s\u0105 m\u0105drzejsi, musimy najpierw sobie u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce, przysz\u0142o\u015b\u0107 chrze\u015bcijanina – to nie jest \u017cycie tutaj, na ziemi, ale w Niebie – i to stanowi decyduj\u0105cy moment. Dla niewierz\u0105cego przysz\u0142o\u015b\u0107 to czas mi\u0119dzy tera\u017aniejszo\u015bci\u0105 a globem. Natomiast przysz\u0142o\u015bci\u0105 dzieci\u0119cia Bo\u017cego to ca\u0142a wieczno\u015b\u0107 z Chrystusem!<\/p>\n
Przypowie\u015b\u0107 uczy nas zatem, \u017ce nieodrodzeni ludzie s\u0105 m\u0105drzejsi i bardziej czynni i jakby agresywniejsi w przygotowaniach dla \u017cycia tutaj na ziemi, ani\u017celi chrze\u015bcijanie – je\u015bli chodzi o ich przysz\u0142o\u015b\u0107 w Niebie.<\/p>\n
Na tym w\u0142a\u015bnie tle Pan Jezus przedstawia praktyczne wnioski z tej lekcji. Oto co powiada Pan:<\/p>\n
„I ja wam powiadam, czy\u0144cie sobie przyjaci\u00f3\u0142 z mamony niesprawieliwo\u015bci, aby gdy umrzecie, przyj\u0119li was do wiecznych przybytk\u00f3w” (\u0141uk. 16,9).<\/p>\n
Mamon\u0105 niesprawiedliwo\u015bci s\u0105 pieni\u0105dze, albo jakie\u015b inne materialne dobra, kt\u00f3re posiadamy. Tych rzeczy mo\u017cemy u\u017cywa\u0107 w celu pozyskania dusz dla Chrystusa. Ludzie, kt\u00f3rych pozyskujemy poprzez wierne u\u017cywanie naszych pieni\u0119dzy, nazwani s\u0105 tutaj „przyjaci\u00f3\u0142mi”. Nadejdzie dzie\u0144, w kt\u00f3rym ustaniemy, to znaczy umrzemy, albo zostaniemy zabrani do Nieba przez Chrystusa, gdy przyjdzie na powietrze, aby zabra\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142. Przyjaciele za\u015b, kt\u00f3rych zdobyli\u015bmy przez m\u0105dre u\u017cywanie naszych materialnych d\u00f3br, b\u0119d\u0105 w\u00f3wczas jak gdyby niebia\u0144skim komitetem powitalnym, kt\u00f3ry nas przyjmie z rado\u015bci\u0105 do wiecznych przybytk\u00f3w.<\/p>\n
I oto spos\u00f3b w jaki m\u0105drzy szafarze planuj\u0105 na przysz\u0142o\u015b\u0107: nie przez sp\u0119dzanie swojego kr\u00f3ciutkiego \u017cycia na pr\u00f3\u017cnym szukaniu zabezpieczenia na ziemi, ale w pe\u0142nym pasji staraniu si\u0119 o to, aby by\u0107 otoczonym przyjaci\u00f3\u0142mi w Niebie, i to tymi, kt\u00f3rych zdobyli dla Chrystusa r\u00f3wnie\u017c przez swoje pieni\u0105dze. Pieni\u0105dze te bowiem zamienione zosta\u0142y na Biblie, Nowe Testamenty, traktaciki, wyj\u0105tki ze S\u0142owa Bo\u017cego i inn\u0105 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 literatur\u0119. Pieni\u0105dze, kt\u00f3re zosta\u0142y u\u017cyte, aby popiera\u0107 misjonarzy i innych chrze\u015bcija\u0144skich pracownik\u00f3w. Pieni\u0105dze, kt\u00f3re dopomog\u0142y w opracowaniu chrze\u015bcija\u0144skich program\u00f3w radiowych i innych godnych poparcia chrze\u015bcija\u0144skich poczyna\u0144. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, s\u0105 to te pieni\u0105dze, kt\u00f3re zosta\u0142y u\u017cyte dla rozszerzenia Ewangelii. Jedynym sposobem, aby sk\u0142ada\u0107 swoje skarby w Niebie, jest u\u017cywanie ich na co\u015b, co p\u00f3jdzie do Nieba.<\/p>\n
Z chwil\u0105, kiedy chrze\u015bcijanin zdaje sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce jego materialne dobra mog\u0105 by\u0107 u\u017cyte dla zbawienia kosztownych dusz, natychmiast traci swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do rozmaitych „rzeczy” tego \u015bwiata. Luksus, bogactwo, materializm i przepych staj\u0105 si\u0119 mu kwa\u015bne i gorzkie. Odt\u0105d w sercu jego powstaje gor\u0105ce pragnienie,\u00a0 aby mamona niesprawiedliwo\u015bci przemienia\u0142a si\u0119 przez alchemi\u0119 Bo\u017c\u0105 na wielbicieli Baranka, kt\u00f3rzy by Go wielbili na wieki wiek\u00f3w. Jego ca\u0142e serce poch\u0142oni\u0119te Jest wykonaniem, takiego dziel\u0105 w \u017cyciu ludzi, kt\u00f3re by przynios\u0142o wieczn\u0105 chwa\u0142\u0119 Bogu i wieczne b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo tym\u017ce ludziom. Odczuwa odt\u0105d co\u015b z pragnienia Rutheriorda, kt\u00f3re zosta\u0142o wyra\u017cone w wierszyku Anny R. Cousin:<\/p>\n
„Ach, gdy jedna dusza z Bielska spotka mnie u Pa\u0144skich st\u00f3p, rado\u015b\u0107 b\u0119dzie to nadziemska – Raj podw\u00f3jny – chwa\u0142\u0105 B\u00f3g!”<\/p>\n
Dla takiego cz\u0142owieka wszelkie diamenty, rubiny i per\u0142y, wszystkie depozyty bankowe, wszystkie polisy ubezpieczeniowe, wszystkie domy, przyjemno\u015bci, okr\u0119ty i wspania\u0142e samochody, s\u0105 tylko mamon\u0105 niesprawiedliwo\u015bci. Gdy s\u0105 u\u017cyte dla samego siebie, gin\u0105, w miar\u0119 jak si\u0119 je u\u017cywa. Je\u015bli jednak u\u017cyte s\u0105 dla Chrystusa, przynosz\u0105 dywidend\u0119 przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107.<\/p>\n
Spos\u00f3b, w jaki post\u0119pujemy z dobrami materialnymi, a tak\u017ce to, czy i w jakim stopniu si\u0119 ich kurczowo trzymamy – oto, co stanowi prawdziw\u0105 pr\u00f3b\u0119 charakteru. Pan nasz podkre\u015bla to w wierszu dziesi\u0105tym tego rozdzia\u0142u: „Kto wierny jest w ma\u0142ym, i w wielkim wiernym jest, a kto w ma\u0142ym niesprawiedliwy, i w wielkim niesprawiedliwym jest”.<\/p>\n
Tutaj t\u0105 bardzo ma\u0142\u0105 rzecz\u0105 jest szafarstwo w sprawach materialnych. Ci, na kt\u00f3rych mo\u017cna polega\u0107, to ci, kt\u00f3rzy u\u017cywaj\u0105 tych rzeczy dla chwa\u0142y Bo\u017cej i ku b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwu dla swoich wsp\u00f3\u0142bli\u017anich. Natomiast nierzetelnymi i niewiernymi s\u0105 ci, kt\u00f3rzy u\u017cywaj\u0105 swoich d\u00f3br dla w\u0142asnej wygody, dla luksusowego \u017cycia i dla egoistycznego u\u017cywania przyjemno\u015bci. Je\u015bli jakiemu\u015b cz\u0142owiekowi nie mo\u017cna zaufa\u0107 w tych ma\u0142ych rzeczach, to znaczy w rzeczach materialnych, jak\u017ce mu b\u0119dzie mo\u017cna zaufa\u0107 w wielkich sprawach, to znaczy w szafarstwie sprawami duchowymi? Je\u015bli jaki\u015b cz\u0142owiek jest niewierny i nierzetelny w sprawach mamony niesprawiedliwo\u015bci, jak\u017ce\u017c mo\u017cna spodziewa\u0107 si\u0119 po nim, aby by\u0142 wiernym s\u0142ug\u0105 Chrystusa i aby by\u0142 wiernym szafarzem tajemnic Bo\u017cych? (l Kor 4,1).<\/p>\n
St\u0105d te\u017c Zbawiciel argument ten rozwija jeszcze dalej w wierszu nast\u0119pnym, jedenastym: „Je\u015bli wi\u0119c w niesprawiedliwej mamonie byli\u015bcie niewierni, kt\u00f3\u017c wam powierzy prawdziw\u0105 warto\u015b\u0107?”<\/p>\n
Ziemskie skarby nie s\u0105 prawdziwym bogactwem. Ich warto\u015b\u0107 jest chwilowa i ograniczona. Prawdziwymi skarbami s\u0105 natomiast skarby duchowe, ich warto\u015b\u0107 bowiem nie mo\u017ce by\u0107 zmierzona i nigdy si\u0119 nie sko\u0144czy. Je\u015bli nie mo\u017cna jakiemu\u015b cz\u0142owiekowi zaufa\u0107, gdy chodzi o obchodzenie si\u0119 z materialnymi dobrami, to nie mo\u017ce oczekiwa\u0107, aby B\u00f3g mu zaufa\u0142 i powierzy\u0142 jakie\u015b duchowe dobra, czy to w tym \u017cyciu, czy te\u017c skarby w Niebie. I raz jeszcze nasz Pan argument ten rozwija w wierszu dwunastym:<\/p>\n
„I je\u015bli\u015bcie w cudzym wierni nie byli, kt\u00f3\u017c wam da to, co jest wasze?”<\/p>\n
Dobra materialne nie s\u0105 nasz\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105, nale\u017c\u0105 one do Boga. Wszystko, co posiadamy, jest tylko powierzonym nam przez Boga \u015bwi\u0119tym szafarstwem. Nasz\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 nazwa\u0107 mo\u017cemy jedynie owoce pilnych studi\u00f3w i naszej s\u0142u\u017cby tutaj, a potem nagrod\u0119 za wierne szafarstwo – tam.<\/p>\n
Je\u015bli\u015bmy si\u0119 nie okazali lud\u017ami, na kt\u00f3rych mo\u017cna polega\u0107 w szafowaniu Bo\u017c\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105, to nie mo\u017cemy si\u0119 spodziewa\u0107, aby nam wolno by\u0142o wej\u015b\u0107 \u201ew g\u0142\u0119bi\u0119 prawdy Bo\u017cego S\u0142owa\u201d w tym \u017cyciu, czy te\u017c otrzyma\u0107 nagrod\u0119 w \u017cyciu przysz\u0142ym.<\/p>\n
Z wielkim naciskiem Pan podsumowuje wreszcie nauk\u0119 ca\u0142ej tej przypowie\u015bci w nast\u0119pnym, trzynastym wierszu:<\/p>\n
„\u017baden s\u0142uga nie mo\u017ce dwom panom s\u0142u\u017cy\u0107, gdy\u017c albo jednego b\u0119dzie mia\u0142 w nienawi\u015bci, a drugiego b\u0119dzie mi\u0142owa\u0142, albo jednego trzyma\u0107 si\u0119 b\u0119dzie, a drugim pogardzi. Nie mo\u017cecie Bogu s\u0142u\u017cy\u0107 i mamonie”.<\/p>\n
Nie jest rzecz\u0105 mo\u017cliw\u0105, aby serce rozdzieli\u0107 na dwoje. Ucze\u0144 nie mo\u017ce \u017cy\u0107 dla dw\u00f3ch \u015bwiat\u00f3w. Szafarz albo mi\u0142uje Boga, albo mamon\u0119. Je\u015bli mi\u0142uje mamon\u0119, to nienawidzi Boga. Prosz\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na to, \u017ce s\u0142owa te by\u0142y skierowane do uczni\u00f3w, a nie do niezbawionych!<\/p>\n
Rozdzia\u0142 5.<\/p>\n
GORLIWO\u015a\u0106<\/p>\n
Uczniowi mo\u017cna przebaczy\u0107, je\u015bli nie wykazuje wielkich zdolno\u015bci umys\u0142owych, mo\u017cna mu r\u00f3wnie\u017c wybaczy\u0107, je\u015bli nie posiada wybitnej si\u0142y fizycznej. Nie mo\u017cna natomiast w \u017cadnym wypadku wybaczy\u0107 uczniowi braku pilno\u015bci i zapa\u0142u. Je\u015bli serce jego nie pa\u0142a a\u017c do czerwono\u015bci pasj\u0105 i ogromn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 dla Zbawiciela, to jest on przed Jego obliczem niejako pot\u0119piony.<\/p>\n
Przecie\u017c chrze\u015bcijanie s\u0105 uczniami Tego, o kt\u00f3rym powiedziano: „Gorliwo\u015b\u0107 o dom tw\u00f3j z\u017car\u0142a mi\u0119” (Jan 2,17). Zbawiciel by\u0142 ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ty gor\u0105c\u0105 pasj\u0105 dla sprawy Bo\u017cej, dla Jego plan\u00f3w i zamierze\u0144. Dlatego te\u017c pomi\u0119dzy tymi, kt\u00f3rzy chc\u0105 nazywa\u0107 si\u0119 – i faktycznie by\u0107 uczniami Pana Jezusa, nie ma miejsca dla ludzi po\u0142owicznego serca.<\/p>\n
Pan Jezus \u017cy\u0142 w stanie ustawicznego duchowego napi\u0119cia. Wynika to z Jego s\u0142\u00f3w zapisanych w Ewangelii wed\u0142ug \u0141ukasza, w 12-tym rozdziale, 50-tym wierszu: „Ale musz\u0119 by\u0107 chrztem ochrzczony; i jak\u017ce mi t\u0119skno, a\u017c si\u0119 to wykona!” A potem wyra\u017ca si\u0119 to tak\u017ce w pami\u0119tnej wypowiedzi: „Ja musz\u0119 wykonywa\u0107 dzie\u0142o tego, kt\u00f3ry mnie pos\u0142a\u0142, dop\u00f3ki dzie\u0144 jest. Idzie noc, gdy nikt nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 dzia\u0142a\u0107” (Jan 9,4).<\/p>\n
Pan Jezus wydaje r\u00f3wnie\u017c \u015bwiadectwo o gorliwo\u015bci Jana Chrzciciela m\u00f3wi\u0105c: „On to by\u0142 \u015bwiec\u0105 gorej\u0105c\u0105 i \u015bwiec\u0105c\u0105” (Jan 5,35).<\/p>\n
A jak ogromny zapa\u0142 charakteryzowa\u0142 aposto\u0142a Paw\u0142a! Kto\u015b usi\u0142owa\u0142 gorliwo\u015b\u0107 tego \u017cyda przedstawi\u0107 w takich kr\u00f3tkich s\u0142owach:<\/p>\n
„Ot\u00f3\u017c m\u0105\u017c, kt\u00f3remu nie zale\u017cy na pozyskiwaniu przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry nie ma nadziei ani pragnienia, aby posiada\u0107 dobra tego \u015bwiata, kt\u00f3rego bynajmniej nie boli utrata d\u00f3br, kt\u00f3ry te\u017c nie troszczy si\u0119 o sprawy tego \u017cycia, ani nie l\u0119ka si\u0119 \u015bmierci. Oto m\u0105\u017c, kt\u00f3ry nie posiada ani rangi, ani kraju, ani \u017cadnych wymaga\u0144 \u017cyciowych; m\u0105\u017c jednej my\u015bli – Ewangelii Chrystusa. M\u0105\u017c jednego celu – chwa\u0142y Bo\u017cej. G\u0142upiec, a zadowolony z t\u0119go, aby by\u0107 uwa\u017cany za g\u0142upca dla Chrystusa. Zgadza si\u0119 ch\u0119tnie na to, aby by\u0107 nazwanym entuzjast\u0105, fanatykiem, plec\u0105cym g\u0142upstwa, albo innymi jeszcze wymy\u015blnymi obelgami, kt\u00f3re ten \u015bwiat m\u00f3g\u0142by wybra\u0107, aby go nimi obrzuci\u0107. Ale niechby raczej pozosta\u0142 takim cz\u0142owiekiem bez tytu\u0142u, bo z chwil\u0105, gdyby go nazwali kupcem, w\u0142a\u015bcicielem domu, obywatelem, m\u0119\u017cem bogactwa, m\u0119\u017cem tego \u015bwiata, m\u0119\u017cem nauki, albo nawet m\u0119\u017cem inteligentnym, bo zniszczy\u0142oby to kompletnie prawdziwy charakter jego osobowo\u015bci. Umar\u0142by, gdyby nie m\u00f3wi\u0142, a nawet gdyby mia\u0142 umrze\u0107 – b\u0119dzie m\u00f3wi\u0142. Nie odpoczywa, ale \u015bpieszy poprzez l\u0105dy i morza, poprzez ska\u0142y i bezkresne pustynie. Wo\u0142a g\u0142o\u015bno i nikogo nie oszcz\u0119dza; nikomu te\u017c nie pozwala sobie przeszkodzi\u0107. Podnosi sw\u00f3j g\u0142os nawet b\u0119d\u0105c w wi\u0119zieniu, a nie milczy tak\u017ce i wtedy, gdy szaleje burza na oceanie. \u015awiadczy nieustraszenie o prawdzie przed radami i przed ukoronowanymi kr\u00f3lami na tronie. G\u0142os jego st\u0142umi\u0107 mo\u017ce tylko \u015bmier\u0107. A nawet w momencie \u015bmierci, jeszcze w ostatniej chwili, zanim n\u00f3\u017c mia\u0142 oddzieli\u0107 g\u0142ow\u0119 jego od reszty cia\u0142a, m\u00f3wi, modli si\u0119, \u015bwiadczy i wyznaje, b\u0142aga i walczy, a wreszcie b\u0142ogos\u0142awi temu okrutnemu ludowi”.<\/p>\n
Podobne, pe\u0142ne zapa\u0142u i gorej\u0105ce pragnienie s\u0142u\u017cenia Bogu swojemu okazywali tak\u017ce i inni m\u0119\u017cowie, kt\u00f3rzy chcieli podoba\u0107 si\u0119 Bogu.<\/p>\n
C. T. Studd pewnego razu napisa\u0142 takie s\u0142owa:<\/p>\n
\u201eS\u0105 tacy, co pragn\u0105 \u017cy\u0107 tylko w zasi\u0119gu Dzwoneczka na wie\u017cy ko\u015bcielnej, Lecz ja pragn\u0119 s\u0142u\u017cy\u0107, ratowa\u0107 mych bli\u017anich. Dwa metry od bramy piekielnej\u201d.<\/p>\n
Dziwny to by\u0142 zbieg okoliczno\u015bci, \u017ce w\u0142a\u015bnie artyku\u0142 napisany przez ateist\u0119 sprawi\u0142, \u017ce brat Studd odda\u0142 si\u0119 bez reszty na s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu. Artyku\u0142 ten brzmi jak nast\u0119puje:<\/p>\n
„Gdybym ja rzeczywi\u015bcie tak mocno wierzy\u0142, jak miliony m\u00f3wi\u0105, \u017ce wierz\u0105, i\u017c znajomo\u015b\u0107 i praktyka religii w tym \u017cyciu wp\u0142ywa na losy cz\u0142owieka w \u017cyciu pozagrobowym, w\u00f3wczas religia dla mnie by\u0142aby wszystkim. Odrzuci\u0142bym rado\u015bci ziemskie jako \u015bmiecie, ziemskie troski jako g\u0142upstwa, i ziemskie my\u015bli i uczucia jako pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107. Religia sta\u0142aby si\u0119 pierwsz\u0105 rzecz\u0105, o kt\u00f3rej my\u015bla\u0142bym budz\u0105c si\u0119 i ostatni\u0105, zanim sen zamkn\u0105\u0142by moje powieki. Pracowa\u0142bym wy\u0142\u0105cznie w jej sprawie; my\u015bla\u0142bym tylko i jedynie o wieczno\u015bci, a uwa\u017ca\u0142bym pozyskanie jednej duszy dla Nieba za rzecz tak cenn\u0105, \u017ce warto dla niej po\u015bwi\u0119ci\u0107 ca\u0142e \u017cycie, cho\u0107bym je mia\u0142 sp\u0119dza\u0107 w bole\u015bciach. Ziemskie konsekwencje nigdy nie zatrzyma\u0142yby mojej r\u0119ki, ani nie zamkn\u0119\u0142yby moich warg. Ziemskie rado\u015bci i ziemskie smutki nie zajmowa\u0142yby nawet przez jedn\u0105 chwil\u0119 moich my\u015bli. Usi\u0142owa\u0142bym patrze\u0107 tylko i wy\u0142\u0105cznie na wieczno\u015b\u0107 i na nie\u015bmiertelne istoty, kt\u00f3re mnie otaczaj\u0105, a kt\u00f3re wnet mia\u0142yby by\u0107 wiecznie szcz\u0119\u015bliwe, albo na wieczno\u015b\u0107 nieszcz\u0119\u015bliwe.\u00a0 Poszed\u0142bym do ludzi tego \u015bwiata dzia\u0142aj\u0105c bez przerwy we dnie i w nocy, a podstawowym tekstem moich kaza\u0144 by\u0142yby s\u0142owa: „CO POMO\u017bE CZ\u0141OWIEKOWI, CHO\u0106BY CA\u0141Y \u015aWIAT POZYSKA\u0141, A NA DUSZY SWOJEJ STRAT\u0118 PONI\u00d3S\u0141?”<\/p>\n
Dalszym m\u0119\u017cem wielkiego zapa\u0142u by\u0142 John Wesley. On tak powiedzia\u0142: „Dajcie mi stu ludzi, kt\u00f3rzy mi\u0142uj\u0105 Boga z ca\u0142ego serca i niczego si\u0119 nie boj\u0105 pr\u00f3cz grzechu, a porusz\u0119 \u015bwiat”.<\/p>\n
Jim Elliot, m\u0119czennik Ekwadoru, by\u0142 prawdziw\u0105 p\u0142omienn\u0105 pochodni\u0105 dla Jezusa Chrystusa. Pewnego dnia, gdy rozmy\u015bla\u0142 nad s\u0142owami Listu do \u017byd\u00f3w 1,7: „Anio\u0142\u00f3w swoich czyni wiatrami, a s\u0142ugi swoje p\u0142omieniem ognia”, zapisa\u0142 nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa w swoim dzienniczku:<\/p>\n
„Czy jestem naprawd\u0119 \u0142atwopalny? Bo\u017ce, uwolnij mnie od tych wstr\u0119tnych niepal\u0105cych si\u0119 azbest\u00f3w, kt\u00f3rymi s\u0105 jakiekolwiek inne rzeczy! Nas\u0105cz mnie olejem Ducha, abym m\u00f3g\u0142 si\u0119 sta\u0107 p\u0142omieniem! P\u0142omie\u0144 jednak jest tak przej\u015bciowy, cz\u0119sto \u017cyje tak kr\u00f3tko! Czy\u017c ty mo\u017cesz to znie\u015b\u0107, o duszo moja? We mnie \u017cyje Duch tego Wielkiego, kt\u00f3ry kr\u00f3tko \u017cy\u0142, kt\u00f3rego po\u017car\u0142a gorliwo\u015b\u0107 o Dom Bo\u017cy. Chc\u0119 by\u0107 Twym paliwem, w tym racz mi\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107!”<\/p>\n
Ostatni wiersz zosta\u0142 zacytowany z pe\u0142nego \u017carliwo\u015bci wiersza Amy Carmiehael i nic dziwnego, \u017ce Jim Elliot z tego wiersza zaczerpn\u0105\u0142 natchnienie. Oto ten wiersz:<\/p>\n
Uwolnij mi\u0119, Wodzu, od modlitw o spok\u00f3j,<\/p>\n
O cisz\u0119 – gdy\u015b Ty \u017cy\u0142 w\u015br\u00f3d wichru i grzmot\u00f3w;<\/p>\n
Od l\u0119ku, gdym winien odwa\u017cniej Ci\u0119 prosi\u0107,<\/p>\n
Od waha\u0144, gdym wy\u017cej powinien si\u0119 wznosi\u0107.<\/p>\n
Od jedwabistego „ja” uchro\u0144, o Panie,<\/p>\n
\u017bo\u0142nierza, na wierno\u015b\u0107 co da\u0142 \u015blubowanie.<\/p>\n
Nie t\u0119dy wszak droga do ducha t\u0119\u017cyzny;<\/p>\n
Ty\u015b, Jezu, szed\u0142 przecie\u017c przez krzy\u017c do Ojczyzny!<\/p>\n
Ju\u017c nie chc\u0119 i\u015b\u0107 drog\u0105 mniejszego oporu –<\/p>\n
Wi\u0119c chro\u0144 mnie, Baranku, dla Twego honoru.<\/p>\n
Daj siln\u0105 nadziej\u0119 w\u015br\u00f3d rozczarowania<\/p>\n
I ogie\u0144 co przetrwa rozliczne zmagania,<\/p>\n
Bym zazna\u0107 nie musia\u0142 tej ziemskiej sromoty –<\/p>\n
Zwr\u00f3\u0107 wzrok m\u00f3j, o Panie, na dziele Golgoty!<\/p>\n
Daj mi\u0142o\u015b\u0107 i nie daj si\u0119 nigdy zniech\u0119ci\u0107 –<\/p>\n
Chc\u0119 by\u0107 Twym paliwem, w tym racz mi\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107!<\/p>\n
Ha\u0144b\u0105 Ko\u015bcio\u0142a w XX wieku jest to, \u017ce o wiele wi\u0119cej zapa\u0142u wida\u0107 pomi\u0119dzy cz\u0142onkami \u015bwieckich organizacji, czy cz\u0142onkami rozmaitych kult\u00f3w religijnych,\u00a0 ani\u017celi pomi\u0119dzy chrze\u015bcijanami.<\/p>\n
O ile\u017c wi\u0119cej powinni\u015bmy wylewa\u0107 samych, siebie w pe\u0142nej mi\u0142o\u015bci, rado\u015bci i ofiarno\u015bci s\u0142u\u017cbie dla swego uwielbionego Pana! Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 – je\u015bli Pan Jezus jest czegokolwiek wart, to jest wart wszystkiego. A oto s\u0142owa Findlay: „Je\u015bli wiara chrze\u015bcija\u0144ska jest w og\u00f3le warta tego, aby j\u0105 wyznawa\u0107, to warta jest tego, aby j\u0105 wyznawa\u0107 w spos\u00f3b heroiczny”.<\/p>\n
A James Denney tak napisa\u0142: „Je\u015bli B\u00f3g naprawd\u0119 uczyni\u0142 w Chrystusie co\u015b, od czego zale\u017cy zbawienie \u015bwiata i je\u015bli rzecz t\u0119 objawi\u0142, to jest obowi\u0105zkiem chrze\u015bcija\u0144skim, aby nie tolerowa\u0107 niczego, co ignoruje, zaprzecza, albo stara si\u0119 z jakikolwiek spos\u00f3b wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce to jest nieprawda”.<\/p>\n
B\u00f3g pragnie mie\u0107 takich ludzi, kt\u00f3rzy ca\u0142kowicie oddali si\u0119 pod kontrol\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego. Innym ludziom b\u0119dzie si\u0119 mo\u017ce wydawa\u0142o, \u017ce si\u0119 upili winem. Ale ci, kt\u00f3rzy si\u0119 lepiej orientuj\u0105, b\u0119d\u0105 wiedzieli, \u017ce czynne jest w \u017cyciu tych ludzi to g\u0142\u0119bokie, pot\u0119\u017cne, zawsze za nami id\u0105ce, a nigdy nie daj\u0105ce si\u0119 ugasi\u0107 pragnienie Boga.<\/p>\n
Ka\u017cdy cz\u0142owiek pragn\u0105cy by\u0107 uczniem Pa\u0144skim winien wzi\u0105\u0107 sobie do serca konieczno\u015b\u0107 posiadania w swym \u017cyciu \u015bwi\u0119tego zapa\u0142u wiary. Niechaj jego gor\u0105cym pragnieniem i d\u0105\u017ceniem b\u0119dzie to, by odpowiada\u0107 opisowi podanemu przez biskupa Ryle:<\/p>\n
„Cz\u0142owiek gorliwy w religii jest na pierwszym miejscu cz\u0142owiekiem jednej sprawy. Nie wystarczy o nim powiedzie\u0107, \u017ce on jest powa\u017cny, serdeczny, bezkompromisowy, dok\u0142adny we wszystkim, wszystko ca\u0142ym sercem robi\u0105cym i pa\u0142aj\u0105cym w duchu. On widzi tylko jedn\u0105 rzecz i o jedn\u0105 rzecz tylko dba; jest poch\u0142oni\u0119ty tylko jedn\u0105 spraw\u0105, a t\u0105 spraw\u0105 jest podobanie si\u0119 Bogu. Czy \u017cyje, czy umiera, czy ma zdrowie, czy te\u017c jest chory, czy jest bogaty, czy te\u017c ubogi, czy podoba si\u0119 ludziom, czy te\u017c ludziom si\u0119 nie podoba, czy go uwa\u017caj\u0105 za m\u0105drego, czy te\u017c za g\u0142upca, czy go oskar\u017caj\u0105, czy te\u017c go chwal\u0105, czy jest szanowany, czy te\u017c pogardzany – o to wszystko cz\u0142owiek prawdziwie gorliwy nie dba zupe\u0142nie. P\u0142onie tylko jednym pragnieniem – a tym pragnieniem jest podobanie si\u0119 Bogu i posuni\u0119cie naprz\u00f3d sprawy Jego chwa\u0142y. Je\u015bliby mia\u0142 zosta\u0107 poch\u0142oni\u0119ty – p\u0142on\u0105c, w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b – zupe\u0142nie o to nie dba, przeciwnie – jest z tego zadowolony. Czuje, \u017ce podobnie jak lampa, stworzony jest po to, aby p\u0142on\u0105\u0107, a je\u015bli zosta\u0142 poch\u0142oni\u0119ty procesem palenia si\u0119 – wykona\u0142 prac\u0119, do kt\u00f3rej B\u00f3g go powo\u0142a\u0142. Taki cz\u0142owiek zawsze znajdzie sfer\u0119 dzia\u0142ania dla swojego zapa\u0142u. Je\u015bli nie mo\u017ce g\u0142osi\u0107 S\u0142owa, nie mo\u017ce pracowa\u0107 i ofiarowa\u0107 pieni\u0119dzy, b\u0119dzie p\u0142aka\u0142, b\u0119dzie wzdycha\u0142 i modli\u0142 si\u0119. Tak, je\u015bli jest nawet biedakiem, je\u015bli musi le\u017ce\u0107 ustawicznie na \u0142o\u017cu choroby, to b\u0119dzie sprawia\u0142, \u017ce grzechowe ko\u0142a obraca\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 z najwi\u0119ksz\u0105 trudno\u015bci\u0105 dlatego, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 ustawicznie modli\u0142 o tych, kt\u00f3rzy go otaczaj\u0105. Je\u015bli nie mo\u017ce walczy\u0107 w dolinie – razem z Jozuem, to b\u0119dzie wykonywa\u0142 prac\u0119 Moj\u017cesza, Aarona i Hura na pag\u00f3rku. (Przeczytaj 2 Moj\u017c. 17,9-13). Je\u015bli sam nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 pracowa\u0107, nie da Panu spokoju, a\u017c pomoc zostanie uzyskana sk\u0105din\u0105d i praca zostanie wykonana. To mam na my\u015bli, gdy m\u00f3wi\u0119 o zapale zalecanym w religii”.<\/p>\n
Rozdzia\u0142 6<\/p>\n
WIARA<\/p>\n
Nie jest rzecz\u0105 mo\u017cliw\u0105, aby by\u0107 prawdziwym uczniem bez g\u0142\u0119bokiej wiary, nie poddaj\u0105cej w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 niczego, co dotyczy \u017cywego Boga. Ten, kt\u00f3ry pragnie dokona\u0107 wielkich rzeczy dla Boga, najpierw musi z ca\u0142\u0105 prostot\u0105 w pe\u0142ni Mu zaufa\u0107. Hudson Taylor tak si\u0119 wyrazi\u0142: „Wszyscy olbrzymi Bo\u017cy byli s\u0142abymi lud\u017ami, kt\u00f3rzy tylko dlatego uczynili wielkie rzeczy dla Boga, poniewa\u017c liczyli si\u0119 z Nim, a tak\u017ce z tym faktem, \u017ce B\u00f3g jest z nimi”.<\/p>\n
Prawdziwa wiara zawsze oparta jest na jakich\u015b obietnicach Bo\u017cych, na jakim\u015b wyj\u0105tku z Jego S\u0142owa. To jest rzecz\u0105 ogromnie wa\u017cn\u0105. Wierz\u0105cy najpierw czyta albo s\u0142yszy o jakiej\u015b obietnicy Pa\u0144skiej, potem Duch \u015awi\u0119ty obietnic\u0119 t\u0119 bierze i dostosowuje j\u0105 do potrzeby w jego sercu i w sumieniu w spos\u00f3b bardzo osobisty. Chrze\u015bcijanin zdaje sobie wtedy spraw\u0119 z tego, \u017ce B\u00f3g przem\u00f3wi\u0142 do niego bezpo\u015brednio, a ufaj\u0105c w pe\u0142ni Temu, kt\u00f3ry obieca\u0142, i wierz\u0105c w niezawodno\u015b\u0107 Jego S\u0142owa, liczy si\u0119 z obietnic\u0105 w taki spos\u00f3b, jak gdyby ju\u017c by\u0142a wype\u0142niona, i to nawet wtedy, gdy po ludzku m\u00f3wi\u0105c jest to czym\u015b niemo\u017cliwym.<\/p>\n
Albo by\u0107 mo\u017ce chodzi tutaj o jaki\u015b rozkaz raczej ni\u017c obietnic\u0119 – dla wiary nie ma to znaczenia. Je\u015bli B\u00f3g rozkazuje, to On tak\u017ce daje potrzebn\u0105 si\u0142\u0119. Je\u015bli On rozkaza\u0142 Piotrowi chodzi\u0107 po wodzie, to Piotr m\u00f3g\u0142 by\u0107 pewny, \u017ce potrzebna do tego moc zostanie mu dana (Mat. 14,28). Je\u015bli nam rozkazuje g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 wszelkiemu stworzeniu, mo\u017cemy by\u0107 pewni, \u017ce dana nam b\u0119dzie po temu konieczna \u0142aska (Marka 16,15).<\/p>\n
Wiara nigdy nie dzia\u0142a w sferze rzeczy mo\u017cliwych. Nie ma w tym \u017cadnej chwa\u0142y Bo\u017cej, je\u015bli robimy tylko takie rzeczy, kt\u00f3re s\u0105 – po ludzku m\u00f3wi\u0105c – mo\u017cliwe. Wiara rozpoczyna si\u0119 tam, gdzie moc cz\u0142owieka si\u0119 ko\u0144czy. George Miiller powiedzia\u0142 tak: „Polem dzia\u0142ania wiary jest kraina, kt\u00f3rej granice rozpoczynaj\u0105 si\u0119 w miejscu, gdzie mo\u017cliwo\u015bci ustaj\u0105, a wzrok i rozum zawodz\u0105”.<\/p>\n
Wiar\u0105 m\u00f3wi tak: „Je\u015bli co\u015b, co ludzie okre\u015blaj\u0105 jako „niemo\u017cliwe” – jest jedyn\u0105 przeszkod\u0105, w\u00f3wczas sprawa zostanie za\u0142atwion\u0105!”<\/p>\n
A oto wypowied\u017a innego m\u0119\u017ca Bo\u017cego, C. H. Mackintosh’a:<\/p>\n
„Wiara wprowadza na widowni\u0119 Boga i dlatego najzupe\u0142niej nie zna takiego s\u0142owa jak „trudno\u015bci”. Ba – \u015bmieje si\u0119 z niemo\u017cliwo\u015bci. W ocenie wiary, B\u00f3g jest wspania\u0142\u0105 odpowiedzi\u0105 na wszystkie pytania i cudownym rozwi\u0105zaniem wszelkich trudno\u015bci. Wiara z wszystkim zwraca si\u0119 tylko do Niego. Wiara wie, \u017ce B\u00f3g jest we wszystkim wystarczaj\u0105cym. Znajduje ona wszystkie swoje bogactwa w Nim. Niewiara powiada: „W jaki spos\u00f3b takie rzeczy mog\u0105 si\u0119 sta\u0107?” Niewiara jest pe\u0142na troszczenia si\u0119: „Jak to b\u0119dzie?” Ale wiara ma jedn\u0105 wielk\u0105 odpowied\u017a na dziesi\u0105tki tysi\u0119cy takich pyta\u0144 – a t\u0105 odpowiedzi\u0105 jest: „B\u00f3g”.<\/p>\n
Po ludzku m\u00f3wi\u0105c, by\u0142o rzecz\u0105 niemo\u017cliw\u0105 dla Abrahama i dla Sary mie\u0107 dziatki. Ale B\u00f3g obieca\u0142, \u017ce b\u0119d\u0105 mieli syna, a dla Abrahama by\u0142a tylko jedna niemo\u017cliwo\u015b\u0107 – a t\u0105 niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 by\u0142o, aby B\u00f3g m\u00f3g\u0142 sk\u0142ama\u0107.<\/p>\n
Oto, co czytamy w czwartym rozdziale Listu do Rzymian od wiersza 18 do 21: „Abraham przeciw nadziei w nadziej\u0119 uwierzy\u0142, \u017ce si\u0119 stanie ojcem wielu narod\u00f3w wed\u0142ug tego, co powiedziano: tak b\u0119dzie nasienie twoje, i nie os\u0142abi w wierze, i nie zwa\u017ca\u0142 na cia\u0142o swoje ju\u017c obumar\u0142e, maj\u0105c oko\u0142o stu lat, ani na obumar\u0142y \u017cywot Sary. O obietnicy te\u017c Bo\u017cej nie w\u0105tpi\u0142 przez niedowiarstwo; ale wzmocni\u0142 si\u0119 wiar\u0105 i da\u0142 chwa\u0142\u0119 Bogu, b\u0119d\u0105c zupe\u0142nie pewnym, \u017ce cokolwiek On obieca\u0142, mocen jest uczyni\u0107”.<\/p>\n
Na obietnic\u0119 wiar\u0105 patrz, ku Panu stale d\u0105\u017c,<\/p>\n
Z niemo\u017cliwo\u015bci \u015bmiej\u0105c si\u0119 -„Tak b\u0119dzie!” – wo\u0142aj wci\u0105\u017c.<\/p>\n
Nasz B\u00f3g jest Bogiem, kt\u00f3ry niejako specjalizuje si\u0119 w niemo\u017cliwo\u015bciach (\u0141uk. 1,37). Nic nie jest za trudne dla Niego (l Moj\u017c. 18,13). „Co niemo\u017cliwe jest u ludzi, mo\u017cliwe jest u Boga” (\u0141uk. 18,27).<\/p>\n
Jako swoj\u0105 zasad\u0119 wiara przyjmuje s\u0142owa zapisane w Ewangelii Marka 9,23: „Wszystko jest mo\u017cliwe wierz\u0105cemu”. I wraz z Paw\u0142em wykrzykuje: „Wszystko mog\u0119 w tym, kt\u00f3ry mnie wzmacnia – w Chrystusie” (Fil. 4,13).<\/p>\n
Zw\u0105tpienie wskazuje na r\u00f3\u017cne przeszkody – Dla wiary otwiera si\u0119 droga!<\/p>\n
Zw\u0105tpienie chce noc\u0105 nastraszy\u0107 okropn\u0105 – Przed wiary dniem pierzcha ju\u017c trwogal Zw\u0105tpienie si\u0119 l\u0119ka do przodu krok zrobi\u0107 – Lecz wiara rado\u015bnie mknie w g\u00f3r\u0119;<\/p>\n
Zw\u0105tpienie si\u0119 pyta: „Kt\u00f3\u017c wierzy prawdziwie?” „Ja!!” – \u015bwi\u0119ci wo\u0142aj\u0105 wraz, ch\u00f3rem!<\/p>\n
Wiara niekiedy nie wydaje si\u0119 by\u0107 „rozumn\u0105”, a to dla tej przyczyny, \u017ce ma do czynienia ze sfer\u0105 ponadnaturaln\u0105 i Bo\u017c\u0105. Nie by\u0142o rzecz\u0105 „rozumn\u0105” z ludzkiego punktu widzenia, \u017ce Abraham wyszed\u0142, nie wiedz\u0105c dok\u0105d idzie – ale po prostu by\u0142 pos\u0142uszny Bo\u017cemu rozkazowi (\u017byd. 11,8). Nie by\u0142o to rzecz\u0105 „m\u0105dr\u0105” ze strony Jozuego, aby zaatakowa\u0107 Jerycho – bez \u017cadnej broni, kt\u00f3ra by mog\u0142a sia\u0107 \u015bmier\u0107 naoko\u0142o (Joz. 6,1-20). Ludzie tego \u015bwiata \u015bmialiby si\u0119 z takiej „nietrze\u017awo\u015bci”, z takiego „szale\u0144stwa” – ale ono by\u0142o skuteczne.<\/p>\n
A jednak wiara jest najbardziej rozumn\u0105 rzecz\u0105. C\u00f3\u017c bowiem mo\u017ce by\u0107 rozumniejszego nad to, aby stworzenie zaufa\u0142o swojemu Stw\u00f3rcy? Czy\u017c jest szale\u0144stwem wierzy\u0107 Temu, kt\u00f3ry nie mo\u017ce ani k\u0142ama\u0107, ani zawie\u015b\u0107, ani si\u0119 pomyli\u0107. Ufanie Bogu jest najm\u0105drzejsz\u0105, najracjonalniejsz\u0105 i najs\u0142uszniejsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 cz\u0142owiek mo\u017ce w og\u00f3le uczyni\u0107. Nie jest to \u017cadne skakanie w ciemno\u015b\u0107. Wiara \u017c\u0105da najpewniejszych dowod\u00f3w – i znajduje je w nieomylnym S\u0142owie Bo\u017cym. Jeszcze nie by\u0142o takiego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry by zaufa\u0142 Mu nadaremnie, ani nigdy takiego nie b\u0119dzie. Wiara w Pana nie ma w sobie najmniejszego nawet elementu ryzyka.<\/p>\n
Wiara te\u017c prawdziwie uwielbia Boga, gdy\u017c daje Mu w\u0142a\u015bciwe miejsce – jako Temu, kt\u00f3ry jest godzien ca\u0142kowitego zaufania. Z drugiej za\u015b strony niewiara pozbawia Boga nale\u017cnej Mu czci, zarzuca Mu k\u0142amstwo (l Jan 5,10) i jakoby ogranicza \u015awi\u0119tego Izraelskiego (Psalm 78,41).<\/p>\n
Wiara r\u00f3wnie\u017c daje cz\u0142owiekowi jego w\u0142a\u015bciwe miejsce – jako temu, kt\u00f3ry prosi w pokorze, schylony, w prochu przed Kr\u00f3lem i Panem wszystkiego.<\/p>\n
Wiara jest czym\u015b przeciwnym widzeniu. Aposto\u0142 Pawe\u0142 przypomina nam, \u017ce „chodzimy wiar\u0105, a nie widzeniem” (2 Kor. 5,7). Chodzenie widzeniem, kierowanie si\u0119 wzrokiem, ma miejsce wtedy, gdy mamy widoczne \u015brodki utrzymania, dostateczne rezerwy na przysz\u0142o\u015b\u0107, gdy u\u017cywamy ludzkiej m\u0105dro\u015bci, aby si\u0119 upewni\u0107, \u017ce nie b\u0119dziemy mieli jakich\u015b ukrytych niebezpiecze\u0144stw, kt\u00f3re le\u017c\u0105 przed nami, ani te\u017c nie b\u0119dziemy robili czegokolwiek z punktu widzenia ryzyka. Chodzenie wiar\u0105 natomiast jest czym\u015b wr\u0119cz przeciwnym: jest to poleganie wy\u0142\u0105cznie na Bogu, chwila za chwil\u0105. Cia\u0142o wzbrania si\u0119 ze strachem przed takim po\u0142o\u017ceniem, aby by\u0107 zawsze ca\u0142kowicie uzale\u017cnionym od niewidzialnego Boga i stara si\u0119 „zawsze zabezpieczy\u0107, mie\u0107 jak gdyby poduszk\u0119 na wypadek jakiego\u015b upadku lub straty. Gdy nie mo\u017ce widzie\u0107 dok\u0105d idzie, wtedy sk\u0142onne jest do tego, aby si\u0119 kompletnie nerwowo za\u0142ama\u0107. Wiara natomiast kroczy naprz\u00f3d w pos\u0142usze\u0144stwie S\u0142owu Bo\u017cemu, wznosi si\u0119 ponad okoliczno\u015bci \u017cycia i ufa Panu, \u017ce On zaspokoi wszystkie potrzeby.<\/p>\n
Ka\u017cdy ucze\u0144 Pa\u0144ski, kt\u00f3ry postanawia chodzi\u0107 wiar\u0105, mo\u017ce by\u0107 pewny, \u017ce wiara jego b\u0119dzie do\u015bwiadczana. Wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej dojdzie do ko\u0144ca swoich ludzkich mo\u017cliwo\u015bci i si\u0142. W swojej biedzie b\u0119dzie mia\u0142 pokus\u0119, aby zaapelowa\u0107 do swoich wsp\u00f3\u0142braci, do ludzi – ale je\u015bli prawdziwie ufa Panu, b\u0119dzie patrzy\u0142 tylko na Boga.<\/p>\n
A oto, co pisze C. H. Mackintosh: „Jest to odchodzenie od \u017cycia wiary, gdy kiedykolwiek moje potrzeby bezpo\u015brednio lub po\u015brednio nawet objawiam jakiej\u015b ludzkiej istocie, a przez to pozbawiam nale\u017cnej czci Boga. W\u0142a\u015bciwie jest to zdradzanie Go. Jest to r\u00f3wnoznaczne z powiedzeniem: „B\u00f3g mnie zawi\u00f3d\u0142 – musz\u0119 si\u0119 wi\u0119c zwr\u00f3ci\u0107 do moich wsp\u00f3\u0142bli\u017anich o pomoc”. Oznacza to opuszczenie \u017cywych \u017ar\u00f3de\u0142, aby si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 do dziurawych studni. Oznacza to stawianie stworzenia pomi\u0119dzy moj\u0105 dusz\u0105 i Bogiem, a w ten spos\u00f3b obrabowuj\u0119 moj\u0105 dusz\u0119 z obfitego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, a Boga pozbawiam chwa\u0142y, kt\u00f3ra Mu si\u0119 nale\u017cy”.<\/p>\n
Normalnym nastawieniem ucznia Pa\u0144skiego jest pragnienie, aby wiara jego nios\u0142a (\u0141uk. 17,5). Ucze\u0144 ju\u017c zaufa\u0142 Chrystusowi – je\u015bli chodzi o zbawienie, a teraz usi\u0142uje rozszerzy\u0107 te dziedziny swojego \u017cycia, kt\u00f3re chce podda\u0107 Pa\u0144skiej kontroli. Je\u015bli przed nim staje choroba, pr\u00f3by, tragedie, \u015bmier\u0107 najdro\u017cszych – wtedy poznaje Boga w nowy spos\u00f3b, jeszcze bardziej osobisty, jeszcze bli\u017cszy, a wiara jego si\u0119 wzmacnia. Do\u015bwiadcza prawdziwo\u015bci tej obietnicy: „Tedy poznawszy Pana stara\u0107 si\u0119 b\u0119dziemy, aby\u015bmy go wi\u0119cej poznali” (Ozeasz 6,3). W im wi\u0119kszym stopniu ucze\u0144 Pa\u0144ski stwierdza, \u017ce B\u00f3g godzien jest zaufania, tym gorliwiej b\u0119dzie stara\u0142 si\u0119 zaufa\u0107 Mu, \u017ce dokona jeszcze wi\u0119kszych spraw.<\/p>\n
Wiara przychodzi przez s\u0142uchanie, a s\u0142uchanie przez S\u0142owo Bo\u017ce. Dlatego te\u017c ucze\u0144 Pa\u0144ski powinien pragn\u0105\u0107 nape\u0142nienia obficie S\u0142owem Bo\u017cym i czyta\u0107 Pismo \u015awi\u0119te – studiowa\u0107 je, uczy\u0107 si\u0119 go na pami\u0119\u0107, rozmy\u015bla\u0107 o nim we dnie i w nocy. S\u0142owo Bo\u017ce jest jego map\u0105 i jego kompasem, jego przewodnikiem i jego pociech\u0105. Jest jego lamp\u0105 i jego \u015bwiat\u0142em.<\/p>\n
W \u017cyciu wiary zawsze mo\u017cemy robi\u0107 post\u0119py. Gdy czytamy o tym, co zosta\u0142o dokonane przez wiar\u0119, zdajemy sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce jeste\u015bmy jak ma\u0142e dzieci bawi\u0105ce si\u0119 nad brzegiem bezmiernego oceanu. Szczeg\u00f3lnie w jednym rozdziale, a mianowicie w jedenastym rozdziale Listu do \u017byd\u00f3w, czytamy o wspania\u0142ych wyczynach wiary. Dochodz\u0105 one do punktu kulminacyjnego w wierszach 32-40:<\/p>\n
„I c\u00f3\u017c jeszcze mam m\u00f3wi\u0107? Zabraknie mi czasu, gdybym mia\u0142 opowiada\u0107 o Gedeonie, i o Baraku, i o Samsonie, i o Jeftem, i o Dawidzie, i o Samuelu i o prorokach, kt\u00f3rzy przez wiar\u0119 zwalczali kr\u00f3lestwa, wymierzali sprawiedliwo\u015b\u0107, dost\u0119powali obietnic, lwom paszcz\u0119ki zamykali, gasili moc ognia, unikn\u0119li ostrza miecza, stawali si\u0119 mocnymi w niemocy, bywali m\u0119\u017cnymi na wojnie, wojska obce zmuszali do ucieczki. Niewiasty otrzymywa\u0142y umar\u0142ych swoich zmartwychwsta\u0142ych, inni za\u015b byli zam\u0119czeni, nie przyj\u0105wszy uwolnienia, aby lepszego dost\u0105pi\u0107 zmartwychwstania. Drudzy za\u015b doznali po\u015bmiewiska i biczowania, a do tego i wi\u0119z\u00f3w i wi\u0119zienia; byli kamienowani, pi\u0142\u0105 przecinani, kuszeni, mieczem zabijani, b\u0142\u0105kali si\u0119 w owczych i kozich sk\u00f3rach, znosz\u0105c niedostatek, ucisk, cierpienia. Ci, kt\u00f3rych \u015bwiat nie by\u0142 godzien, tu\u0142ali si\u0119 po pustyniach i g\u00f3rach i jaskiniach i po rozpadlinach ziemi. A ci wszyscy, \u015bwiadectwo otrzymawszy przez wiar\u0119, nie dost\u0105pili obietnicy, dlatego, \u017ce B\u00f3g przeznaczy\u0142 co do nas co\u015b lepszego, aby oni bez nas nie stali si\u0119 doskona\u0142ymi”.<\/p>\n
I jeszcze jedno s\u0142owo na koniec. Ju\u017c wspominali\u015bmy, \u017ce ucze\u0144 Pa\u0144ski, kt\u00f3ry chodzi wiar\u0105, bez w\u0105tpienia b\u0119dzie uwa\u017cany przez ludzi tego \u015bwiata za jakiego\u015b marzyciela albo fanatyka, a b\u0119d\u0105 m\u00f3wi\u0107 o nim w ten spos\u00f3b nawet i inni chrze\u015bcijanie!… Ale dobrze jest pami\u0119ta\u0107 o jednej rzeczy, a pisze o tym C. H. Mackintosh:<\/p>\n
„Wiara, kt\u00f3ra umo\u017cliwia danemu cz\u0142owiekowi „chodzenie z Bogiem”, umo\u017cliwia mu r\u00f3wnocze\u015bnie ocenia\u0107 we w\u0142a\u015bciwy spos\u00f3b my\u015bli innych ludzi”.<\/p>\n
Rozdzia\u0142 7.<\/p>\n
MODLITWA<\/p>\n
Jedyn\u0105, ca\u0142kowicie zadowalaj\u0105c\u0105 ksi\u0119g\u0105, kt\u00f3ra kiedykolwiek zosta\u0142a napisana na temat modlitwy, jest Biblia. Czytanie wszystkich innych rozpraw pozostawia w nas uczucie, \u017ce istniej\u0105 jeszcze g\u0142\u0119bie, kt\u00f3re nie zosta\u0142y osi\u0105gni\u0119te i wy\u017cyny, do kt\u00f3rych si\u0119 nie zdo\u0142ano wzbi\u0107. Nie mo\u017cemy oczywi\u015bcie mie\u0107 nadziei, a\u017ceby w tej ksi\u0105\u017cce co\u015b jeszcze poprawi\u0107 po wysi\u0142kach innych autor\u00f3w. Mo\u017cemy tylko jednej rzeczy dokona\u0107, a mianowicie podsumowa\u0107 pewne wa\u017cne zasady dotycz\u0105ce modlitwy, szczeg\u00f3lnie za\u015b te, kt\u00f3re maj\u0105 zwi\u0105zek z \u017cyciem prawdziwego ucznia Pana Jezusa Chrystusa.<\/p>\n
l. NAJLEPSZA MODLITWA WYP\u0141YWA Z G\u0141\u0118BOKIEJ WEWN\u0118TRZNEJ POTRZEBY.<\/p>\n
Wszyscy do\u015bwiadczyli\u015bmy prawdziwo\u015bci tego twierdzenia. Gdy nasze \u017cycie jest spokojne i wygodne, to modlitwy nasze maj\u0105 tendencj\u0119 stawa\u0107 si\u0119 nudne i bez wyrazu. Ale gdy przychodzimy do jakiego\u015b kryzysu, do chwili niebezpiecze\u0144stwa, do powa\u017cnej choroby, albo ci\u0119\u017ckiego b\u00f3lu serca w zwi\u0105zku z odej\u015bciem ukochanej osoby – w\u00f3wczas nasze modlitwy staj\u0105 si\u0119 gor\u0105ce i \u017cywotne. Kto\u015b tak si\u0119 wyrazi\u0142: „Strza\u0142a, kt\u00f3ra ma dotrze\u0107 do Nieba, musi by\u0107 wypuszczona z \u0142uku napi\u0119tego w ca\u0142ej pe\u0142ni”. Poczucie pilno\u015bci, bezbronno\u015bci, poczucie wielkiej potrzeby – oto \u0142ono, w kt\u00f3rym rodz\u0105 si\u0119 najlepsze modlitwy.<\/p>\n
Niestety wi\u0119kszo\u015b\u0107 naszego \u017cycia sp\u0119dzamy na usi\u0142owaniu, aby otuli\u0107 si\u0119 poduszkami, kt\u00f3re by nas uchroni\u0142y od wszelkich pr\u00f3b i niebezpiecze\u0144stw. U\u017cywaj\u0105c bardzo sprytnych metod, kt\u00f3rych nie powstydzono by si\u0119 w handlu, zaopatrujemy si\u0119 w wygodne rezerwy na wypadek wszelkiej mo\u017cliwej trudno\u015bci. Przez zwyczajn\u0105 ludzk\u0105 chytros\u0107, przebieg\u0142o\u015b\u0107 i m\u0105dro\u015b\u0107 dochodzimy do takiego punktu, w kt\u00f3rym stajemy si\u0119 bogaci i pe\u0142ni d\u00f3br, tak \u017ce nie potrzebujemy niczego. A potem si\u0119 dziwimy, dlaczego nasze \u017cycie modlitewne jest takie p\u0142ytkie i pozbawione \u017cywotno\u015bci, i dlaczego \u017caden ogie\u0144 nie spada z nieba. Gdyby\u015bmy chodzili prawdziwie wiar\u0105 zamiast widzeniem, w\u00f3wczas nasze modlitwy zosta\u0142yby zrewolucjonizowane.<\/p>\n
2. JEDNYM Z WARUNK\u00d3W SKUTECZNEJ MODLITWY JEST PRZYBLI\u017bANIE SI\u0118 I PRZYST\u0118POWANIE DO BOGA „ZE SZCZERYM SERCEM” (\u017byd. 10,22).<\/p>\n
Znaczy to, \u017ce mamy by\u0107 szczerzy i rzetelni przed Panem. Nie \u015bmie w nas by\u0107 \u017cadnej ob\u0142udy. Je\u015bli chcemy warunek ten spe\u0142ni\u0107, to nie b\u0119dziemy nigdy prosi\u0107 Boga, aby uczyni\u0142 co\u015b, co mo\u017cemy sami wykona\u0107. Na przyk\u0142ad nigdy nie b\u0119dziemy prosi\u0107 Go o dostarczenie jakiej\u015b ilo\u015bci pieni\u0119dzy na dan\u0105 spraw\u0119 Bo\u017c\u0105, je\u015bli posiadamy nadwy\u017cki, czy jakie\u015b fundusze, kt\u00f3re mogliby\u015bmy u\u017cy\u0107 w\u0142a\u015bnie na ten cel. B\u00f3g nie da si\u0119 z siebie na\u015bmiewa\u0107. On nie odpowiada na modlitwy, je\u015bli ju\u017c nam da\u0142 odpowied\u017a, a my nie jeste\u015bmy gotowi tej odpowiedzi u\u017cy\u0107.<\/p>\n
Podobnie nie powinni\u015bmy nig4y prosi\u0107 Pana, aby pos\u0142a\u0142 innych do wykonania dzie\u0142a, kt\u00f3rego nie jeste\u015bmy gotowi wykona\u0107 sami. Tysi\u0105ce modlitw wzniesiono na intencj\u0119 muzu\u0142man\u00f3w, Hindus\u00f3w, buddyst\u00f3w. Ale gdyby wszyscy ci, kt\u00f3rzy si\u0119 modlili, byli przygotowani na to, aby B\u00f3g u\u017cy\u0142 ich w osi\u0105gni\u0119ciu tych ludzi, wtedy historia chrze\u015bcija\u0144skich misji by\u0142aby mo\u017ce bardziej zach\u0119caj\u0105ca.<\/p>\n
3. MODLITWA POWINNA BY\u0106 PROSTA, PE\u0141NA WIARY I NIE ZADAJ\u0104CA \u017bADNYCH PYTA\u0143.<\/p>\n
Jest rzecz\u0105 zbyt \u0142atw\u0105, aby si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107 g\u0142\u0119boko w teologiczne problemy zwi\u0105zane z sam\u0105 modlitw\u0105, ale to tylko przyt\u0119pia duchowy zmys\u0142. O wiele lepiej jest modli\u0107 si\u0119, ani\u017celi rozwi\u0105zywa\u0107 wszystkie tajemnice zwi\u0105zane z modlitw\u0105. Niechaj, doktorzy teologu subtelnie uplataj\u0105 swoje teorie dotycz\u0105ce modlitwy, ale prosty wierz\u0105cy niechaj raczej szturmem zdobywa bramy nieba z dzieci\u0119c\u0105 ufno\u015bci\u0105 i wiar\u0105. Augustyn swego czasu tak powiedzia\u0142: „Prostaczkowie zdobywaj\u0105 Niebo si\u0142\u0105; ale my z ca\u0142\u0105 nasz\u0105 uczono\u015bci\u0105 nie podnosimy si\u0119 ponad poziom cia\u0142a i krwi”.<\/p>\n
Pan wys\u0142uchuje mod\u0142y me \u2013<\/p>\n
Cho\u0107 nie wiem jak to czyni…<\/p>\n
Posy\u0142a wierne S\u0142owo Swe:<\/p>\n
„Nie gardz\u0105 mod\u0142y twymi!”<\/p>\n
I nie wiem czy odpowie wnet,<\/p>\n
Wi\u0119c chc\u0119 cierpliwie czeka\u0107,<\/p>\n
A\u017c na Sw\u00f3j spos\u00f3b wyrwie z bied –<\/p>\n
Nie b\u0119dzie d\u0142ugo zwleka\u0107!<\/p>\n
Wi\u0119c w Pa\u0144skiej r\u0119ce mod\u0142y me<\/p>\n
Zostawi\u0119 sercem ca\u0142ym,<\/p>\n
Ufaj\u0105c, \u017ce mnie zbawi\u0107 chce,<\/p>\n
Cho\u0107 jestem dzieckiem ma\u0142ym.<\/p>\n
LOLA C. HENSON.<\/p>\n
4. ABY ZDOBY\u0106 PRAWDZIW\u0104 MOC W MODLITWIE.<\/p>\n
Niczego przed Panem nie ukrywaj, niczego nie zatrzymuj dla siebie, ale wszystko oddaj Panu. B\u0105d\u017a poddany Chrystusowi. Ca\u0142kowicie si\u0119 po\u015bwi\u0119\u0107 pracy dla Niego. Opu\u015b\u0107 wszystko, aby i\u015b\u0107 za twoim Zbawicielem. Uwielbianie Boga, kt\u00f3re ukoronowuje Chrystusa Panem, jest t\u0119go rodzaju oddawaniem Mu czci, kt\u00f3re On najbardziej mi\u0142uje i do kt\u00f3rego najch\u0119tniej si\u0119 przyznaje.<\/p>\n
5. PAN B\u00d3G SZCZEG\u00d3LNIE WTEDY PRZYPISUJE WYSOK\u0104 WARTO\u015a\u0106 NASZYM MODLITWOM, GDY NAS TO CO\u015a KOSZTUJE.<\/p>\n
Ci, kt\u00f3rzy wcze\u015bnie rano wstaj\u0105, ciesz\u0105 si\u0119 spo\u0142eczno\u015bci\u0105 z Tym, kt\u00f3ry tak\u017ce wcze\u015bnie rano wstawa\u0142, aby otrzymywa\u0107 nowe instrukcje na dany dzie\u0144 od Ojca Swojego. Podobnie i ci, kt\u00f3rym tak bardzo na sprawie Bo\u017cej zale\u017cy, \u017ce s\u0105 gotowi ca\u0142\u0105 noc si\u0119 modli\u0107 – raduj\u0105 si\u0119 z mocy w Bogu, kt\u00f3rej nie mo\u017cna zaprzeczy\u0107. Modlitwa, kt\u00f3ra nic nie kosztuje – nic nie jest warta. Jest to tylko po prostu jaki\u015b produkt uboczny taniego chrze\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\n
Nowy Testament bardzo cz\u0119sto \u0142\u0105czy modlitw\u0119 z postem. Wstrzymywanie si\u0119 od przyjmowania pokarmu mo\u017ce by\u0107 warto\u015bciow\u0105 pomoc\u0105 w duchowych \u0107wiczeniach. Z ludzkiej strony powi\u0119ksza ono jasno\u015b\u0107 umys\u0142u, koncentracj\u0119 i bystro\u015b\u0107 my\u015bli w czasie modlitwy. Je\u015bli chodzi o Pana, wydaje si\u0119, \u017ce szczeg\u00f3lnie ch\u0119tnie wys\u0142uchuje modlitw\u0119 wtedy, je\u015bli j\u0105 stawiamy na pierwszym miejscu, nawet przed koniecznym dla cia\u0142a posi\u0142kiem.<\/p>\n
6. UNIKAJ SAMOLUBNYCH MODLITW.<\/p>\n
„Prosicie a nie otrzymujecie, dlatego, \u017ce \u017ale prosicie, aby\u015bcie to na rozkosze swoje obracali” (Jak. 4,3). Najwy\u017cszym naszym pragnieniem w modlitwach powinno by\u0107 dobro sprawy Pa\u0144skiej. Na pierwszym miejscu powinni\u015bmy modli\u0107 si\u0119 tak:<\/p>\n
„Przyjd\u017a Kr\u00f3lestwo Twoje, b\u0105d\u017a wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi”. Potem dopiero mo\u017cemy doda\u0107: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”.<\/p>\n
7. POWINNI\u015aMY ODDA\u0106 HO\u0141D BOGU.<\/p>\n
Pro\u015bmy Go o wielkie sprawy, poniewa\u017c jest wielkim Bogiem. A oto co pisze E. W. Moore cytuj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie kr\u00f3ciutki wierszyk Johna Newtona: „Miejmy wiar\u0119, aby oczekiwa\u0107 wielkich rzeczy od Boga”.<\/p>\n
Bacz, \u017ce\u015b przed kr\u00f3lewskim tronem – Pro\u015b o wielkie zatem sprawy, Nie odm\u00f3wi ci pewno\u015bci\u0105 B\u00f3g wszechmocny i \u0142askawy!<\/p>\n
JOHN NEWTON<\/p>\n
Jak\u017ce cz\u0119sto zasmucali\u015bmy Pana naszego, spodziewaj\u0105c si\u0119 od Niego tak ma\u0142o! Byli\u015bmy zadowoleni z otrzymywania male\u0144kich zwyci\u0119stw, ma\u0142ych osi\u0105gni\u0119\u0107, s\u0142abych pragnie\u0144 – je\u015bli chodzi o wy\u017csze sprawy, a tych, kt\u00f3rzy nas s\u0142uchali, nie przekonali\u015bmy bynajmniej o tym, \u017ce B\u00f3g nasz jest wielkim Bogiem. Nie oddali\u015bmy Mu chwa\u0142y w oczach ludzi, kt\u00f3rzy poznaj\u0105 Go tylko patrz\u0105c na \u017cycie Jego wyznawc\u00f3w, a tymczasem \u017cycie to by\u0142o tego rodzaju, \u017ce bynajmniej nie wzbudzi\u0142o w nich pragnienia dowiedzenia si\u0119, sk\u0105d pochodzi ta moc, kt\u00f3ra w nich si\u0119 objawia i kt\u00f3ra ich podtrzymuje. Niestety, zbyt cz\u0119sto nie powiedziano o nas tego, co powiedziano o apostole:<\/p>\n
„I chwalili Boga we mnie”.<\/p>\n
8. PRZED MODLITW\u0104 POWINNI\u015aMY UPEWNI\u0106 SI\u0118, \u017bE CZYNIMY WOL\u0118 BO\u017b\u0104.<\/p>\n
Potem dopiero powinni\u015bmy si\u0119 modli\u0107, wierz\u0105c, \u017ce On nas wys\u0142ucha i odpowie na nasz\u0105 modlitw\u0119. W pierwszym Li\u015bcie Jana w 5-tym rozdziale w wierszu 14 i 15, czytamy co nast\u0119puje: „I to jest ufno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 mamy ku niemu, i\u017c je\u015bli o co prosimy wed\u0142ug woli jego, s\u0142yszy nas. A je\u015bli wiemy, \u017ce nas s\u0142yszy, o cokolwiek prosimy, tedy wiemy, \u017ce mamy od niego to, o co prosili\u015bmy”.<\/p>\n
Modli\u0107 si\u0119 w Imieniu Pana Jezusa oznacza modli\u0107 si\u0119 wed\u0142ug Jego woli. Je\u015bli prawdziwie modlimy si\u0119 w Jego imieniu, to jest to samo, jak gdyby On Sam w tym momencie wypowiada\u0142 pro\u015bby nasze przed obliczem Boga, Ojca swojego. W Ewangelii Jana 14,13-14 czytamy: „I o cokolwiek, prosi\u0107 b\u0119dziecie w imieniu moim, uczyni\u0119 to, aby by\u0142 uwielbiony Ojciec w Synu. Je\u015bli o co prosi\u0107 b\u0119dziecie w imieniu moim, ja uczyni\u0119”. A w Ewangelii Jana 16,23 czytamy: „A dnia onego o nic pyta\u0107 mnie nie b\u0119dziecie. Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam wam: o cokolwiek prosiliby\u015bcie Ojca w imieniu moim, da wam”. W Ewangelii Mateusza 18, 19-20 znajdujemy te\u017c tak\u0105 wypowied\u017a: „Nadto powiadam wam, je\u015bliby dwaj z was na ziemi uzgodnili swe pro\u015bby o jak\u0105kolwiek rzecz, otrzymaj\u0105 j\u0105 od Ojca mojego, kt\u00f3ry jest w niebiesieeh. Albowiem gdzie s\u0105 dwaj albo trzej zgromadzeni w imi\u0119 moje tam jestem w po\u015brodku nich”.<\/p>\n
Samuel Ridout pisze: „Prosi\u0107 w Jego Imieniu, oznacza, \u017ce sam Pan bierze nas za r\u0119k\u0119 i prowadzi nas w modlitwie do Boga, lub inaczej (je\u015bli wolno mi tak powiedzie\u0107), \u017ce On sam kl\u0119czy obok nas. a Jego pragnienia p\u0142yn\u0105 przez nasze serca. Oto co to znaczy w Jego Imieniu. Imi\u0119 Jego to jest On Sam – to Jego natura! I dlatego modli\u0107 si\u0119 w Imieniu Jezusa Chrystusa musi oznacza\u0107 modlenie si\u0119 wed\u0142ug Jego b\u0142ogos\u0142awionej woli. Czy\u017c m\u00f3g\u0142bym si\u0119 modli\u0107 o co z\u0142ego w Imi\u0119 Syna Bo\u017cego? To, o co si\u0119 modl\u0119, powinno zawsze by\u0107 w ca\u0142ej pe\u0142ni wyrazem Jego natury. Czy czyni\u0119 to, czy mog\u0119 uczyni\u0107 to w modlitwie?\u00a0 Modlitwa powinna tchn\u0105\u0107 moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego, odzwierciedla\u0107\u00a0 umys\u0142\u00a0 Chrystusowy\u00a0 i\u00a0 pragnienie\u00a0 Chrystusa\u00a0 w\u00a0 nas i przez nas. Oby Pan zechcia\u0142 nas nauczy\u0107 coraz wi\u0119cej, jak si\u0119 modli\u0107 w Jego Imieniu. Nie powinni\u015bmy nawet pomy\u015ble\u0107 o tym, aby zako\u0144czy\u0107 modlitw\u0119 bez wypowiedzenia tych s\u0142\u00f3w „w b\u0142ogos\u0142awionym Imieniu naszego Pana”, ale te\u017c ca\u0142a nasza modlitwa, ca\u0142a nasza pro\u015bba powinna by\u0107 przesycona i powinna tchn\u0105\u0107 b\u0142ogos\u0142awionym Imieniem Pana Jezusa i wszystko winno si\u0119 dzia\u0107 w Jego Imieniu.<\/p>\n
9. NASZE \u017bYCIE MODLITWY MA BY\u0106 PRAWDZIWIE SKUTECZNE.<\/p>\n
W tym celu musimy \u017cy\u0107 na bie\u017c\u0105co – je\u015bli chodzi o nasze rachunki z Bogiem. M\u00f3wi\u0105c to mam na my\u015bli, \u017ce grzech musi by\u0107 zawsze „wyznawany i zaniechany „w momencie, gdy tylko zdajemy sobie spraw\u0119, \u017ce wkracza do naszego \u017cycia. Psalmista w Psalmie 66,18 tak pisze: „Bym by\u0142 patrzy\u0142 na nieprawo\u015b\u0107 w sercu moim, nie wys\u0142ucha\u0142by by\u0142 Pan”. Musimy pozostawa\u0107 w Chrystusie. W Ewangelii Jana 15,7 czytamy: „Je\u015bli we mnie mieszka\u0107 b\u0119dziecie i s\u0142owa moje w was mieszka\u0107 b\u0119d\u0105, czegokolwiek by\u015bcie chcieli pro\u015bcie, a stanie si\u0119 wam.” Osoba, kt\u00f3ra mieszka w Chrystusie, przebywa tak blisko Niego, \u017ce jest nape\u0142niona znajomo\u015bci\u0105 woli Bo\u017cej. Taki cz\u0142owiek mo\u017ce si\u0119 wi\u0119c modli\u0107 z ca\u0142\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 celu modlitwy i by\u0107 pewnym, \u017ce modlitwa jego zostanie wys\u0142uchana. Z drugiej za\u015b strony pozostawanie w naszym Panu wymaga pos\u0142usze\u0144stwa wobec Jego rozkaz\u00f3w. W I Jana 3,22 czytamy: „I o cokolwiek by\u015bmy prosili, otrzymamy od niego, bo przykazania Jego zachowujemy, i czynimy to, co si\u0119 podoba przed obliczem Jego”. Aby modlitwy nasze by\u0142y us\u0142yszane i wys\u0142uchane, koniecznym jest w\u0142a\u015bciwy stan duszy (I Jana 3,20).<\/p>\n
10. BEZ PRZESTANKU SI\u0118 M\u00d3DLCIE (l Tes. 5.17).<\/p>\n
Nie tylko powinni\u015bmy piel\u0119gnowa\u0107 modlitw\u0119 w pewnych okre\u015blonych porach dnia. Powinni\u015bmy rozwin\u0105\u0107 w sobie takiego ducha modlitwy, aby\u015bmy spogl\u0105dali ku Panu gdy idziemy ulic\u0105, gdy prowadzimy samoch\u00f3d, kiedy pracujemy przy biurku czy w naszych domach. Klasycznym przyk\u0142adem takiej spontanicznej modlitwy jest Nehemiasz. Czytamy o tym w Neh. 2. „Lepsz\u0105 jest rzecz\u0105 mieszka\u0107 w ochronie Najwy\u017cszego” (Psalm 91,1), albo jak inaczej mo\u017cna to t\u0142umaczy\u0107 – w tajemnym miejscu Najwy\u017cszego, ani\u017celi tylko chwilami, od czasu do czasu sk\u0142ada\u0107 tam wizyty.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n
11. MODLITWA NASZA POWINNA BY\u0106 KONKRETNEJ NATURY.<\/p>\n
Tylko wtedy je\u015bli si\u0119 modlimy o konkretne rzeczy, mo\u017cemy si\u0119 spodziewa\u0107 otrzymania konkretnych odpowiedzi.<\/p>\n
Modlitwa jest wspania\u0142ym przywilejem. Dzi\u0119ki niej mo\u017cemy (jak powiedzia\u0142 Hudson Taylor) nauczy\u0107 si\u0119 w jaki spos\u00f3b porusza\u0107 innym cz\u0142owiekiem przez Boga.<\/p>\n
J. H. Jbwett pisze: „Jak wielkie us\u0142ugi s\u0105 w r\u0119kach naszych – czynienie cud\u00f3w – dzi\u0119ki kosztownemu i przebogatemu kr\u00f3lestwu modlitwy! Dzi\u0119ki niej mo\u017cemy zanie\u015b\u0107 s\u0142o\u0144ce do zimnych i ciemnych miejsc, mo\u017cemy zapali\u0107 lamp\u0119 nadziei w ciemnicy zw\u0105tpienia. Mo\u017cemy zdj\u0105\u0107 kajdany z r\u0105k uwi\u0119zionych, mo\u017cemy zanie\u015b\u0107 my\u015bli o domu i cieple rodzinnym do dalekich kraj\u00f3w. Mo\u017cemy zanie\u015b\u0107 niebia\u0144skie krople orze\u017awiaj\u0105ce tym, kt\u00f3rzy s\u0105 duchowo omdleni, nawet wtedy, gdy znajduj\u0105 si\u0119 daleko od nas za morzami. Cuda dziej\u0105 si\u0119 w odpowiedzi na modlitw\u0119!”<\/p>\n
Do tego inny pisarz, imieniem Wenham, dodaje nast\u0119puj\u0105ce \u015bwiadectwo: „G\u0142oszenie S\u0142owa jest rzadkim darem, ale modlitwa jest jeszcze rzadszym. G\u0142oszenie S\u0142owa podobne jest do miecza, to jest do broni, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna u\u017cywa\u0107 tylko w bezpo\u015brednim starciu, ale ci, kt\u00f3rzy s\u0105 daleko, nie mog\u0105 by\u0107 t\u0105 broni\u0105 osi\u0105gni\u0119ci. Natomiast modlitwa jest jakby mo\u017adzierzem, kt\u00f3ry strzela na dalek\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 i dlatego w niekt\u00f3rych okoliczno\u015bciach jest jeszcze skuteczniejsza”.<\/p>\n
A oto wiersz Trencha:<\/p>\n
Jak wielka, o Panie, zachodzi przemiana,<\/p>\n
Gdy przed Twym obliczem uginam kolana;<\/p>\n
Jak wielkie z mej duszy spadaj\u0105 ci\u0119\u017cary \u2013<\/p>\n
Pustynia na ogr\u00f3d przemienia si\u0119 wiary!<\/p>\n
Kl\u0119kamy- a wszystko ucicha woko\u0142o,<\/p>\n
Wstajemy – a zorza otacza nam czo\u0142o.<\/p>\n
Kl\u0119kamy w s\u0142abo\u015bci i pe\u0142ni bole\u015bci \u2013<\/p>\n
Wstajemy, by z moc\u0105 og\u0142asza\u0107 Twe wie\u015bci!<\/p>\n
Wi\u0119c czemu si\u0119 sami i innych krzywdzimy,<\/p>\n
I zamiast by\u0107 mocni, si\u0119 stale martwimy?<\/p>\n
Wzdychamy, \u017ce troski nas ci\u0119\u017car przygniata,<\/p>\n
Gdy mamy modlitw\u0119 – co w Niebo ulata.<\/p>\n
Sprawiaj\u0105c i moc, i odwag\u0119, i rado\u015b\u0107,<\/p>\n
Bo Ty naszym pro\u015bbom uczyni\u0107 chcesz zado\u015b\u0107!<\/p>\n
Rozdzia\u0142 8.<\/p>\n
B\u00d3J<\/p>\n
Nawet gdyby\u015bmy czytali Nowy Testament tylko od czasu do czasu, to trudno by\u0142oby nie zdawa\u0107 sobie sprawy z tego, \u017ce program Chrystusa na ziemi przedstawiony jest w nim bardzo cz\u0119sto w postaci boju. Prawdziwe chrze\u015bcija\u0144stwo jest czym\u015b bardzo dalekim od tego, co ogl\u0105damy dzisiaj w tak zwanym chrze\u015bcija\u0144stwie, kt\u00f3re robi wra\u017cenie jakiej\u015b zabawy towarzyskiej. Nie ma w nim niczego z tego \u017cycia w luksusie i szukaniu przyjemno\u015bci, kt\u00f3re na ka\u017cdym kroku si\u0119 objawiaj\u0105 w \u017cyciu naszym obecnie. Chrze\u015bcija\u0144stwo jest raczej bojem na \u015bmier\u0107, nieustannym konfliktem z mocami piek\u0142a. Nikt nie jest godzien nawet nazywa\u0107 si\u0119 uczniem Pa\u0144skim, kto nie zdaje sobie z tego sprawy, \u017ce nasta\u0142a bitwa i \u017ce nie ma odwrotu. W czasie wojny musi by\u0107 jedno\u015b\u0107. Wtedy nie ma czasu na jakie\u015b ma\u0142e wzajemne k\u0105sanie si\u0119, na jakie\u015b partyzantki, zazdro\u015bci, na jakie\u015b podzielone gromadki, z kt\u00f3rych ka\u017cda trzyma si\u0119 lojalnie tylko siebie. „\u017baden dom, kt\u00f3ry jest podzielony przeciwko sobie nie mo\u017ce si\u0119 osta\u0107”. Dlatego te\u017c \u017co\u0142nierze Chrystusa musz\u0105 by\u0107 zjednoczeni, a droga do jedno\u015bci prowadzi przez pokor\u0119. O tym uczy ca\u0142kiem wyra\u017anie List do Filipian rozdzia\u0142 2. Jest rzecz\u0105 niemo\u017cliw\u0105 por\u00f3\u017cni\u0107 si\u0119 z cz\u0142owiekiem prawdziwie pokornym. Potrzeba dw\u00f3ch, aby nasta\u0142a sprzeczka. „Sam\u0105 tylko pych\u0105 cz\u0142owiek zwady wszczyna” pisze Salomon. Tam, gdzie nie ma pychy, tam te\u017c nie ma miejsca dla spor\u00f3w.<\/p>\n
Wojna wymaga \u017cycia surowego i pe\u0142nego po\u015bwi\u0119cenia. Gdy wybucha jaka\u015b wojna o szerokim zakresie oddzia\u0142ywania, zawsze bywa wprowadzony system ograniczania si\u0119, kartek. Ju\u017c najwy\u017cszy czas, aby chrze\u015bcijanie zdali sobie z tego spraw\u0119, \u017ce jeste\u015bmy w boju i \u017ce nasze wydatki musz\u0105 zosta\u0107 ograniczone do minimum w tym celu, aby mo\u017cliwie wszystkie nasze rezerwy zosta\u0142y rzucone na szal\u0119 zwyci\u0119stwa.<\/p>\n
Niewielu jest takich, kt\u00f3rzy sytuacj\u0119 t\u0119 rozumiej\u0105 tak jasno jak pewien m\u0142ody ucze\u0144 Pa\u0144ski, kt\u00f3ry si\u0119 nazywa\u0142 R.M. W roku 1960 by\u0142 on w\u00f3jtem klasy w pewnej chrze\u015bcija\u0144skiej szkole w Ameryce. Podczas jego urz\u0119dowania zaproponowano, a\u017ceby porobi\u0107 pewne wydatki w zwi\u0105zku z zazwyczaj urz\u0105dzan\u0105 zabaw\u0105 klasow\u0105!… Aby kupi\u0107 specjalne marynareczki i rozmaite prezenty. Ale R.M. nie zgodzi\u0142 si\u0119 na to, gdy\u017c takie wydatki, wed\u0142ug jego zdania, nie by\u0142y konieczne, a raczej pragn\u0105\u0142, aby te pieni\u0105dze mog\u0142y zosta\u0107 obr\u00f3cone na cele Ewangelii i dlatego zrezygnowa\u0142 ze swego stanowiska w\u00f3jta. W zwi\u0105zku z tym napisa\u0142 list do swoich wsp\u00f3\u0142koleg\u00f3w, kt\u00f3ry przepisany w szeregu odbitkach dotar\u0142 do r\u0119ki ka\u017cdego z nich w dniu, w kt\u00f3rym og\u0142oszona zosta\u0142a jego rezygnacja i w kt\u00f3rym poda\u0142 jej przyczyny. List ten brzmia\u0142 jak nast\u0119puje:<\/p>\n
„Drodzy Koledzy!<\/p>\n
Z chwil\u0105 kiedy sprawa zabaw klasowych, ubra\u0144, \u017cakiecik\u00f3w i dar\u00f3w klasowych zosta\u0142a przedstawiona zarz\u0105dowi klasy, ja jako w\u00f3jt klasy zacz\u0105\u0142em zastanawia\u0107 si\u0119 nad stanowiskiem, takie powinien wobec tej sprawy zaj\u0105\u0107 chrze\u015bcijanin.<\/p>\n
Uwa\u017cam, \u017ce znale\u017aliby\u015bmy najwi\u0119ksz\u0105 rado\u015b\u0107, gdyby\u015bmy oddali samych siebie, nasze pieni\u0105dze i nasz czas ca\u0142kowicie Chrystusowi i dla dobra drugich, stwierdzaj\u0105c tym samym prawdziwo\u015b\u0107 Jego s\u0142\u00f3w: „Ten, kto straci \u017cycie swoje dla mnie, znajdzie je” (Mat. 10,39).<\/p>\n
Ka\u017cdy chrze\u015bcijanin, kt\u00f3ry by wydawa\u0142 swoje pieni\u0105dze i sp\u0119dza\u0142 sw\u00f3j czas dla rzeczy, kt\u00f3re nie maj\u0105 jako bezpo\u015bredniego rezultatu \u015bwiadectwa w stosunku do niewierz\u0105cych, albo zbudowania dla dzieci Bo\u017cych, popad\u0142by w konflikt ze swoim sumieniem w obliczu faktu, \u017ce siedem tysi\u0119cy ludzi dziennie umiera z g\u0142odu i \u017ce przesz\u0142o po\u0142owa \u015bwiata jeszcze nigdy nie us\u0142ysza\u0142a o jedynej Nadziei ludzko\u015bci.<\/p>\n
O ile\u017c wi\u0119cej chwa\u0142y oddaliby\u015bmy naszemu Bogu dopomagaj\u0105c raczej w rozszerzeniu si\u0119 Ewangelii pomi\u0119dzy 60% ludno\u015bci \u015bwiata, kt\u00f3ra jeszcze nigdy nie s\u0142ysza\u0142a o Chrystusie, albo nawet w wielu domach, kt\u00f3re s\u0105siaduj\u0105 z nami bezpo\u015brednio – zamiast tego, aby schodzi\u0107 si\u0119 w ma\u0142ych grupkach i ogranicza\u0107 nasze towarzyskie \u017cycie do obcowania z ma\u0142\u0105 gromadk\u0105 tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 podobne pogl\u0105dy jak my sami, trwoni\u0105c nasze pieni\u0105dze i czas dla w\u0142asnej przyjemno\u015bci.<\/p>\n
Poniewa\u017c zdaj\u0119 sobie doskonale spraw\u0119 z wielu potrzeb, dla kt\u00f3rych nasze \u015brodki finansowe mog\u0142yby by\u0107 u\u017cyte z daleko wi\u0119ksz\u0105 korzy\u015bci\u0105 ku chwale Pana Jezusa Chrystusa i dopomo\u017ceniu naszym bli\u017anim tutaj i za morzem, nie mog\u0119 zgodzi\u0107 si\u0119 na to, by nasze fundusze klasowe zosta\u0142y niepotrzebnie wydane tylko dla naszej przyjemno\u015bci. Gdybym sam by\u0142 w tak wielkiej potrzebie jak ci, o kt\u00f3rych wiem, a kt\u00f3rych jest tak wielu, to \u017cyczy\u0142bym sobie, aby wszyscy, kt\u00f3rzy s\u0105 w stanie mi dopom\u00f3c, uczynili rzeczywi\u015bcie wszystko co jest w ich mocy, aby dotarta do mnie Ewangelia i. pomoc materialna. „Wszystko tedy, co by\u015bcie chcieli, aby wam ludzie czynili, to wy im czy\u0144cie” (Mat. 7,12).<\/p>\n
\u201eA kto ma dostatek w \u015bwiecie i widzi, \u017ce brat jego jest w potrzebie i zamyka serce swoje przed nim, jak\u017ce przebywa w nim mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca?\u201d (l Jan 3,17).<\/p>\n
A tak z mi\u0142o\u015bci\u0105 i modlitw\u0105, aby\u015bcie i Wy mogli zobaczy\u0107, jak Pan Jezus wam si\u0119 ca\u0142kowicie oddaje (przeczytajcie 2 Kor. 8,9), przedk\u0142adam Wam w tej chwili moj\u0105 rezygnacj\u0119 ze stanowiska w\u00f3jta klasy numer 63.<\/p>\n
Pozostaj\u0119 Wasz w Nim R. M.”<\/p>\n
Wojna wymaga cierpie\u0144. Je\u017celi m\u0142odzi ludzie gotowi s\u0105 dzisiaj z\u0142o\u017cy\u0107 \u017cycie swoje w ofierze za sw\u00f3j kraj, o ile\u017c wi\u0119cej chrze\u015bcijanie winni by\u0107 gotowi \u017cycie swoje odda\u0107 za Chrystusa i za Ewangeli\u0119! Wiara, kt\u00f3ra nic nie kosztuje, nic nie jest warta. Je\u015bli Pan Jezus w og\u00f3le co\u015b dla nas znaczy; to powinien znaczy\u0107 wszystko.<\/p>\n
Gdy aposto\u0142 Pawe\u0142 usi\u0142owa\u0142 broni\u0107 swego apostolstwa przed atakami ma\u0142odusznych krytyk\u00f3w, bynajmniej nie wskazywa\u0142 na swoje pochodzenie rodzinne, albo na swoje wykszta\u0142cenie, czy swoje wielkie osi\u0105gni\u0119cia w tym \u015bwiecie. Raczej wskazywa\u0142 na swoje cierpienia dla Pana Jezusa Chrystusa. W 2 Kor. 11,23-29 czytamy co nast\u0119puje: „S\u0142ugami Chrystusowymi s\u0105? (G\u0142upio m\u00f3wi\u0119) ja bardziej; wi\u0119cej pracowa\u0142em, nad miar\u0119 raz\u00f3w odebra\u0142em, cz\u0119\u015bciej by\u0142em w wi\u0119zieniach, cz\u0119stokro\u0107 w niebezpiecze\u0144stwach \u015bmierci. Od \u017byd\u00f3w wzi\u0105\u0142em pi\u0119\u0107 razy po czterdzie\u015bci plag bez jednej. Trzy razy by\u0142em bity r\u00f3zgami, raz kamienowany, trzy razy ze mn\u0105 okr\u0119t si\u0119 rozbi\u0142, dzie\u0144 i noc by\u0142em w g\u0142\u0119boko\u015bci morskiej. W podr\u00f3\u017cach cz\u0119stokro\u0107, w niebezpiecze\u0144stwach od zb\u00f3jc\u00f3w, w niebezpiecze\u0144stwach od swego narodu, w niebezpiecze\u0144stwach od pogan, w niebezpiecze\u0144stwach w mie\u015bcie, w niebezpiecze\u0144stwach na puszczy, w niebezpiecze\u0144stwach na morzu, .w niebezpiecze\u0144stwach mi\u0119dzy fa\u0142szywymi bra\u0107mi. W pracy i w utrudzeniu, w niedosypianiu cz\u0119sto, w g\u0142odzie i w pragnieniu, w postach cz\u0119sto, w zimnie i w nago\u015bci, pomijaj\u0105c, co pr\u00f3cz tego si\u0119 zdarza, codzienne zgromadzanie si\u0119 u mnie, troska o wszystkie zbory”.<\/p>\n
A wysy\u0142aj\u0105c pod adresem Tymoteusza, syna swego, szlachetny apel, pisze tak: „Przeto\u017c ty cierp, jako dobry \u017co\u0142nierz Jezusa Chrystusa” (2 Tym. 2,3).<\/p>\n
Wojna wymaga bezwzgl\u0119dnego pos\u0142usze\u0144stwa. Prawdziwy \u017co\u0142nierz b\u0119dzie wykonywa\u0142 rozkazy swojego prze\u0142o\u017conego bez pytania si\u0119 i bez zw\u0142oki. Jest rzecz\u0105 okropn\u0105, aby nawet przypuszcza\u0107, \u017ce Chrystus zadowoli\u0142by si\u0119 czym\u015b mniej. Jako Stworzyciel i Odkupiciel ma On wszelkie prawo po temu, aby oczekiwa\u0107 od tych, kt\u00f3rzy id\u0105 w \u015blad za Nim do boju, pos\u0142usze\u0144stwa Jego rozkazom, i wykonywania ich pr\u0119dko i w zupe\u0142no\u015bci.<\/p>\n
Wojna wymaga te\u017c umiej\u0119tno\u015bci u\u017cywania broni. Broni\u0105 chrze\u015bcijanina jest modlitwa i S\u0142owo Bo\u017ce. Musi on po\u015bwi\u0119ca\u0107 si\u0119 gor\u0105cym, pe\u0142nym wiary, ustawicznym modlitwom. Tylko w ten spos\u00f3b mog\u0105 fortece wroga zosta\u0107 zburzone. Dalej musi umie\u0107 dobrze w\u0142ada\u0107 mieczem Ducha, kt\u00f3rym jest S\u0142owo Bo\u017ce. Wr\u00f3g uczyni wszystko, co jest w jego mocy, a\u017ceby go wyprowadzi\u0107 w pole i spowodowa\u0107, aby opu\u015bci\u0142 sw\u00f3j miecz. B\u0119dzie chcia\u0142 poda\u0107 w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 od Boga pochodz\u0105ce natchnienie S\u0142owa Bo\u017cego, b\u0119dzie wskazywa\u0142 na domniemane przeciwno\u015bci, b\u0119dzie podsuwa\u0142 argumenty sprzeciwiaj\u0105ce si\u0119 S\u0142owu ze strony wiedzy, filiozofii i ludzkich tradycji. Ale \u017co\u0142nierz Chrystusowy musi wiernie trwa\u0107 na posterunku, do\u015bwiadczaj\u0105c skuteczno\u015bci swojej broni poprzez u\u017cywanie jej we dnie i w nocy.<\/p>\n
Bro\u0144, kt\u00f3rej u\u017cywa chrze\u015bcijanin w swojej wojnie, wydaje si\u0119 cz\u0142owiekowi tego \u015bwiata \u015bmieszn\u0105: Plan, kt\u00f3ry okaza\u0142 si\u0119 skuteczny przy obl\u0119\u017ceniu Jerycha wydawa\u0142by si\u0119 wprost \u015bmieszny wsp\u00f3\u0142czesnym dow\u00f3dcom wojskowym.<\/p>\n
Male\u0144ka armia Gedeona wywo\u0142a\u0142aby po prostu \u015bmiech. A co powiedzieliby\u015bmy o wyrzuceniu przez Dawida kamienia z tej ma\u0142ej procy, o szcz\u0119ce wo\u0142owej w r\u0119kach Samsona i o ca\u0142ej armii tych pozornych g\u0142upc\u00f3w, kt\u00f3rzy Bogu s\u0142u\u017cyli poprzez ca\u0142e stulecia? W zmy\u015ble duchowym wiemy, \u017ce B\u00f3g nie jest po stronie najwi\u0119kszych batalion\u00f3w, \u017ce On raczej mi\u0142uje s\u0142abych, biednych oraz rzeczy pogardzane na tym \u015bwiecie – bo w nich pragnie si\u0119 uwielbi\u0107.<\/p>\n
Wojna wymaga znajomo\u015bci wroga i jego strategii. Tak jest te\u017c i w chrze\u015bcija\u0144skiej wojnie. W Li\u015bcie do Efezjan 6,12 czytamy takie s\u0142owa: „Albowiem nie mamy walki przeciwko krwi i cia\u0142u, ale przeciwko w\u0142adzom, przeciwko zwierzchno\u015bciom, przeciwko mocarzom ciemno\u015bci wieku tego, przeciwko duchom z\u0142o\u015bci pod niebiosami”.<\/p>\n
Wiemy o tym, \u017ce sam szatan przyjmuje posta\u0107 anio\u0142a \u015bwiat\u0142o\u015bci, jak o tym czytamy w 2 Kor. 11,14, a dalej w 15 wierszu jeszcze takie s\u0142owa: „Nic przeto wielkiego, je\u017celi i s\u0142ugi jego przyjmuj\u0105 posta\u0107 s\u0142ug sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3rych koniec b\u0119dzie pod\u0142ug uczynk\u00f3w ich”. Wy\u0107wiczony \u017co\u0142nierz Chrystusowy dobrze wie, \u017ce najbardziej zaci\u0119ty op\u00f3r nie spotyka go ze strony jakiego\u015b pijaka, z\u0142odzieja albo ulicznicy, ale ze strony tzw. duchownego. To przecie\u017c przyw\u00f3dcy religijni przybili Bo\u017cego Chrystusa do krzy\u017ca. Nikt inny jak w\u0142a\u015bnie religijni przyw\u00f3dcy prze\u015bladowali pierwszych wierz\u0105cych – wczesny Ko\u015bci\u00f3\u0142. Pawe\u0142 aposto\u0142 spotka\u0142 si\u0119 z najgwa\u0142towniejszymi atakami w\u0142a\u015bnie ze strony tych, kt\u00f3rzy wyznawali, \u017ce s\u0105 s\u0142ugami Bo\u017cymi. I tak by\u0142o poprzez ca\u0142e wieki: s\u0142udzy szata\u0144scy cz\u0119sto przemieniali si\u0119 w anio\u0142\u00f3w \u015bwiat\u0142o\u015bci i s\u0142ugi sprawiedliwo\u015bci, m\u00f3wi\u0105c religijnym j\u0119zykiem i nosz\u0105c religijn\u0105 odzie\u017c liturgiczn\u0105. Zachowywali si\u0119 tak, jak gdyby byli bardzo pobo\u017cni, ale serca ich nape\u0142nione by\u0142y nienawi\u015bci\u0105 do Chrystusa i do Jego Ewangelii.<\/p>\n
Wojna wymaga skoncentrowanego umys\u0142u. W 2 Tym. 2,4 czytamy takie s\u0142owa: „\u017baden \u017co\u0142nierz nie wi\u0105\u017ce si\u0119 sprawami \u017cywota, aby si\u0119 podoba\u0107, temu, kt\u00f3ry go do wojska powo\u0142a\u0142”. Ucze\u0144 Chrystusa uczy si\u0119 tego, aby nie tolerowa\u0107 niczego w swoim \u017cyciu, co mog\u0142oby stan\u0105\u0107 pomi\u0119dzy jego dusz\u0105, a ca\u0142kowitym oddaniem si\u0119 sprawie swego Pana – Jezusa Chrystusa. Jest bezwzgl\u0119dny, chocia\u017c nikomu nie sprawia zgorszenia. Jest stanowczy, bez tego, aby by\u0107 niegrzecznym. Ta \u017co\u0142nierska s\u0142u\u017cba jest jednakowo\u017c jego jedyn\u0105 pasj\u0105. Wszystko inne musi zosta\u0107 tei pasji podporz\u0105dkowane.<\/p>\n
Wojna wymaga odwagi w obliczu niebezpiecze\u0144stwa. W Li\u015bcie do Efezjan, 6, 13 i 14 czytamy takie s\u0142owa: „Dlatego we\u017acie zupe\u0142n\u0105 zbroj\u0119 Bo\u017c\u0105, aby\u015bcie mogli da\u0107 odp\u00f3r w dzie\u0144 z\u0142y i wszystko wykonawszy osta\u0107 si\u0119. St\u00f3jcie\u017c tedy przepasawszy biodra swoje prawd\u0105…” Cz\u0119sto zwracano na to uwag\u0119, \u017ce uzbrojenie chrze\u015bcija\u0144skiego \u017co\u0142nierza, tak jak jest przedstawione w sz\u00f3stym rozdziale do Efezjan w wierszach 13-18, nie daje \u017cadnego zabezpieczenia dla plec\u00f3w i dlatego nie przewiduje mo\u017cliwo\u015bci odwrotu. Ale dlaczego\u017c mia\u0142by w og\u00f3le w rachub\u0119 wchodzi\u0107 odwr\u00f3t? Przecie\u017c „w tym wszystkim przezwyci\u0119\u017camy przez tego, kt\u00f3ry nas umi\u0142owa\u0142”. Przecie\u017c nikt nie mo\u017ce mie\u0107 powodzenia w walce przeciwko nam, skoro B\u00f3g jest z nami. Je\u015bli zwyci\u0119stwo jest zapewnione – zanim jeszcze rozpocz\u0119li\u015bmy si\u0119 bi\u0107, jak\u017ce mogliby\u015bmy kiedykolwiek my\u015ble\u0107 o odwrocie? A oto wiersz zacytowany przez Amy Car-Michael:<\/p>\n
Czy ma to znaczenie, czy dzia\u0142 mam z zwyci\u0119zc\u0105,<\/p>\n
Czy zgin\u0105\u0107 mam z tym, co upada?<\/p>\n
To tch\u00f3rz tylko grzeszy, lecz ja pragn\u0119 m\u0119stwo<\/p>\n
Okaza\u0107 – a obc\u0105 mi zdrada!<\/p>\n
„Wr\u00f3g z si\u0142\u0105 ogromn\u0105 naciera, a ostrze<\/p>\n
Mi p\u0119k\u0142o u miecza, o Panie!<\/p>\n
O dumne ich szyki, o bro\u0144 si\u0119 nie troszcz\u0119! –<\/p>\n
Ty\u015b ze mn\u0105 – wi\u0119c spe\u0142ni\u0119 zadanie!<\/p>\n
Rozdzia\u0142 9.<\/p>\n
PANOWANIE NAD \u015aWIATEM<\/p>\n
B\u00f3g powo\u0142a\u0142 nas do panowania nad \u015bwiatem. Nigdy nie by\u0142o Jego zamiarem, aby\u015bmy byli tylko „n\u0119dznym cz\u0142owieczkiem”, zajmuj\u0105cym si\u0119 jak\u0105\u015b ma\u0142o znacz\u0105c\u0105 spraw\u0105.<\/p>\n
Gdy B\u00f3g na pocz\u0105tku stworzy\u0142 cz\u0142owieka, da\u0142 mu panowanie nad ca\u0142\u0105 ziemi\u0105. Ukoronowa\u0142 go czci\u0105 i chwa\u0142\u0105, i wszystkie rzeczy po\u0142o\u017cy\u0142 w podda\u0144stwie pod nogi jego. Cz\u0142owiek zosta\u0142 przyodziany dostoje\u0144stwem – zaledwie odrobink\u0119 mniejszym od anio\u0142\u00f3w.<\/p>\n
Ale gdy Adam zgrzeszy\u0142, utraci\u0142 wiele z tej godno\u015bci, kt\u00f3ra przyznana mu zosta\u0142a Bo\u017cym dekretem. Zamiast w\u0142ada\u0107 w niepodzielny spos\u00f3b, sprawowa\u0142 potem tylko rz\u0105dy nad kr\u00f3lestwem, kt\u00f3re nie by\u0142o w ca\u0142ej pe\u0142ni jego w\u0142asnym.<\/p>\n
Ale oto w Ewangelii dana nam jest w pewnym sensie mo\u017cliwo\u015b\u0107 odzyskania tej w\u0142adzy. Teraz nie chodzi ju\u017c o kontrol\u0119 i w\u0142adz\u0119 nad warcz\u0105cymi psami albo nad jadowitymi \u017cmijami – ale chodzi raczej o pozyskanie pogan jako naszego dziedzictwa, kt\u00f3re ma by\u0107 a\u017c do ko\u0144czyn ziemi. A oto co pisze na ten temat J.H. Jowett: „Prawdziwy imperializm – to znaczy w\u0142ada\u0107 przez moraln\u0105 i duchow\u0105 pot\u0119g\u0119; to pozyska\u0107 sobie serca i w\u0142ada\u0107 poprzez t\u0119 ogromn\u0105 atrakcj\u0119, jak\u0105 stanowi promieniej\u0105ce, czyste i Bogu po\u015bwi\u0119cone \u017cycie”.<\/p>\n
Je\u015bli chodzi o \u015bcis\u0142o\u015b\u0107 – tego rodzaju dostoje\u0144stwo chrze\u015bcija\u0144skiego powo\u0142ania by\u0142o Adamowi zupe\u0142nie nieznane. My bowiem jeste\u015bmy wsp\u00f3\u0142pracownikami Bo\u017cymi w dziele odkupienia \u015bwiata. Dinsdale T. Young tak pisze: „Naszym pos\u0142annictwem jest namaszczanie ludzi w imieniu Pa\u0144skim do kr\u00f3lewskiego \u017cycia, do suwerennej w\u0142adzy nad swoim „ja”, do s\u0142u\u017cby dla prawdziwego Kr\u00f3lestwa”.<\/p>\n
Ale w dzisiejszym \u017cyciu w wi\u0119kszo\u015bci wypadk\u00f3w tragedi\u0105 jest w\u0142a\u015bnie to, \u017ce nie zdajemy sobie sprawy z naszego wysokiego powo\u0142ania. Jeste\u015bmy przewa\u017cnie zadowoleni ze sp\u0119dzania naszych lat w czynieniu si\u0119 „wa\u017cnym” w stosunku do naszych poddanych, albo aby by\u0107 „wielkim w\u015br\u00f3d ma\u0142ych…” My si\u0119 czo\u0142gamy zamiast wzbija\u0107 si\u0119 w przestworza. Jeste\u015bmy niewolnikami, zamiast by\u0107 kr\u00f3lami. Ma\u0142o jest takich, kt\u00f3rzy by mieli wizj\u0119, aby \u017c\u0105da\u0107 ca\u0142ych kraj\u00f3w dla Chrystusa.<\/p>\n
Spurgeon by\u0142 w tym wzgl\u0119dzie wyj\u0105tkiem. Oto pe\u0142ne dynamicznej mocy s\u0142owa, kt\u00f3re napisa\u0142 do swego syna:<\/p>\n
„Nie chcia\u0142bym, aby\u015b b\u0119d\u0105c powo\u0142anym przez; Boga, by sta\u0107 si\u0119 misjonarzem, umar\u0142 jako milioner.<\/p>\n
Nie podoba\u0142oby mi si\u0119, gdyby\u015b maj\u0105c dary po temu, aby sta\u0107 si\u0119 misjonarzem, zszed\u0142 na marne i sko\u0144czy\u0142 b\u0119d\u0105c tylko kr\u00f3lem.<\/p>\n
Czy\u017c mo\u017cna bowiem por\u00f3wna\u0107 wszystkich kr\u00f3l\u00f3w, wszystkich szlachetnego rodu, wszystkie diademy – wszystko razem… z dostoje\u0144stwem pozyskiwania dusz dla Chrystusa, z tym specjalnym honorem budowania dla Chrystusa, i to nie na fundamencie za\u0142o\u017conym przez kogo\u015b innego, ale opowiadaj\u0105c Chrystusa i Jego Ewangeli\u0119 w krajach dalekich”.<\/p>\n
Dalszym wyj\u0105tkiem by\u0142 John Mott, dobrze znany m\u0105\u017c stanu, a r\u00f3wnocze\u015bnie misjonarz. Gdy prezydent Coolidge poprosi\u0142 go, aby przyj\u0105\u0142 stanowisko ambasadora w Japonii, Mott odpowiedzia\u0142: „Panie Prezydencie! Od kiedy B\u00f3g powo\u0142a\u0142 mnie, aby by\u0107 Jego ambasadorem, uszy moje s\u0105 jakby g\u0142uche na wszelkie inne propozycje”.<\/p>\n
Billy Graham opowiada o trzecim wyj\u0105tku. A oto jego s\u0142owa: „Gdy Standard Oil Company szuka\u0142o reprezentanta na Dalekim Wschodzie, wybrali sobie na to stanowisko pewnego misjonarza. Zaofiarowali mu dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy, ale odm\u00f3wi\u0142. Dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy – ale odm\u00f3wi\u0142. Pi\u0119\u0107dziesi\u0105t tysi\u0119cy – i jeszcze raz odm\u00f3wi\u0142. W\u00f3wczas powiedzieli: „Co panu jeszcze nie odpowiada?” A on odpowiedzia\u0142: „Wasza cena jest dobra, ale wasza praca jest dla mnie za ma\u0142a. B\u00f3g powo\u0142a\u0142 mnie do pracy misyjnej”.<\/p>\n
Powo\u0142anie chrze\u015bcija\u0144skie jest najszlachetniejszym ze wszystkich. Je\u015bli tylko zdamy sobie spraw\u0119 z tego, nasze \u017cycie natychmiast stanie si\u0119 pe\u0142ne polotu. Nie b\u0119dziemy wi\u0119cej m\u00f3wili o sobie jako o kim\u015b, kt\u00f3ry ma powo\u0142anie, „aby by\u0107 instalatorem”, albo „aby by\u0107 fizykiem”, albo „powo\u0142anym, aby by\u0107 dentyst\u0105”. Raczej b\u0119dziemy widzie\u0107 samych siebie jako „powo\u0142anych, aby by\u0107 aposto\u0142ami”, a wszystkie inne rzeczy b\u0119dziemy traktowali Jako skromne \u015brodki do \u017cycia.<\/p>\n
B\u0119dziemy widzieli samych siebie jako powo\u0142anych do Opowiadania Ewangelii wszystkiemu stworzeniu, aby czyni\u0107 uczniami wszystkie narody, zewangelizowa\u0107 ca\u0142y \u015bwiat.<\/p>\n
Jak\u017ce wi\u0119c \u015bwiat zostanie osi\u0105gni\u0119ty dla Chrystusa przez Ewangeli\u0119 w naszym pokoleniu? Odpowied\u017a – tylko przez m\u0119\u017c\u00f3w i niewiasty, kt\u00f3rzy mi\u0142uj\u0105 Boga z ca\u0142ego serca i kt\u00f3rzy mi\u0142uj\u0105 bli\u017aniego swego jak siebie samego. Tylko po\u015bwi\u0119cenie, tylko oddanie, kt\u00f3re p\u0142ynie z nie\u015bmiertelnej mi\u0142o\u015bci, mo\u017ce w og\u00f3le dokona\u0107 tego dzie\u0142a.<\/p>\n
Tych, kt\u00f3rych przyciska mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusowa, Pan b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 u\u017cy\u0107 do ka\u017cdego dzie\u0142a, a \u017cadne po\u015bwi\u0119cenie nie b\u0119dzie dla nich zbyt wielkie. B\u0119d\u0105 czyni\u0107 z mi\u0142o\u015bci dla Niego takie rzeczy, kt\u00f3rych nigdy by si\u0119 nie byli podj\u0119li dla ziemskiego zysku. Nie b\u0119d\u0105 nawet \u017cycia swego uwa\u017cali za co\u015b drogiego. Oddadz\u0105 wszystko i po\u015bwi\u0119c\u0105 wszystkie si\u0142y, byle tylko ludzie mogli zosta\u0107 uratowani przed zgub\u0105, spowodowan\u0105 brakiem znajomo\u015bci Ewangelii.<\/p>\n
A oto kr\u00f3tki wiersz Jamesa A. Stewarta:<\/p>\n
Daj, ukrzy\u017cowany Panie, abym umia\u0142 szczerze,<\/p>\n
Tak jak Ty mi\u0142owa\u0107 zawsze dusze martwe w wierze.<\/p>\n
Racz zachowa\u0107 nas na codzie\u0144 w \u015bcis\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci,<\/p>\n
Niech Golgota, dla straconych, uczy nas mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Je\u015bli pobudk\u0105 wielkiego naszego poczynania nie jest mi\u0142o\u015b\u0107 – sprawa jest z g\u00f3ry przegrana! Nic nam nie pomo\u017ce. Us\u0142ugiwanie S\u0142owem staje si\u0119 niczym wi\u0119cej jak tylko cymba\u0142em brzmi\u0105cym albo miedzi\u0105 brz\u0119cz\u0105c\u0105. Gdy jednak mi\u0142o\u015b\u0107 jest gwiazd\u0105 przewodni\u0105 i je\u015bli ludzie id\u0105 do s\u0142u\u017cby Pa\u0144skiej ogarni\u0119ci p\u0142omieniem mi\u0142o\u015bci dla Chrystusa, to \u017cadna moc nie mo\u017ce zatrzyma\u0107 pot\u0119\u017cnego post\u0119pu Ewangelii.<\/p>\n
Wyobra\u017a sobie gromadk\u0119 uczni\u00f3w ca\u0142kowicie oddanych Jezusowi Chrystusowi, p\u0119dzonych mi\u0142o\u015bci\u0105 dla Niego, przeje\u017cd\u017caj\u0105cych przez l\u0105dy i morza jako heroldowie pe\u0142nego chwa\u0142y poselstwa, nieustannie i bez znu\u017cenia pr\u0105cych naprz\u00f3d do nowych okr\u0119g\u00f3w – by w ka\u017cdym sercu, a kt\u00f3rym si\u0119 spotkaj\u0105, odnale\u017a\u0107 dusz\u0119, dla kt\u00f3rej Chrystus umar\u0142, chc\u0105c, by ka\u017cda dusza sta\u0142a si\u0119 uwielbiaj\u0105cym cz\u0142onkiem Ko\u015bcio\u0142a Zbawiciela – i to ju\u017c przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107! Jak\u0105 metod\u0105 pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 ci ludzie, ju\u017c b\u0119d\u0105cy uczestnikami innego \u015bwiata, aby obwieszcza\u0107 Chrystusa?<\/p>\n
Nowy Testament wydaje si\u0119 przedstawia\u0107 dwa zasadnicze sposoby osi\u0105gania \u015bwiata Ewangeli\u0105: Pierwszym sposobem jest publiczne kazanie, a drugim to osobiste \u015bwiadczenie o Panu pojedynczym osobom, czyni\u0105c ich uczniami Mistrza.<\/p>\n
Je\u015bli chodzi o ten pierwszy spos\u00f3b, by\u0142 on powszechnie u\u017cywany przez Pana Jezusa i przez Jego uczni\u00f3w. Gdziekolwiek ludzie si\u0119 zgromadzali, tam by\u0142a sposobno\u015b\u0107 po temu, aby opowiada\u0107 Dobre Wie\u015bci. W ten spos\u00f3b – widzimy zebrania ewangelizacyjne na placach targowych, w wi\u0119zieniach, w synagogach, na pla\u017cach, a tak\u017ce nad brzegami rzek. Pilno\u015b\u0107 i pot\u0119\u017cny charakter poselstwa uczyni\u0142 to rzecz\u0105 nie do pomy\u015blenia, aby je ogranicza\u0107 tylko do tych miejsc, gdzie zazwyczaj si\u0119 odbywa\u0142y nabo\u017ce\u0144stwa.<\/p>\n
Drug\u0105 metod\u0105 propagowania wiary chrze\u015bcija\u0144skiej jest osobiste \u015bwiadczenie poszczeg\u00f3lnym ludziom. Tej metody u\u017cy\u0142 Pan Jezus \u0107wicz\u0105c Swoich dwunastu. Powo\u0142a\u0142 sobie t\u0119 ma\u0142\u0105 gromadk\u0119 m\u0119\u017c\u00f3w, aby byli z Nim, i aby ich wreszcie pos\u0142a\u0107 do pracy. Dzie\u0144 po dniu poucza\u0142 ich o prawdach Bo\u017cych, stawia\u0142 przed nimi zadanie, do kt\u00f3rego byli powo\u0142ani, ostrzega\u0142 ich przed niebezpiecze\u0144stwami i trudno\u015bciami, z kt\u00f3rymi si\u0119 mieli spotyka\u0107, wtajemnicza\u0142 ich w osobiste, zakryte przed innymi, rady Bo\u017ce i uczyni\u0142 ich Swymi wsp\u00f3\u0142pracownikami w realizowaniu pe\u0142nego chwa\u0142y, a jak trudnego do wykonania Bo\u017cego planu. Wreszcie pos\u0142a\u0142 ich jako owce pomi\u0119dzy wilki. Nape\u0142nieni moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego poszli, aby powiedzie\u0107 ca\u0142emu \u015bwiatu o zmartwychwsta\u0142ym, uwielbionym Zbawicielu, kt\u00f3ry wst\u0105pi\u0142 na niebiosa. Skuteczno\u015b\u0107 tej metody zosta\u0142a potwierdzona faktem, \u017ce ta ma\u0142a gromadka uczni\u00f3w, zredukowana do liczby jedenastu (po odpadni\u0119ciu zdrajcy), dokona\u0142a ca\u0142kowitego przewrotu na ca\u0142ym \u015bwiecie – pozyskuj\u0105c go dla Jezusa Chrystusa.<\/p>\n
Aposto\u0142 Pawe\u0142 nie tylko sam t\u0119 metod\u0119 stosowa\u0142, ale r\u00f3wnie\u017c gor\u0105co prosi\u0142 Tymoteusza, aby uczyni\u0142 to samo. „A co\u015b s\u0142ysza\u0142 ode mnie, przy wielu \u015bwiadkach, to powierz ludziom wiernym, kt\u00f3rzy by zdolni byli i innych naucza\u0107” (2 Tym. 2,2). Pierwszym krokiem jest staranny i w modlitwie dokonany wyb\u00f3r wiernych ludzi. Drugim krokiem jest podzielenie si\u0119 z nimi cudown\u0105 wizj\u0105. Trzecim za\u015b jest wys\u0142anie tych w\u0142a\u015bnie m\u0119\u017c\u00f3w, aby czynili innych uczniami. (Przeczytaj: Mat. 28,19).<\/p>\n
Dla tych, kt\u00f3rzy pragn\u0105 wielkich i licznych t\u0142um\u00f3w, ta metoda b\u0119dzie si\u0119 wydawa\u0142a nudn\u0105 i zbyt pracoch\u0142onn\u0105. Ale B\u00f3g wie, co robi, a Jego metody s\u0105 bez w\u0105tpienia najlepsze. B\u00f3g mo\u017ce dokona\u0107 wi\u0119cej przy pomocy kilku ca\u0142kowicie po\u015bwi\u0119conych i oddanych Mu uczni\u00f3w, ani\u017celi przez wielk\u0105 firmie zadowolonych z siebie religionist\u00f3w.<\/p>\n
Wychodz\u0105c do pracy w imieniu Chrystusa, uczniowie przestrzegaj\u0105 pewnych podstawowych zasad, kt\u00f3re s\u0105 wytyczone w S\u0142owie Bo\u017cym. Po pierwsze, s\u0105 oni m\u0105drzy jako w\u0119\u017ce, a jednak niewinni i nieszkodliwi jako go\u0142\u0119bice. Wszystkie swe potrzeby, a wi\u0119c zar\u00f3wno m\u0105dro\u015b\u0107 jak i inne cechy, otrzymuj\u0105 na trudnej swojej drodze bezpo\u015brednio od Boga. S\u0105 pokorni i cisi w swoich kontaktach z innymi wsp\u00f3\u0142bli\u017animi. Nikt nie potrzebuje si\u0119 obawia\u0107 jakiego\u015b aktu przemocy z ich strony. Ludzie mog\u0105 si\u0119 ba\u0107 tylko i wy\u0142\u0105cznie ich modlitw i ich niepokonanego \u015bwiadectwa.<\/p>\n
Tacy uczniowie trzymaj\u0105 si\u0119 z dala od wszelkiej polityki tego \u015bwiata. Nie uwa\u017caj\u0105 si\u0119 za powo\u0142anych do walczenia z jak\u0105kolwiek form\u0105 rz\u0105du, albo polityczn\u0105 ideologi\u0105. Mog\u0105 dzia\u0142a\u0107 pod jak\u0105kolwiek form\u0105 rz\u0105du i by\u0107 temu rz\u0105dowi lojalnie poddani – do punktu, w kt\u00f3rym by si\u0119 od nich \u017c\u0105da\u0142o kompromisu w ich \u015bwiadectwie, albo zaparcia si\u0119 swego Pana. Wtedy odmawiaj\u0105 pos\u0142usze\u0144stwa i poddaj\u0105 si\u0119 wynikaj\u0105cym st\u0105d konsekwencjom. Ale nigdy nie konspiruj\u0105 przeciwko jakiemu\u015b ludzkiemu rz\u0105dowi, ani te\u017c nie anga\u017cuj\u0105 si\u0119 w \u017cadnych przewrotowych taktykach. Czy\u017c Pan nie powiedzia\u0142: „Gdyby kr\u00f3lestwo moje by\u0142o z tego \u015bwiata, s\u0142udzy moi walczyliby!” Ale ci ludzie s\u0105 ambasadorami niebia\u0144skiego kraju i dlatego przechodz\u0105 przez ten \u015bwiat jako pielgrzymi i jako obcy.<\/p>\n
S\u0105 oni absolutnie szczerzy i rzetelni we wszystkich swoich poczynaniach. Unikaj\u0105 wszelkiego rodzaju k\u0142amstwa i podst\u0119pnych wym\u00f3wek. Ich „tak” oznacza tak, a ich „nie” oznacza nie. Nie chc\u0105 si\u0119 zgodzi\u0107 na u\u017cywanie popularnie przyj\u0119tego „k\u0142amstwa z konieczno\u015bci” i nigdy nie uwa\u017caj\u0105, \u017ce cel u\u015bwi\u0119ca \u015brodki. Pod \u017cadnym warunkiem nie godz\u0105 si\u0119 na to, aby czyni\u0107 z\u0142o po to, aby st\u0105d wynik\u0142o co\u015b dobrego. Ka\u017cdy z nich jest niejako uciele\u015bnieniem sumienia i wola\u0142by raczej umrze\u0107, ani\u017celi pope\u0142ni\u0107 grzech.<\/p>\n
Dalsz\u0105 zasad\u0105, kt\u00f3ra nieodmiennie towarzyszy tym ludziom jest to, aby swoj\u0105 prac\u0119 zakotwicza\u0107 zawsze w miejscowym zborze. Wychodz\u0105 na pole \u017cniwa Bo\u017cego tego \u015bwiata, aby zdobywa\u0107 dusze dla Pana Jezusa, ale tych, kt\u00f3rzy si\u0119 nawracaj\u0105, wprowadzaj\u0105 do spo\u0142eczno\u015bci miejscowego zboru, gdzie mog\u0105 by\u0107 posileni i zbudowani w naj\u015bwi\u0119tszej, Bo\u017cej wierze. Prawdziwi uczniowie zdaj\u0105 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce miejscowy zb\u00f3r jest Bo\u017cym ogniwem tutaj na ziemi, s\u0142u\u017c\u0105cym do propagowania wiary, i \u017ce najlepsza i najtrwalsza praca jest budowana w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b.<\/p>\n
Uczniowie stosuj\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107 poprzez unikanie wszelkiego zapl\u0105tywania si\u0119 w jakiekolwiek zwi\u0105zki. Wytrwale odmawiaj\u0105 zezwolenia na kierowanie ich poczynaniami przez jakiekolwiek ludzkie organizacje. Swoje rozkazy otrzymuj\u0105 bezpo\u015brednio z Nieba. Nie znaczy to, \u017ce dzia\u0142aj\u0105 bez zaufania i poparcia swej pracy ze strony cz\u0142onk\u00f3w miejscowego zboru. Wr\u0119cz przeciwnie. Tego rodzaju poparcie i modlitwy swoich wsp\u00f3\u0142braci w zborze uwa\u017caj\u0105 za potwierdzenie Bo\u017cego powo\u0142ania ich do s\u0142u\u017cby. Z ca\u0142ym jednak naciskiem twierdz\u0105, \u017ce us\u0142ugiwanie Chrystusowi w pos\u0142usze\u0144stwie Jego S\u0142owu i \u017ce otrzymywanie kierownictwa wprost od Niego – jest rzecz\u0105 najkonieczniejsz\u0105.<\/p>\n
Wreszcie – uczniowie tacy unikaj\u0105 rozg\u0142osu. Staraj\u0105 si\u0119 pozostawa\u0107 zawsze na uboczu. Ich celem jest uwielbianie Chrystusa i rozs\u0142awianie Jego Imienia. Nie szukaj\u0105 dla siebie wielkich rzeczy. Nie chc\u0105 te\u017c objawia\u0107 swojej strategii diab\u0142u. Pracuj\u0105 wi\u0119c cicho i nieostentacyjnie, nie dbaj\u0105c ani o ludzk\u0105 chwa\u0142\u0119, ani o ludzk\u0105 krytyk\u0119, bo wiedz\u0105, \u017ce najlepszym i najpewniejszym miejscem, w kt\u00f3rym Si\u0119 dowiedz\u0105 o rezultatach swoich prac – b\u0119dzie Niebo.<\/p>\n
Rozdzia\u0142 10.<\/p>\n
PROBLEM MA\u0141\u017bE\u0143STWA W \u017bYCIU CHRZE\u015aCIJANINA<\/p>\n
„Albowiem s\u0105 rzeza\u0144cy… kt\u00f3rzy si\u0119 sami urzezali dla kr\u00f3lestwa niebieskiego. Kto mo\u017ce poj\u0105\u0107, niechaj pojmuje” (Mat. 19.12).<\/p>\n
Jednym z najwa\u017cniejszych pyta\u0144 w \u017cyciu, wobec kt\u00f3rego staje ka\u017cdy ucze\u0144 Pa\u0144ski jest to, czy B\u00f3g powo\u0142a\u0142 go do \u017cycia w stanie ma\u0142\u017ce\u0144skim, czy te\u017c w celibacie. Sprawa ta jest ca\u0142kowicie uzale\u017cniona od indywidualnego kierownictwa ze strony Pana. Nikt nie mo\u017ce narzuca\u0107 innym jakich\u015b przepis\u00f3w w tym wzgl\u0119dzie, a mieszanie si\u0119 do tej tak \u017cywotnej sprawy jest rzecz\u0105 bardzo niebezpieczn\u0105.<\/p>\n
Og\u00f3lnie m\u00f3wi\u0105c. S\u0142owo Bo\u017ce naucza, \u017ce ma\u0142\u017ce\u0144stwo zosta\u0142o ustanowione przez Boga dla rodzaju ludzkiego, przy czym mia\u0142 On kilka cel\u00f3w na wzgl\u0119dzie:<\/p>\n
1. Zosta\u0142o ustanowione, aby cz\u0142owiek mia\u0142 towarzystwo i przyjemno\u015b\u0107. B\u00f3g widzia\u0142, \u017ce nie jest dobrze by\u0107 cz\u0142owiekowi samemu – jak czytamy w l Moj\u017c. 2,18.<\/p>\n
2. Zosta\u0142o ustanowione w celu zachowania gatunku. Widzimy to z rozkazu, kt\u00f3ry wyda\u0142 Pan s\u0142owami: „Rozradzajcie si\u0119 i rozmna\u017cajcie, i nape\u0142niajcie ziemi\u0119;<\/p>\n
i czy\u0144cie j\u0105 sobie poddan\u0105” (l Moj\u017c. 1,28).<\/p>\n
3. Zosta\u0142o ono ustanowione w celu zachowania czysto\u015bci rodziny i spo\u0142ecze\u0144stwa. Aposto\u0142 Pawe\u0142 pisze w l Kor, 7,2: „Ale ze wzgl\u0119du na wszetecze\u0144stwo niech ka\u017cdy ma swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 \u017con\u0119”.<\/p>\n
Nie ma niczego w S\u0142owie Bo\u017cym, co mia\u0142oby poddawa\u0107 my\u015bl, \u017ce ma\u0142\u017ce\u0144stwo nie da si\u0119 pogodzi\u0107 z czysto\u015bci\u0105, po\u015bwi\u0119ceniem i s\u0142u\u017cb\u0105 dla Chrystusa. Wr\u0119cz przeciwnie. S\u0142owo Bo\u017ce przypomina w Li\u015bcie do \u017byd\u00f3w, rozdzia\u0142 13,4 pierwsza jego cz\u0119\u015b\u0107: „Ma\u0142\u017ce\u0144stwo u wszystkich niech b\u0119dzie powa\u017cane i \u0142o\u017ce niepokalane”. Czytamy te\u017c wyra\u017anie w ksi\u0119dze Przypowie\u015bci Salomonowych w rozdziale 18,22, \u017ce „kto znalaz\u0142 \u017con\u0119, znalaz\u0142 rzecz dobr\u0105”. S\u0142owa, kt\u00f3re s\u0105 zapisane w ksi\u0119dze Kaznodziei Salomonowego w 4 rozdziale wiersz 9, a mianowicie: „Lepiej jest we dw\u00f3ch by\u0107, ni\u017c jednemu” cz\u0119sto uwa\u017ca si\u0119 za odnosz\u0105ce si\u0119 w\u0142a\u015bnie do ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Szczeg\u00f3lnie w wypadku je\u015bli tych dwoje ludzi jest po\u0142\u0105czonych w s\u0142u\u017cbie dla Pana. Powi\u0119kszona skuteczno\u015b\u0107 takiego wsp\u00f3lnego dzia\u0142ania jest tre\u015bci\u0105 30-go wiersza, 32 rozdzia\u0142u Ksi\u0119gi 5 Moj\u017c., gdzie czytamy, \u017ce „jeden z nich ugania\u0142 tysi\u0105c, a dwaj goniliby dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy”.<\/p>\n
A jednak, jakkolwiek ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest wol\u0105 Bo\u017c\u0105 dla rodzaju ludzkiego og\u00f3lnie m\u00f3wi\u0105c, nie jest ono z konieczno\u015bci wol\u0105 Bo\u017c\u0105 dla ka\u017cdego pojedynczego cz\u0142owieka. Jakkolwiek ka\u017cdy cz\u0142owiek niew\u0105tpliwie ma prawo wst\u0105pi\u0107 w zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski, to jednak ucze\u0144 Pana Jezusa mo\u017ce zrezygnowa\u0107 z tego prawa w celu oddania si\u0119 ca\u0142kowicie i bez \u017cadnej przeszkody s\u0142u\u017cbie Chrystusa.<\/p>\n
Jak ju\u017c wspominali\u015bmy Pan Jezus zwr\u00f3ci\u0142 na to uwag\u0119, \u017ce w Jego Kr\u00f3lestwie b\u0119d\u0105 tacy, kt\u00f3rzy stan\u0105 si\u0119 jakoby rzeza\u0144cami dla Niego. A oto s\u0142owa z rozdzia\u0142u 19 Ewangelii Mateusza, wiersz 12: „Albowiem s\u0105 rzeza\u0144cy, kt\u00f3rzy si\u0119 tak z \u017cywota matki narodzili, s\u0105 te\u017c rzeza\u0144cy, kt\u00f3rzy s\u0105 od ludzi urzezani. S\u0105 te\u017c rzeza\u0144cy, kt\u00f3rzy si\u0119 sami urzezali dla kr\u00f3lestwa niebieskiego. Kto mo\u017ce poj\u0105\u0107 niechaj pojmuje!”<\/p>\n
W takim wypadku jest to ca\u0142kowicie osobista i dobrowolna ofiara i \u015blub, kt\u00f3ry podejmuje jaka\u015b osoba z dw\u00f3ch powod\u00f3w:<\/p>\n
Po pierwsze, je\u015bli odczuwa wyra\u017ane kierownictwo Bo\u017ce, aby pozosta\u0107 wolnym od zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego, i po drugie, je\u015bli ma pragnienie odda\u0107 si\u0119 bardziej jeszcze pracy Pa\u0144skiej bez dodatkowych obowi\u0105zk\u00f3w p\u0142yn\u0105cych z \u017cycia rodzinnego.<\/p>\n
W tym trzeba oczywi\u015bcie mie\u0107 ca\u0142kowit\u0105 pewno\u015b\u0107, \u017ce B\u00f3g nas ku tej sprawie powo\u0142uje. (Czytajmy l Kor. 7,7 druga cz\u0119\u015b\u0107). Tylko w takim wypadku ucze\u0144 mo\u017ce by\u0107 pewny, \u017ce Pan da mu tak\u017ce \u0142ask\u0119 potrzebn\u0105 ku wytrwaniu w tym stanie. Po drugie musi to by\u0107 sprawa dobrowolno\u015bci; Wsz\u0119dzie tam, gdzie celibat jest spraw\u0105 ko\u015bcielnego przymusu, zachodzi bardzo wielkie niebezpiecze\u0144stwo nieczysto\u015bci i niemoralno\u015bci.<\/p>\n
Aposto\u0142 Pawe\u0142 podkre\u015bla\u0142 wyra\u017anie, \u017ce nie\u017conaty albo niezam\u0119\u017cna niewiasta mo\u017ce po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 bardziej jeszcze s\u0142u\u017cbie Kr\u00f3la. W pierwszym Li\u015bcie do Koryntian w rozdziale 7, 32.33 czytamy takie s\u0142owa: „Ale chc\u0119, aby\u015bcie byli bez trosk: nie\u017conaty troszczy si\u0119 o rzeczy Pa\u0144skie, jak si\u0119 podoba\u0107 Panu; a \u017conaty troszczy si\u0119 o rzeczy tego \u015bwiata, jak si\u0119 podoba\u0107 \u017conie”.<\/p>\n
Dla tej\u017ce przyczyny aposto\u0142 wyrazi\u0142 \u017cyczenie, aby ci, kt\u00f3rzy nie s\u0105 jeszcze w zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skim, wzgl\u0119dnie wdowy i wdowcy, pozostali w takim stanie, w jakim byli, tzn. nie wst\u0119powali w nowy zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski (prosz\u0119 przeczyta\u0107 l Kor. 7,7.8).<\/p>\n
Nawet na tych, kt\u00f3rzy ju\u017c s\u0105 w zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skim, aposto\u0142 nalega, aby ze wzgl\u0119du na kr\u00f3tko\u015b\u0107 naszego czasu podporz\u0105dkowali wszystko wielkiemu zadaniu zwiastowania dobrych Wie\u015bci tj og\u0142aszania Ewangelii Chrystusowej. Czytamy o tym wyra\u017anie w l Kor. 7,29-31. „A to m\u00f3wi\u0119, bracia, poniewa\u017c czas pozosta\u0142y kr\u00f3tki jest, a\u017ceby i ci, kt\u00f3rzy \u017cony maj\u0105, byli, jakby ich nie mieli, a kt\u00f3rzy p\u0142acz\u0105, jakby nie p\u0142akali, a kt\u00f3rzy si\u0119 raduj\u0105, jakby si\u0119 nie radowali, a kt\u00f3rzy kupuj\u0105, jakby nie posiadali, a kt\u00f3rzy u\u017cywaj\u0105 tego \u015bwiata, jakby go nie u\u017cywali; bo przemija kszta\u0142t tego \u015bwiata”.<\/p>\n
Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 nie oznacza to, aby m\u0105\u017c, kt\u00f3ry ma \u017con\u0119 i dzieci, albo \u017cona, kt\u00f3ra ma m\u0119\u017ca, zaniechali spe\u0142niania swoich obowi\u0105zk\u00f3w rodzinnych, odeszli od swoich najbli\u017cszych i wyruszyli w \u015bwiat jako misjonarze. Oznacza to jednakowo\u017c, \u017ce nie \u015bmi\u0105 \u017cy\u0107 tylko dla przyjemno\u015bci i satysfakcji \u017cycia rodzinnego, \u017ce nie wolno u\u017cywa\u0107 swojej \u017cony i dzieci jako wym\u00f3wki, by zostawi\u0107 Chrystusowi dopiero drugie miejsce w swoim \u017cyciu.<\/p>\n
C. T. Studd obawia\u0142 si\u0119, \u017ce jego narzeczona mo\u017ce do tego stopnia nim si\u0119 zaj\u0105\u0107, \u017ce Pan Jezus sta\u0142by si\u0119 dopiero drugim w jej \u017cyciu. A\u017ceby tego unikn\u0105\u0107, u\u0142o\u017cy\u0142 dla niej ma\u0142y wierszyk, kt\u00f3ry mia\u0142a odt\u0105d recytowa\u0107 sobie na ka\u017cdy dzie\u0144. A oto te s\u0142owa:<\/p>\n
„Ja kocham Ci\u0119, Jezu, Ty jeste\u015b mi bli\u017cszy I dro\u017cszy ni\u017c J\u00f3zio, M\u00f3j ch\u0142opiec najmilszy”.<\/p>\n
Pami\u0119tajmy o s\u0142owach aposto\u0142a Paw\u0142a: „A to m\u00f3wi\u0119 bracia, bo czas pozosta\u0142y kr\u00f3tki jest, a\u017ceby ci kt\u00f3rzy \u017cony maj\u0105, byli jakby ich nie mieli”.<\/p>\n
Tragedi\u0105 niejednego ucznia Pa\u0144skiego by\u0142o napr\u0119dce skojarzone ma\u0142\u017ce\u0144stwo, albo ma\u0142\u017ce\u0144stwo, do kt\u00f3rego wszed\u0142 bez w\u0142a\u015bciwego kierownictwa Bo\u017cego, cz\u0119sto bowiem diabe\u0142 odwodzi\u0142 w ten spos\u00f3b od prawdziwej drogi najwydajniejszego \u017cycia dla Pana. Wielu tych, kt\u00f3rzy pragn\u0119li zosta\u0107 pionierami, stracili swoj\u0105 karier\u0119 niepodzielnej s\u0142u\u017cby dla Chrystusa przy ma\u0142\u017ce\u0144skim o\u0142tarzu.<\/p>\n
A oto co pisze Gustafson: „Ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest gorzkim wrogiem wype\u0142niania woli Chrystusowej, aby wszyscy o Nim s\u0142yszeli. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest oczywi\u015bcie dane przez Boga, ale je\u015bli staje si\u0119 barier\u0105 dla wykonywania woli Bo\u017cej, wtedy jest u\u017cyte \u017ale. Mogliby\u015bmy wymieni\u0107 wielu, zar\u00f3wno m\u0119\u017cczyzn jak i kobiety, kt\u00f3rzy mieli konkretne powo\u0142anie, aby p\u00f3j\u015b\u0107 na zagraniczne pola misyjne, a nigdy si\u0119 tam nie znale\u017ali, poniewa\u017c ich partnerzy (ma\u0142\u017conkowie) ich wstrzymali. Nic, nawet przez Boga dane b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo posiadania towarzysza \u017cycia, nie \u015bmie przeszkodzi\u0107 cz\u0142owiekowi w osi\u0105ganiu celu, jaki B\u00f3g przed jego \u017cyciem postawi\u0142. Dzisiaj dusze umieraj\u0105 bez Chrystusa – poniewa\u017c nasi ukochani zaj\u0119li pierwsze miejsce przed wol\u0105 Bo\u017c\u0105”.<\/p>\n
Celibat by\u0142by wi\u0119c mo\u017ce rzecz\u0105 szczeg\u00f3lnie wa\u017cn\u0105 i zalecan\u0105 w \u017cyciu pioniera. W ksi\u0105\u017ceczce pod tytu\u0142em: „Ambasadorowie dla Chrystusa” czytamy takie s\u0142owa: „M\u0119\u017cowie i niewiasty, kt\u00f3rzy id\u0105 w stra\u017cy przedniej, musz\u0105 niekiedy odmawia\u0107 sobie nawet i konieczno\u015bci \u017cyciowych, ju\u017c nie m\u00f3wi\u0105c o jakich\u015b nawet skromnych przyjemno\u015bciach. Obowi\u0105zkiem ich jest cierpie\u0107 z\u0142e – jako dobrym \u017co\u0142nierzom Jezusa Chrystusa, kt\u00f3rzy nie troszcz\u0105 si\u0119 i nie gmatwaj\u0105 si\u0119 w \u017cadne sprawy tego \u017cycia. S\u0105 to jakby zawodnicy, kt\u00f3rzy nie znosz\u0105, aby im przeszkadza\u0142y w biegu jakiekolwiek ziemskie ci\u0119\u017cary. Jest to powo\u0142anie, jest to szczeg\u00f3lna s\u0142u\u017cba, jest to pos\u0142annictwo do wype\u0142nienia specjalnych zada\u0144”.<\/p>\n
Ale ci, kt\u00f3rzy takie powo\u0142anie od Pana przyj\u0119li – otrzymuj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 nagrod\u0119. W Ewangelii wg \u015aw. Mateusza rozdz. 19,28.29 czytamy takie s\u0142owa: „Zaprawd\u0119 powiadam wam, i\u017c wy, kt\u00f3rzy\u015bcie za mn\u0105 poszli… a ka\u017cdy kt\u00f3ry opu\u015bci\u0142 domy, albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matk\u0119, albo \u017cony, albo dzieci, albo rol\u0119 dla imienia mego, stokro\u0107 tyle we\u017amie i \u017cywot wieczny odziedziczy”.<\/p>\n
Rozdzia\u0142 11.<\/p>\n
OBLICZANIE NAK\u0141ADU<\/p>\n
Pan Jezus nigdy nie usi\u0142owa\u0142 zach\u0119ca\u0107 ludzi, albo przymusza\u0107 ich do jakiego\u015b „byle, byle” wyznawania wiary. Nie stara\u0142 si\u0119 te\u017c pozyska\u0107 wielkich t\u0142um\u00f3w poprzez g\u0142oszenie poselstwa, kt\u00f3re by by\u0142o atrakcyjnym dla mas.<\/p>\n
Wr\u0119cz przeciwnie. Kiedykolwiek ludzie zaczynali t\u0142umnie i\u015b\u0107 za Nim, zwyk\u0142 by\u0142 zwraca\u0107 si\u0119 do nich i przedstawia\u0107 im, jak bardzo surowym warunkom musi odpowiada\u0107 Jego ucze\u0144, w rezultacie czego bardzo wielu si\u0119 zniech\u0119ca\u0142o.<\/p>\n
Pewnego razu Pan Jezus rozmawiaj\u0105c z tymi, kt\u00f3rzy chcieli i\u015b\u0107 za Nim, przestrzeg\u0142 ich, aby najpierw dok\u0142adnie obliczyli koszt, obrachowali ile ich to b\u0119dzie kosztowa\u0142o i powiedzia\u0142 tak: (czytamy Ew. \u0141ukasza 14,28-32) „Bo kt\u00f3\u017c z was jest, kt\u00f3ry chc\u0105c zbudowa\u0107 wie\u017c\u0119, nie usiad\u0142by pierwej i nie obrachowa\u0142 nak\u0142adu, czy m\u0105 to, czym by j\u0105 m\u00f3g\u0142 doko\u0144czy\u0107? Aby czasem, gdy za\u0142o\u017cy fundament i nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 doko\u0144czy\u0107, wszyscy, kt\u00f3rzy by to widzieli, nie pocz\u0119li si\u0119 na\u015bmiewa\u0107 z niego, m\u00f3wi\u0105c: Ten cz\u0142owiek pocz\u0105\u0142 budowa\u0107 i nie m\u00f3g\u0142 doko\u0144czy\u0107. Albo, kt\u00f3ry kr\u00f3l jad\u0105c na wojn\u0119 potyka\u0107 si\u0119 z drugim kr\u00f3lem, usiad\u0142szy, nie radzi si\u0119 pierwej, czy by m\u00f3g\u0142 w dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy potyka\u0107 si\u0119 z tym, kt\u00f3ry we dwadzie\u015bcia tysi\u0119cy idzie przeciwko niemu? A je\u015bli nie, to gdy tamten jeszcze jest daleko, wyprawiwszy pos\u0142\u00f3w do niego, prosi o pok\u00f3j”.<\/p>\n
Tutaj \u017cycie chrze\u015bcijanina Pan Jezus przyr\u00f3wna\u0142 do budowania budynku wzgl\u0119dnie do wyprawy na wojn\u0119.<\/p>\n
By\u0142oby g\u0142upstwem rozpocz\u0105\u0107 budowanie wie\u017cy, powiada nasz Pan, je\u015bli si\u0119 nie ma dostatecznej ilo\u015bci pieni\u0119dzy, aby j\u0105 doko\u0144czy\u0107. W przeciwnym bowiem razie niedoko\u0144czona budowa b\u0119dzie sta\u0142a jako pomnik, \u015bwiadcz\u0105cy o naszym braku przygotowania.<\/p>\n
Jakie\u017c to jest prawdziwe! To jest zupe\u0142nie co\u015b innego powzi\u0105\u0107 decyzj\u0119 dla Chrystusa w ciep\u0142ej, uczuciowej atmosferze masowego zebrania ewangelizacyjnego, ale zupe\u0142nie inn\u0105 rzecz\u0105 jest zaprze\u0107 si\u0119 samego siebie, wzi\u0105\u0107 sw\u00f3j krzy\u017c na ka\u017cdy dzie\u0144 i i\u015b\u0107 za Chrystusem. Jakkolwiek nic nas to nie kosztuje, aby si\u0119 sta\u0107 chrze\u015bcijaninem, to jednak bardzo wiele nas kosztuje, aby dzie\u0144 za dniem chodzi\u0107 wytrwale drog\u0105 ofiarno\u015bci, oddzielenia si\u0119 od \u015bwiata i cierpienia dla Chrystusa. Jest zupe\u0142nie czym\u015b innym dobrze wystartowa\u0107 w chrze\u015bcija\u0144skim wy\u015bcigu, a wytrwa\u0107 w tym biegu dzie\u0144 za dniem, przy pi\u0119knej pogodzie i w czasie burz, w okresach powodzenia, ale tak\u017ce i w przeciwno\u015bciach, w rado\u015bci i w smutku.<\/p>\n
Patrzy na nas krytyczny \u015bwiat, a kierowany jakim\u015b dziwnym instynktem zdaje sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce idea\u0142y chrze\u015bcijanina zas\u0142uguj\u0105 na po\u015bwi\u0119cenie wszystkiego albo niczego. Kiedy widzi cz\u0142owieka, kt\u00f3ry ca\u0142kowicie oddaje si\u0119 Chrystusowi, mo\u017ce si\u0119 z niego \u015bmia\u0107, mo\u017ce sarka\u0107, mo\u017ce narzeka\u0107, ale wewn\u0119trznie ma dla niego g\u0142\u0119boki respekt, jako dla cz\u0142owieka, kt\u00f3ry bez wzgl\u0119du na nast\u0119pstwa oddaje si\u0119 ca\u0142kowicie Chrystusowi. Ale gdy widzi cz\u0142owieka, kt\u00f3ry tylko po\u0142ow\u0105 serca s\u0142u\u017cy Chrystusowi, to patrzy na niego z pogard\u0105. W\u00f3wczas zaczyna si\u0119 z niego \u015bmia\u0107, m\u00f3wi\u0105c: „Ten cz\u0142owiek rozpocz\u0105\u0142 budowa\u0107, a nie jest w stanie budowy doko\u0144czy\u0107. Zrobi\u0142 wielki ruch w chwili swego nawr\u00f3cenia, a teraz jest bardzo do nas wszystkich podobny! Rozpocz\u0105\u0142 z ogromn\u0105 szybko\u015bci\u0105, a teraz ledwie mu si\u0119 ko\u0142a obracaj\u0105!”<\/p>\n
Dlatego Zbawiciel powiedzia\u0142: „Obliczajcie raczej, ile was to b\u0119dzie kosztowa\u0142o!”<\/p>\n
Jego nast\u0119pna ilustracja przedstawia kr\u00f3la, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie mia\u0142 zamiar wypowiedzie\u0107 wojn\u0119 drugiemu kr\u00f3lowi. Czy\u017c nie by\u0142o to s\u0142uszne, \u017ce najpierw si\u0119 zastanowi\u0142, czy jego dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy \u017co\u0142nierzy b\u0119dzie w stanie pokona\u0107 armi\u0119 wroga, dwa razy wi\u0119ksz\u0105 liczebnie? By\u0142oby to szale\u0144stwem, gdyby najpierw wypowiedzia\u0142 wojn\u0119, a potem dopiero si\u0119 rozmy\u015bli\u0142, \u017ce jego armia jest za s\u0142aba – gdy ju\u017c obie armie do siebie si\u0119 zbli\u017caj\u0105. Wtedy mia\u0142by tylko jedno wyj\u015bcie: podnie\u015b\u0107 bia\u0142\u0105 flag\u0119, podda\u0107 si\u0119 i wys\u0142a\u0107 parlamentariuszy, kt\u00f3rzy by pe\u0142zaj\u0105c w prochu, pokornie prosili o warunki pokoju.<\/p>\n
Nie jest \u017cadn\u0105 przesad\u0105, gdy por\u00f3wnujemy \u017cycie chrze\u015bcijanina do wojny. S\u0105 bowiem i tutaj pot\u0119\u017cne, wrogie si\u0142y – jest \u015bwiat, cia\u0142o i diabe\u0142. S\u0105 te\u017c rzeczy, kt\u00f3re nas zniech\u0119caj\u0105, jak przelewanie krwi i cierpienia. S\u0105 d\u0142ugie, m\u0119cz\u0105ce godziny czuwania, jest t\u0119sknota za \u015bwiat\u0142em dziennym, s\u0105 \u0142zy, ci\u0119\u017cka praca i do\u015bwiadczenia. Jest tak\u017ce na ka\u017cdy dzie\u0144 \u015bmier\u0107.<\/p>\n
Ka\u017cdy, kt\u00f3ry wyrusza za Chrystusem, winien pami\u0119ta\u0107 o Getsemane, o Gabacie, o Golgocie i obliczy\u0107 koszt. Albo chce odda\u0107 si\u0119 ca\u0142kowicie Chrystusowi, albo b\u0119dzie musia\u0142 si\u0119 poddawa\u0107, a wtedy b\u0119dzie to dla niego okropn\u0105 ha\u0144b\u0105 i poni\u017ceniem.<\/p>\n
W tych dw\u00f3ch przyk\u0142adach Pan Jezus ostrzega swoich s\u0142uchaczy przed pochopnym podejmowaniem decyzji, aby si\u0119 sta\u0107 Jego uczniem. On m\u00f3g\u0142 im obieca\u0107 tylko prze\u015bladowanie, ucisk i wszelkie trudno\u015bci. Dlatego powinni najpierw obliczy\u0107, ile ich to b\u0119dzie kosztowa\u0142o!<\/p>\n
A jakim jest ten koszt? Nast\u0119pny wiersz odpowiada na to pytanie:<\/p>\n
„Tak i ka\u017cdy z was, kto by si\u0119 nie wyrzek\u0142 wszystkich maj\u0119tno\u015bci swoich, nie mo\u017ce by\u0107 uczniem moim” (\u0141uk. 14,33).<\/p>\n
Kosztuje to wi\u0119c „wszystko” co cz\u0142owiek posiada i kim jest. Tyle\u017c kosztowa\u0142o i Zbawiciela przyj\u015bcie tutaj, i nie mo\u017ce to kosztowa\u0107 mniej tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 i\u015b\u0107 za Nim w \u015blad. Je\u015bli On, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c ponad wszelki opis bogaty – dobrowolnie sta\u0142 si\u0119 ubogim, to czy\u017c uczniowie Jego zdob\u0119d\u0105 koron\u0119 mniejszym kosztem?<\/p>\n
Wreszcie Pan Jezus podsumowa\u0142 sw\u00f3j wyk\u0142ad nast\u0119puj\u0105cymi s\u0142owami:<\/p>\n
„Dobra jest s\u00f3l, lecz je\u015bli s\u00f3l zwietrzeje, czym\u017ce j\u0105 naprawi\u0107?” (\u0141uk. 14,34).<\/p>\n
Zdaje si\u0119, \u017ce w czasach biblijnych ludzie nie mieli czystej soli – takiej, jak\u0105 my mamy na naszych sto\u0142ach dzisiaj. Ich s\u00f3l mia\u0142a rozmaite zanieczyszczenia – jak piasek itd. W jaki\u015b spos\u00f3b by\u0142o to mo\u017cliwe, \u017ce s\u00f3l traci\u0142a swoj\u0105 s\u0142ono\u015b\u0107, a to, co pozosta\u0142o, mia\u0142o tylko jedno przeznaczenie: wyrzucenie na \u015bmietnik. Nawet nie mo\u017cna by\u0142o tego u\u017cywa\u0107 jako nawozu. Niekiedy u\u017cywano takich odpadk\u00f3w do Wysypywania \u015bcie\u017cek. „Na nic si\u0119 ju\u017c nie przyda, tylko aby by\u0142a precz wyrzucon\u0105 i od ludzi podeptan\u0105” (Mat. 5,13).<\/p>\n
Przyk\u0142ady te maj\u0105 tylko jedno, ca\u0142kiem jasne znaczenie:<\/p>\n
\u017bycie chrze\u015bcijanina ma tylko jeden wielki cel, a mianowicie:<\/p>\n
aby uwielbia\u0107 nim Boga i ca\u0142kowicie je wylewa\u0107 dla Niego. Chrze\u015bcijanin mo\u017ce straci\u0107 sw\u00f3j smak przez gromadzenie skarb\u00f3w tutaj na ziemi, przez staranie si\u0119 o swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 wygod\u0119, przyjemno\u015b\u0107, przez staranie si\u0119 o rozg\u0142os tutaj na tym \u015bwiecie, przez co w nierz\u0105dny spos\u00f3b zu\u017cywa swoje \u017cycie i talenty dla tego niegodnego \u015bwiata.<\/p>\n
Je\u015bli wierz\u0105cy straci z oczu g\u0142\u00f3wny cel swego istnienia, to straci wszystko. W takim wypadku nie jest ani po\u017cyteczny, ani nawet nie posiada warto\u015bci dekoracyjnej. Jego los – to tak jak los owej soli, kt\u00f3ra straci\u0142a swoj\u0105 s\u0142ono\u015b\u0107 – by\u0107 podeptanym przez ludzi, przez ich pogard\u0119, wy\u015bmiewiska i przez ich gniew.<\/p>\n
Ostatnie s\u0142owa w 14-tym rozdziale \u0141ukasza brzmi\u0105 tak:<\/p>\n
„Kto ma uszy ku s\u0142uchaniu niechaj s\u0142ucha”. Cz\u0119sto, gdy Pan powiedzia\u0142 co\u015b bardzo twardego, zwyk\u0142 by\u0142 ko\u0144czy\u0107 tymi s\u0142owami; tak jakby wiedzia\u0142, \u017ce nie wszyscy ludzie te s\u0142owa przyjm\u0105, \u017ce b\u0119d\u0105 tacy, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 usi\u0142owali wyargumentowa\u0107, wyt\u0142umaczy\u0107 inaczej to, co powiedzia\u0142, zmieni\u0107 sens tej wypowiedzi i st\u0119pi\u0107 ostrze Jego wymaga\u0144!<\/p>\n
Wiedzia\u0142 jednakowo\u017c tak\u017ce i to, \u017ce b\u0119d\u0105 i otwarte serca ludzi m\u0142odych i starych, kt\u00f3rzy zastosuj\u0105 si\u0119 do Jego wymaga\u0144 i kt\u00f3rzy uznaj\u0105 je za godne Jego Samego.<\/p>\n
A tak pozostawi\u0142 nam drzwi otwarte. „Kto ma uszy ku s\u0142uchaniu, niechaj s\u0142ucha”. Ci, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105, to ci w\u0142a\u015bnie, kt\u00f3rzy obliczyli koszt, a jednak powiedzieli:<\/p>\n
„Postanowi\u0142em i\u015b\u0107 w \u015alad za Jezusem,<\/p>\n
Cho\u0107bym mia\u0142 kroczy\u0107 t\u0105 drog\u0105 samotnie…<\/p>\n
Cho\u0107 \u015bwiat le\u017cy za mn\u0105, a przysz\u0142o\u015b\u0107 mnie krzy\u017cem<\/p>\n
Obdarzy – to ani nie m\u00f3w o odwrocie!”<\/p>\n
Rozdzia\u0142 12.<\/p>\n
CIE\u0143 M\u0118CZE\u0143STWA<\/p>\n
Je\u015bli cz\u0142owiek ca\u0142kowicie i prawdziwie odda si\u0119 Panu Jezusowi Chrystusowi, w\u00f3wczas wydaje mu si\u0119 spraw\u0105 ma\u0142o wa\u017cn\u0105 czy \u017cyje, czy umiera. Jedno tylko ma znaczenie, a mianowicie – aby Pan by\u0142 uwielbiony.<\/p>\n
Gdy czytamy ksi\u0105\u017ck\u0119 pt. „Triumf Jana i Betty Stam” znajdujemy nut\u0119, kt\u00f3ra przewija si\u0119 przez ca\u0142\u0105 t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119, a mianowicie: „Uwielbiony b\u0119dzie Chrystus w ciele moim, czy to przez \u017cycie, czy przez \u015bmier\u0107” (Filip. 1,20).<\/p>\n
Ta sama nuta przewija si\u0119 w pismach Jima Elliota. Gdy by\u0142 jeszcze studentem w Wheaton College napisa\u0142 w swoim dzienniczku takie s\u0142owa: „Jestem got\u00f3w umrze\u0107 za Indian Aueas”.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 .<\/p>\n
Kiedy indziej za\u015b napisa\u0142 tak: „Ojcze, we\u017a moje \u017cycie, tak, moj\u0105 krew nawet, je\u015bli chcesz, i straw je Twoim wszystko obejmuj\u0105cym ogniem. Nie chc\u0119 ich ratowa\u0107, albowiem nie s\u0105 moimi ku ratowaniu. We\u017a je, Panie, we\u017a je w ca\u0142o\u015bci! Wylej moje \u017cycie jako ofiar\u0119 na o\u0142tarzu. Krew ma, tylko wtedy warto\u015b\u0107, je\u015bli p\u0142ynie przed Twoim o\u0142tarzem”.<\/p>\n
Wydaje si\u0119, \u017ce wielu Bo\u017cych bohater\u00f3w osi\u0105gn\u0119\u0142o ten punkt w swoich do\u015bwiadczeniach z Bogiem. Zdali sobie z tego spraw\u0119, \u017ce „je\u015bliby ziarno pszeniczne wpad\u0142szy do ziemi nie obumar\u0142o, ono samo jedno pozostaje; lecz je\u015bliby obumar\u0142o, obfity owoc przyniesie” (Jan 12,24). I stali si\u0119 gotowi by\u0107 takimi ziarnami pszenicy.<\/p>\n
Pan Jezus uczy\u0142 uczni\u00f3w Swoich tego samego nastawienia: „Kto straci \u017cycie swoje dla mnie, ten je zachowa” (\u0141uk. 9,24).<\/p>\n
Im wi\u0119cej o sprawie tej my\u015blimy, tym bardziej m\u0105dr\u0105 i s\u0142uszn\u0105 nam si\u0119 wydaje.<\/p>\n
Po pierwsze, \u017cycie nasze i tak do nas nie nale\u017cy. Nale\u017cy ono bowiem do Tego, kt\u00f3ry warto\u015b\u0107 nasz\u0105 okre\u015bli\u0142 cen\u0105 Swojej najdro\u017cszej krwi. Czy\u017c mo\u017cemy samolubnie trzyma\u0107 si\u0119 kurczowo tego, co jest w\u0142asno\u015bci\u0105 kogo\u015b innego? C. T. Studd odpowiedzia\u0142 na to pytanie za siebie tymi s\u0142owami:<\/p>\n
„Ju\u017c o tym s\u0142ysza\u0142em, i\u017c Jezus zmar\u0142 za mnie, ale nigdy nie rozumia\u0142em tego, \u017ce je\u015bli On umar\u0142 za mnie, to ja ju\u017c nie nale\u017c\u0119 do samego siebie. Odkupienie – to kupowanie z powrotem, a wi\u0119c je\u015bli nale\u017c\u0119 do Niego, by\u0142oby kradzie\u017c\u0105 zachowywa\u0107 to, co nie jest moj\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105, a wi\u0119c nale\u017cy ca\u0142kowicie odda\u0107 wszystko Bogu. Gdy u\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce Jezus Chrystus umar\u0142 za mnie, ju\u017c mi nie by\u0142o trudno po\u015bwi\u0119ci\u0107 wszystko dla Niego”.<\/p>\n
Po drugie, my i tak wszyscy umrzemy, je\u015bli tymczasem nasz Pan nie przyjdzie. Czy\u017c by\u0142oby wi\u0119ksz\u0105 tragedi\u0105 umrze\u0107 w s\u0142u\u017cbie Kr\u00f3la, ani\u017celi figurowa\u0107 na li\u015bcie tych, kt\u00f3rzy zgin\u0119li w jakim\u015b wypadku? Czy\u017c Jim Elliot nie mia\u0142 racji, gdy powiedzia\u0142, \u017ce „nie -jest g\u0142upcem ten, kt\u00f3ry oddaje to, czego i tak zachowa\u0107 nie mo\u017ce, aby zdoby\u0107 to, czego nie mo\u017ce utraci\u0107”?<\/p>\n
A po trzecie, jest to niew\u0105tpliwie czym\u015b logicznym, \u017ce je\u015bli Pan Jezus umar\u0142 dla nas, to my powinni\u015bmy przynajmniej tyle zrobi\u0107, aby umiera\u0107 za Niego. Je\u015bli s\u0142uga nie mo\u017ce by\u0107 wi\u0119kszym ani\u017celi mistrz jego, czy\u017c mamy prawo do tego, aby i\u015b\u0107 do Nieba wygodniejsz\u0105 drog\u0105 ani\u017celi Pan Jezus? Rozwa\u017canie tego faktu sprawi\u0142o, \u017ce Studd powiedzia\u0142 takie s\u0142owa: „Jezus Chrystus jest Bogiem i umar\u0142 za mnie, a wi\u0119c \u017cadna ofiara nie jest zbyt wielka, kt\u00f3r\u0105 ja m\u00f3g\u0142bym podj\u0105\u0107 dla Niego”.<\/p>\n
I wreszcie na ostatek, jest to wprost karygodn\u0105 rzecz\u0105, aby czule piel\u0119gnowa\u0107 nasze \u017cycie, gdy przez jego obfite i pe\u0142ne ofiary oddanie, mo\u017ce pop\u0142yn\u0105\u0107 wieczne b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo dla naszych wsp\u00f3\u0142bli\u017anich. Ludzie cz\u0119sto ofiarowuj\u0105 swoje \u017cycie w celu dokonania odkry\u0107 lekarskich. Inni ryzykuj\u0105 i trac\u0105 \u017cycie swoje, aby wyratowa\u0107 swych kochanych z pal\u0105cych si\u0119 budynk\u00f3w. Jeszcze inni umieraj\u0105 na polu bitwy, aby wybawi\u0107 sw\u00f3j kraj od przemocy wroga. Zapytajmy si\u0119 wi\u0119c, jak wielk\u0105 warto\u015b\u0107 posiada \u017cycie innych ludzi dla nas? Czy mo\u017cemy powiedzie\u0107 z F. W. H. Myers:<\/p>\n
„Wsz\u0119dzie woko\u0142o widz\u0105 tak podobne oblicza, m\u00f3wi\u0105ce<\/p>\n
o ha\u0144bie miast chwa\u0142y,<\/p>\n
O zniewoleniu – miast godno\u015bci, padzie za cieniami,<\/p>\n
co szcz\u0119\u015bciem si\u0119 zda\u0142y! A wtedy w mym sercu si\u0119 zjawia pragnienie, kt\u00f3re mn\u0105<\/p>\n
wstrz\u0105sa jak tr\u0105by sygna\u0142y: Ach, by ich zbawi\u0107, da\u0107 \u017cycie swe za nich, za \u017cywot ich, \u017cywot po\u015bwi\u0119ci\u0107 sw\u00f3j ca\u0142y!”<\/p>\n
Nie od wszystkich wymaga B\u00f3g z\u0142o\u017cenia \u017cycia w spos\u00f3b m\u0119cze\u0144ski. Stos, w\u0142\u00f3cznia, gilotyna – s\u0105 zarezerwowane dla stosunkowo niewielu wybra\u0144c\u00f3w. Ale ka\u017cdy z nas mo\u017ce mie\u0107 ducha m\u0119czennika, jego gor\u0105cy zapa\u0142 i ofiarn\u0105 gotowo\u015b\u0107 oddania swego \u017cycia – cechuj\u0105c\u0105 m\u0119czennika. Ka\u017cdy z nas mo\u017ce \u017cy\u0107 tak, jak cz\u0142owiek, kt\u00f3ry ju\u017c wszystko, a nawet \u017cycie swoje po\u015bwi\u0119ci\u0142 dla Chrystusa.<\/p>\n
„Niech przyjdzie cokolwiek – czy t\u0119cza, korona,<\/p>\n
Czy krzy\u017c albo burza, czy zn\u00f3j i brzemiona \u2013<\/p>\n
M\u0105 dusz\u0119 i cia\u0142o dzi\u015b sk\u0142adam Ci, Panie,<\/p>\n
Jak ziarno – na pe\u0142ne ju\u017c ich zaoranie”.<\/p>\n
Rozdzia\u0142 13.<\/p>\n
NAGRODY OCZEKUJ\u0104CE PRAWDZIWEGO UCZNIA<\/p>\n
\u017bycie, kt\u00f3re zosta\u0142o oddane Panu Jezusowi, ma ju\u017c samo w sobie wspania\u0142\u0105 nagrod\u0119. Jest ni\u0105 rado\u015b\u0107 i obfito\u015b\u0107 s\u0142odyczy, kt\u00f3r\u0105 mo\u017ce da\u0107 tylko chodzenie za Jezusem Chrystusem, co jest \u017cyciem, w prawdziwym tego s\u0142owa znaczeniu.<\/p>\n
Zbawiciel cz\u0119sto powtarza\u0142 te s\u0142owa: „Kto straci \u017cycie swoje dla mnie, ten .je zachowa”. Stwierdzamy, \u017ce ta wypowied\u017a jest jedn\u0105 z najcz\u0119\u015bciej pojawiaj\u0105cych si\u0119 wypowiedzi Pana Jezusa (patrz Mat. 10,39; 16,25; Marka 8,35; \u0141uk. 9,24; 17,33;<\/p>\n
Jana 12,25). Dlaczego jest to powt\u00f3rzone tak cz\u0119sto? Czy\u017c nie dlatego, \u017ce Pan tutaj przedstawia jedn\u0105 z najbardziej fundamentalnych zasad \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, a mianowicie to, \u017ce \u017cycie, o kt\u00f3re si\u0119 dba i nad kt\u00f3rym si\u0119 rozczula, jest \u017cyciem zgubionym, ale \u017cycie wylane dla Niego jest \u017cyciem znalezionym, zbawionym, pe\u0142nym rado\u015bci, \u017cyciem, kt\u00f3re zachowuje si\u0119 na ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107?<\/p>\n
By\u0107 po\u0142owicznym chrze\u015bcijaninem znaczy nic innego, jak niepe\u0142na i pe\u0142na biedy egzystencja. Ale ca\u0142kowite oddanie si\u0119 Jemu jest najpewniejszym sposobem, aby cieszy\u0107 si\u0119 najlepsz\u0105 stron\u0105 \u017cycia.<\/p>\n
By\u0107 prawdziwym uczniem to znaczy by\u0107 niewolnikiem Jezusa Chrystusa i znajdowa\u0107 w Jego s\u0142u\u017cbie ca\u0142kowit\u0105 wolno\u015b\u0107. Wspania\u0142\u0105 wolno\u015b\u0107 widzi si\u0119 w \u017cyciu takich s\u0142ug, kt\u00f3rzy mog\u0105 powiedzie\u0107: „Ja kocham mego Mistrza, nie wyjd\u0119 od Niego na wolno\u015b\u0107!”.<\/p>\n
Prawdziwego ucznia nie \u0142ami\u0105 rozmaite g\u0142upie troski, sprawy przechodz\u0105cego \u015bwiata. Zaj\u0119ty jest sprawami wieczno\u015bci i podobnie jak Hudson Taylor cieszy si\u0119 z luksusu posiadania bardzo ma\u0142ej ilo\u015bci takich rzeczy, o kt\u00f3re musia\u0142by si\u0119 troszczy\u0107.<\/p>\n
Ucze\u0144 taki mo\u017ce by\u0107 nieznany, a jednak bardzo dobrze znany; chocia\u017c ustawicznie umiera, to jednak stale \u017cyje. Jest do\u015bwiadczany, ale nie zabijany. Nawet w smutku si\u0119 raduje. Jakkolwiek sam jest ubogi, wielu ubogaca. Sam niczego nie ma, a jednak posiada wszystkie rzeczy. (Przeczytaj 2 Kor. 6,9.10).<\/p>\n
I tak jak mo\u017cna z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 powiedzie\u0107 o \u017cyciu prawdziwego ucznia Pa\u0144skiego, \u017ce jest ono duchowo najbardziej zadowalaj\u0105cym \u017cyciem na tym \u015bwiecie, mo\u017cna te\u017c z r\u00f3wnie wielk\u0105 pewno\u015bci\u0105 stwierdzi\u0107, \u017ce jest to \u017cycie, kt\u00f3re otrzyma najwi\u0119ksz\u0105 nagrod\u0119 w przysz\u0142ym wieku. W 16 rozdziale Mateusza, wiersz 27 czytamy: „Albowiem Syn cz\u0142owieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z Anio\u0142ami swoimi, i wtedy odda ka\u017cdemu wed\u0142ug uczynk\u00f3w jego”.<\/p>\n
Dlatego te\u017c m\u0119\u017cem prawdziwie b\u0142ogos\u0142awionym i w obecnym czasie i w ca\u0142ej wieczno\u015bci jest ten, kt\u00f3ry mo\u017ce powiedzie\u0107 wraz z Borden of Yale: „Panie Jezu, ja usuwam r\u0119ce swoje od mojego \u017cycia. Ciebie chc\u0119 posadzi\u0107 na tronie mego serca. Zmie\u0144 mnie, oczy\u015b\u0107, u\u017cyj mnie tak, jak Tobie si\u0119 to b\u0119dzie podoba\u0142o”.<\/p>\n
ZBAWICIEL NASZ NIE CHCIA\u0141…<\/p>\n
Zbawiciel nasz nie chcia\u0142, by zgin\u0105\u0142 ktokolwiek,<\/p>\n
Gdy w chwale Swej usiad\u0142 na tronie.<\/p>\n
Ujrzawszy \u015bwiat w n\u0119dzy, bole\u015bci, zginieniu,<\/p>\n
Z mi\u0142o\u015bci pochyli\u0142 si\u0119 w zgonie.<\/p>\n
A tu gin\u0105 setki, tysi\u0105ce woko\u0142o,<\/p>\n
Od b\u00f3lu a\u017c serca p\u0119kaj\u0105,<\/p>\n
Pan chce ich wybawi\u0107 – lecz kt\u00f3\u017c im to powie,<\/p>\n
Gdy w grzechu si\u0119 z trwog\u0105 s\u0142aniaj\u0105?<\/p>\n
Zbawiciel nasz nie chcia\u0142, by zgin\u0105\u0142 ktokolwiek,<\/p>\n
Wi\u0119c cia\u0142o przyoblek\u0142 bole\u015bci,<\/p>\n
B\u00f3g przyszed\u0142 tu szuka\u0107 zginionych, pociesza\u0107,<\/p>\n
Z\u0142amanym cudowne nie\u015b\u0107 wie\u015bci.<\/p>\n
A tu gin\u0105 setki – ju\u017c ko\u0144czy si\u0119 \u017cniwo –<\/p>\n
\u017bniwiarzy brak, noc ju\u017c nadchodzi;<\/p>\n
Pan Jezus ci\u0119 wo\u0142a, ach, po\u015bpiesz!<\/p>\n
Duszami Cennymi ci\u0119 hojnie nagrodzi!<\/p>\n
Dla przyjemno\u015bci – to nie brak ci czasu,<\/p>\n
Lecz nie masz go dla twego Pana;<\/p>\n
Masz czas na k\u0142opoty, zabawki – a\u017c grzesznym<\/p>\n
Kto wsp\u00f3lnie ma pa\u015b\u0107 na kolana? Kto powie gin\u0105cym o szcz\u0119\u015bciu, wieczno\u015bci,<\/p>\n
Kto zechce g\u0142\u00f3d serc zaspokoi\u0107?<\/p>\n
Kto md\u0142ych, obci\u0105\u017conych przywiedzie do Zbawcy,<\/p>\n
P\u0142acz\u0105cych – do wiecznej ostoi?<\/p>\n
Zbawiciel nasz nie chcia\u0142, by zgin\u0105\u0142 ktokolwiek,<\/p>\n
A ja. Jego ucze\u0144, czy mog\u0119,<\/p>\n
\u017by\u0107 nadal wygodnie, gdy gin\u0105 woko\u0142o \u2013<\/p>\n
Patrz! W oczach ich \u0142zy wida\u0107, trwog\u0119!<\/p>\n
Tak! Gin\u0105 setki, tysi\u0105ce… ach, prosz\u0119,<\/p>\n
Me serce o\u017cywi\u0107 chciej. Panie!<\/p>\n
Bym \u015bwiat zaniedbawszy, z wieczno\u015bci\u0105 na oku,<\/p>\n
Wype\u0142ni\u0142 mi\u0142o\u015bci zadanie!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kto jest prawdziwym Chrze\u015bcijaninem Wprowadzenie Prawdziwe chodzenie \u015bladami Pana Jezusa Chrystusa i droga prawdziwego ucznia Jego rozpoczyna si\u0119 wtedy, gdy dany cz\u0142owiek narodzi si\u0119 na nowo, gdy maj\u0105 miejsce nast\u0119puj\u0105ce wydarzenia: 1) Gdy dany cz\u0142owiek zdaje sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce jest pe\u0142en grzechu, zgubiony, \u015blepy i nagi przed obliczem Bo\u017cym. 2) Gdy przyznaje, \u017ce… Czytaj dalej Kto jest prawdziwym Chrze\u015bcijaninem<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,13,2,3,4,12,16,28,36,37,39,40,41,44,52,63,64,65],"tags":[68,69,70,71,72,76,77,78,81,88,90,91,97,94,95,96,100,102,103,104,117,120,121,124,122,123,139],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/47"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=47"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/47\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=47"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=47"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=47"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}