O ile inaczej nie zaznaczono, cytaty z Pisma \u015awi\u0119tego podane s\u0105 wg: Biblia to jest Pismo \u015awi\u0119te Starego i Nowego Testamentu. Nowy Przek\u0142ad z j\u0119zyk\u00f3w hebrajskiego i greckiego opracowany przez Komisj\u0119 Przek\u0142adu Pisma \u015awi\u0119tego. Brytyjskie i Zagraniczne Towa\u00adrzystwo Biblijne, Warszawa 1981.<\/p>\n
13. Modlitwa<\/p>\n
Mili Przyjaciele!<\/p>\n
W moim poprzednim li\u015bcie wskaza\u0142em Wam na czy\u00adtanie S\u0142owa Bo\u017cego. A teraz chcia\u0142bym Was zapy\u00adta\u0107, jak wygl\u0105da sprawa waszych modlitw. Te dwie rzeczy maj\u0105 nieocenione znaczenie, a to dlatego, \u017ce s\u0105 ze sob\u0105 \u015bci\u015ble zwi\u0105zane. Je\u015bli si\u0119 czyta S\u0142owo Bo\u017ce, lecz zaniedbuje modlitw\u0119, wtedy stajemy si\u0119 pyszni i nad\u0119ci. Je\u015bli natomiast nie zaniedbujemy modlitwy, lecz zaniechamy czytania S\u0142owa Bo\u017cego, w\u00f3wczas powstaje fanatyzm (nadgorliwo\u015b\u0107) z ca\u0142ym swym za\u015blepieniem, tak i\u017c nie mo\u017cna wtedy pozna\u0107 my\u015bli Bo\u017cych. Fakt, \u017ce nie zg\u0142\u0119bia si\u0119 S\u0142owa Bo\u017ce\u00adgo, jest dowodem na to, \u017ce nie interesujemy si\u0119 my\u00ad\u015blami Bo\u017cymi i Jego prawami. Dlatego w takich wypadkach \u017cycie modlitewne zostaje opanowane przez w\u0142asn\u0105 wol\u0119, w\u0142asne \u201eja\u201d staje si\u0119 o\u015brodkiem, chocia\u017cby to wydawa\u0142o si\u0119 pobo\u017cne, na przyk\u0142ad po\u00adprzez dzia\u0142alno\u015b\u0107 ewangelizacyjn\u0105 lub w innych sprawach. Lecz kiedy modlitwa idzie w parze ze szczerym rozwa\u017caniem S\u0142owa Bo\u017cego, b\u0119dzie to wiel\u00adkim b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem dla \u017cycia duchowego.<\/p>\n
W Pi\u015bmie jest po\u0142o\u017cony na modlitwie wielki na\u00adcisk. Pan Jezus rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 od modlitwy (\u0141uk. 3,21). Zgromadzenie zosta\u0142o powo\u0142ane i trzy tysi\u0105ce dusz nawr\u00f3ci\u0142o si\u0119 po dziesi\u0119ciodniowej mo\u00addlitwie (Dz. Ap. 1,13-14). Wielkie dzie\u0142o w\u015br\u00f3d pogan rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 w po\u0142\u0105czeniu z modlitw\u0105 (Dz. Ap. 13,2-3). R\u00f3wnie\u017c wej\u015bcie Ewangelii na teren Eu\u00adropy jest w S\u0142owie Bo\u017cym \u015bci\u015ble zwi\u0105zane z mo\u00addlitw\u0105 (Dz. Ap. 16,9-15). Dwunastu aposto\u0142\u00f3w przekaza\u0142o cz\u0119\u015b\u0107 pracy Pa\u0144skiej po\u015bwi\u0119conej innym, aby \u201em\u00f3c pilnowa\u0107 modlitwy i s\u0142u\u017cby S\u0142owa\u201d (Dz. Ap. 6,4). Kiedy czytamy Dzieje Apostolskie, to wy\u00addaje si\u0119 nam, \u017ce aposto\u0142 Pawe\u0142 zawsze tylko g\u0142osi\u0142, a kiedy czytamy listy, to wygl\u0105da tak, jakby nic in\u00adnego nie czyni\u0142, tylko si\u0119 modli\u0142 (zob. np. Rzym. 1,9-10; l Kor. 1,4; Efez. 1,16; 3,14; Fil. 1,4; Koi. 1,3.9; l Tes. 1,2). A do nas S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi: \u201eW ka\u017cdej modlitwie i pro\u015bbie zano\u015bcie o ka\u017cdym czasie mo\u00add\u0142y w Duchu i tak czuwajcie z ca\u0142\u0105 wytrwa\u0142o\u015bci\u0105 i b\u0142aganiem za wszystkich \u015bwi\u0119tych\u201d (Efez. 6,18) i \u201ebez przestanku si\u0119 m\u00f3dlcie\u201d (l Tes. 5,17). Tak Pismo zwraca si\u0119 do nas jeszcze w wielu miejscach.<\/p>\n
Modlitwa jest oznak\u0105 nowonarodzenia<\/p>\n
Modlitwa nie jest tym samym, co \u201ezm\u00f3wienie jakiej\u015b modlitwy\u201d. Co dzie\u0144 ludzie odmawiaj\u0105 tysi\u0105ce mo\u00addlitw, jak to kiedy\u015b mo\u017cna by\u0142o przeczyta\u0107 w gaze\u00adcie ameryka\u0144skiej: \u201eJego modlitwa by\u0142a najpi\u0119kniej brzmi\u0105c\u0105, jaka kiedykolwiek skierowana by\u0142a do gmi\u00adny bosto\u0144skiej\u201d. To przypomina nam opini\u0119 Jezusa o faryzeuszach, \u017ce \u201edla pozoru d\u0142ugo si\u0119 modl\u0105\u201d (Mar. 12,40).<\/p>\n
Prawdziwie modli\u0107 si\u0119 potrafi\u0105 tylko prawdziwie wierz\u0105cy. Stanowi to uzewn\u0119trznienie nowego \u017cycia, kt\u00f3re pochodzi od Boga i zna swoj\u0105 zale\u017cno\u015b\u0107 od jego \u017ar\u00f3d\u0142a. Nie oznacza to, \u017ce B\u00f3g nigdy nie wys\u0142u\u00adchuje modlitwy niewierz\u0105cego. B\u00f3g s\u0142yszy krakanie kruk\u00f3w i daje im pokarm. Tak te\u017c B\u00f3g wys\u0142uchuje modlitw\u0119 niewierz\u0105cego, je\u015bli ten szczerze prosi. Rozwa\u017cmy sami fragmenty z l Moj\u017c. 21,17 oraz z Jon. 1,14.<\/p>\n
Cho\u0107 Pawe\u0142 jako faryzeusz zmawia\u0142 zapewne set\u00adki modlitw, bez w\u0105tpienia w szczero\u015bci, to po jego nawr\u00f3ceniu Pan m\u00f3wi do Ananiasza: \u201eOto si\u0119 mo\u00addli\u201d. To by\u0142o \u015bwiadectwem zmiany Paw\u0142a, znakiem, \u017ce otrzyma\u0142 nowe \u017cycie, zale\u017cne od Boga.<\/p>\n
Nowe \u017cycie odczuwa swoj\u0105 zale\u017cno\u015b\u0107 i wypowia\u00adda to jak nowonarodzone dzieci\u0119, kt\u00f3re niekiedy wy\u00adra\u017ca si\u0119 w d\u017awi\u0119kach nie zawsze nadaj\u0105cych si\u0119 do s\u0142uchania i niezrozumia\u0142ych dla starszych. B\u00f3g ro\u00adzumie pro\u015bby, kt\u00f3re cz\u0119sto s\u0105 niezrozumia\u0142e i nie trzymaj\u0105ce si\u0119 ca\u0142o\u015bci. S\u0105 one dla jego ojcowskiego serca znakiem, \u017ce to nowe \u017cycie jest \u015bwiadome swej zale\u017cno\u015bci, i wed\u0142ug bogactwa ojcowskiej mi\u0142o\u015bci daje prosz\u0105cemu dobre dary.<\/p>\n
Modlitwa nie jest tylko dla do\u015bwiadczonych wierz\u0105cych<\/p>\n
Lecz je\u015bli nowonawr\u00f3ceni jeszcze nie wiedz\u0105, jak maj\u0105 si\u0119 modli\u0107 i czy ich pro\u015bby s\u0105 w\u0142a\u015bciwe, czy nie powinni wtedy raczej poczeka\u0107?<\/p>\n
Tesalo\u0144czycy byli dopiero od paru miesi\u0119cy na\u00adwr\u00f3ceni, kiedy Pawe\u0142 napisa\u0142 pierwszy list do nich, zach\u0119caj\u0105c w nim: \u201eM\u00f3dlcie si\u0119 bez przestanku\u201d (l Tes. 5,17). A nawet wi\u0119cej! On, ten wielki apo\u00adsto\u0142, przez kt\u00f3rego g\u0142oszenie nawr\u00f3cili si\u0119, a kt\u00f3ry teraz poucza\u0142 ich w sprawie Bo\u017cych my\u015bli, zna\u0142 war\u00adto\u015b\u0107 ich wstawiennictwa do Boga: \u201eBracia, m\u00f3dlcie si\u0119 za nas\u201d (5,25).<\/p>\n
To daje nam pozna\u0107 warto\u015b\u0107 modlitwy i jasno uka\u00adzuje, jak wysoce B\u00f3g j\u0105 ceni. Czy mog\u0105 by\u0107 tacy rodzice, kt\u00f3rzy by pragn\u0119li, \u017ceby ich dzieci nigdy do nich nie m\u00f3wi\u0142y i o nic ich nie prosi\u0142y, a to tylko z tego powodu, \u017ce nie potrafi\u0105 jeszcze dobrze m\u00f3wi\u0107, a czasem prosz\u0105 o rzeczy, kt\u00f3rych rodzice da\u0107 im nie mog\u0105, poniewa\u017c s\u0105 dla nich szkodliwe? Tak, B\u00f3g cieszy si\u0119, kiedy jego nowonarodzone dzieci zbli\u00ad\u017caj\u0105 si\u0119 do niego z ufno\u015bci\u0105, aby mu przedk\u0142ada\u0107 wszelkie trudno\u015bci. Jego rado\u015bci\u0105 jest wys\u0142uchiwa\u0107 tych modlitw i chocia\u017c Jego mi\u0142o\u015b\u0107 nie mo\u017ce ich w ka\u017cdym wypadku wys\u0142ucha\u0107, bo by\u0142oby to dla pro\u00adsz\u0105cego szkodliwe, daje jednak sw\u00f3j pok\u00f3j w ich ser\u00adca (Fil. 4,6-7).<\/p>\n
Pewno\u015b\u0107 wys\u0142uchania<\/p>\n
W Rzym. 8,31-32 czytamy: \u201eJe\u015bli B\u00f3g za nami, kt\u00f3\u017c przeciwko nam? On, kt\u00f3ry nawet w\u0142asnego Syna nie oszcz\u0119dzi\u0142, ale go za nas wszystkich wyda\u0142, jak\u017ceby nie mia\u0142 z nim darowa\u0107 nam wszystkiego?\u201d A Pan Jezus w Jana 16,27 zapewnia: \u201eSam Ojciec mi\u0142uje was \u201e.<\/p>\n
Je\u017celi Wszechmog\u0105cy B\u00f3g jest z nami i mi\u0142uje nas, wszystko chce nam podarowa\u0107, jak\u0105\u017c moc\u0105 jest wte\u00addy modlitwa!<\/p>\n
Lecz nie tylko to! W Jana 14,13-14 Pan Jezus po\u00adzwala nam prosi\u0107 w Jego imieniu i przyrzeka nam, \u017ce chce modlitwy wys\u0142ucha\u0107. W Jana 16,23 dodaje:<\/p>\n
\u201eO cokolwiek by\u015bcie prosili Ojca w imieniu moim, da wam\u201d. Nie ma wi\u0119c \u017cadnego ograniczenia, \u017cad\u00adnej niepewno\u015bci.<\/p>\n
Staje si\u0119 to jasne, kiedy w Pi\u015bmie ogl\u0105damy \u017cycie Pana Jezusa. W Psalmie 109,4 Pan Jezus m\u00f3wi, \u017ce by\u0142 On w swym \u017cyciu na ziemi modlitw\u0105, to go cha\u00adrakteryzowa\u0142o. On by\u0142 prawdziwym cz\u0142owiekiem, a prawdziwe cz\u0142owiecze\u0144stwo zale\u017cne jest od Boga. B\u00f3g Stw\u00f3rca nie stworzy\u0142 cz\u0142owieka jako istot\u0119 nie\u00adzale\u017cn\u0105, poniewa\u017c jednak cz\u0142owiek nie chce by\u0107 za\u00adle\u017cny od Boga, jest zale\u017cny od szatana.<\/p>\n
W Panu Jezusie znajdujemy prawdziwego, dosko\u00adna\u0142ego Cz\u0142owieka w ca\u0142kowitej zale\u017cno\u015bci. W Ksi\u0119\u00addze Izajasza 50 m\u00f3wi On o Bogu: \u201eka\u017cdego ranka budzi moje ucho, abym s\u0142ucha\u0142 jak ci, kt\u00f3rzy si\u0119 ucz\u0105\u201d. W Ewangeliach dowiadujemy si\u0119 o jego \u017cyciu modlitewnym.<\/p>\n
W Ewangelii \u0141ukasza Pan przedstawiony jest szczeg\u00f3lnie jako prawdziwy cz\u0142owiek, jako syn cz\u0142o\u00adwieczy. W tej Ewangelii widzimy go osiem razy modl\u0105cego si\u0119, w tym kilkakrotnie przez ca\u0142\u0105 noc (3,21; 5,16; 6,12; 9,18-29; 11,1; 22,41; 23,34). Siedem razy ogl\u0105damy go modl\u0105cego si\u0119 podczas jego s\u0142u\u017cby, przed krzy\u017cem i raz podczas jego cierpie\u0144 na krzy\u00ad\u017cu. Jest cudown\u0105 rzecz\u0105 rozwa\u017ca\u0107 okoliczno\u015bci, w ja\u00adkich Pan Jezus si\u0119 modli, s\u0105 one bowiem pe\u0142ne wa\u017cnych dla nas nauk i nasze serce zostanie nape\u0142\u00adnione uwielbieniem, lecz o tym nie chc\u0119 teraz m\u00f3\u00adwi\u0107. Chc\u0119 tylko wskaza\u0107 na to, \u017ce Pan Jezus, kt\u00f3ry tak cz\u0119sto modli si\u0119, m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107: \u201eJa wiedzia\u00ad\u0142em, \u017ce mnie zawsze wys\u0142uchujesz\u201d (Jana 11,42). Ka\u017cda jego modlitwa zosta\u0142a wys\u0142uchana, a Pan wie\u00addzia\u0142 to wprz\u00f3d, nawet wtedy, kiedy chodzi\u0142o o wzbu\u00addzenie umar\u0142ego, kt\u00f3ry ju\u017c cztery dni by\u0142 w grobie. B\u00f3g za\u015bwiadczy\u0142 o nim dwa razy: \u201eTy\u015b jest Syn m\u00f3j umi\u0142owany\u201d, \u201ew tobie mam upodobanie\u201d i obydwa razy w zwi\u0105zku z modlitw\u0105 Pana (\u0141uk. 3,21-23 i 9,35;<\/p>\n
por. Mat. 17,5). A Pan Jezus powiedzia\u0142: \u201eMoim po\u00adkarmem jest pe\u0142ni\u0107 wol\u0119 tego, kt\u00f3ry mnie posia\u0142, i dokona\u0107 jego dzie\u0142a\u201d (Jana 4,34) i \u201eTen, kt\u00f3ry mnie pos\u0142a\u0142, jest ze mn\u0105; nie pozostawi\u0142, mnie samego, bo Ja zawsze czyni\u0119 to, co si\u0119 jemu podo\u00adba\u201d (Jana 8,29). B\u00f3g m\u00f3g\u0142 ka\u017cd\u0105 modlitw\u0119 Pana wys\u0142ucha\u0107, gdy\u017c wszystko, o co prosi\u0142, odpowiada\u0142o doskonale my\u015blom Bo\u017cym, a celem by\u0142o uwielbienie Boga.<\/p>\n
Dlatego, je\u015bli si\u0119 modlimy w imieniu Pana Jezusa, jest pewne, \u017ce b\u0119dziemy wys\u0142uchani, gdy\u017c nasza mo\u00addlitwa przychodzi przed Boga, jak gdyby by\u0142a to modlitwa samego Pana Jezusa, a wtedy b\u0119dzie zawsze wys\u0142uchana.<\/p>\n
Jak modlimy si\u0119 w imieniu Pana Jezusa?<\/p>\n
To pytanie musimy sobie postawi\u0107, skoro widzimy, jakie skutki ma taka modlitwa. Oznacza to – modli\u0107 si\u0119 w imieniu Pana Jezusa do Boga.<\/p>\n
Czy to oznacza, \u017ce mamy zm\u00f3wi\u0107 modlitw\u0119, w kt\u00f3\u00adrej prosimy o wszystko, co uwa\u017camy za konieczne, a na ko\u0144cu doda\u0107: \u201eProsimy o to w imieniu Pana Jezusa?” Wiadomo, \u017ce tak niejednokrotnie si\u0119 czy\u00adni, lecz nie jest to w\u0142a\u015bciwe.<\/p>\n
Modli\u0107 si\u0119 w imieniu Pana Jezusa oznacza: mo\u00addli\u0107 si\u0119 na jego miejscu, przyodzianym jego auto\u00adrytetem i jego prawami. Dlatego nasza modlitwa musi nosi\u0107 znamiona modlitwy Pana Jezusa.<\/p>\n
Je\u015bliby przyszed\u0142 kto\u015b do ksi\u0119garni w imieniu ja\u00adkiego\u015b cz\u0142owieka, kt\u00f3rego ksi\u0119garz zna jako cz\u0142o\u00adwieka wierz\u0105cego i poprosi\u0142by o Bibli\u0119, wtedy ksi\u0119garz b\u0119dzie sk\u0142onny wierzy\u0107 mu, lecz je\u015bliby pro\u00adsi\u0142 o karty do gry lub jakie\u015b romanse, wtedy by mu nie uwierzy\u0142. Ksi\u0119garz zna tego wierz\u0105cego, dlatego wie, \u017ce on takich rzeczy nie zamawia, wi\u0119c i pos\u0142a\u00adniec prosz\u0105cy w jego imieniu nie mo\u017ce by\u0107 wys\u0142u\u00adchany, nie przychodzi bowiem od niego. Tak te\u017c modlitwa w imieniu Pana musi nosi\u0107 znamiona sa\u00admego Pana. Do tego nale\u017cy, po pierwsze – ca\u0142kowita zale\u017cno\u015b\u0107, po drugie – pro\u015bby maj\u0105ce na celu tylko uwielbienie Boga i po trzecie – b\u0119d\u0105ce w zupe\u0142nej zgodno\u015bci z Jego wol\u0105.<\/p>\n
Warunki do wys\u0142uchania<\/p>\n
W Jana 15,7 Pan m\u00f3wi: \u201eJe\u015bli we mnie trwa\u0107 b\u0119\u00addziecie i s\u0142owa moje w was trwa\u0107 b\u0119d\u0105, pro\u015bcie o cokolwiek by\u015bcie chcieli, a stanie si\u0119 wam\u201d.<\/p>\n
Tu znajdujemy najdalej id\u0105ce zapewnienie, kt\u00f3re B\u00f3g daje nam, o cokolwiek by\u015bmy prosili. Nie ma tam wyj\u0105tku. Czy mo\u017ce by\u0107 co\u015b wi\u0119cej, ni\u017c: \u201epro\u00ad\u015bcie, o cokolwiek by\u015bcie chcieli, a stanie si\u0119 wam\u201d? Lecz zapewnienie to jest uwarunkowane: \u201eJe\u015bli we mnie trwa\u0107 b\u0119dziecie i s\u0142owa moje w was trwa\u0107 b\u0119d\u0105\u201d. To jest w\u0142a\u015bnie warunek, aby by\u0107 wys\u0142ucha\u00adnym. Je\u015bli pozostaniemy w Panu Jezusie, b\u0119dziemy coraz wi\u0119cej do niego podobni. Je\u015bli Jego s\u0142owa w nas pozostan\u0105, wtedy nasze uczucia zgodne b\u0119d\u0105 z jego uczuciami, a rzeczy, kt\u00f3re cenimy i to, czego pragniemy, b\u0119d\u0105 zgodne z Jego wol\u0105, a my b\u0119dziemy wiedzieli, \u017ce to wszystko odpowiada ca\u0142kowicie Jego woli. Dlatego ta sama obietnica dana jest w Jana 16,23-27: \u201e…mnie umi\u0142owali\u015bcie i uwierzyli\u015bcie, \u017ce ja od Boga wyszed\u0142em\u201d.<\/p>\n
Hebr. 11,6 wymienia jeszcze jeden warunek: \u201eKto bowiem przyst\u0119puje do Boga, musi wierzy\u0107\u201d. W Jak. 1,6-8 czytamy natomiast: Ale niech prosi z wiar\u0105, bez pow\u0105tpiewania; kto bowiem w\u0105tpi, po\u00addobny jest do fali morskiej, przez wiatr tu i tam miotanej. Przeto niechaj nie mniema taki cz\u0142owiek, \u017ce co\u015b od Pana otrzyma, cz\u0142owiek o rozdwojonej duszy, chwiejny w ca\u0142ym swoim post\u0119powaniu\u201d (Jak. 1,6-8).<\/p>\n
B\u00f3g odpowiada na wiar\u0119. Jak mo\u017ce wys\u0142ucha\u0107 mo\u00addlitwy, w kt\u00f3rej prosz\u0105cy nie ma tyle ufno\u015bci do nie\u00adgo, aby wierzy\u0107, \u017ce B\u00f3g to sprawi?<\/p>\n
W Ewangelii Mateusza 21,21-23 Pan m\u00f3wi podob\u00adnie. Dodaje On jednak, \u017ce musi by\u0107 znaleziony do\u00adw\u00f3d wiary.<\/p>\n
Kiedy\u015b jaki\u015b linoskoczek przeszed\u0142 po linie roz\u00adci\u0105gni\u0119tej nad wodospadem Niagara. Potem przebieg\u0142 po tej linie z taczk\u0105, a nast\u0119pnie z lalk\u0105 wielko\u015bci cz\u0142owieka. Kiedy zapyta\u0142 widz\u00f3w, czy wierz\u0105, \u017ce mo\u017ce przenie\u015b\u0107 \u017cywego cz\u0142owieka na drugi brzeg, wszyscy wo\u0142ali: \u201eTak\u201d. Lecz kiedy wzywa\u0142, aby kto\u015b wyst\u0105pi\u0142 na ochotnika, nikt nie mia\u0142 odwagi.<\/p>\n
Dlatego Pan nie m\u00f3wi tylko o wierze, ale te\u017c o dowodzie naszej wiary, kt\u00f3rego dostarczamy, kiedy m\u00f3wimy: \u201ePodnie\u015b si\u0119 i rzu\u0107 w morze\u201d (Mat. 21,21).<\/p>\n
Przeszkody ku wys\u0142uchaniu<\/p>\n
Dlaczego tak wiele modlitw nie zostaje wys\u0142ucha\u00adnych? Pismo przytacza r\u00f3\u017cne powody. W 10 rozdziale Ksi\u0119gi Daniela widzimy, \u017ce modlitwy, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 dobre, nie s\u0105 niekiedy spe\u0142nione, poniewa\u017c szatan usi\u0142uje ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 przeszkodzi\u0107 ich wys\u0142uchaniu. Ca\u0142kowicie nie mo\u017ce tego uczyni\u0107, lecz mo\u017ce – je\u015bli B\u00f3g do tego dopu\u015bci – op\u00f3\u017ani\u0107 wys\u0142u\u00adchanie. A B\u00f3g niekiedy dopuszcza do tego, aby wy\u00adstawi\u0107 na pr\u00f3b\u0119 nasz\u0105 wiar\u0119 i nasz\u0105 wytrwa\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
Mog\u0105 si\u0119 te\u017c w nas znajdowa\u0107 powody, przez kt\u00f3\u00adre B\u00f3g nie mo\u017ce wys\u0142ucha\u0107 naszych modlitw. W Izaj. 59,2 powiedziano do Izraela: \u201eLecz wasze winy s\u0105 tym, co was od\u0142\u0105czy\u0142o od waszego Boga, a wasze grzechy zas\u0142oni\u0142y przed wami jego oblicze, tak \u017ce nie s\u0142yszy\u201d. Psalmista za\u015b m\u00f3wi: \u201eGdybym knu\u0142 co\u015b niegodziwego w sercu moim, Pan nie by\u0142by mnie wys\u0142ucha\u0142\u201d (66,18). W l Jana 3,21-22 czytamy: \u201eUmi\u00ad\u0142owani, je\u017celi nas serce nie oskar\u017ca, mo\u017cemy \u015bmia\u0142o stan\u0105\u0107 przed Bogiem i otrzymamy od niego, o co\u00adkolwiek prosi\u0107 b\u0119dziemy, gdy\u017c przy kaza\u0144 jego prze\u00adstrzegamy i czynimy to, co mi\u0142e jest przed obliczem jego\u201d.<\/p>\n
Pismo wymienia r\u00f3\u017cne rzeczy, z powodu kt\u00f3rych nasze serce oskar\u017ca nas i nasze modlitwy nie mog\u0105 by\u0107 wys\u0142uchane.<\/p>\n
Mar. 11,22-26 wymienia brak gotowo\u015bci do prze\u00adbaczania (zob. te\u017c Efez. 4,32). To, \u017ce mo\u017cemy zbli\u00ad\u017ca\u0107 si\u0119 do Boga, opiera si\u0119 na fakcie, \u017ce B\u00f3g przebaczy\u0142 nam w Chrystusie wszystkie grzechy. Jak\u017ce mo\u017cemy mie\u0107 \u015bmia\u0142o\u015b\u0107 wtedy, je\u015bli z serca nie odpuszczamy wszystkiego, co nam inni uczyni\u00adli? Aposto\u0142 Jakub stwierdza: \u201eProsice, a nie otrzy\u00admujecie, dlatego \u017ce \u017ale prosicie, zamy\u015blaj\u0105c to zu\u017cy\u0107 na zaspokojenie swoich nami\u0119tno\u015bci\u201d (Jak. 4,3).<\/p>\n
Je\u015bli prosimy Boga o co\u015b, co ma zaspokoi\u0107 po\u017c\u0105\u00addliwo\u015b\u0107 serca i naszej starej natury, jak B\u00f3g mo\u017ce da\u0107 nam te rzeczy? B\u00f3g nienawidzi starej natury i os\u0105dzi\u0142 j\u0105 na krzy\u017cu (Rzym. 8,3). Nawo\u0142uje, by\u015bmy si\u0119 uwa\u017cali za martwych dla grzechu (Rzym. 6,11) i aby\u015bmy nasze cz\u0142onki umartwiali tu na ziemi (Kol. 3,5-17). Czytamy o tym te\u017c w Gal. 5,24: \u201eA ci, kt\u00f3rzy nale\u017c\u0105 do Chrystusa Jezusa, ukrzy\u017cowali cia\u0142o swo\u00adje wraz z nami\u0119tno\u015bciami i \u017c\u0105dzami\u201d. Czy pro\u015bby o wy\u017cej wymienione sprawy nie \u015bwiadcz\u0105 o tym, \u017ce s\u0142owa Pana Jezusa nie pozosta\u0142y w nas (Jana 15,7) i \u017ce nasz spos\u00f3b my\u015blenia jest ca\u0142kowicie przeciw\u00adny my\u015blom i uczuciom Bo\u017cym?<\/p>\n
l List Piotra wymienia inne prawdy. Stosunki w rodzinie mi\u0119dzy m\u0119\u017cem i \u017con\u0105, mi\u0119dzy rodzicami i dzie\u0107mi i pomi\u0119dzy dzie\u0107mi mog\u0105 by\u0107 takie, \u017ce prze\u00adszkadza to wys\u0142uchaniu modlitw. Jak\u017ce mo\u017cemy mie\u0107 \u015bmia\u0142o\u015b\u0107 do Boga, je\u015bli w rodzinie nie jest wszystko w porz\u0105dku, je\u015bli zaistnia\u0142y jakie\u015b sprawy, kt\u00f3re nie s\u0105 usuni\u0119te z drogi!<\/p>\n
Pro\u015bby wed\u0142ug Jego woli<\/p>\n
Najpierw musimy si\u0119 sami os\u0105dzi\u0107 w Bo\u017cym \u015bwietle i wszystko, co nie jest dobre, wyzna\u0107 przed Panem i je\u015bli kto\u015b z ludzi by\u0142 tym dotkni\u0119ty, wyzna\u0107 te\u017c przed lud\u017ami i oczy\u015bci\u0107 si\u0119, os\u0105dzaj\u0105c samego sie\u00adbie. Wtedy b\u0119dziemy mieli \u015bmia\u0142y przyst\u0119p do Boga.<\/p>\n
Lecz, aby by\u0107 pewnym wys\u0142uchania naszych pr\u00f3\u015bb,<\/p>\n
musimy prosi\u0107 wed\u0142ug Jego woli. Sk\u0105d mo\u017cemy wie\u00addzie\u0107, co jest Jego wol\u0105? On oznajmi\u0142 nam w S\u0142owie Swoje my\u015bli, a je\u015bli pozostajemy codziennie w spo\u00ad\u0142eczno\u015bci z nim, poznamy z Jego S\u0142owa przez Ducha \u015awi\u0119tego Jego my\u015bli. Dlatego codzienne szukanie w Jego S\u0142owie jest tak wielkiej wagi. Jak mo\u017ce B\u00f3g na przyk\u0142ad wys\u0142ucha\u0107 modlitw\u0119 zawieraj\u0105c\u0105 pro\u015bby, kt\u00f3re ju\u017c dawno spe\u0142ni\u0142? Np. prosiliby\u015bmy o wyla\u00adnie Ducha \u015awi\u0119tego, a Pismo uczy nas wyra\u017anie, \u017ce Duch \u015awi\u0119ty jest wylany i teraz mieszka na ziemi w Zgromadzeniu jako ca\u0142o\u015bci i w ka\u017cdym wierz\u0105cym z osobna. Albo prosiliby\u015bmy o wyzwolenie z grzechu w nas mieszkaj\u0105cego, kt\u00f3ry B\u00f3g os\u0105dzi\u0142 na krzy\u017cu w Panu Jezusie (Rzym. 8,3; 2 Kor. 5,21).<\/p>\n
Przez S\u0142owo i codzienn\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Panem uczymy si\u0119 poznawa\u0107 Jego wol\u0119 i wtedy mo\u017cemy pro\u00adsi\u0107 wed\u0142ug Jego woli. Tylko w\u00f3wczas mo\u017cemy mie\u0107 pewno\u015b\u0107 wys\u0142uchania naszych modlitw.<\/p>\n
Nieustannie si\u0119 modli\u0107<\/p>\n
Czy jest tak, \u017ce modli\u0107 potrafi\u0105 si\u0119 tylko wierz\u0105cy, kt\u00f3rzy ju\u017c wiele lat \u017cyj\u0105 w wierze i zg\u0142\u0119bili grun\u00adtownie S\u0142owo Bo\u017ce?<\/p>\n
Na szcz\u0119\u015bcie tak nie jest! Czy rodzice powiedzie\u00adliby swemu dziecku, aby ich o nic nie prosi\u0142o a\u017c do czasu, kiedy b\u0119dzie doros\u0142e, poniewa\u017c nie potrafi jeszcze wyra\u017anie m\u00f3wi\u0107 i prosi czasem o rzeczy nie\u00adw\u0142a\u015bciwe? O nie! Oni ciesz\u0105 si\u0119, \u017ce dziecko przychodzi do nich ze swymi pro\u015bbami. Jest to dla nich dowodem, \u017ce dziecko jest przekonane, i\u017c oni s\u0105 jego rodzicami i \u017ce bez nich nie mo\u017ce sobie da\u0107 rady oraz ma zaufanie do nich i liczy na ich mi\u0142o\u015b\u0107 i opiek\u0119. B\u00f3g, nasz Ojciec, z g\u0142\u0119bok\u0105 rado\u015bci\u0105 s\u0142ucha nasze\u00adgo g\u0142osu, kiedy si\u0119 do Niego zbli\u017camy. Jeste\u015bmy Jego dzie\u0107mi. W\u0142a\u015bnie o nawr\u00f3conym co dopiero Pawle m\u00f3wi Pan: \u201eBo oto si\u0119 modli\u201d. A nowonawr\u00f3conym Tesaloniczanom poleca aposto\u0142owi Paw\u0142owi napisa\u0107: \u201eBez przestanku si\u0119 m\u00f3dlcie\u201d. I ten wielki aposto\u0142, przez kt\u00f3rego kazanie nawr\u00f3ci\u0142y si\u0119 w tym czasie prawdopodobnie miliony ludzi, kt\u00f3ry te\u017c mia\u0142 spe\u00adcjalne objawienia, przez kt\u00f3re B\u00f3g oznajmia\u0142 mu Swe zamiary, ten, kt\u00f3ry by\u0142 w trzecim niebie i s\u0142ysza\u0142 s\u0142owa, kt\u00f3rych nie godzi si\u0119 powtarza\u0107 (2 Kor. 12,2-4), by\u0142 tak przekonany o mocy modlitwy tych nowonawr\u00f3conych, \u017ce prosi ich: \u201eBracia, m\u00f3dlcie si\u0119 za nas\u201d (l Tes. 5,17.25). Najwyra\u017aniejszym dowodem wzrastania wierz\u0105cego jest bezsprzecznie fakt, \u017ce coraz wi\u0119cej poznaje, jak wa\u017cna jest modlitwa, bez kt\u00f3rej wszystko jest bez warto\u015bci.<\/p>\n
B\u00f3g, nasz Ojciec, m\u00f3wi nam: \u201ew modlitwie i b\u0142a\u00adganiach z dzi\u0119kczynieniem powierzcie pro\u015bby wasze Bogu\u201d. A je\u015bli mo\u017ce prosimy go o rzeczy niew\u0142a\u015bciwe, kt\u00f3rych jego mi\u0142o\u015b\u0107 da\u0107 nam nie mo\u017ce, to jednak zapewnia nas: \u201eA pok\u00f3j Bo\u017cy, kt\u00f3ry przewy\u017csza wszelki rozum, strzec b\u0119dzie serc waszych i my\u015bli waszych w Chrystusie Jezusie” (Filip. 4,6-7). Oby Pan da\u0142, aby\u015bmy coraz bardziej poznawali warto\u015b\u0107<\/p>\n
modlitwy oraz by\u015bmy coraz cz\u0119\u015bciej korzystali z tego przywileju. Jak szcz\u0119\u015bliwe wtedy b\u0119d\u0105 nasze serca i jakim \u015bwiadectwem b\u0119dzie nasze \u017cycie!<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz w Panu z\u0142\u0105czony Przyjaciel H.L.H.<\/p>\n
14. Czy jeste\u015bcie ochrzczeni?<\/p>\n
Mili Przyjaciele!<\/p>\n
Tym razem chcia\u0142em Wam pisa\u0107 o wieczerzy, lecz my\u015bl\u0119 teraz o czym\u015b innym, o tym, co musi poprze\u00addza\u0107 wieczerz\u0119.<\/p>\n
Czy jeste\u015bcie ochrzczeni?<\/p>\n
Jest to bardzo wa\u017cne pytanie. S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi:<\/p>\n
\u201eKto uwierzy i ochrzczony zostanie, zbawiony b\u0119\u00addzie\u201d (Mar. 16,16). Kto wi\u0119c nie b\u0119dzie ochrzczony, nie jest zbawiony. O tym m\u00f3wi\u0105 te\u017c inne fragmenty Pisma. Tak na przyk\u0142ad w l Piotra 3,21 jest napisa\u00adne: \u201eOna jest obrazem chrztu, kt\u00f3ry teraz i was zbawia\u201d. Taka my\u015bl jest Wam zapewne obca i wy\u00addaje si\u0119 przeciwna temu, co pisa\u0142em w poprzednich listach. Dzieje si\u0119 tak dlatego, \u017ce cz\u0119stokro\u0107 przez zbawienie rozumie si\u0119 \u201eprzyj\u015bcie do nieba\u201d lub \u201ena\u00adwr\u00f3cenie si\u0119\u201d i posiadanie odpuszczenia grzech\u00f3w. Lecz Pismo \u015awi\u0119te ze s\u0142owem \u201ezbawienie\u201d wi\u0105\u017ce jeszcze inn\u0105 my\u015bl. Powiedziano ca\u0142kiem wyra\u017anie w Dz. Ap. 2,40: \u201eRatujcie si\u0119 spo\u015br\u00f3d tego pokolenia przewrotnego\u201d. Tutaj na pewno nie oznacza ono \u201eprzyj\u015bcia do nieba\u201d lub \u201eotrzymania przebaczenia grzech\u00f3w\u201d (zob. te\u017c Rzym. 10,9-10).<\/p>\n
Chrzest nie ma nic wsp\u00f3lnego z przyj\u015bciem do nie\u00adba. Nasz wieczny stosunek do Boga, stanowisko, kt\u00f3\u00adre zajmujemy w wieczno\u015bci, zale\u017cy od tego, czy wyznali\u015bmy Bogu nasze grzechy i czy wierzymy w Pana Jezusa. Przest\u0119pca na krzy\u017cu nie by\u0142 ochrzczo\u00adny, a jednak Pan Jezus rzek\u0142 do niego: \u201eDzi\u015b b\u0119\u00addziesz ze mn\u0105 w raju\u201d. Tysi\u0105ce ludzi nawr\u00f3ci\u0142o si\u0119 potem i posz\u0142o do Chrystusa , nie b\u0119d\u0105c ochrzczo\u00adnymi. Lecz dla naszego stanowiska na ziemi chrzest jest spraw\u0105 nadzwyczajnej wagi.<\/p>\n
Co oznacza chrzest?<\/p>\n
Chrzest by\u0142 u \u017byd\u00f3w powszechnie znany. Przez tak zwany chrzest prozelit\u00f3w poganin od\u0142\u0105cza\u0142 si\u0119 od swego narodu i przy\u0142\u0105cza\u0142 si\u0119 do Izraela. T\u0119 my\u015bl znajdujemy te\u017c u Jana Chrzciciela. G\u0142osi\u0142, \u017ce s\u0105d zostanie wykonany nad \u017bydami (\u0141uk. 3,7-9.16-20). Ci, kt\u00f3rzy przyj\u0119li jego s\u0142owo, zostali ochrzczeni i od\u0142\u0105czyli si\u0119 w ten spos\u00f3b od niewiernego narodu. Pan Jezus da\u0142 si\u0119 ochrzci\u0107, aby okaza\u0107 jedno\u015b\u0107 z garstk\u0105 wierz\u0105cych. Wszed\u0142 przez drzwi do owczar\u00adni (Jana 10,1-3).<\/p>\n
Te my\u015bli znajdujemy r\u00f3wnie\u017c dobitnie wyra\u017cone przy tzw. chrze\u015bcija\u0144skim chrzcie.<\/p>\n
W Ewangelii Mateusza ogl\u0105damy Pana przedsta\u00adwionego jako Kr\u00f3la Izraela. Kiedy rozes\u0142a\u0142 uczni\u00f3w, aby g\u0142osili Ewangeli\u0119 (Mat. 10,5-6), powiedzia\u0142 do nich: \u201eNa drog\u0119 pogan nie wkraczajcie i do mia\u00adsta Samarytan nie wchod\u017acie, ale raczej id\u017acie do owiec, kt\u00f3re zgin\u0119\u0142y z domu Izraela\u201d.<\/p>\n
Lecz Izrael odrzuci\u0142 swego Kr\u00f3la. Potem Pan po\u00adwiedzia\u0142, \u017ce \u201eKr\u00f3lestwo Niebieskie\u201d nie b\u0119dzie na razie we wspania\u0142o\u015bci, lecz najpierw w tymczaso\u00adwej postaci, w kt\u00f3rej kr\u00f3l nie jest obecny, a nie\u00adprzyjaciel ma jeszcze moc do dzia\u0142ania (Mat. 13). R\u00f3wnocze\u015bnie jednak Pan pokazuje, \u017ce to Kr\u00f3lestwo nie ogranicza si\u0119 tylko do Izraela, m\u00f3wi\u0105c: \u201eRol\u0105 jest \u015bwiat\u201d. Tym, kt\u00f3ry sieje dobre nasienie, jest Syn Cz\u0142owieczy (w. 37-38). Kiedy Pan zosta\u0142 osta\u00adtecznie odrzucony i ukrzy\u017cowany, zwo\u0142a\u0142 swych uczni\u00f3w w Galilei, z dala od Jerozolimy. Tam da\u0142 im zadanie, aby g\u0142osili wszystkim narodom Ewangeli\u0119. Wszyscy, kt\u00f3rzy przyjm\u0105 Ewangeli\u0119, nie musz\u0105 by\u0107 przy\u0142\u0105czeni do Izraela, lecz musz\u0105 by\u0107 ochrzczeni w imi\u0119 Ojca i Syna i Ducha \u015awi\u0119tego. Poniewa\u017c Kr\u00f3\u00adlestwo przysz\u0142o w osobie Kr\u00f3la, tr\u00f3jjedyny B\u00f3g jest objawiony, dlatego nie ma innej drogi, jak tylko przyj\u015b\u0107 do niego (tr\u00f3jjedynego Boga). Ale poniewa\u017c B\u00f3g na ziemi b\u0119dzie poznany tylko przez Jezusa, Pismo cz\u0119sto m\u00f3wi, \u017ce wierz\u0105cy s\u0105 ochrzczeni w Jego imieniu.<\/p>\n
Ochrzczeni w imieniu ukrzy\u017cowanego Pana Je\u00adzusa<\/p>\n
Na podstawie l Kor. 10,2 staje si\u0119 jasne, co oznacza ochrzczeni. Ma to oznacza\u0107 – by\u0107 do kogo\u015b do\u0142\u0105\u00adczonym, doj\u015b\u0107 do jego stanowiska. Izraelici zostali ochrzczeni w ob\u0142oku i w morzu w Moj\u017cesza. Tak i my zostali\u015bmy ochrzczeni w imieniu Pana Jezusa (Dz. Ap. 19,5). Lecz nie jeste\u015bmy ochrzczeni w \u017cyj\u0105cego, uwielbionego Pana w niebie. Z pewno\u015bci\u0105 jeste\u015bmy<\/p>\n
z Nim z\u0142\u0105czeni. Mo\u017cemy ju\u017c teraz mie\u0107 z Nim spo\u00ad\u0142eczno\u015b\u0107, a w wieczno\u015bci b\u0119dziemy uczestniczy\u0107 w Jego chwale we wszystkim, co b\u0119dzie posiada\u0142 na podstawie swego dzie\u0142a dokonanego na krzy\u017cu.<\/p>\n
Lecz ten \u015bwiat nie zna Go jako zmartwychwsta\u0142e\u00adgo, uwielbionego. \u015awiat widzia\u0142 Go ostatni raz, kie\u00addy umar\u0142 na krzy\u017cu i zosta\u0142 pochowany. Dla tego \u015bwiata jest On tym, kt\u00f3ry zmar\u0142 haniebn\u0105 \u015bmierci\u0105 na krzy\u017cu i zosta\u0142 pogrzebany. Tak, On zosta\u0142 przez ten \u015bwiat zabity.<\/p>\n
My\u015bmy przyj\u0119li Ukrzy\u017cowanego. B\u00f3g da\u0142 nam po\u00adzna\u0107, \u017ce tylko w Jego imieniu, w imieniu Ukrzy\u017co\u00adwanego, odrzuconego, mo\u017cna znale\u017a\u0107 zbawienie (Dz. Ap. 4,11-12). Przez Niego otrzymali\u015bmy odpuszcze\u00adnie grzech\u00f3w i \u017cycie wieczne. B\u0119dziemy dzieli\u0107 wiecz\u00adne miejsce z Nim, dzieli\u0107 we wspania\u0142o\u015bci. Teraz chcemy te\u017c dzieli\u0107 Jego miejsce na ziemi, miejsce jego odrzucenia.<\/p>\n
I to odpowiada Bo\u017cym my\u015blom: \u201eje\u015bli tylko ra\u00adzem z nim cierpimy, aby\u015bmy tak\u017ce razem z nim uwielbieni byli\u201d (Rzym. 8,17).<\/p>\n
Ca\u0142y \u015bwiat tkwi w z\u0142ym (l Jana 5,19).<\/p>\n
B\u00f3g stworzy\u0142 Adama czystego i niewinnego. Lecz Adam nie by\u0142 pos\u0142uszny Bogu i sta\u0142 si\u0119 grzeszni\u00adkiem. Jego potomkowie zjednoczyli si\u0119, aby by\u0107 wiel\u00adkimi i umocni\u0107 si\u0119 przeciw Bogu, a przekle\u0144stwo nad ziemi\u0105 uczyni\u0107 nieskutecznym. Kain zbudowa\u0142 pierw\u00adsze miasto. Jego potomkowie byli wynalazcami, kt\u00f3\u00adrzy urz\u0105dzali sobie \u017cycie przyjemniejszym. A na koniec z\u0142\u0105czyli si\u0119, aby razem by\u0107 wielkimi i pot\u0119\u017c\u00adnymi (l Moj\u017c. 11,4). Tak powsta\u0142 \u015bwiat, to jest zor\u00adganizowane wsp\u00f3lne \u017cycie ludzi.<\/p>\n
B\u00f3g zajmowa\u0142 si\u0119 \u015bwiatem. Ostrzega\u0142 go przez No\u00adego. Po potopie nast\u0105pi\u0142 nowy pocz\u0105tek na oczyszczo\u00adnej ziemi.<\/p>\n
Kiedy ca\u0142a ludzko\u015b\u0107 ponownie odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 od Boga, a zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 ku ba\u0142wochwalstwu, B\u00f3g m\u00f3wi\u0142 z Abra\u00adhamem na osobno\u015bci, oddzieli\u0142 jego potomstwo od wszystkich narod\u00f3w, da\u0142 mu Swoje przykazania i pra\u00adwa, zawar\u0142 z nim przymierze i zaprowadzi\u0142 go do jego kraju, do kraju Immanuela.<\/p>\n
Znamy dalsze ich losy. R\u00f3wnie\u017c potomkowie Abra\u00adhama odwr\u00f3cili si\u0119 od Boga, pomimo \u017ce B\u00f3g kara\u0142 ich przez Swoich s\u0119dzi\u00f3w, kr\u00f3l\u00f3w, a r\u00f3wnie\u017c przemawia\u0142 do nich przez prorok\u00f3w. Potem pos\u0142a\u0142 Swego Syna. Chcia\u0142 im odpu\u015bci\u0107 grzechy i da\u0142 Pana Jezusa jako po\u00ad\u015brednika, co wyra\u017caj\u0105 s\u0142owa: \u201eB\u00f3g w Chrystusie \u015bwiat z sob\u0105 pojedna\u0142, nie zaliczaj\u0105c im ich upadk\u00f3w\u201d (2 Kor. 5,19). Lecz \u015bwiat zamiast przyj\u0105\u0107 wyci\u0105gni\u0119t\u0105 r\u0119k\u0119, odrzuci\u0142 Pana Jezusa. \u201eNie chcemy, aby ten nad nami panowa\u0142\u201d. Powodem Jego oskar\u017cenia by\u0142 fakt, \u017ce On jest Synem Bo\u017cym. Ukrzy\u017cowali Go wi\u0119c i zamor\u00addowali w pospolity spos\u00f3b.<\/p>\n
Przy krzy\u017cu ca\u0142y \u015bwiat zjednoczy\u0142 si\u0119 przeciwko Panu, Herod i Pi\u0142at zostali przyjaci\u00f3\u0142mi. Najwy\u017cszy kap\u0142an i uczeni w Pi\u015bmie – najwy\u017csza pot\u0119ga na zie\u00admi w sprawach s\u0142u\u017cby Bo\u017cej – zjednoczyli si\u0119 w im\u00adperium rzymskim z najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0105 cywiln\u0105 i polityczn\u0105. Napis nad krzy\u017cem by\u0142 wykonany w trzech j\u0119zykach \u015bwiata, wtedy najcz\u0119\u015bciej u\u017cywa\u00adnych. Wszyscy w tej walce przeciw Bogu byli kiero\u00adwani przez szatana.<\/p>\n
Tam, na krzy\u017cu, zosta\u0142 objawiony ca\u0142kowicie stan \u015bwiata, nie tylko stan tych, kt\u00f3rzy tam byli, lecz tak\u017ce stan ca\u0142ego zorganizowanego \u015bwiata, wsp\u00f3l\u00adnoty ludzkiej. Wszystkie \u015brodki, kt\u00f3re sta\u0142y do dys\u00adpozycji \u00f3wczesnego \u015bwiata, zosta\u0142y u\u017cyte do walki przeciw Bogu. Teraz nie ma ju\u017c dla tego \u015bwiata \u0142aski. Po krzy\u017cu B\u00f3g nie ma ju\u017c dla\u0144 niczego. Pozostaje dla niego tylko s\u0105d i wkr\u00f3tce B\u00f3g wykona go bez lito\u015bci. Ksi\u0119ga Objawienia opisuje nam ten s\u0105d w rozdzia\u0142ach 6 do 20.<\/p>\n
Je\u017celi B\u00f3g zwleka z s\u0105dem, to tylko dlatego, \u017ce jeszcze pojedynczym osobom ofiarowuje \u0142ask\u0119. Jed\u00adnostkom wskazuje, \u017ce musz\u0105 si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107 i wzywa<\/p>\n
je: \u201ePojednajcie si\u0119 za Mn\u0105”!<\/p>\n
Krzy\u017c Chrystusa<\/p>\n
Podczas ukrzy\u017cowania B\u00f3g patrzy\u0142 w gniewie na \u015bwiat. Czy mog\u0142o by\u0107 inaczej po zniewa\u017ceniu i wzgar\u00addzeniu jego Syna? Lecz by\u0142o na ziemi jedno miejsce, na kt\u00f3re spogl\u0105da\u0142 z mi\u0142o\u015bci\u0105 i przychylno\u015bci\u0105. By\u0142 to krzy\u017c, z Tym, kto na nim wisia\u0142. Kiedy ca\u0142y \u015bwiat, ze wszystkimi jego ugrupowaniami, zjednoczy\u0142 si\u0119 przeciw Temu na krzy\u017cu, B\u00f3g nie pozostawi\u0142 \u017cadnej w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce sta\u0142 po stronie Tego, kt\u00f3ry da\u0142 si\u0119 ukrzy\u017cowa\u0107.<\/p>\n
I od czasu krzy\u017ca taki stan panuje na ziemi: po jed\u00adnej stronie \u015bwiat, kt\u00f3ry zamordowa\u0142 Chrystusa i nie zna go inaczej, tylko jako ukrzy\u017cowanego i pogrzebanego, a po drugiej strome krzy\u017c i ci, kt\u00f3rzy s\u0105 z\u0142\u0105czeni z nim. B\u00f3g prosi jeszcze pojedynczego cz\u0142owieka do przyj\u0119cia jego \u0142aski, lecz jest to mo\u017cliwe tylko przez Jezusa. B\u00f3g wzbudzi\u0142 go i uczyni\u0142 Panem i Chrystusem (Dz. Ap. 2,36). Tylko przez wiar\u0119 w Ukrzy\u017cowanego, kiedy si\u0119 Go przyj\u00admie jako swego Pana, mo\u017cna otrzyma\u0107 zbawienie, a wi\u0119c uwolnienie od s\u0105du, tylko przez Niego jest to mo\u017cliwe. \u201eMy zwiastujemy Chrystusa ukrzy\u017cowanego, dla \u017byd\u00f3w wprawdzie zgorszenie, a dla pogan g\u0142up\u00adstwo, natomiast dla powo\u0142anych – i \u017byd\u00f3w, i Gre\u00adk\u00f3w, zwiastujemy Chrystusa, kt\u00f3ry jest moc\u0105 Bo\u017c\u0105 i m\u0105dro\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d (l Kor. 1,23).<\/p>\n
Tak wi\u0119c teraz przyj\u0119li\u015bcie Pana Jezusa jako je\u00addyn\u0105 drog\u0119, na kt\u00f3rej grzesznik mo\u017ce si\u0119 zbli\u017cy\u0107 do Boga i otrzyma\u0107 odpuszczenie grzech\u00f3w. Lecz przy\u00adj\u0119li\u015bcie Go te\u017c jako swego Pana. B\u0119dziecie z nim wiecznie z\u0142\u0105czeni, b\u0119dziecie mie\u0107 udzia\u0142 we wszyst\u00adkich wspania\u0142ych wynikach, skutkach jego dzie\u0142a na krzy\u017cu.<\/p>\n
Lecz co oznacza to dla \u017cycia na ziemi? Oznacza, \u017ce poznali\u015bcie, i\u017c \u015bwiat nie mia\u0142 racji, kiedy ukrzy\u017cowa\u0142 Pana; wi\u0119cej jeszcze – \u017ce wyszli\u015bcie ze stron\u00adnictwa \u015bwiata, a wkroczyli\u015bcie do \u201estronnictwa Je\u00adzusa” i nale\u017cycie do Bo\u017cej rodziny, lecz to musi by\u0107 publicznie wyznane. Nie wystarczy\u0142aby decyzja tyl\u00adko w sercu. Tak\u017ce na zewn\u0105trz musicie si\u0119 okazy\u00adwa\u0107 od\u0142\u0105czonymi od \u015bwiata. Nie wystarcza\u0142o, \u017ce Izrael by\u0142 za os\u0142on\u0105 krwi baranka, lecz musia\u0142 te\u017c wyj\u015b\u0107 z Egiptu i dopiero, kiedy przeszli przez Mo\u00adrze Czerwone, B\u00f3g powiedzia\u0142 w swoim S\u0142owie, \u017ce s\u0105 uratowani. W l Li\u015bcie do Koryntian 10 widzieli\u00ad\u015bmy, \u017ce przej\u015bcie przez morze wskazuje na chrzest.<\/p>\n
Tak i my przez chrzest musimy otwarcie stan\u0105\u0107 po stronie Pana Jezusa, kt\u00f3ry zosta\u0142 przez ten \u015bwiat odrzucony i ukrzy\u017cowany. To jest prawdziwe wyzna\u00adnie wiary ka\u017cdego nawr\u00f3conego, gdy\u017c wtedy wyzna\u00adjemy publicznie, \u017ce uznajemy ukrzy\u017cowanego Jezusa za Pana i stajemy po Jego stronie przeciwko \u015bwiatu. \u201eCzy\u017c nie wiecie, ze my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w \u015bmier\u0107 jego zostali\u015bmy ochrzczeni?\u201d (Rzym. 6,3).<\/p>\n
Wtedy B\u00f3g widzi nas w swych rz\u0105dach jako tych, kt\u00f3rzy wyszli z tego \u015bwiata, kt\u00f3rzy stali pod s\u0105dem, a teraz przeszli do zmar\u0142ego Zbawiciela, kt\u00f3ry za nas poni\u00f3s\u0142 s\u0105d. Tam ju\u017c nie ma s\u0105du, lecz wyzwo\u00adlenie z mocy grzechu, \u015bwiata, szatana i zakonu. Dla\u00adtego Ananiasz m\u00f3wi do Saula: \u201eWsta\u0144, daj si\u0119 ochrzci\u0107 i obmyj grzechy swoje, wezwawszy imie\u00adnia jego\u201d (Dz. Ap. 22,16). Czy grzechy Saula nie by\u0142y zmyte? W kwestii jego wiecznego zbawienia z pewno\u015bci\u0105 tak. Gdyby umar\u0142 przed swoim chrztem, poszed\u0142by do nieba. Ananiasz zwie go bratem. Lecz w stosunku do Bo\u017cych rz\u0105d\u00f3w tu na ziemi nie by\u0142y one jeszcze usuni\u0119te. Kiedy si\u0119 patrzy z zewn\u0105trz, nale\u017ca\u0142 on jeszcze do \u015bwiata, kt\u00f3ry stoi pod s\u0105dem.<\/p>\n
Dlatego w l Li\u015bcie Piotra w 3 rozdziale napisano, \u017ce obrazem w\u00f3d potopu jest chrzest, kt\u00f3ry nas te\u00adraz zbawia. Jak Noe przeszed\u0142 przez wody s\u0105du, z miejsca s\u0105du do miejsca Bo\u017cego upodobania (zie\u00admia oczyszczona – l Moj\u017c. 8,21), tak i my przecho\u00addzimy przez wod\u0119 chrztu, kt\u00f3ra m\u00f3wi o s\u0105dzie Bo\u017cym nad grzechem na krzy\u017cu, do miejsca, gdzie jest Je\u00adzus umar\u0142y, na kt\u00f3rym oczy Boga spoczywaj\u0105 z upodobaniem. Dlatego Piotr m\u00f3wi w Dz.Ap. 2,40-41:<\/p>\n
\u201eRatujcie si\u0119 spo\u015br\u00f3d tego pokolenia przewrotne\u00adgo. Ci wi\u0119c, kt\u00f3rzy przyj\u0119li s\u0142owo jego, zostali ochrzczeni i pozyskanych zosta\u0142o owego dnia oko\u00ad\u0142o trzech tysi\u0119cy dusz\u201d.<\/p>\n
Teraz zapytuj\u0119 Was jeszcze raz: Czy jeste\u015bcie ochrzczeni?<\/p>\n
Je\u015bli nie, to nie jeste\u015bcie jeszcze chrze\u015bcijanami na ziemi, gdy\u017c nie zaj\u0119li\u015bcie publicznie stanowiska chrze\u015bcijanina, w jedyny spos\u00f3b, jaki wskazuje nam S\u0142owo Bo\u017ce. A kiedy poznali\u015bcie Pana Jezusa jako tego, przez kt\u00f3rego \u015bmier\u0107 otrzymali\u015bcie odpuszcze\u00adnie grzech\u00f3w i \u017cycie wieczne i jako tego, z kt\u00f3rym b\u0119dziecie z\u0142\u0105czeni w wiecznej wspania\u0142o\u015bci, to czy nie chcecie tu na ziemi publicznie wyzna\u0107, \u017ce jeste\u00ad\u015bcie z Nim? Nawet wtedy, kiedy miejsce zajmowane przez wierz\u0105cego b\u0119dzie przez \u015bwiat wzgardzone i znienawidzone?<\/p>\n
Ma si\u0119 rozumie\u0107, \u017ce w tym li\u015bcie nie wymieniono wszystkich aspekt\u00f3w chrztu. Ograniczy\u0142em si\u0119 do pierw\u00adszego znaczenia chrztu, kt\u00f3re jest najwa\u017cniejsze.<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz w Panu Jezusie z\u0142\u0105czony brat H.L.H.<\/p>\n
15. Wieczerza Pa\u0144ska<\/p>\n
Drodzy Przyjaciele!<\/p>\n
Jak ju\u017c ostatnim razem m\u00f3wi\u0142em, chc\u0119 Wam nieco napisa\u0107 o wieczerzy.<\/p>\n
Znamienn\u0105 rzecz\u0105 jest, \u017ce dwa wielkie postano\u00adwienia, kt\u00f3re trwaj\u0105 w chrze\u015bcija\u0144stwie, to chrzest i wieczerza, wskazuj\u0105ca na po\u0142\u0105czenie z umar\u0142ym Panem. Jak ju\u017c widzieli\u015bmy, chrzest ma zwi\u0105zek z naszym stanowiskiem w tym \u015bwiecie. Dlatego te\u017c jest spraw\u0105 ca\u0142kiem osobist\u0105. Nawet je\u015bli trzy ty\u00adsi\u0105ce dusz zosta\u0142o ochrzczonych, co widzimy w Dzie\u00adjach Apostolskich 2, pozostaje to dla ka\u017cdego spraw\u0105 osobist\u0105. Natomiast wieczerza ma zwi\u0105zek z naszym wewn\u0119trznym stanowiskiem w ciele Chrystusa. Dla\u00adtego wa\u017cn\u0105 oznak\u0105 jest tu spo\u0142eczno\u015b\u0107. Pojedynczy wierz\u0105cy, kt\u00f3ry by sam bra\u0142 chleb i wino na t\u0119 pami\u0105tk\u0119, sta\u0142by w sprzeczno\u015bci ze S\u0142owem Bo\u017cym. Aposto\u0142 Pawe\u0142, kt\u00f3remu dane by\u0142o specjalne zada\u00adnie objawienia prawdy o Zgromadzeniu i jego jed\u00adno\u015bci z Chrystusem, powiedzia\u0142: \u201eNie pos\u0142a\u0142 mnie bowiem Chrystus, abym chrzci\u0142” (l Kor. 1,17), cho\u0107 sam zosta\u0142 ochrzczony, a i niekt\u00f3rych ochrzci\u0142. Lecz w tym samym li\u015bcie m\u00f3wi o specjalnym objawieniu, kt\u00f3re otrzyma\u0142 od Pana – o wieczerzy (11,23) i po\u00ad\u015bwi\u0119ca tej sprawie dwa rozdzia\u0142y.<\/p>\n
Czynnik indywidualny zajmuje w Pi\u015bmie wiele<\/p>\n
miejsca. Ka\u017cdy cz\u0142owiek musi si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107 osobi\u00ad\u015bcie, musi sam przyj\u015b\u0107 do Boga, osobi\u015bcie uwierzy\u0107 w Pana Jezusa i w jego krew oraz zaj\u0105\u0107 osobi\u015bcie miejsce odrzucenia z ukrzy\u017cowanym Panem (w chrzcie). Wielkim b\u0142\u0119dem ko\u015bcio\u0142a katolickiego jest zaprzeczenie faktowi, \u017ce wszystko to nale\u017cy zrobi\u0107 osobi\u015bcie, a czyni to spraw\u0105 ko\u015bcio\u0142a (\u201ejedynie zba\u00adwiaj\u0105cego\u201d). Wielkim b\u0142\u0119dem protestantyzmu jest przeoczanie spraw wsp\u00f3lnych – tam wszystko jest osobiste i ka\u017cdy musi post\u0119powa\u0107 wed\u0142ug w\u0142asnych my\u015bli zgodnie z tymi, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105 tak samo. Lecz Pismo wi\u0105\u017ce ze wsp\u00f3lnot\u0105 wielkie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. Nie by\u0142o przypadkiem, \u017ce uczniowie byli zgroma\u00addzeni, kiedy Pan Jezus ustanowi\u0142 wieczerz\u0119, bo odpowiada\u0142o to zasadzie wieczerzy, kt\u00f3rej celem jest opowiada\u0107 \u015bmier\u0107 pa\u0144sk\u0105 na Jego pami\u0105tk\u0119. B\u0119dzie to zawsze czyni\u0107 Cia\u0142o Chrystusowe (l Kor. 10,16-17). Twierdzenie zabraniaj\u0105ce poszczeg\u00f3lnemu cz\u0142onkowi cia\u0142a Chrystusa mo\u017cliwo\u015bci udzia\u0142u w wie\u00adczerzy niweczy charakter wieczerzy Pa\u0144skiej. Przy postanowieniu Pan wypowiada s\u0142owa w liczbie mno\u00adgiej, kieruje je do wszystkich uczni\u00f3w, znajdujemy je te\u017c w l Kor. 10 i 11, jest to jedyne miejsce opr\u00f3cz Ewangelii, w kt\u00f3rym mowa jest o wieczerzy.<\/p>\n
Ustanowienie wieczerzy<\/p>\n
Ewangelie Mateusza w rozdz. 26, Marka w rozdz. 14 i \u0141ukasza w rozdz. 22 opisuj\u0105 wieczerz\u0119. Dwie pierwsze pokazuj\u0105 nam, \u017ce wieczerza zosta\u0142a usta\u00adnowiona zaraz po s\u0142owach Pana o zdradzie Juda\u00adsza, kt\u00f3ry wyszed\u0142. Z Ewangelii \u0141ukasza mogliby\u015bmy wnioskowa\u0107, \u017ce Judasz wyszed\u0142 po wieczerzy, jed\u00adnak nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce \u0141ukasz nie podaje fakt\u00f3w chronologicznie. W tej Ewangelii wszystko podawa\u00adne jest w kolejno\u015bci zwyczajowej.<\/p>\n
Wszystkie miejsca jednak wskazuj\u0105, \u017ce Pan usta\u00adnowi\u0142 wieczerz\u0119 po spo\u017cyciu baranka paschalnego, pod koniec uroczysto\u015bci. Baranek by\u0142 przypomnie\u00adniem tego, przez kt\u00f3rego niegdy\u015b nar\u00f3d izraelski zo\u00adsta\u0142 zachowany od s\u0105du Bo\u017cego (2 Moj\u017c. 12). Lecz teraz nadszed\u0142 czas, kiedy prawdziwy baranek wiel\u00adkanocny mia\u0142 by\u0107 zabity (l Kor. 5,7). Jego krew mia\u0142a by\u0107 przelana na odpuszczenia grzech\u00f3w dla wielu (Mat. 26,28). Pan Jezus wiedzia\u0142, \u017ce tej nocy b\u0119dzie pojmany, aby by\u0107 przybity do krzy\u017ca. Wiedzia\u0142, \u017ce musi ponie\u015b\u0107 nasze grzechy na Swoim ciele (l Pio\u00adtra 2,24) i \u017ce b\u0119dzie przez Boga uczyniony grzechem (2 Kor. 5,21). Wiedzia\u0142, \u017ce oznacza to opuszczenie przez Boga. Zna\u0142 cen\u0119, kt\u00f3r\u0105 musia\u0142 zap\u0142aci\u0107 za na\u00adsze zbawienie, a czym by\u0142o to dla Pana, widzimy kilka godzin p\u00f3\u017aniej w Getsemane, kiedy szatan sta\u00adwia mu wszystko przed oczy, aby go przywie\u015b\u0107 -gdyby to by\u0142o mo\u017cliwe – do niepos\u0142usze\u0144stwa.<\/p>\n
W takich chwilach Pan szuka spo\u0142eczno\u015bci ze swy\u00admi przyjaci\u00f3\u0142mi. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej, w Getsemane, b\u0119\u00addzie ich prosi\u0142: \u201ePozosta\u0144cie tu i czuwajcie ze mn\u0105\u201d. Kiedy zastaje ich \u015bpi\u0105cych, z \u017calem m\u00f3wi im:<\/p>\n
\u201eNie mogli\u015bcie jednej godziny czuwa\u0107 ze mn\u0105?\u201d (Mat. 26,38-40). Tak, \u201etej nocy, kt\u00f3rej by\u0142 wyda\u00adny\u201d, ustanowi\u0142 wieczerz\u0119 (l Kor. 11,23).<\/p>\n
Nie by\u0142o to dla uczni\u00f3w nic obcego. Jak przy chrzcie tak i teraz Pan Jezus przej\u0105\u0142 zwyczaj, kt\u00f3ry istnia\u0142 od dawna, nadaj\u0105c mu nowy, g\u0142\u0119boki sens, w kt\u00f3rym doprowadza ich do blisko\u015bci z samym Sob\u0105 i z Swoj\u0105 \u015bmierci\u0105. W Ksi\u0119dze Jeremiasza 16,5-7 wi\u00addzimy, \u017ce zwyczajem \u017byd\u00f3w by\u0142o urz\u0105dzanie uczt \u017ca\u0142obnych, na kt\u00f3rych jedli i pili ku pami\u0119ci drogich zmar\u0142ych. B\u00f3g ustanowi\u0142 wieczerz\u0119 paschaln\u0105 na pami\u0105tk\u0119 zabitego baranka, cudownego wyzwolenia ludu od s\u0105du Bo\u017cego i z mocy faraona i Egiptu, na podstawie krwi baranka. W Starym Testamencie nie znajdujemy kielicha przy wieczerzy paschalnej, Pan doda\u0142 go do tej wieczerzy (\u0141uk. 22,17). A kiedy za\u00adko\u0144czy\u0142, od\u0142o\u017cy\u0142 stary zwyczaj na bok (w. 18) i prze\u00admieni\u0142 form\u0119 starego na nowe, kt\u00f3re teraz ustanowi\u0142:<\/p>\n
\u201eTo jest cia\u0142o moje, kt\u00f3re si\u0119 za was daje; to czy\u0144\u00adcie na pami\u0105tk\u0119 moj\u0105. Podobnie i kielich, gdy by\u0142o po wieczerzy…\u201d (w. 19-20).<\/p>\n
Znaczenie wieczerzy<\/p>\n
\u201eTo czy\u0144cie na moj\u0105 pami\u0105tk\u0119\u201d – te s\u0142owa przy\u00adpominaj\u0105 nam Pana, lecz nie Jego wspania\u0142o\u015b\u0107 przed wcieleniem lub Jego \u017cycie tu na ziemi, nawet nie jego umieranie na krzy\u017cu i wszystko, co tam musia\u0142 wycierpie\u0107. \u201eIlekro\u0107 bowiem ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, \u015bmier\u0107 Pa\u0144sk\u0105 zwiastuje\u00adcie…\u201d (l Kor. 11,26). Zastosowane podobie\u0144stwa po\u00ad\u015bwiadczaj\u0105 to ca\u0142kowicie. Chleb, kt\u00f3ry wed\u0142ug s\u0142\u00f3w Pana przedstawia Jego cia\u0142o, podaje Swoim uczniom z\u0142amany, a potem podaje wino, jako obraz Swej krwi. Oddzielenie cia\u0142a i krwi m\u00f3wi jedynie o zmar\u0142ym Zbawicielu.<\/p>\n
Takie jest znaczenie wieczerzy. Jest to wsp\u00f3lna uczta dla wspominania tego, kt\u00f3ry kiedy\u015b umar\u0142.<\/p>\n
Rzeczy potrzebne do wieczerzy s\u0105 bardzo po\u00adwszechne w codziennym \u017cyciu. Czy jest co\u015b po\u00adwszechniejszego ni\u017c chleb, kt\u00f3ry bywa codziennie spo\u017cywany przez ka\u017cdego? Tak samo wino w kra\u00adjach po\u0142udniowych jest tak powszechne, jak u nas kawa czy herbata. Ale jakie znaczenie nada\u0142 Pan tej wieczerzy!<\/p>\n
Jest to rzeczywi\u015bcie posi\u0142ek. Jemy z tego chleba i pijemy z wina. Dobrze jest by\u0107 tego \u015bwiadomym, aby\u015bmy rzeczywi\u015bcie jedli i rzeczywi\u015bcie pili, a nie brali tylko okruszek chleba i kropl\u0119 wina. Ten chleb jest zwyk\u0142ym chlebem, a wino zwyk\u0142ym winem i po\u00adzostan\u0105 nimi. Nie zostaj\u0105 one przemienione przez dzi\u0119kczynienie, kt\u00f3re zanosi si\u0119 przed ich spo\u017cy\u00adciem. Z l Kor. 11,24 i \u0141uk. 22,19 wynika, \u017ce to b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, wymienione w Mat. 26,26 jest dzi\u0119kczynieniem i wys\u0142awianiem. Dowiadujemy si\u0119 o tym r\u00f3wnie\u017c z Efez. l,3nn., gdzie aposto\u0142 wys\u0142a\u00adwia Boga. R\u00f3wnie\u017c w Mat. 14,19, gdzie Pan b\u0142ogos\u0142awi i nikt nie chce chyba twierdzi\u0107, \u017ce pi\u0119\u0107 chle\u00adb\u00f3w i dwie ryby nie pozosta\u0142y chlebem i ryb\u0105.<\/p>\n
Wa\u017cne jest, aby zrozumie\u0107, \u017ce nauka rzymska o transsubstancjacji (wed\u0142ug kt\u00f3rej, gdy kap\u0142an powta\u00adrza s\u0142owa, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142 Pan przy ustanawia\u00adniu wieczerzy, chleb przemienia si\u0119 w rzeczywiste cia\u0142o, a wino w rzeczywist\u0105 krew Pana Jezusa) oraz nauka lutera\u0144ska o konsubstancjacji (to jest, \u017ce Chrystus jest ciele\u015bnie obecny w tym chlebie), pozo\u00adstaj\u0105 w ca\u0142kowitej sprzeczno\u015bci z Pismem i w konsekwencji s\u0105 zaprzeczeniem dokonanego raz na zawsze dzie\u0142a. Pan u\u017cywa podobie\u0144stw w stosunku do siebie samego. M\u00f3wi: \u201eJa jestem drzwiami dla owiec\u201d (Jana 10) oraz: \u201eJa jestem dobry pasterz\u201d. W Jana 14 stwierdza za\u015b: \u201eJam jest droga i praw\u00adda, i \u017cywot\u201d. Jest spraw\u0105 jasn\u0105, \u017ce Pan cz\u0119sto u\u017cy\u00adwa przeno\u015bni i por\u00f3wna\u0144.<\/p>\n
\u015amier\u0107 Pana<\/p>\n
Kt\u00f3\u017c mo\u017ce zrozumie\u0107 znaczenie tych s\u0142\u00f3w? On, Pan, poszed\u0142 na \u015bmier\u0107. O, jaka mi\u0142o\u015b\u0107, \u0142aska i mi\u0142osier\u00addzie, jakie zamiary Bo\u017ce! Ksi\u0105\u017c\u0119 \u017cycia, \u017ar\u00f3d\u0142o \u017cycia, zmar\u0142 i zosta\u0142 pochowany. Jak wielkim jest to do\u00adwodem, \u017ce zaj\u0105\u0142 ca\u0142kowicie nasze stanowisko. Nie tylko ni\u00f3s\u0142 na krzy\u017cu nasze grzechy na Swoim ciele, ale te\u017c zosta\u0142 uczyniony grzechem. Jakie uczucia dzi\u0119kczynienia i chwa\u0142y, uwielbienia powstaj\u0105 w na\u00adszych sercach, kiedy go takim ogl\u0105damy! Za nas poszed\u0142 na \u015bmier\u0107. Jego mi\u0142o\u015b\u0107 do nas by\u0142a tak wiel\u00adka, \u017ce chcia\u0142 zap\u0142aci\u0107 tak\u0105 cen\u0119, by nas ratowa\u0107. Jego mi\u0142o\u015b\u0107 \u201emocna jest jak \u015bmier\u0107…\u201d (P.n.P. 8,6-7; zob. te\u017c Ps. 69,2-3).<\/p>\n
Jakie\u017c pos\u0142usze\u0144stwo okaza\u0142 wobec Boga! Wola\u0142 raczej umrze\u0107 (i to jak\u0105 \u015bmierci\u0105!), ani\u017celi nie wy\u00adpe\u0142ni\u0107 woli Bo\u017cej. Jaka\u017c jest Jego natura, kt\u00f3ra sk\u0142o\u00adni\u0142a go do zaj\u0119cia stanowiska \u201ea\u017c do \u015bmierci, i to do \u015bmierci krzy\u017cowej\u201d!<\/p>\n
Dlatego te\u017c Pan Jezus zaprasza nas jako gospo\u00addarz wydaj\u0105cy uczt\u0119, by\u015bmy przyszli do Jego sto\u0142u, aby tam na Jego pami\u0105tk\u0119 opowiada\u0107 Jego \u015bmier\u0107. Nie przychodzimy tam po to, aby co\u015b otrzyma\u0107. Wie\u00adczerza nie jest \u015brodkiem \u0142aski (sakramentem). Ni\u00adgdzie Pismo tego nie m\u00f3wi. Zwykle wskazuje si\u0119 na 6 rozdzia\u0142 Ewangelii Jana jako dow\u00f3d, \u017ce wieczerza jest sakramentem. Lecz tam nie czytamy o wiecze\u00adrzy ustanowionej przez Pana; Pan nie m\u00f3wi o Swoim ciele i o kielichu, jak ma to miejsce przy wieczerzy, lecz o Swoim ciele i o krwi, maj\u0105c zupe\u0142nie co inne\u00adgo na my\u015bli. Uwielbiony Pan zaprasza nas do Swego sto\u0142u, by\u015bmy wspominali Jego \u015bmier\u0107, kt\u00f3r\u0105 poni\u00f3s\u0142 przed prawie dwoma tysi\u0105cami lat. W wieczno\u015bci te\u017c b\u0119dziemy to czyni\u0107. W Obj. 5 widzimy Baranka w niebie \u201estoj\u0105cego jak zabity\u201d, jakim Pan by\u0142 niegdy\u015b na ziemi. Jak kiedy\u015b przy spojrzeniu na zabi\u00adtego Baranka niebiosa zostan\u0105 nape\u0142nione chwa\u0142\u0105 i dzi\u0119kczynieniem, tak dzieje si\u0119 na ziemi, kiedy zwiastujemy Jego \u015bmier\u0107. Kiedy spogl\u0105damy na Niego, serca nasze rozgrzewaj\u0105 si\u0119 i nape\u0142niaj\u0105 pie\u015bnia\u00admi i dzi\u0119kczynieniem, a w chwilach ciszy wznosz\u0105 si\u0119 nasze uczucia dzi\u0119kczynienia, podziwu i uwiel\u00adbienia dla Niego.<\/p>\n
Jest rzecz\u0105 zrozumia\u0142\u0105, \u017ce mo\u017cemy si\u0119 tak zgro\u00admadza\u0107 tylko jako chrze\u015bcijanie. Tylko ci, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, \u017ce ich grzechy s\u0105 odpuszczone i maj\u0105 pok\u00f3j z Bogiem, mog\u0105 zaj\u0105\u0107 to stanowisko. Przez uczest\u00adniczenie w wieczerzy o\u015bwiadczaj\u0105, \u017ce maj\u0105 dzia\u0142 z Nim i w Jego dziele (l Kor. 10,16). Czy\u017c ka\u017cdy niepo\u00adk\u00f3j dotycz\u0105cy w\u0142asnych grzech\u00f3w nie jest na tym miejscu zaprzeczeniem doskona\u0142ego dzie\u0142a, dzi\u0119ki kt\u00f3remu uczyni\u0142 doskona\u0142ymi swoich uczni\u00f3w (Hebr. 10,14)? Nie chodzi tu o obecno\u015b\u0107 dar\u00f3w duchowych na tym miejscu, lecz o nasze zbieranie si\u0119 jako ka\u00adp\u0142an\u00f3w, aby przynie\u015b\u0107 ofiary chwa\u0142y i dzi\u0119kczynie\u00adnia, to jest \u201eowoce warg wyznawaj\u0105cych jego imi\u0119\u201d (Hebr. 13). Na tym miejscu aposto\u0142 stawa\u0142 jako zwyk\u0142y wierz\u0105cy, jak r\u00f3wnie\u017c jako brat, zajmu\u00adj\u0105cy w Zgromadzeniu stanowisko starszego, a tak\u00ad\u017ce i ci, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 wielkie dary ku s\u0142u\u017ceniu w zgromadzeniu stoj\u0105 tu jako chwalcy.<\/p>\n
Czy i Wy przyj\u0119li\u015bcie to zaproszenie Pana i dali\u00ad\u015bcie Mu pos\u0142uch?<\/p>\n
Kiedy i jak cz\u0119sto musimy obchodzi\u0107 wieczerz\u0119?<\/p>\n
W wieczno\u015bci b\u0119dziemy zawsze wielbili Baranka. W pierwszych szcz\u0119\u015bliwych dniach Zgromadzenia obchodzono wieczerz\u0119 co dzie\u0144 (Dz.Ap. 2,46), lecz kie\u00addy p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142y si\u0119 okoliczno\u015bci, tak \u017ce nie mo\u00adgli zgromadza\u0107 si\u0119 codziennie, widzimy, \u017ce czyni\u0105 to pierwszego dnia tygodnia. B\u00f3g, kt\u00f3ry chce, aby\u00ad\u015bmy we wszystkim poznali Jego wol\u0119, napisa\u0142 o tym w swoim S\u0142owie, by\u015bmy i to wiedzieli. W Dz.Ap. 20,7 jest napisane, \u017ce bracia zgromadzali si\u0119 na \u0142amanie chleba. Nie zgromadzali si\u0119, aby s\u0142ucha\u0107 mowy Paw\u00ad\u0142a, cho\u0107 by\u0142 aposto\u0142em. Lecz zgromadzili si\u0119 w wy\u00ad\u017cszym celu, jednak i Pawe\u0142 mia\u0142 okazj\u0119 przem\u00f3wi\u0107 w tym zborze. Spos\u00f3b, w jaki nam to oznajmiono, pozwala wywnioskowa\u0107, \u017ce by\u0142o tam zwyczajem zgromadza\u0107 si\u0119 w tym celu.<\/p>\n
Je\u015bli zrozumieli\u015bmy co\u015b z cudownego przywileju, aby m\u00f3c zajmowa\u0107 to miejsce i wykonywa\u0107 t\u0119 s\u0142u\u017c\u00adb\u0119, aby opowiada\u0107 \u015bmier\u0107 Pana, a\u017c On przyjdzie, je\u015bli ponadto s\u0142yszymy zaproszenie naszego drogie\u00adgo Zbawcy, \u201eSyna Bo\u017cego, kt\u00f3ry mnie umi\u0142owa\u0142 i Samego Siebie za mnie wyda\u0142\u201d, kt\u00f3ry nas prosi:<\/p>\n
\u201eTo czy\u0144cie na pami\u0105tk\u0119 moj\u0105\u201d, czy\u017c nasze serce nie pragnie, aby czyni\u0107 to tak cz\u0119sto, jak jest to tylko mo\u017cliwe?<\/p>\n
Kt\u00f3ry dzie\u0144 lepiej nadaje si\u0119 do tego, jak w\u0142a\u015bnie \u201edzie\u0144 Pa\u0144ski\u201d, w kt\u00f3rym Chrystus zmartwychwsta\u0142 i w kt\u00f3rym przez dwa tygodnie stawa\u0142 po\u015br\u00f3d zgro\u00admadzonych uczni\u00f3w? (Jana 20,19.26).<\/p>\n
Samych siebie do\u015bwiadcza\u0107<\/p>\n
W zwi\u0105zku z tym Pismo nawo\u0142uje nas do os\u0105dzania samych siebie, do badania samych siebie, nie po to, aby zg\u0142\u0119bia\u0107, czy jeste\u015bmy godni zaj\u0105\u0107 to stanowi\u00adsko, gdy\u017c ka\u017cdy chrze\u015bcijanin jako taki jest godny. Pow\u0105tpiewa\u0107 o tym znaczy\u0142oby w\u0105tpi\u0107 o warto\u015bci dzie\u0142a Pana Jezusa.<\/p>\n
Chodzi o to, czy owo stanowisko zajmujemy w god\u00adny spos\u00f3b. I chocia\u017c prawd\u0105 jest, \u017ce wieczerza jest zwyk\u0142ym posi\u0142kiem oraz \u017ce chodzi w niej o zwyczaj\u00adny chleb i zwyczajne wino, jest to jednak \u201eSt\u00f3\u0142 Pa\u0144\u00adski”, a On jest tym, kt\u00f3ry t\u0119 wieczerz\u0119 wydaje – gospodarzem. Chleb, kt\u00f3ry \u0142amiemy i wino s\u0105 zna\u00adkami Jego cia\u0142a wydanego za nas i Jego krwi wyla\u00adnej za nas. Tego musimy by\u0107 \u015bwiadomi, kiedy idziemy na miejsce, gdzie sprawujemy t\u0119 s\u0142u\u017cb\u0119. Ko\u00adnieczno\u015bci\u0105 jest te\u017c badanie samego siebie. Wszyst\u00adko, co nie jest zgodne z tym naj\u015bwi\u0119tszym miejscem na ziemi, musi po os\u0105dzeniu by\u0107 usuni\u0119te.<\/p>\n
Koryntianie zapomnieli o tym. Nie \u201erozr\u00f3\u017cniali\u201d cia\u0142a Pa\u0144skiego, gdy\u017c czynili tak, jakby to by\u0142a ich w\u0142asna wieczerza. Dlatego Pan musia\u0142 wkroczy\u0107 z karno\u015bci\u0105 – \u201edlatego wielu z was jest s\u0142abych i chorych, a wielu zasn\u0119\u0142o\u201d. Kiedy nie zwracamy uwagi na godno\u015b\u0107 Pana, wtedy On Sam musi jej chro\u00adni\u0107. Jest to powa\u017cna my\u015bl!<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz w nadchodz\u0105cym Panu z\u0142\u0105czony brat H.L.H.<\/p>\n
Ci\u0105g dalszy: Uwielbienie<\/p>\n
Pismo \u015awi\u0119te – najwi\u0119kszy skarb \u015bwiata.<\/p>\n
\u201eTe za\u015b s\u0105 spisane, aby\u015bcie wierzyli, \u017ce Jezus jest Chrystusem,<\/p>\n
Synem Boga i aby\u015bcie wierz\u0105c mieli \u017cywot w imieniu Jego\u201d.<\/p>\n
(Ewangelia Jana 20,31)<\/p>\n
Czytaj codziennie Bibli\u0119 – Bo\u017ce poselstwo dla Ciebie<\/p>\n
ROZPOWSZECHNIANIE LITERATURY CHRZE\u015aCIJA\u0143SKIEJ 40-116 KATOWICE – 5, ul. Cicha 22<\/p>\n
Tytu\u0142 orygina\u0142u holenderskiego: Brieven aan junge mensen<\/p>\n
Wydawca orygina\u0142u: Uit het Woord der Waarheid, Winschoten, Nederland \u00a9 by Uit het Woord der Waarheid, Holandia, 1956 \u00a9 Copyright for Polish Edition by Gute Botschaft Verlag, Diiienburg, Germany, 1997<\/p>\n
T\u0142umaczy\u0142 z wydania w j\u0119zyku niemieckim: J\u00f3zef Czech<\/p>\n
Redagowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 Korekta j\u0119zykowa: Klaudia Skrzypczak Jolanta Smorz Kazimierz Leja<\/p>\n
Sk\u0142ad komputerowy i diapozytywy: Agencja Wydawnicza \u201eHEJME” tel. (032) 2655535 Druk i oprawa:<\/p>\n
Drukarnia \u201eWZOREX” tel. (032) 2222-011 w. 5514<\/p>\n
Pierwsze wydanie polskie ISBN 83-85930-10-8<\/p>\n
Wydawnictwo:<\/p>\n
Gute Botschaft Verlag P.O.B. 80<\/p>\n
D-35673 Dillenburg Tel. 0-049-2771-81141 Fax 0-049-2771-81142<\/p>\n
Czytaj<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O ile inaczej nie zaznaczono, cytaty z Pisma \u015awi\u0119tego podane s\u0105 wg: Biblia to jest Pismo \u015awi\u0119te Starego i Nowego Testamentu. Nowy Przek\u0142ad z j\u0119zyk\u00f3w hebrajskiego i greckiego opracowany przez Komisj\u0119 Przek\u0142adu Pisma \u015awi\u0119tego. Brytyjskie i Zagraniczne Towa\u00adrzystwo Biblijne, Warszawa 1981. 13. Modlitwa Mili Przyjaciele! W moim poprzednim li\u015bcie wskaza\u0142em Wam na czy\u00adtanie S\u0142owa Bo\u017cego.… Czytaj dalej Listy do m\u0142odych ludzi cz.4<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,13,2,3,4,12,16,28,36,37,39,40,41,44,52,63,64,65],"tags":[68,69,70,71,72,76,77,78,81,88,90,91,97,94,95,96,100,102,103,104,117,120,121,124,122,123,139],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/45"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=45"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/45\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=45"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=45"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=45"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}