O ile inaczej nie zaznaczono, cytaty z Pisma \u015awi\u0119tego podane s\u0105 wg: Biblia to jest Pismo \u015awi\u0119te Starego i Nowego Testamentu. Nowy Przek\u0142ad z j\u0119zyk\u00f3w hebrajskiego i greckiego opracowany przez Komisj\u0119 Przek\u0142adu Pisma \u015awi\u0119tego. Brytyjskie i Zagraniczne Towa\u00adrzystwo Biblijne, Warszawa 1981.<\/p>\n
9. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i Synem Jego Jezusem Chrystusem<\/p>\n
Drodzy Przyjaciele!<\/p>\n
Widzieli\u015bmy, \u017ce ka\u017cdy, kto wierzy w Pana Jezusa, otrzyma\u0142 nie tylko przebaczenie grzech\u00f3w, ale te\u017c ca\u0142kiem nowe \u017cycie. Jest narodzony z Boga i dlate\u00adgo posiada Bo\u017ce \u017cycie, Bo\u017c\u0105 natur\u0119 (Jana 1,13; 2 Piotra 1,4). \u017bycie w swej najbogatszej formie jest nazwane \u201e\u017cyciem wiecznym\u201d. W l Jana 5,20 apo\u00adsto\u0142 m\u00f3wi o Panu Jezusie: \u201eOn jest tym prawdzi\u00adwym Bogiem i \u017cyciem wiecznym\u201d. Pan Jezus sam jest naszym \u017cyciem.<\/p>\n
Ten fakt ma dla nas niesko\u0144czone skutki. Jeste\u00ad\u015bmy uczynieni przyjemnymi w \u201eUmi\u0142owanym\u201d (Efez. 1,6) i przeniesieni do \u201eKr\u00f3lestwa Syna swego umi\u00ad\u0142owanego\u201d (Kol. 1,13). Stoimy wi\u0119c przed Bogiem w przyjemno\u015bci Tego, kt\u00f3rego B\u00f3g nazywa \u201eUmi\u0142owa\u00adnym\u201d. Lecz l Jana wyja\u015bnia jeszcze dalej. B\u0119dziemy jemu podobni. \u015awiat nie zna nas, bo i jego nie pozna\u0142 (rozdzia\u0142 3, werset l). Jeste\u015bmy w tym \u015bwiecie, tak jak On jest teraz w niebie (14,17). B\u0119dziemy mu podobni, gdy\u017c zobaczymy go takim, jakim jest (3,2; por. te\u017c 4,12-13 z Jana 1,18). A l Jana 5,20 m\u00f3wi:<\/p>\n
\u201eWiemy te\u017c, \u017ce Syn Bo\u017cy przyszed\u0142 i dal nam ro\u00adzum, aby\u015bmy poznali tego, kt\u00f3ry jest prawdzi\u00adwy\u201d. W tym jest uj\u0119te w\u0142a\u015bciwie wszystko.<\/p>\n
Przy stworzeniu B\u00f3g da\u0142 Adamowi rozum. Na tym<\/p>\n
polega r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy cz\u0142owiekiem a zwierz\u0119ciem. Lecz rozum ten by\u0142 ziemski i dlatego m\u00f3g\u0142 pojmo\u00adwa\u0107 tylko rzeczy ziemskie. Anio\u0142owie, mimo \u017ce nale\u017c\u0105 do wy\u017cszego rz\u0119du stworze\u0144 ni\u017c ludzie, r\u00f3w\u00adnie\u017c nie mog\u0105 pozna\u0107 Boga. S\u0105 oni pot\u0119\u017cnymi s\u0142u\u00adgami, kt\u00f3rzy ca\u0142y czas s\u0105 gotowi wype\u0142nia\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105, lecz pragn\u0105 wejrze\u0107 w sprawy, kt\u00f3re nam zo\u00adsta\u0142y zwiastowane (l Piotra 1,12).<\/p>\n
Tak, B\u00f3g da\u0142 zgubionym grzesznikom – swym wro\u00adgom, tym jednak, kt\u00f3rzy przyj\u0119li Pana Jezusa, Jego Syna, jako swoje nowe \u017cycie i w Nim i przez Niego – tak\u017ce rozum, kt\u00f3rym poznaj\u0105 Boga. Mo\u017cemy ogl\u0105\u00adda\u0107 nie tylko Jego objawion\u0105 wspania\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 wkr\u00f3tce \u015bwiat zobaczy, kiedy Pan Jezus przyjdzie w ob\u0142okach niebieskich na ziemi\u0119 i ujrzy go ka\u017cde oko, ale zobaczymy Go, jakim jest, nie tylko jakim si\u0119 objawi. Ju\u017c teraz mo\u017cemy rozumie\u0107 Jego my\u015bli. Widzimy Jego wewn\u0119trzn\u0105 wspania\u0142o\u015b\u0107 i nasze ser\u00adce jest tym nape\u0142nione. Mamy wsp\u00f3lne uczucia z Bogiem i wsp\u00f3lne my\u015bli. On otwiera nam Swe serce i m\u00f3wi do nas o tym, czym wype\u0142nione jest Jego ser\u00adce i czym jest zaj\u0119te, a my mo\u017cemy rozumie\u0107 Jego S\u0142owa i mie\u0107 udzia\u0142 w Jego uczuciach.<\/p>\n
Czym zaj\u0119te jest serce Ojcowskie? Czy\u017c nie Synem i wszelk\u0105 wspania\u0142o\u015bci\u0105 Jego osoby i Jego dzie\u0142a? Kie\u00addy Syn by\u0142 na ziemi, upodoba\u0142o si\u0119 Boskiej pe\u0142ni za\u00admieszka\u0107 w nim (Kol. 1,19). Na pocz\u0105tku publicznej dzia\u0142alno\u015bci Pana (\u0141uk. 3,22), a tak\u017ce mniej wi\u0119cej przy jej ko\u0144cu (Mat. 17,5) Ojciec powiedzia\u0142: \u201eTen jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany, w kt\u00f3rym mam upodo\u00adbanie\u201d. Potem nast\u0105pi\u0142o dzie\u0142o Golgoty.<\/p>\n
Czym musia\u0142o to dzie\u0142o by\u0107 dla Ojca! \u201eDlatego mi\u0142uje mnie Ojciec, bo k\u0142ad\u0119 \u017cycie swoje, aby je znowu wzi\u0105\u0107\u201d (Jana 10,17). Ojciec mi\u0142uje Tego, kt\u00f3\u00adry dobrowolnie poszed\u0142 na krzy\u017c, kt\u00f3ry zmar\u0142, aby uwielbi\u0107 imi\u0119 Bo\u017ce i aby czyni\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105; kt\u00f3ry chcia\u0142 nie\u015b\u0107 nasze grzechy na swoim ciele (l Piotra 2,24) i zosta\u0142 uczyniony grzechem (2 Kor. 5,21), kt\u00f3\u00adry mia\u0142 ponosi\u0107 s\u0105d Bo\u017cy i by\u0107 opuszczonym przez Boga, kt\u00f3ry by\u0142 w tym wszystkim doskona\u0142y: \u201eChry\u00adstus, kt\u00f3ry przez Ducha wiecznego ofiarowa\u0142 sa\u00admego siebie bez skazy Bogu\u201d (Hebr. 9,14).<\/p>\n
Ojciec m\u00f3wi do nas: \u201eTo jest Syn m\u00f3j mi\u0142y”. A my odpowiadamy: \u201eTo jest nasz umi\u0142owany Zbawi\u00adciel\u201d. Ojciec m\u00f3wi: \u201eZ mi\u0142o\u015bci do mnie ponosi\u0142 cier\u00adpienia wszystkie i dokona\u0142 tego dzie\u0142a\u201d (2 Moj\u017c. 21,5), a my odpowiadamy: \u201eChrystus umi\u0142owa\u0142 nas i samego Siebie za nas wydal\u201d (Efez. 5,2), a ja osobi\u015bcie wyznaj\u0119: \u201eSyn Bo\u017cy, kt\u00f3ry mnie umi\u0142o\u00adwa\u0142 i samego siebie za mnie wydal\u201d (Gal. 2,20).<\/p>\n
Ta sama wspania\u0142a Osoba, kt\u00f3ra nape\u0142nia serce Ojcowskie, nape\u0142nia i moje serce. Ojciec pokazuje nam wspania\u0142o\u015b\u0107 Syna, a my wyznajemy Ojcu wszystko, co\u015bmy w Synu znale\u017ali. To jest spo\u0142eczno\u015b\u0107: wsp\u00f3lne uczucia, wsp\u00f3lne zainteresowania, ta sama Osoba, kt\u00f3ra nape\u0142ni\u0142a serce upodobaniem i rado\u015bci\u0105!<\/p>\n
Czy\u017c nie jest tak samo z Synem? On objawi\u0142 nam Ojca. S\u0142yszeli\u015bmy go m\u00f3wi\u0105cego: \u201eAbba, Ojcze\u201d (Mar. 14,36) i my te\u017c m\u00f3wimy teraz: \u201eAbba, Ojcze\u201d (Rzym. 8,15).<\/p>\n
Czy\u017c nie jest to najwy\u017csz\u0105 warto\u015bci\u0105 m\u00f3c zrozu\u00admie\u0107 Boga, pozna\u0107 Go! Nie tylko mo\u017cemy korzysta\u0107 z Jego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw i wszelkich dar\u00f3w Bo\u017cych, ale pozna\u0107 i rozumie\u0107 Jego samego? Mie\u0107 spo\u0142ecz\u00adno\u015b\u0107 z Bogiem, Ojcem i Synem? Nie ma nic wy\u017csze\u00adgo. Urzeczywistnienie tego czyni serce ju\u017c tu na ziemi doskonale szcz\u0119\u015bliwym. Dlatego aposto\u0142 m\u00f3wi:<\/p>\n
\u201eTo wam pisz\u0119, aby rado\u015b\u0107 wasza by\u0142a doskona\u00ad\u0142\u0105” (l Jana 1,4).<\/p>\n
B\u00f3g jest \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 i nie ma w nim \u017cadnej ciem\u00adno\u015bci<\/p>\n
Spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i z Jego Synem musi natural\u00adnie by\u0107 w zgodno\u015bci z istot\u0105 Boga. B\u00f3g jest \u015bwiat\u0142o\u00ad\u015bci\u0105. Musimy wi\u0119c by\u0107 w \u015bwiat\u0142o\u015bci, aby mie\u0107 spo\u0142eczno\u015b\u0107. Tak, kiedy\u015b byli\u015bmy ciemno\u015bci\u0105, lecz teraz jeste\u015bmy \u015bwiat\u0142em w Panu (Efez. 5,8). Chodzi\u00admy w \u015bwiat\u0142o\u015bci i mamy spo\u0142eczno\u015b\u0107 z sob\u0105, a krew Jezusa Chrystusa, Syna Bo\u017cego, jest dla naszego sta\u00adnowiska podstaw\u0105 i dowodem tego prawa.<\/p>\n
W l Jana 1,7 podkre\u015blone jest znaczenie tego, gdzie chodzimy. Je\u015bli m\u00f3wimy o post\u0119powaniu w zgodno\u015bci ze \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105, to jasne, \u017ce my\u015blimy o na\u00adszym praktycznym chodzeniu. Ale tu podkre\u015blone jest, gdzie chodzimy. I ka\u017cdy, kt\u00f3ry jest nowonarodzony, kt\u00f3ry wyzwolony jest z mocy ciemno\u015bci i \u201euczyniony zdolnym do uczestniczenia w dzie\u00addzictwie \u015bwi\u0119tych w \u015bwiat\u0142o\u015bci\u201d (Kol. 1,12-13), cho\u00addzi w \u015bwiat\u0142o\u015bci. Krew, kt\u00f3ra oczy\u015bci\u0142a mnie od wszystkich grzech\u00f3w, jest dowodem na to, \u017ce to jest moje w\u0142a\u015bciwe stanowisko. Mo\u017cna by poda\u0107 nast\u0119\u00adpuj\u0105cy przyk\u0142ad – jak d\u0142ugo pracuj\u0119 moimi r\u0119kami we wiadrze z wod\u0105 mydlan\u0105, nie mog\u0119 si\u0119 zbrudzi\u0107. Moc tej wody, kt\u00f3ra oczy\u015bci\u0142a na pocz\u0105tku moje r\u0119ce, uniemo\u017cliwia ich ponowne zbrudzenie si\u0119. Jak mog\u0105 si\u0119 one zanieczy\u015bci\u0107, dop\u00f3ki znajduj\u0105 si\u0119 w p\u0142ynie, kt\u00f3ry czy\u015bci wszystko, co brudne. Tak te\u017c jest z moc\u0105 krwi, kt\u00f3ra panuje w \u015bwiat\u0142o\u015bci i jest dowodem na to, \u017ce jestem w zgodno\u015bci ze \u015bwiat\u0142em.<\/p>\n
Nie zmienia to jednak faktu, \u017ce moja stara natura jeszcze istnieje. Je\u015blibym temu zaprzeczy\u0142 i twier\u00addzi\u0142, \u017ce nie mam grzechu, wtedy ok\u0142amuj\u0119 samego siebie i nie ma we mnie prawdy, a je\u015bli m\u00f3wi\u0119, \u017ce nigdy nic zdro\u017cnego nie czyni\u0142em, nigdy nie grze\u00adszy\u0142em, wtedy czyni\u0119 Boga k\u0142amc\u0105, gdy\u017c On powie\u00addzia\u0142: \u201eWszyscy zgrzeszyli\u201d (Rzym. 3,23).<\/p>\n
W l Li\u015bcie Jana nie czytamy: \u201eJe\u015bli m\u00f3wimy, \u017ce nie grzeszymy\u201d, lecz: \u201eJe\u015bli m\u00f3wimy, \u017ce\u015bmy nie zgrzeszyli\u201d. Jest wi\u0119c napisane w czasie przesz\u0142ym. Pismo nie uwa\u017ca, \u017ce wierz\u0105cy musi grzeszy\u0107. Mamy now\u0105 natur\u0119, kt\u00f3ra nie umie grzeszy\u0107 i mamy Bosk\u0105 moc w nas – Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry nas uzdolni\u0105 do post\u0119powania wed\u0142ug nowego \u017cycia. Chodzimy w \u015bwietle, w kt\u00f3rym mo\u017cemy wyra\u017anie widzie\u0107, co nie jest zgodne ze \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n
Niestety, musimy wyzna\u0107: \u201eWszyscy dopuszcza\u00admy si\u0119 wielu uchybie\u0144\u201d (Jak. 3,2). Lecz to nas nie usprawiedliwia.<\/p>\n
T\u0119 spraw\u0119 chcia\u0142bym om\u00f3wi\u0107 w nast\u0119pnym li\u015bcie.<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz Przyjaciel H.L.H.<\/p>\n
10. Chrystus – nasz Or\u0119downik<\/p>\n
Drodzy Przyjaciele!<\/p>\n
Kontynuuj\u0105c list z poprzedniego miesi\u0105ca, chcia\u0142bym om\u00f3wi\u0107 zagadnienie:<\/p>\n
Je\u015bli wierz\u0105cy zgrzeszy<\/p>\n
Je\u015bli zgrzeszymy jako wierz\u0105cy, co wtedy? Czy to mo\u017ce zmieni\u0107 nasze stanowisko dzieci Bo\u017cych?<\/p>\n
Odpowied\u017a znajdujemy w Li\u015bcie do Hebrajczyk\u00f3w 9 i 10 rozdziale. Chrystus zgotowa\u0142 wieczne zbawie\u00adnie, gdy\u017c \u201eJedn\u0105 ofiar\u0105 uczyni\u0142 na zawsze dosko\u00adna\u0142ymi tych, kt\u00f3rzy s\u0105 u\u015bwi\u0119ceni\u201d (Hebr. 10,14). Nasz stosunek jako stworzenia do Boga jest na za\u00adwsze uporz\u0105dkowany. Jeste\u015bmy z nim w relacji jako dzieci do Ojca. Tego nic nie mo\u017ce zmieni\u0107.<\/p>\n
Lecz czy nasz Ojciec nie widzi grzech\u00f3w swych dzieci? Nasz Ojciec jest Bogiem, jest \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 i \u017cad\u00adnej ciemno\u015bci w nim nie ma. Jest za czysty, aby tole\u00adrowa\u0107 z\u0142o, a w tych, kt\u00f3rzy si\u0119 do niego zbli\u017caj\u0105, musi by\u0107 u\u015bwi\u0119cony. On mo\u017ce znosi\u0107 grzechy niewie\u00adrz\u0105cych, wrogiego mu \u015bwiata, lecz nie mo\u017ce znie\u015b\u0107 grzech\u00f3w swoich dzieci. Jak mo\u017ce On, \u015awi\u0119ty, mie\u0107 spo\u0142eczno\u015b\u0107 z grzechem lub z kim\u015b, kto jest przez grzech zabrudzony? Dlatego nasza spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Oj\u00adcem i Jego Synem jest zaraz przerwana przez ka\u017cd\u0105 grzeszn\u0105 my\u015bl, ka\u017cde grzeszne lub niepotrzebne s\u0142owo, ka\u017cd\u0105 niezale\u017cn\u0105 od niego, a zatem grzeszn\u0105 czynno\u015b\u0107. Ta spo\u0142eczno\u015b\u0107 nie b\u0119dzie przywr\u00f3cona, dop\u00f3ki grzech nie jest w Bo\u017cy spos\u00f3b usuni\u0119ty. \u201eJe\u00ad\u015bli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest B\u00f3g i sprawiedliwy, i odpu\u015bci nam grzechy, i oczy\u015bci nas od wszelkiej nieprawo\u015bci” (l Jana 1,9). Tylko przez wyznanie i os\u0105dzenie samych siebie, zostaje\u00admy oczyszczeni.<\/p>\n
Samoos\u0105dzenie jest jedyn\u0105 drog\u0105 do przywr\u00f3\u00adcenia spo\u0142eczno\u015bci<\/p>\n
Jest to zasada, kt\u00f3r\u0105 znajdujemy tak w Starym, jak w Nowym Testamencie. We\u017amy niekt\u00f3re typowe przy\u00adk\u0142ady ze Starego Testamentu. W 3 Moj\u017c. 4-5 rozdzia\u00adle, a cz\u0119\u015bciowo te\u017c w 6 i 7 rozdziale, znajdujemy przepisy dla Izraelczyka, kt\u00f3ry zgrzeszy\u0142. Nie chodzi tam o grzesznika, kt\u00f3ry si\u0119 nawr\u00f3ci\u0142, cho\u0107 jaki\u015b ewan\u00adgelista m\u00f3g\u0142by ten rozdzia\u0142 zastosowa\u0107 w celu przed\u00adstawienia zasad Ewangelii. Te rozdzia\u0142y ukazuj\u0105 Izrael jako nar\u00f3d, kt\u00f3ry jest przywiedziony do Boga przez ofiar\u0119 w wielkim dniu pojednania (3 Moj\u017c. 16) i po\u015br\u00f3d kt\u00f3rego B\u00f3g mieszka\u0142 na podstawie dzien\u00adnej ofiary palonej (2 Moj\u017c. 29,38-46). Teraz jednak, kiedy jako nar\u00f3d Bo\u017cy przyprowadzony jest do Bo\u017cej obecno\u015bci i mo\u017ce spoczywa\u0107 w tej \u015bwiadomo\u015bci, \u201eb\u0119\u00add\u0105c uczyniony przyjemnym w Umi\u0142owanym\u201d (Efez. 11,6; 3 Moj\u017c. 1 i 7,8), kiedy otrzyma\u0142 dar dla swego serca podczas podr\u00f3\u017cy przez pustyni\u0119 (ofiar\u0119 \u015bniedn\u0105 – 3 Moj\u017c. 2) i gdzie mo\u017ce mie\u0107 spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Bogiem, to znaczy mo\u017ce mie\u0107 dzia\u0142 i korzysta\u0107 z tego samego daru (ofiara dzi\u0119kczynna – 3 Moj\u017c. 3 i 17, 11-34), musi by\u0107 za\u0142atwiona sprawa codziennego zanie\u00adczyszczenia.<\/p>\n
W 3 Moj\u017c. 5,1-4 wymienione s\u0105 najpierw trzy wiel\u00adkie grupy zanieczyszcze\u0144, kt\u00f3re wyst\u0119puj\u0105 w codzien\u00adnym \u017cyciu. W wersecie i chodzi o zaniechanie \u015bwiadectwa przeciwko z\u0142emu lub dla dobra, co mo\u017ce by\u0107 grzechem. Werset 2 m\u00f3wi o zanieczyszczeniach, kt\u00f3re powstaj\u0105 przez wp\u0142ywy zewn\u0119trzne, a wi\u0119c dla\u00adtego, \u017ce nie jeste\u015bmy prawdziwie odizolowani od rze\u00adczy tego \u015bwiata. Werset 4 zwraca uwag\u0119 na skutki nieczuwania i brak opanowania, a wi\u0119c na zanieczysz\u00adczenia pochodz\u0105ce z naszego w\u0142asnego serca. Wer\u00adset 15 m\u00f3wi o dopuszczaniu si\u0119 przest\u0119pstw w takich sprawach, kt\u00f3re B\u00f3g zastrzeg\u0142 sobie. Od wersetu 20 jest jeszcze mowa o zabraniu lub zatrzymaniu tego, co jest w\u0142asno\u015bci\u0105 innego cz\u0142owieka.<\/p>\n
W jaki spos\u00f3b m\u00f3g\u0142 Izraelczyk, kt\u00f3ry przest\u0105pi\u0142 te zasady, zosta\u0107 oczyszczony? Jedyna droga wymie\u00adniona jest w rozdziale 5, w wersetach 5-6: \u201eJe\u017celi wi\u0119c kto\u015b \u015bci\u0105ga na siebie win\u0119 przez jedn\u0105 z tych rzeczy, niech wyzna to, przez co zgrzeszy\u0142. I niech przyniesie za swoje przewinienie, kt\u00f3re pope\u0142ni\u0142, jako pokutn\u0105 ofiar\u0119 dla Pana…\u201d. Mog\u0105 te\u017c doj\u015b\u0107 jeszcze inne rzeczy, np. nale\u017ca\u0142o doda\u0107 jeszcze jedn\u0105 pi\u0105t\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, je\u015bli si\u0119 Panu lub bratu co\u015b wzi\u0119\u0142o (5,6 i 6,4-5), ale pierwszym podstawowym warunkiem by\u0142o wyzna\u0107 grzech i przynie\u015b\u0107 ofiar\u0119 za grzech.<\/p>\n
Samoos\u0105dzenie – wyznanie w\u0142asnych grzech\u00f3w, swych brak\u00f3w – jest koniecznym warunkiem wst\u0119p\u00adnym do odpuszczenia win i powrotu do spo\u0142eczno\u015bci z Bogiem (zob. np. l Kor. 11,31 i l Jana 1,9). Aby\u015bmy prawid\u0142owo os\u0105dzali, aby\u015bmy os\u0105dzili nie tylko po\u00adpe\u0142niony czyn, lecz nasz stan, w jakim si\u0119 znale\u017ali\u00ad\u015bmy (jak to uczyni\u0142 Dawid w Psalmie 51,5-7), B\u00f3g kieruje nasze oczy na krzy\u017c, by\u015bmy poj\u0119li, co to jest grzech. Nie dlatego, \u017ceby krew Chrystusa musia\u0142a by\u0107 na nowo przelana – to sta\u0142o si\u0119 raz na zawsze, lecz by\u015bmy poznali, jak straszne s\u0105 grzechy, tak\u017ce i ten, kt\u00f3ry niedawno pope\u0142ni\u0142em. Widzimy wi\u0119c, jak Pan musia\u0142 cierpie\u0107 za nasze grzechy na krzy\u017cu (ofia\u00adra za grzech). W 3 Moj\u017c. 1-7 nie znajdujemy samego krzy\u017ca, lecz spojrzenie na krzy\u017c. Sam krzy\u017c jako fun\u00addament tego, \u017ce \u015bmiemy przebywa\u0107 w blisko\u015bci Bo\u00ad\u017cej, znajdujemy w 4 Moj\u017c. 16 i w 2 Moj\u017c. 29.<\/p>\n
Kiedy u\u015bwiadomimy sobie, co Pan Jezus musia\u0142 cierpie\u0107 za nasze przewinienia i grzechy, nauczymy si\u0119 rozumie\u0107, jak odra\u017caj\u0105ce s\u0105 grzechy. On musia\u0142 by\u0107 przez Boga opuszczony, znie\u015b\u0107 s\u0105d Bo\u017cy i umrze\u0107, bo \u201esam grzechy nasze na swoim ciele poni\u00f3s\u0142 na drzewie\u201d (l Piotra 2,24). Wtedy dojdziemy do rze\u00adczywistego samoos\u0105dzenia i do prawdziwego smutku z powodu tego, co uczynili\u015bmy. Nigdy nie przechod\u017a\u00admy lekkomy\u015blnie obok grzechu i nie zapominajmy, \u017ce wyznanie winy jest jedyn\u0105 drog\u0105 do przywr\u00f3cenia spo\u0142eczno\u015bci z Bogiem, najpierw wyznanie przed Bo\u00adgiem, ale te\u017c i przed lud\u017ami, je\u015bli ich dotyczy\u0142o.<\/p>\n
Grzechy nie\u015bwiadome<\/p>\n
Teraz pojawia si\u0119 wielka trudno\u015b\u0107: cz\u0119sto pope\u0142nia\u00admy grzechy, kt\u00f3rych nie jeste\u015bmy \u015bwiadomi, a nie\u00adkiedy nawet my\u015blimy, \u017ce uczynili\u015bmy co\u015b dobrego. Lecz nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 nie zwalnia nas z odpowiedzial\u00adno\u015bci przed Bogiem. Je\u015bli kto\u015b zgrzeszy, czyni\u0105c jedn\u0105 z rzeczy zabronionych przez Boga, chocia\u017cby tego nie wiedzia\u0142, jest winien i ma swoj\u0105 nieprawo\u015b\u0107 wy\u00adzna\u0107 (3 Moj\u017c. 5,17).<\/p>\n
Dlatego Dawid prosi w Psalmie 19: \u201eOd skrytych grzech\u00f3w oczy\u015b\u0107 mnie\u201d. Aby te grzechy wyzna\u0107, trze\u00adba nam na nie zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119. Dlatego w 3 Moj\u017c. 4,23 powiedziano: \u201ea potem u\u015bwiadomi sobie sw\u00f3j grzech…\u201d Lecz kto ma to uczyni\u0107, je\u015bli chodzi o my\u00ad\u015bli, o s\u0142owa, o kt\u00f3rych inni nic nie wiedz\u0105? Kto ma nas przekona\u0107, je\u015bli my\u015blimy, \u017ce jeste\u015bmy w porz\u0105d\u00adku? I tu mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca postara\u0142a si\u0119 o to (l Jana 2,1). Przede wszystkim przeczytajmy ten werset i dobrze go rozwa\u017cmy.<\/p>\n
Chrystus – nasz Or\u0119downik<\/p>\n
Greckie s\u0142owo \u201eparakletos\u201d, kt\u00f3re w l Jana 2,1 prze\u00adt\u0142umaczono na \u201eor\u0119downik\u201d, wyst\u0119puje tylko tu i w Jana 14 i 16. W Jana 14 i 16 odnosi si\u0119 do Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n
Pan Jezus wykonuje obecnie dla nas w niebie s\u0142u\u017c\u00adb\u0119 or\u0119downika; nie za nasz grzech, usuni\u0119ty ju\u017c na krzy\u017cu, lecz przed Ojcem, za nasze grzechy.<\/p>\n
W jednym z poprzednich list\u00f3w zwr\u00f3cili\u015bmy uwag\u0119 na fakt, \u017ce Pan Jezus jest naszym najwy\u017cszym kap\u0142a\u00adnem, kt\u00f3ry si\u0119 za nami wstawia u Boga z powodu na\u00adszych s\u0142abo\u015bci i niedomaga\u0144 na ziemi. Tu widzimy, kim jest Pan Jezus w sprawie naszych codziennych grzech\u00f3w.<\/p>\n
On wstawia si\u0119 za nami, jest naszym Or\u0119downikiem u Ojca, kiedy grzeszymy. Nie jest nim dopiero wtedy, kiedy jeste\u015bmy smutni i wyznajemy nasze grzechy. W momencie, kiedy grzesz\u0119, jest Tym, kt\u00f3ry si\u0119 wsta\u00adwia w niebie, przedstawia mnie i moj\u0105 spraw\u0119 u Ojca.<\/p>\n
Kto jest tym Or\u0119downikiem? Jest nim Jezus Chrys\u00adtus sprawiedliwy. On ca\u0142kowicie odpowiada wymogom sprawiedliwo\u015bci Ojcowskiej i jest r\u00f3wnocze\u015bnie moj\u0105 sprawiedliwo\u015bci\u0105 (l Kor. 1,30). Lecz nie tylko to. Do\u00adkona\u0142 dzie\u0142a, kt\u00f3re jest tak doskonale, \u017ce jest nie tyl\u00adko ofiar\u0105 pojednania dla naszych grzech\u00f3w, ale te\u017c ofiar\u0105 pojednania dla ca\u0142ego \u015bwiata. Jest wi\u0119c przez sw\u0105 osob\u0119 i swoje dzie\u0142o doskonale przyjemny Ojcu tak\u017ce wtedy, gdy jest moim Or\u0119downikiem, kiedy zgrze\u00adszy\u0142em.<\/p>\n
W om\u00f3wionym temacie widzieli\u015bmy, \u017ce odpuszcze\u00adnie nast\u0119puje tylko po wyznaniu. Dlatego druga cz\u0119\u015b\u0107 wstawienniczej s\u0142u\u017cby Pana Jezusa polega na tym, \u017ce On zajmuje si\u0119 nami i doprowadza nas do pozna\u00adnia winy.<\/p>\n
Umywanie n\u00f3g<\/p>\n
Tej nocy, kt\u00f3rej Pan by\u0142 pojmany, przedstawi\u0142 w sym\u00adboliczny spos\u00f3b t\u0119 s\u0142u\u017cb\u0119. Chcia\u0142 wprowadzi\u0107 wie\u00adczerz\u0119 jako znak spo\u0142eczno\u015bci zmar\u0142ego Zbawiciela ze wszystkimi cz\u0142onkami cia\u0142a Chrystusowego (l Kor. 10,16-17). Lecz jak mog\u0142a istnie\u0107 spo\u0142ecz\u00adno\u015b\u0107 mi\u0119dzy praktycznie zanieczyszczonymi ucznia\u00admi i Panem, kt\u00f3ry zmar\u0142, aby zniszczy\u0107 grzech? Oznacza\u0107 to mog\u0142o tylko s\u0105d dla zanieczyszczonych (l Kor. 11, 26-32).<\/p>\n
Dlatego Pan zaj\u0105\u0142 w pe\u0142nej \u015bwiadomo\u015bci stanowi\u00adsko niewolnika; lecz poniewa\u017c jego mi\u0142o\u015b\u0107 si\u0119ga\u0142a naj\u00adwy\u017cszych granic do ko\u0144ca, umywa im nogi. B\u00f3g u\u017cy\u0142 Piotra, aby nam wyja\u015bni\u0107 znaczenie umycia n\u00f3g. (Piotr nie pojmowa\u0142, \u017ce wszystko, co Pan czyni, jest dobre, aby\u015bmy i my, nawet je\u015bli nie pojmujemy, zawsze si\u0119 uni\u017cali.) Uczniowie byli czy\u015bci, poniewa\u017c byli cali umyci (w nowozrodzeniu). Lecz aby mie\u0107 dzia\u0142 z Nim, mianowicie \u017cy\u0107 z Panem w praktycznej spo\u0142eczno\u015bci, musieli te\u017c by\u0107 oczyszczeni od zabrudze\u0144 codzienne\u00adgo post\u0119powania (Jana 13,8-10).<\/p>\n
Zaparcie si\u0119 Piotra<\/p>\n
Ewangelie opisuj\u0105 nam r\u00f3wnie\u017c, w jaki spos\u00f3b Pan sprawuje t\u0119 s\u0142u\u017cb\u0119 w stosunku do Piotra. Piotr stra\u00adci\u0142 praktyczn\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Panem. Nie by\u0142o to wiel\u00adkim wydarzeniem, gdy\u017c Piotr nie zdawa\u0142 sobie z tego sprawy i nikt nie zwr\u00f3ci\u0142 mu na to uwagi. Lecz kiedy Pan powiedzia\u0142, \u017ce wszyscy si\u0119 nim zgorsz\u0105, to wi\u00addzimy, \u017ce Piotr mia\u0142 wielkie mniemanie o sobie, by\u0142 nawet przekonany, \u017ce jego mi\u0142o\u015b\u0107 i wierno\u015b\u0107 by\u0142a wi\u0119ksza ni\u017c u innych (Mat. 26,33). Tego by nie m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107, gdyby pozostawa\u0142 w prawdziwej spo\u0142ecz\u00adno\u015bci z Panem. Wtedy cia\u0142o i pycha nie maj\u0105 miejsca. Pan u\u017cy\u0142 s\u0142\u00f3w Piotra, aby go ostrzec, ale te\u017c aby da\u0107 mu pozna\u0107, \u017ce On wszystko wie, by m\u00f3g\u0142 to wspo\u00admnie\u0107, kiedy aposto\u0142 si\u0119 go zaprze. Potem m\u00f3g\u0142 by\u0107 pocieszony przez my\u015bl, \u017ce Pan wiedzia\u0142 wszystko, a jednak go nie odrzuci\u0142, m\u00f3g\u0142 te\u017c wierzy\u0107 w to, \u017ce Pan i teraz tego nie uczyni. O, jaka\u017c dobro\u0107 i \u0142aska! Jaka mi\u0142o\u015b\u0107! Jaka opieka! Nim Piotr zgrzeszy\u0142, Pan za nim prosi\u0142, lecz nie o to, aby wstrzyma\u0142 szatana od ku\u00adszenia Piotra. To do\u015bwiadczenie by\u0142o konieczne dla niego, aby pozna\u0142 samego siebie. \u0141agodne, przyjazne s\u0142owa Pana nie mog\u0142y osi\u0105gn\u0105\u0107 tego celu, nawet i s\u0142o\u00adwa zapowiedzi z jego ust nie da\u0142y rezultatu (Mat. 26,34). Dlatego Pan nie prosi\u0142, aby to pokuszenie mi\u00adn\u0119\u0142o Piotra, lecz, aby jego wiara nie usta\u0142a. Aby go zachowa\u0107 od upadku na duchu, da\u0142 mu ju\u017c teraz za\u00addanie na okres po jego nawr\u00f3ceniu.<\/p>\n
Piotr jednak tak by\u0142 zaj\u0119ty sob\u0105, \u017ce nic nie docie\u00adra\u0142o do jego sumienia. S\u0142owa Pana Jezusa skierowa\u00adne do niego osobi\u015bcie: \u201enie mogli\u015bcie jednej godziny czuwa\u0107 ze mn\u0105” (Mat. 26,40) bola\u0142y go bez\u00adsprzecznie, jednak nie doprowadzi\u0142y go do poznania samego siebie tak samo jak fakt, \u017ce i on uciek\u0142 i zo\u00adstawi\u0142 Pana samego w mocy nieprzyjaci\u00f3\u0142 (Mat. 27,56).<\/p>\n
Nawet i wtedy, gdy zapar\u0142 si\u0119 Pana, kiedy zacz\u0105\u0142 przy\u00adsi\u0119ga\u0107: \u201eJa nie znam tego cz\u0142owieka\u201d (ten sam Piotr, kt\u00f3ry powiedzia\u0142: \u201eTy\u015b jest Chrystus, Syn Boga \u017cywego\u201d), nawet wtedy nie zawr\u00f3ci\u0142 z tej drogi. Jak zepsute jest serce ludzkie!<\/p>\n
Lecz, o cudowna mi\u0142o\u015bci! W chwili, kiedy \u017co\u0142nierze bili Pana po twarzy i pluli mu w twarz (Mat. 26,67), Pan odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i spojrza\u0142 na Piotra. To spojrzenie, po\u0142\u0105czone ze s\u0142owami Pana Jezusa, kt\u00f3re przypomnia\u00ad\u0142y si\u0119 Piotrowi, gdy kogut zapia\u0142, otworzy\u0142o mu oczy. \u201eI wyszed\u0142szy gorzko zap\u0142aka\u0142\u201d.<\/p>\n
Przywr\u00f3cenie<\/p>\n
Lecz na tym nie sko\u0144czy\u0142a si\u0119 s\u0142u\u017cba Pana. Po Swym zmartwychwstaniu wysy\u0142a zaraz poselstwo, w kt\u00f3\u00adrym wyra\u017anie wymienia Piotra (Mar. 16,7), a potem ma z nim specjalne spotkanie (\u0141uk. 24,34). O czym tam m\u00f3wiono, Pismo nam nie oznajmia. Pan ma dla ka\u017cdego ze swoich uczni\u00f3w specjalne s\u0142owa, kt\u00f3re s\u0105 przeznaczone wy\u0142\u0105cznie dla niego. Ale potem wi\u00addzimy spotkanie tak bolesne dla Piotra, ale te\u017c i b\u0142o\u00adgos\u0142awione, kt\u00f3re opisane jest w Ewangelii Jana w 21 rozdziale.<\/p>\n
Mo\u017ce by\u015bmy powiedzieli, \u017ce to publiczne upoko\u00adrzenie si\u0119 Piotra nie by\u0142o ju\u017c konieczne? Czy nie uwa\u00ad\u017camy go za pozbawione mi\u0142o\u015bci, je\u015bli si\u0119 w nie zag\u0142\u0119bimy? Piotr upami\u0119ta\u0142 si\u0119! On przecie\u017c gorzko p\u0142aka\u0142! Lecz Ten, kt\u00f3ry opr\u00f3cz doskona\u0142ej znajomo\u015bci serca ludzkiego, ma te\u017c doskona\u0142\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i oka\u00adzuje to w doskona\u0142y spos\u00f3b, wie, co rzeczywi\u015bcie s\u0142u\u017cy Piotrowi ku dobremu.<\/p>\n
Kiedy Piotr os\u0105dzi\u0142 samego siebie i to nie tylko sw\u00f3j czyn, lecz siebie samego, kiedy pozna\u0142, \u017ce Boska wszechwiedza jest konieczna, aby odkry\u0107 u niego mi\u00ad\u0142o\u015b\u0107 do Pana, wtedy Pan m\u00f3g\u0142 go ca\u0142kowicie przy\u00adwr\u00f3ci\u0107 do spo\u0142eczno\u015bci i powierzy\u0107 mu swoje owce, aby je strzeg\u0142, a owieczki pas\u0142.<\/p>\n
To jest s\u0142u\u017cba Pana jako naszego Or\u0119downika u Ojca. Gdzie byliby\u015bmy, gdyby\u015bmy nie mieli go jako Or\u0119downika? Ka\u017cda grzeszna my\u015bl, ka\u017cde daremne s\u0142owo, ka\u017cdy niezale\u017cny od Pana czyn przerywa t\u0119 spo\u0142eczno\u015b\u0107. I nie b\u0119dzie inaczej przywr\u00f3cona, jak tylko przez wyznanie i przez os\u0105dzenie z\u0142a i samego siebie.<\/p>\n
Nasz Or\u0119downik prosi za mn\u0105, zanim zgrzesz\u0119, aby moja wiara nie usta\u0142a. On m\u00f3wi przez swoje S\u0142owo do mnie, abym os\u0105dzi\u0142 samego siebie, zanim uczyni\u0119 co\u015b grzesznego. On spojrzy we w\u0142a\u015bciwym momencie na mnie i u\u017cyje braci, ksi\u0105\u017cki, okoliczno\u015bci, a je\u015bli konieczne, to i koguta, abym wspomnia\u0142 na jego s\u0142o\u00adwa. On prowadzi mnie do os\u0105dzenia i wyznania, aby zosta\u0142a przywr\u00f3cona spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i Synem. On jest moim Obro\u0144c\u0105 i Or\u0119downikiem u Ojca. On nie spocznie, dop\u00f3ki nie wr\u00f3c\u0119 do w\u0142a\u015bciwego stanu i do\u00adp\u00f3ki nie nast\u0105pi ca\u0142kowite naprawienie. I nawet te\u00adraz, w swej wspania\u0142o\u015bci, s\u0142u\u017cy mi i umywa moje nogi, abym m\u00f3g\u0142 mie\u0107 dzia\u0142 z nim i aby moja rado\u015b\u0107 by\u0142a doskona\u0142a ju\u017c tutaj, na ziemi.<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz Przyjaciel H.L.H.<\/p>\n
11. U\u015bwi\u0119cenie<\/p>\n
Mili Przyjaciele!<\/p>\n
Chc\u0119 m\u00f3wi\u0107 z Wami o u\u015bwi\u0119ceniu, lecz przedtem nale\u017cy poszuka\u0107 w S\u0142owie Bo\u017cym, co to s\u0142owo ozna\u00adcza. Ludzie pod s\u0142owem \u015bwi\u0119ty rozumiej\u0105 cz\u0142owieka bez grzech\u00f3w i s\u0142abo\u015bci lub co najmniej bez jaw\u00adnych grzech\u00f3w i s\u0142abo\u015bci. Dlatego niekt\u00f3rzy wierz\u0105\u00adcy, b\u0119d\u0105c wprowadzeni w b\u0142\u0105d przez tak zwan\u0105 nauk\u0119 o \u015bwi\u0119to\u015bci, twierdz\u0105, \u017ce \u017cyli w \u015bwi\u0119to\u015bci, po\u00adniewa\u017c nie popadli w jawne grzechy.<\/p>\n
W zwi\u0105zku z ostatnim twierdzeniem, aposto\u0142 Pawe\u0142 w l Li\u015bcie do Koryntian 4,4 pisze: \u201ealbowiem do niczego si\u0119 nie poczuwam, lecz to mnie jesz\u00adcze nie usprawiedliwia\u201d. A w Psalmie 19,13 Da\u00adwid prosi o oczyszczenie z tajemnych wyst\u0119pk\u00f3w (zob. te\u017c w l Jana 3,20 oraz w 3 Moj\u017c. 5). Kiedy Pan przyjdzie, \u201eobjawi zamys\u0142y serc i ujawni to, co ukryte w ciemno\u015bci… a wtedy ka\u017cdy otrzyma po\u00adchwa\u0142\u0119 od Boga\u201d (l Kor. 4,5). Je\u015bli nie widzimy u siebie z\u0142ych rzeczy, wcale nie jest to dowodem, \u017ce w nas nie ma nic z\u0142ego. Lecz kt\u00f3\u017c nie widzi u siebie wielu z\u0142ych rzeczy, kiedy bada swe \u017cycie w \u015bwietle Bo\u017cym?<\/p>\n
Ponadto Pismo \u015awi\u0119te daje nam pozna\u0107, \u017ce czy\u00adsto\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 to nie to samo. W 2 Moj\u017c. 23,38 jest mowa o nieprawo\u015bci rzeczy \u015bwi\u0119tych, a w l Kron. 23,28 o oczyszczeniu wszystkiego \u015bwi\u0119tego. W Efez. 1,4 i w Kol. 1,22 powiedziane jest: \u201eaby\u015bcie byli \u015bwi\u0119ci i nienaganni\u201d. \u015awi\u0119to\u015b\u0107 i czysto\u015b\u0107 s\u0105 wi\u0119c wyra\u017anie rozgraniczone.<\/p>\n
Co to jest u\u015bwi\u0119cenie?<\/p>\n
\u015aledz\u0105c wiele miejsc w Pi\u015bmie, gdzie mowa jest o \u201e\u015bwi\u0119to\u015bci\u201d i \u201eu\u015bwi\u0119ceniu\u201d dochodzimy do wniosku, i\u017c u\u015bwi\u0119cenie oznacza od\u0142\u0105czenie, a zastosowane do nas u\u015bwi\u0119cenie oznacza od\u0142\u0105czenie si\u0119 od wszyst\u00adkiego, z czym byli\u015bmy dotychczas zwi\u0105zani, aby by\u0107 po\u015bwi\u0119conym Bogu, ale te\u017c i to, \u017ceby\u015bmy nosili zna\u00admiona \u0142\u0105czno\u015bci z Bogiem i po\u015bwi\u0119cenia. (Zob. np. 4 Moj\u017c. 6,1-11.) Miary tej \u015bwi\u0119to\u015bci u nas nie ma. Biblia m\u00f3wi: \u201eNie masz \u015bwi\u0119tego jako Pan, bo nie masz innego opr\u00f3cz ciebie\u201d (l Sam. 2,2), \u201e\u015awi\u0119ty\u00admi b\u0105d\u017acie, bo Ja jestem \u015bwi\u0119ty\u201d (l Piotra 1,16). Jedynie Pan jest miar\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci. Kto przymierza j\u0105 do siebie samego, b\u0142\u0105dzi, jak m\u00f3wi Pismo: \u201edo sie\u00adbie swoj\u0105 wiosn\u0105 miar\u0119 przyk\u0142adaj\u0105 i siebie z sa\u00admymi sob\u0105 por\u00f3wnuj\u0105\u201d (2 Kor. 10,12). Oczywi\u015bcie, \u017ce tylko B\u00f3g mo\u017ce oceni\u0107, jak dalece odpowiadamy jego mierze.<\/p>\n
W Ewangelii Jana 17,17 Pan Jezus prosi: \u201ePo\u015bwi\u0119\u0107 ich w prawdzie twojej; s\u0142owo twoje jest prawd\u0105\u201d. Prawd\u0105 jest to, co B\u00f3g o sobie objawi\u0142, z czego wy\u00adnika, jaki jest nasz stosunek do niego czy te\u017c jaki powinien by\u0107. Dlatego Pan Jezus m\u00f3wi o sobie, \u017ce jest prawd\u0105 (Jana 14,6). On nam objawi\u0142 Boga (Jana<\/p>\n
1,18). Tak wi\u0119c S\u0142owo Bo\u017ce, w kt\u00f3rym B\u00f3g objawi\u0142 si\u0119, jest prawd\u0105.<\/p>\n
Przez prawd\u0119 – przez to, co B\u00f3g o Sobie i Swoich prawach nam objawi\u0142, zostajemy oddzieleni od wszystkiego, z czym byli\u015bmy zwi\u0105zani, aby nale\u017ce\u0107 do Boga.<\/p>\n
W Starym Testamencie nie znajdujemy jeszcze pe\u0142\u00adnego objawienia Bo\u017cego. B\u00f3g objawia si\u0119 tam jako Jahwe, kt\u00f3ry po\u015br\u00f3d swego narodu mia\u0142 ziemsk\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119, w kt\u00f3rej chcia\u0142 mieszka\u0107. G\u00f3ra, miasto Jeruzalem, arka przymierza, \u015bwi\u0105tynia, kap\u0142ani, le\u00adwici, ca\u0142y nar\u00f3d, narz\u0119dzia do tej s\u0142u\u017cby, ofiary itd. – wszystko to zosta\u0142o po\u015bwi\u0119cone. Wszystko sta\u0142o w po\u0142\u0105czeniu z Jahwe jako tym, kt\u00f3ry mieszka\u0142 po\u00ad\u015br\u00f3d Swego ludu. \u201eOzdob\u0105 domu twego, Panie, jest \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 po wsze czasy\u201d (Ps. 93,5). \u201eNa bliskich mo\u00adich okazuje si\u0119 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 moja\u201d (3 Moj\u017c. 10,3).<\/p>\n
Lecz teraz B\u00f3g objawi\u0142 si\u0119 w Panu Jezusie dosko\u00adnale – w ciele. Cho\u0107 Pan by\u0142 prawdziwym cz\u0142owie\u00adkiem, Jego s\u0142u\u017cba cechowa\u0142a si\u0119 tym, \u017ce jedynie On objawi\u0142 Boga. Na krzy\u017cu w pe\u0142ni objawi\u0142 Boga i r\u00f3w\u00adnocze\u015bnie wykona\u0142 wieczne zbawienie, powsta\u0142 z martwych i zaj\u0105\u0142 Swoje miejsce po prawicy Bo\u017cej. A w Ewangelii Jana 17,4-5 m\u00f3wi nam, \u017ce uczyni\u0142 to jako cz\u0142owiek.<\/p>\n
Jako B\u00f3g posiada\u0142 wieczn\u0105 chwa\u0142\u0119, zanim powsta\u0142 \u015bwiat. Lecz teraz m\u00f3g\u0142 jako ten, kt\u00f3ry na krzy\u017cu, na Golgocie wykona\u0142 dzie\u0142o i doskonale uwielbi\u0142 Boga, posi\u0105\u015b\u0107 wspania\u0142o\u015b\u0107 tak\u017ce jako cz\u0142owiek. Teraz siedzi jako uwielbiony cz\u0142owiek po prawicy Bo\u017cej we wspania\u0142o\u015bci – Cz\u0142owiek w niebie.<\/p>\n
Odwiecznym Bo\u017cym zamiarem by\u0142o to, aby\u015bmy byli podobni do Jego Syna, \u201eaby On by\u0142 pierworodnym po\u015br\u00f3d wielu braci\u201d (Rzym. 8,29). W Ewangelii Jana 17,19 Pan Jezus m\u00f3wi: \u201eZa nich po\u015bwi\u0119cam siebie samego\u201d. On od\u0142\u0105cza si\u0119 w niebie, aby by\u0107 ca\u0142kowi\u00adcie dla Boga, a czyni to, \u201eaby i oni byli po\u015bwi\u0119ce\u00adni przez prawd\u0119\u201d. Tu mamy miar\u0119 dla naszego u\u015bwi\u0119cenia i r\u00f3wnocze\u015bnie \u015brodek, aby by\u0107 u\u015bwi\u0119\u00adconymi. Jest nim Chrystus w chwale.<\/p>\n
U\u015bwi\u0119cenie Ducha<\/p>\n
Gdy czytamy Nowy Testament, widzimy, \u017ce nasze u\u015bwi\u0119cenie jest dwojakiego rodzaju. Z jednej strony powiedziano, \u017ce jeste\u015bmy u\u015bwi\u0119ceni (l Kor. 6,11;<\/p>\n
2 Tes. 2,13; l Piotra 1,2 itd.). Dlatego jeste\u015bmy te\u017c w wielu miejscach nazwani \u015bwi\u0119tymi (zob. np. po\u00adcz\u0105tki list\u00f3w). To u\u015bwi\u0119cenie sta\u0142o si\u0119 przez nowonarodzenie. Wtedy Duch \u015awi\u0119ty od\u0142\u0105czy\u0142 nas od tego \u015bwiata, do kt\u00f3rego nale\u017celi\u015bmy, daj\u0105c nam nowe \u017cycie, bosk\u0105 natur\u0119 (Jana 3; 2 Piotra 1,4; Efez. 4,24). Z drugiej strony powiedziano, \u017ce musimy by\u0107 prak\u00adtycznie u\u015bwi\u0119ceni (Hebr. 12,14; Efez. 5,25-27).<\/p>\n
Oba te aspekty s\u0105 w Ksi\u0119dze Objawienia 22,11 po\u00ad\u0142\u0105czone: \u201eKto \u015bwi\u0119ty, niech nadal si\u0119 u\u015bwi\u0119ca\u201d.<\/p>\n
Zastosowanie tej zasady znajdujemy w r\u00f3\u017cnych miejscach Pisma. Jak widzieli\u015bmy w Rzym. 8,29, B\u00f3g<\/p>\n
przeznaczy\u0142 nas, by\u015bmy byli podobni do obrazu Syna Jego. W Efez. 1,4-5 znajdujemy t\u0119 sam\u0105 my\u015bl wyra\u00ad\u017con\u0105 innymi s\u0142owami. Natomiast l Kor. 15,49 stwier\u00addza: \u201ePrzeto jak nosili\u015bmy obraz ziemskiego cz\u0142owieka, tak b\u0119dziemy te\u017c nosili obraz niebie\u00adskiego cz\u0142owieka\u201d, l Jana 3,2 m\u00f3wi, \u017ce \u201egdy si\u0119 objawi, b\u0119dziemy do niego podobni, gdy\u017c ujrzy\u00admy go takim, jakim jest\u201d.<\/p>\n
Z drugiej strony, wed\u0142ug innych miejsc Pisma, je\u00adste\u015bmy ju\u017c teraz postawieni na r\u00f3wni z Panem Je\u00adzusem. W l Jana 3,1 aposto\u0142 Jan stwierdza, \u017ce \u015bwiat nas nie zna, poniewa\u017c nie pozna\u0142 Jego, a w l Jana 4,17 czytamy, \u017ce ju\u017c w tym \u015bwiecie jeste\u015bmy tacy, jakim On jest w Swej wspania\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Wszystko jest ugruntowane w dziele Pana Jezu\u00adsa. Wed\u0142ug naszego stanowiska ju\u017c teraz posiada\u00admy wszystko (l Kor. 1,30). Przez nowonarodzenie jeste\u015bmy od\u0142\u0105czeni od tego \u015bwiata i posiadamy \u017cycie wieczne. Jeste\u015bmy uczynieni doskona\u0142ymi przez jedn\u0105 ofiar\u0119 i usprawiedliwieni przed Bogiem. Je\u00adste\u015bmy synami i spadkobiercami Bo\u017cymi i w Chry\u00adstusie znajdujemy si\u0119 w niebieskich miejscach (Efez. 2,6). Co dotyczy naszej duszy, to posiadamy wszyst\u00adko, lecz nasze cia\u0142o nie ma we wszystkim dzia\u0142u i nasza stara natura jest jeszcze obecna. Dlatego nasz praktyczny stan nie odpowiada jeszcze temu stanowisku, do kt\u00f3rego jeste\u015bmy przeniesieni na pod\u00adstawie dzie\u0142a Pana Jezusa.<\/p>\n
Praktyczne u\u015bwi\u0119cenie<\/p>\n
Zajmuj\u0105 si\u0119 nim wszystkie napomnienia i jest to ce\u00adlem wszelkiej s\u0142u\u017cby, aby\u015bmy ju\u017c teraz urzeczywist\u00adniali to, czym kiedy\u015b b\u0119dziemy (Efez. 4,11-16; Kol. 1,28). A jakimi mamy by\u0107? Mamy by\u0107 podobni do Niego, uwielbionego w niebie Cz\u0142owieka. Jest On wi\u0119c miar\u0105 naszego praktycznego obcowania. Dlatego na\u00adpisano: \u201eka\u017cdy, kto t\u0119 nadziej\u0119 w nim pok\u0142ada, oczyszcza si\u0119, tak jak On jest czysty\u201d (l Jana 3,3;<\/p>\n
zob. te\u017c l Tes. 3,12-13).<\/p>\n
Jak praktycznie mo\u017cemy by\u0107 do Pana bardziej po\u00addobni? Czy wtedy, kiedy b\u0119dziemy d\u0105\u017cyli i usi\u0142owali to realizowa\u0107? Czy wtedy, kiedy b\u0119dziemy pr\u00f3bowa\u00adli zmieni\u0107 nasze \u017cycie lub \u017cy\u0107 w wielkiej \u015bwi\u0119to\u015bci? W Li\u015bcie do Rzymian znajdujemy kogo\u015b, kto tak czy\u00adni\u0142. Wreszcie wo\u0142a: \u201eN\u0119dzny ja cz\u0142owiek! Kt\u00f3\u017c mnie wyzwoli z tego cia\u0142a \u015bmierci?\u201d (7,24).<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce pokazuje nam lepsz\u0105 drog\u0119: \u201eMy wszyscy tedy z ods\u0142oni\u0119tym obliczem, ogl\u0105daj\u0105c jak w zwierciadle chwa\u0142\u0119 Pana, zostajemy prze\u00admieniani w ten sam obraz, z chwa\u0142y w chwal\u0119, jak to sprawia Pan, kt\u00f3ry jest Duchem\u201d (2 Kor. 3,18).<\/p>\n
Kiedy b\u0119dziemy spogl\u0105da\u0107 na Pana Jezusa, uwielbionego w niebie, a spogl\u0105da\u0107 mo\u017cemy przez czytanie S\u0142owa Bo\u017cego, kt\u00f3re jest Nim wype\u0142nione, b\u0119dziemy rozwa\u017ca\u0107 i rozmy\u015bla\u0107 o tym, wtedy zmieni si\u0119 nasze \u017cycie. W\u00f3wczas b\u0119dziemy moralnie przemieniem na Jego podobie\u0144stwo. To, czym zajmuje si\u0119 nasze serce, wyci\u015bnie piecz\u0119\u0107 na naszym \u017cyciu. Tak ma si\u0119 te\u017c z u\u015bwi\u0119ceniem. To, czym b\u0119dziemy kiedy\u015b, podobni do uwielbionego Pana Jezusa, jest miar\u0105 naszego u\u015bwi\u0119cenia.<\/p>\n
Spogl\u0105danie na Pana prowadzi do u\u015bwi\u0119cenia. \u015awi\u0119to\u015b\u0107 jest wed\u0142ug swej natury i charakteru tym, co przedstawiamy, kiedy Chrystus jest w nas obja\u00adwiony. Dlatego Pan Jezus m\u00f3wi: \u201eZa nich po\u015bwi\u0119\u00adcam siebie samego, aby i oni byli po\u015bwi\u0119ceni w prawdzie\u201d (Jana 17,19). On ju\u017c teraz siedzi jako uwielbiony Cz\u0142owiek na tronie Bo\u017cym, co wyra\u017caj\u0105 s\u0142owa: \u201eTakiego to przysta\u0142o nam mie\u0107 arcyka\u00adp\u0142ana, \u015bwi\u0119tego, niewinnego, nieskalanego, od\u0142\u0105\u00adczonego od grzesznik\u00f3w i wywy\u017cszonego nad niebiosa\u201d (Hebr. 7,26), aby\u015bmy przez spojrzenie na Niego byli u\u015bwi\u0119ceni. Prawda, S\u0142owo Bo\u017ce nam Go opisuje. Przedstawia nam wspania\u0142o\u015b\u0107 Jego osoby, a nasze serce zostaje nape\u0142nione jego wszelk\u0105 dosko\u00adna\u0142o\u015bci\u0105 i wszystkim, co z nim si\u0119 wi\u0105\u017ce. Wtedy nie ma w sercu miejsca dla \u015bwiata i dla jego warto\u015bci. W ten spos\u00f3b nasze \u017cycie b\u0119dzie bardziej podobne do Jego \u017cycia i od\u0142\u0105czone coraz bardziej od wszystkiego, co jest na tej ziemi, aby by\u0107 jedynie po\u015bwi\u0119conym Bogu. To jest u\u015bwi\u0119cenie.<\/p>\n
Na tej drodze musimy liczy\u0107 na Bo\u017c\u0105 wierno\u015b\u0107. \u201eA temu, kt\u00f3ry was mo\u017ce ustrzec od upadku i sta\u00adwi\u0107 nieskalanych z weselem przed obliczem chwa\u00ad\u0142y swojej, jedynemu Bogu, Zbawicielowi naszemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, niech b\u0119\u00addzie chwa\u0142a, uwielbienie, moc i w\u0142adza przed wszystkimi wiekami i teraz i po wszystkie wie\u00adki. Amen\u201d (Judy 24,25; zob. te\u017c Mat. 19,26).<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz Przyjaciel H.L.H.<\/p>\n
12. O warto\u015bci czytania Biblii<\/p>\n
Mili Przyjaciele!<\/p>\n
Teraz chcia\u0142bym Was zapyta\u0107, czy czytacie regular\u00adnie Bibli\u0119. Nie mam tu na my\u015bli czytania przy posi\u0142\u00adkach, kiedy ca\u0142a rodzina jest razem, lecz czytanie w ciszy, kiedy jeste\u015bcie sami. Ma to wielkie znacze\u00adnie. Oby\u015bcie to czynili. Kiedy wierz\u0105cy zaniedbuje te sprawy, nie pozostaje w \u015bcis\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci z Panem i nie mo\u017ce by\u0107 prawdziwie szcz\u0119\u015bliwy.<\/p>\n
Nie jeste\u015bmy w stanie doceni\u0107 warto\u015bci Biblii, kt\u00f3\u00adra jest S\u0142owem Bo\u017cym. Tylko przez to S\u0142owo uczy\u00admy si\u0119 poznawa\u0107 Boga i Jego my\u015bli. B\u00f3g objawi\u0142 si\u0119 w Starym Testamencie przez S\u0142owo, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0142 i kt\u00f3re kaza\u0142 napisa\u0107. W tym S\u0142owie wyjawia kim jest, co uczyni\u0142 i uczyni, jak cz\u0142owiek ma Mu s\u0142u\u017cy\u0107. Potem przyszed\u0142 na ziemi\u0119 Syn, kt\u00f3ry nam objawi\u0142 Boga (Jana 1,18). Wszystko o Synu, Jego narodze\u00adniu, \u017cyciu i \u015bmierci, Jego s\u0142owach i czynach znamy tylko przez S\u0142owo. Dlatego jest to nienaturalne, je\u00ad\u015bli wierz\u0105cy nie mi\u0142uje Biblii. A jego wzrost w \u0142asce i poznaniu naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chry\u00adstusa jest \u015bci\u015ble zwi\u0105zany z jego mi\u0142o\u015bci\u0105 do S\u0142owa i u\u017cywaniem tego S\u0142owa.<\/p>\n
Kiedy czytamy np. Psalm 119, to widzimy, jak ka\u017c\u00addy stopie\u0144 \u017cycia duchowego psalmisty jest zwi\u0105za\u00adny ze S\u0142owem Bo\u017cym. Najpierw widzimy, \u017ce to nowe \u017cycie, nowonarodzenie,<\/p>\n
spowodowane jest przez S\u0142owo (w. 93). \u201eNa wieki nie zapomn\u0119 przykaza\u0144 Twoich, gdy\u017c przez nie o\u017cywi\u0142e\u015b mnie\u201d (zob. te\u017c w. 25, 37, 40, 50, 88, 107, 116, 144, 149, 154, 156, 175). Wyra\u017caj\u0105 to r\u00f3wnie\u017c inne fragmenty z Jak. 1,18 i l Piotra 1,23. W Jana 3 Pan Jezus m\u00f3wi: \u201eJe\u015bli si\u0119 kto\u015b nie narodzi z wody i z Ducha, nie mo\u017ce wej\u015b\u0107 do Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u201d. Z Listu do Efezjan wynika, a tak\u017ce z innych urywk\u00f3w Pisma, \u017ce woda jest obrazem S\u0142owa Bo\u017cego, kt\u00f3rego Duch u\u017cywa w relacjach z cz\u0142owiekiem.<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce przywodzi sumienie grzesznego cz\u0142o\u00adwieka do \u015bwiat\u0142a Bo\u017cego. Przez nie cz\u0142owiek pozna\u00adje, kim jest, os\u0105dza samego siebie, wyznaj\u0105c swoje grzechy przed Bogiem. To jest nawr\u00f3cenie. Przez os\u0105dzenie siebie zostaje oczyszczone serce cz\u0142owie\u00adka i Duch \u015awi\u0119ty przez S\u0142owo wlewa w nie nowe \u017cycie, \u017cycie Bo\u017ce.<\/p>\n
Wynika z tego, \u017ce kiedy m\u00f3wimy do niewierz\u0105\u00adcych, aby im przynie\u015b\u0107 Ewangeli\u0119, musimy sami zna\u0107 S\u0142owo Bo\u017ce. Nasze w\u0142asne s\u0142owa nigdy nie przypro\u00adwadz\u0105 \u017cadnego cz\u0142owieka do Boga. Tylko S\u0142owo Bo\u017ce ma t\u0119 moc (Rzym. 10,17). Lecz S\u0142owo Bo\u017ce jest te\u017c pokarmem dla nowego \u017cycia.<\/p>\n
\u201eO, jak s\u0142odkie jest s\u0142owo twoje dla podniebie\u00adnia mego, s\u0142odsze ni\u017c mi\u00f3d dla ust moich\u201d (Ps. 119,103). \u201eS\u0105 bardziej po\u017c\u0105dane ni\u017c z\u0142oto, nawet najszczersze, i s\u0142odsze ni\u017c mi\u00f3d, nawet najwyborniejszy\u201d (Ps. 19,11). Pan Jezus m\u00f3wi: \u201eNie sa\u00admym chlebem \u017cyje cz\u0142owiek, ale ka\u017cdym s\u0142owem, kt\u00f3re pochodzi z ust Bo\u017cych\u201d (Mat. 4,4; zob. te\u017c Hebr. 5,12-14 oraz l Piotra 1,25 i 2,2).<\/p>\n
Nowe \u017cycie, wzbudzone przez S\u0142owo, potrzebuje takiego pokarmu, kt\u00f3ry jest z tym \u017cyciem zgodny. Tym pokarmem jest Pan Jezus; po pierwsze jako Zbawiciel, kt\u00f3ry umar\u0142 (Jana 6,56), po drugie jako ten, kt\u00f3ry tu na ziemi \u017cy\u0142 jako \u015bwi\u0119ty i prawdziwy Cz\u0142owiek (Jana 6,33-35) i po trzecie, jako uwielbio\u00adny Pan w niebie, ziarno ziemi (Joz. 5,11). Lecz Pana znajdujemy tylko w S\u0142owie. W Starym Testamencie widzimy go we wszystkich przepowiedniach proro\u00adk\u00f3w, kt\u00f3rzy przedstawiali go w obrazach i cieniach. Nowy Testament doskonale nam objawia Pana w Jego \u017cyciu tu na ziemi (w Ewangeliach, w Dziejach Apo\u00adstolskich, w Listach i Objawieniu).<\/p>\n
Czy\u017c mo\u017cna si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce duchowe \u017cycie wielu chrze\u015bcijan jest chore i s\u0142abe, \u017ce nie mog\u0105 przyjmo\u00adwa\u0107 twardszego pokarmu, lecz tylko mleko (Hebr. 5,12-14), je\u015bli zaniedbuj\u0105 popo\u0142udniowe zgromadze\u00adnia i rozwa\u017cania S\u0142owa i sami regularnie nie czy\u00adtaj\u0105 S\u0142owa Bo\u017cego?<\/p>\n
Wzrastamy tylko wtedy, kiedy nasze duchowe \u017cycie jest systematycznie od\u017cywiane, karmione, tyl\u00adko wtedy mo\u017ce by\u0107 zdrowe.<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce jest naszym przewodnikiem<\/p>\n
\u201eJak zachowa m\u0142odzieniec w czysto\u015bci \u017cycie swo\u00adje? Gdy przestrzega\u0107 b\u0119dzie s\u0142\u00f3w twoich\u201d. \u201eW ser\u00adcu moim przechowuj\u0119 s\u0142owo twoje, abym nie zgrzeszy\u0142 przeciwko tobie\u201d. \u201eS\u0142owo twoje jest po\u00adchodni\u0105 nogom moim, i \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 \u015bcie\u017ckom moim\u201d (Ps. 119,9-11,105).<\/p>\n
Pan powiedzia\u0142 do Jozuego: \u201eTylko b\u0105d\u017a mocny i bardzo m\u0119\u017cny, aby \u015bci\u015ble czyni\u0107 wszystko we\u00add\u0142ug zakonu, jak ci Moj\u017cesz, m\u00f3j s\u0142uga, nakaza\u0142. Nie odst\u0119puj od niego ani w prawo, ani w lewo, aby ci si\u0119 wiod\u0142o wsz\u0119dzie, dok\u0105dkolwiek p\u00f3j\u00addziesz\u201d (Joz. 1,7-9).<\/p>\n
W Dziejach Apostolskich 20,32 aposto\u0142 Pawe\u0142 po\u00adleca starszych w Efezie \u201ePanu i s\u0142owu \u0142aski jego\u201d ze wzgl\u0119du na wielkie niebezpiecze\u0144stwa. Do Tymo\u00adteusza pisze o Pismach \u015awi\u0119tych, \u201ekt\u00f3re ci\u0119 mog\u0105 obdarzy\u0107 m\u0105dro\u015bci\u0105 ku zbawieniu\u201d (2 Tym. 3,15).<\/p>\n
Jak mo\u017cemy wiedzie\u0107, co jest grzechem, je\u015bli nie znamy S\u0142owa Bo\u017cego? Nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 nie uwalnia nas jednak od winy (3 Moj\u017c. 5,17). Jak mo\u017cemy wie\u00addzie\u0107, co mamy czyni\u0107 i co jest wed\u0142ug woli Bo\u017cej, je\u015bli nie zg\u0142\u0119biamy jego S\u0142owa, w kt\u00f3rym B\u00f3g wszyst\u00adko nam oznajmia. Jak mo\u017cemy wiedzie\u0107, jak\u0105 decy\u00adzj\u0119 podj\u0105\u0107 w pewnych sprawach i jak\u0105 i\u015b\u0107 drog\u0105, je\u015bli S\u0142owa nie studiujemy?<\/p>\n
\u201eWyk\u0142ad s\u0142\u00f3w twoich o\u015bwieca, daje rozum pro\u00adstaczkom\u201d. \u201ePrzykazanie twe czyni mnie m\u0119drszym od nieprzyjaci\u00f3\u0142 moich, poniewa\u017c mam je na zawsze\u201d. \u201eJestem roztropniejszy od starszych, bo strzeg\u0119 przykaza\u0144 twoich!\u201d (Ps. 119,130.98.100).<\/p>\n
S\u0142owo jest nasz\u0105 broni\u0105<\/p>\n
\u201eMiecz ducha, kt\u00f3rym jest S\u0142owo Bo\u017ce\u201d (Efez. 6,17). \u201eAbym m\u00f3g\u0142 odpowiedzi\u0107 temu, kt\u00f3ry mi ur\u0105ga, bo zaufa\u0142em s\u0142owu twemu\u201d (Ps. 119,42).<\/p>\n
Jak Pan Jezus u\u017cywa\u0142 tego miecza? Na ka\u017cdy atak szatana odpowiada\u0142: \u201eNapisane jest\u201d (Mat. 4,4,7,10), a szatan musia\u0142 si\u0119 cofn\u0105\u0107, nie mia\u0142 mocy przeciw S\u0142owu Bo\u017cemu.<\/p>\n
Lecz i przeciw ludziom Pan stosowa\u0142 to S\u0142owo:<\/p>\n
\u201eCzy\u017c nie jest napisane\u201d (Jana 10,34), \u201eC\u00f3\u017c wi\u0119c znaczy to, co napisano\u201d (\u0141uk. 20,17), \u201eBo S\u0142owo Bo\u017ce jest \u017cywe i skuteczne, ostrzejsze ni\u017c wszelki miecz obosieczny, przenikaj\u0105ce a\u017c do rozdziele\u00adnia duszy i ducha, staw\u00f3w i szpiku, zdolne os\u0105\u00addzi\u0107 zamiary i my\u015bli serca. I nie ma stworzenia, kt\u00f3re by si\u0119 mog\u0142o ukry\u0107 przed nim, przeciwnie, wszystko jest obna\u017cone i ods\u0142oni\u0119te przed ocza\u00admi tego, przed kt\u00f3rym musimy zda\u0107 spraw\u0119\u201d (Hebr. 4,12-13).<\/p>\n
Jest to jedyna bro\u0144 jak\u0105 posiadamy w obroni prze\u00adciwko szatanowi i \u015bwiatu, jak r\u00f3wnie\u017c do ataku. Ni\u00adgdy nie zapominajmy, \u017ce jest to S\u0142owo Boga \u017bywego i dlatego posiada moc. Je\u017celi je zastosujemy, ka\u017cdy, przeciw komu je u\u017cywamy, odczuje moc Bo\u017c\u0105. I chocia\u017c osoba, do kt\u00f3rej m\u00f3wimy, cz\u0119sto nie uznaje tego i pozostaje zewn\u0119trznie nieporuszona lub nieprzy\u00adjazna, to jednak jej sumienie przekonuje j\u0105 o praw\u00addzie tego S\u0142owa.<\/p>\n
Pewnego razu, kiedy by\u0142em jeszcze bardzo m\u0142o\u00addy, sam wyra\u017anie tego do\u015bwiadczy\u0142em. Rozdawa\u0142em broszury w poci\u0105gu i pewien pan rozpocz\u0105\u0142 ze mn\u0105 sp\u00f3r na temat chrze\u015bcija\u0144stwa. Otworzy\u0142em moj\u0105 Bi\u00adbli\u0119 i przeczyta\u0142em werset, kt\u00f3ry obala\u0142 jego twier\u00addzenia. Kiedy w dalszej rozmowie powt\u00f3rzy\u0142o si\u0119 to dwa lub trzy razy, zawo\u0142a\u0142: \u201eM\u0142odzie\u0144cze, ja nie chc\u0119 dyskutowa\u0107 z Bibli\u0105, lecz z tob\u0105!\u201d. Odpowiedzia\u0142em, \u017ce nie wiem nic poza tym, co jest napisane w Biblii. Pr\u00f3bowa\u0142 jeszcze raz czy dwa, potem odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 z\u0142y i zacz\u0105\u0142 czyta\u0107 gazet\u0119. Przed S\u0142owem nikt nie mo\u017ce si\u0119 osta\u0107.<\/p>\n
Wkr\u00f3tce potem prze\u017cy\u0142em podobny wypadek. Nie wzi\u0105\u0142em wtedy mojej Biblii ze sob\u0105, lecz zacz\u0105\u0142em dyskusj\u0119 z pewnym m\u0119\u017cczyzn\u0105. Nie trwa\u0142o to d\u0142ugo, kiedy spostrzeg\u0142em, \u017ce jestem pokonany.<\/p>\n
Przed wielu laty sta\u0142em w przepe\u0142nioym poci\u0105gu, a jaki\u015b pasa\u017cer skar\u017cy\u0142 si\u0119 na z\u0142e czasy i twierdzi\u0142, \u017ce nigdy nie b\u0119dzie ju\u017c lepiej. Wmiesza\u0142em si\u0119 w t\u0119 rozmow\u0119 i powiedzia\u0142em, \u017ce wiem na pewno, \u017ce przyjd\u0105 kiedy\u015b lepsze czasy i \u017ce ja b\u0119d\u0119 je prze\u017cy\u00adwa\u0142. Na dow\u00f3d tego przeczyta\u0142em mu kilka fragmen\u00adt\u00f3w z Pisma. Cho\u0107 wy\u015bmia\u0142 mnie i zacz\u0105\u0142 drwi\u0107, przeczyta\u0142em mu jeszcze kilka innych, o stanie cz\u0142o\u00adwieka i o zbawieniu w Jezusie Chrystusie. W\u00f3wczas odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 plecami i rozpocz\u0105\u0142 rozmow\u0119 z innym cz\u0142owiekiem. Po jakim\u015b czasie poprosi\u0142 mnie ze \u0142zami w oczach o Bibli\u0119, gdy\u017c chcia\u0142by te\u017c mie\u0107 to, o czym mu niedawno czyta\u0142em.<\/p>\n
\u015arodek oczyszczaj\u0105cy<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce jest te\u017c jedynym \u015brodkiem, dzi\u0119ki kt\u00f3\u00adremu mo\u017cemy by\u0107 oczyszczeni i u\u015bwi\u0119ceni, \u201e…jak i Chrystus umi\u0142owa\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 i wyda\u0142 za\u0144 same\u00adgo siebie, aby go u\u015bwi\u0119ci\u0107, oczy\u015bciwszy go k\u0105\u00adpiel\u0105 wodn\u0105 przez S\u0142owo\u201d (Efez. 5,25-27). \u201eU\u015bwi\u0119\u0107 ich w prawdzie twojej, s\u0142owo twoje jest prawd\u0105\u201d (Jana 17,17).<\/p>\n
Je\u015bli tylko stosowa\u0107 b\u0119dziemy S\u0142owo Bo\u017ce w na\u00adszym \u017cyciu, w naszym post\u0119powaniu, na naszych drogach, nasze \u017cycie b\u0119dzie oczyszczone i b\u0119dzie\u00admy oddzieleni od wszelkiego z\u0142a. Przez to S\u0142owo nasz Or\u0119downik umywa u Ojca nasze nogi (l Jana 2,2; Jana 13); jednak to my ponosimy odpowiedzialno\u015b\u0107 za to, by\u015bmy je dali sobie obmy\u0107.<\/p>\n
\u201eW sercu moim przechowuj\u0119 s\u0142owo twoje, abym nie zgrzeszy\u0142 przeciwko tobie\u201d (Ps. 119,11). \u201eR\u00f3w\u00adnie\u017c tw\u00f3j s\u0142uga o\u015bwieci\u0142 si\u0119 nimi, wielka jest nagroda dla tych, kt\u00f3rzy jej strzeg\u0105. Uchybienia – kt\u00f3\u017c zna\u0107 mo\u017ce? Ukryte b\u0142\u0119dy odpu\u015b\u0107 mi!\u201d (Ps. 19,12-13).<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce jest te\u017c jedynym kamieniem probierczym w codziennym \u017cyciu i w nauce.<\/p>\n
\u201eStrzeg\u0119 nakaz\u00f3w twoich i \u015bwiadectw twoich, bo wszystkie drogi moje s\u0105 jawne przed tob\u0105\u201d (Ps. 119,168). \u201eKto ma uszy, niechaj s\u0142ucha, co Duch m\u00f3wi do zbor\u00f3w\u201d (Obj. 2,7). Wszystko, co dzieje si\u0119 w Zgromadzeniu, w nauczaniu i praktykowaniu, mamy poddawa\u0107 pod pr\u00f3b\u0119 tego, co Duch m\u00f3wi do zbor\u00f3w, a wi\u0119c pod S\u0142owo Bo\u017ce. \u201eA co do prorok\u00f3w, to niech m\u00f3wi\u0105 dwaj albo trzej, a inni niech os\u0105\u00addzaj\u0105\u201d (l Kor. 14,29).<\/p>\n
Lecz i nasze w\u0142asne obcowanie, i nasze pogl\u0105dy, musimy podda\u0107 pr\u00f3bie S\u0142owa Bo\u017cego. Nasze w\u0142asne my\u015bli nie maj\u0105 w og\u00f3le warto\u015bci. Tylko to, co S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi, jest miarodajne (zob. np. 3 Moj\u017c. 5,14-19). W Dz. Ap. 17,11 \u017bydzi w Berei nazwani s\u0105 szlachetniejszymi ni\u017c ci w Tesalonice, poniewa\u017c sprawdzali s\u0142owa Paw\u0142a, czy s\u0105 zgodne ze S\u0142owem Bo\u017cym – z Pismem. W l Kor. 15,3-4 aposto\u0142 Pawe\u0142 sam okre\u015bla Pismo jako \u017ar\u00f3d\u0142o jego nauki.<\/p>\n
\u201eCale Pismo przez Boga jest natchnione i po\u017cy\u00adteczne do nauki, do wykrywania b\u0142\u0119d\u00f3w, do po\u00adprawy, do wychowywania w sprawiedliwo\u015bci, aby cz\u0142owiek Bo\u017cy by\u0142 doskona\u0142y, do wszelkiego dobre\u00adgo dzie\u0142a przygotowany\u201d (2 Tym. 3,16-17).<\/p>\n
Pos\u0142usze\u0144stwo i podporz\u0105dkowanie<\/p>\n
\u201eTy\u015b wyda\u0142 rozkazy swoje, aby ich pilnie strze\u017co\u00adno\u201d (Ps. 119,4) \u201eWielka jest nagroda dla tych, kt\u00f3\u00adrzy ich strzeg\u0105\u201d (Ps. 19,12). \u201eJe\u015bli przykaza\u0144 moich przestrzega\u0107 b\u0119dziecie, trwa\u0107 b\u0119dziecie w mi\u0142o\u015bci mojej, jak i Ja przestrzega\u0142em przykaza\u0144 Ojca mego i trwam w mi\u0142o\u015bci jego\u201d (Jana 15,10). \u201eJe\u015bli kto mnie mi\u0142uje, s\u0142owa mojego przestrzega\u0107 b\u0119\u00addzie, i Ojciec m\u00f3j umi\u0142uje go, i do niego przyj\u00addziemy, i u niego zamieszkamy\u201d (Jana 14,23). \u201eNa tym bowiem polega mi\u0142o\u015b\u0107 ku Bogu, \u017ce si\u0119 prze\u00adstrzega przykaza\u0144 jego, a przykazania jego nie s\u0105 uci\u0105\u017cliwe\u201d (l Jana 5,3).<\/p>\n
Widzimy, jak\u0105 warto\u015b\u0107 przyk\u0142ada B\u00f3g do znajo\u00admo\u015bci swego S\u0142owa i do pos\u0142usze\u0144stwa temu S\u0142owu. Czy nie powinno to by\u0107 dla nas oczywiste, by\u015bmy si\u0119 pytali: \u201ePanie, co chcesz, abym czyni\u0142?\u201d.<\/p>\n
Pierwszym grzechem by\u0142o niepos\u0142usze\u0144stwo S\u0142o\u00adwu Bo\u017cemu. Grzech oznacza czynienie czego\u015b lub zaniechanie czego\u015b bez my\u015blenia o Bo\u017cym autoryte\u00adcie wobec nas; grzech jest bezprawiem (l Jana 3,4). Wszystko, co czynimy, nie pytaj\u0105c, jaka jest wola Bo\u017ca, aby si\u0119 jej podda\u0107, jest grzechem.<\/p>\n
Jakie\u017c \u017cycie w pos\u0142usze\u0144stwie widzimy u Pana Jezusa! On przyszed\u0142 na ziemi\u0119, aby czyni\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105 (Hebr. 10,7). Do tego musia\u0142 nauczy\u0107 si\u0119 po\u00ads\u0142usze\u0144stwa (Hebr. 5,8), gdy\u017c by\u0142o ono dla niego, wiecznego Boga, rzecz\u0105 obc\u0105. Lecz m\u00f3g\u0142 na ziemi powiedzie\u0107: \u201eJa zawsze czyni\u0119 to, co si\u0119 jemu po\u00addoba\u201d (Jana 8,29). \u201eMoim pokarmem jest pe\u0142ni\u0107 wol\u0119 tego, kt\u00f3ry mnie pos\u0142a\u0142, i dokona\u0107 jego dzie\u0142a” (Jana 4,34).<\/p>\n
Jak warto\u015bciowe musia\u0142o to by\u0107 dla Boga w \u015bwie\u00adcie ludzi, czyni\u0105cych tylko w\u0142asn\u0105 wol\u0119, widzie\u0107 tego Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry jedynie czyni\u0142 Bo\u017c\u0105 wol\u0119, wol\u0119 do\u00adskona\u0142\u0105 i \u015bwi\u0119t\u0105.<\/p>\n
Czym jest dla Boga, je\u015bli i teraz znajduje ludzi, kt\u00f3rych pragnieniem i rado\u015bci\u0105 jest s\u0142u\u017cy\u0107 Mu, kt\u00f3\u00adrzy jego S\u0142owo pilnie rozwa\u017caj\u0105, aby pozna\u0107 Jego samego i Jego wol\u0119!<\/p>\n
Jak wielk\u0105 praktyczn\u0105 warto\u015b\u0107 ma dla nas samych czytanie S\u0142owa Bo\u017cego i poznawanie go! Nasze serca b\u0119d\u0105 szcz\u0119\u015bliwe, poniewa\u017c w nim znajdujemy wspa\u00adnia\u0142o\u015b\u0107 Pana Jezusa oraz wszystko, co mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca dla nas zgotowa\u0142a. Uczymy si\u0119 coraz lepiej pozna\u00adwa\u0107 S\u0142owo Pana, bo przez nie otrzymujemy zapas broni, kt\u00f3rej mo\u017cemy u\u017cy\u0107 do naszej obrony przeciw atakom szatana, jak te\u017c do tego, aby samemu zaata\u00adkowa\u0107, to jest m\u00f3wi\u0107 z kim\u015b o zbawieniu jego duszy.<\/p>\n
Je\u015bli si\u0119 kto\u015b skar\u017cy, \u017ce jego pami\u0119\u0107 jest jak sito, w kt\u00f3rym nic nie pozostaje, to chocia\u017c sito nie mo\u017ce wody zatrzyma\u0107, w ka\u017cdym razie b\u0119dzie przez ni\u0105 oczyszczone. Woda zabierze wszelki brud. Tak te\u017c jest ze S\u0142owem Bo\u017cym. Wa\u017cne jest, aby\u015b je nie tylko czyta\u0142, ale te\u017c rozwa\u017ca\u0142. Korzystaj tak\u017ce z dobrej literatury, lecz sprawdzaj wszystko, czy zgadza si\u0119<\/p>\n
ze S\u0142owem Bo\u017cym. Nigdy nie pozw\u00f3l, aby literatura zaj\u0119\u0142a miejsce S\u0142owa Bo\u017cego. Czytanie S\u0142owa Bo\u00ad\u017cego jest najwa\u017cniejsze, inaczej by\u0142aby to z\u0142a za\u00admiana.<\/p>\n
\u201eSynu m\u00f3j, je\u015bli przyjmiesz moje slowa, i za\u00adchowasz dla siebie moje wskazania, nadstawia\u00adj\u0105c ucha na m\u0105dro\u015b\u0107 i zwracaj\u0105c serce do rozumu, je\u017celi przywo\u0142asz rozs\u0105dek, i dono\u015bnie wezwiesz roztropno\u015b\u0107, je\u017celi szuka\u0107 jej b\u0119dziesz jak srebra, i poszukiwa\u0107 jej jak skarb\u00f3w ukrytych, wtedy zro\u00adzumiesz bo ja\u017a\u0144 Pana, i uzyskasz poznanie Boga” (Przyp. 2,1-5).<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz Przyjaciel H.L.H.<\/p>\n
Ci\u0105g dalszy: Modlitwa<\/p>\n
Pismo \u015awi\u0119te – najwi\u0119kszy skarb \u015bwiata.<\/p>\n
\u201eTe za\u015b s\u0105 spisane, aby\u015bcie wierzyli, \u017ce Jezus jest Chrystusem,<\/p>\n
Synem Boga i aby\u015bcie wierz\u0105c mieli \u017cywot w imieniu Jego\u201d.<\/p>\n
(Ewangelia Jana 20,31)<\/p>\n
Czytaj codziennie Bibli\u0119 – Bo\u017ce poselstwo dla Ciebie<\/p>\n
ROZPOWSZECHNIANIE LITERATURY CHRZE\u015aCIJA\u0143SKIEJ 40-116 KATOWICE – 5, ul. Cicha 22<\/p>\n
Tytu\u0142 orygina\u0142u holenderskiego: Brieven aan junge mensen<\/p>\n
Wydawca orygina\u0142u: Uit het Woord der Waarheid, Winschoten, Nederland \u00a9 by Uit het Woord der Waarheid, Holandia, 1956 \u00a9 Copyright for Polish Edition by Gute Botschaft Verlag, Diiienburg, Germany, 1997<\/p>\n
T\u0142umaczy\u0142 z wydania w j\u0119zyku niemieckim: J\u00f3zef Czech<\/p>\n
Redagowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 Korekta j\u0119zykowa: Klaudia Skrzypczak Jolanta Smorz Kazimierz Leja<\/p>\n
Sk\u0142ad komputerowy i diapozytywy: Agencja Wydawnicza \u201eHEJME” tel. (032) 2655535 Druk i oprawa:<\/p>\n
Drukarnia \u201eWZOREX” tel. (032) 2222-011 w. 5514<\/p>\n
Pierwsze wydanie polskie ISBN 83-85930-10-8<\/p>\n
Wydawnictwo:<\/p>\n
Gute Botschaft Verlag P.O.B. 80<\/p>\n
D-35673 Dillenburg Tel. 0-049-2771-81141 Fax 0-049-2771-81142<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O ile inaczej nie zaznaczono, cytaty z Pisma \u015awi\u0119tego podane s\u0105 wg: Biblia to jest Pismo \u015awi\u0119te Starego i Nowego Testamentu. Nowy Przek\u0142ad z j\u0119zyk\u00f3w hebrajskiego i greckiego opracowany przez Komisj\u0119 Przek\u0142adu Pisma \u015awi\u0119tego. Brytyjskie i Zagraniczne Towa\u00adrzystwo Biblijne, Warszawa 1981. 9. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i Synem Jego Jezusem Chrystusem Drodzy Przyjaciele! Widzieli\u015bmy, \u017ce ka\u017cdy,… Czytaj dalej Listy do m\u0142odych ludzi cz.3<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,13,2,3,4,12,16,28,36,37,39,40,41,44,52,63,64,65],"tags":[68,69,70,71,72,76,77,78,81,88,90,91,97,94,95,96,100,102,103,104,117,120,121,124,122,123,139],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/44"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=44"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/44\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=44"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=44"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=44"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}