O ile inaczej nie zaznaczono, cytaty z Pisma \u015awi\u0119tego podane s\u0105 wg: Biblia to jest Pismo \u015awi\u0119te Starego i Nowego Testamentu. Nowy Przek\u0142ad z j\u0119zyk\u00f3w hebrajskiego i greckiego opracowany przez Komisj\u0119 Przek\u0142adu Pisma \u015awi\u0119tego. Brytyjskie i Zagraniczne Towa\u00adrzystwo Biblijne, Warszawa 1981.<\/p>\n
5. Czy B\u00f3g przeznaczy\u0142 ludzi na wieczne zginienie?<\/p>\n
Drodzy Przyjaciele!<\/p>\n
Jeste\u015bcie troch\u0119 zaniepokojeni, poniewa\u017c kto\u015b twier\u00addzi\u0142, \u017ce tu na ziemi nie mo\u017cna pozna\u0107, czy jest si\u0119 zbawionym, gdy\u017c nie wiadomo, czy si\u0119 jest wybranym.<\/p>\n
Dzi\u0119ki Biblii \u015awi\u0119tej mo\u017cna bardzo prosto rozwi\u0105za\u0107 ten problem. S\u0142owo Bo\u017ce bowiem m\u00f3wi: \u201eaby ka\u017cdy, kto w Niego wierzy, nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne\u201d (Jana 3,16). Skoro B\u00f3g m\u00f3wi, m\u00f3wi prawd\u0119, to my mo\u017cemy Mu zaufa\u0107. Nikt te\u017c przy zdrowych zmys\u0142ach nie b\u0119dzie przeczy\u0142, \u017ce S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi prawd\u0119. Zapyta\u0142em kiedy\u015b cz\u0142o\u00adwieka, kt\u00f3ry mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci co do tej sprawy, czy on s\u0105dzi, \u017ceby aposto\u0142 Pawe\u0142 by\u0142 u Boga i tam czyta\u0142 w Jego ksi\u0119dze porad. Oczywi\u015bcie zaprzeczy\u0142. Wtedy zapyta\u0142em go jeszcze: Jak wobec tego m\u00f3g\u0142 on pisa\u0107 do Tesaloniczan: \u201e\u017ce B\u00f3g wybra\u0142 was od pocz\u0105tku ku zbawieniu przez Ducha, kt\u00f3ry u\u015bwi\u0119ca, i przez wiar\u0119 w prawd\u0119\u201d (2 Tesaloniczan 2,13). Jak mo\u017ce nazywa\u0107 ludzi \u015bwi\u0119tymi we wszystkich listach, kt\u00f3re pisze do nich? Wtedy zapytany nie mia\u0142 odpowiedzi, ale przy\u00adszed\u0142 do mnie nast\u0119pnego dnia i o\u015bwiadczy\u0142: \u201eTeraz i ja wiem, \u017ce jestem zbawiony\u201d. Faktycznie, S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi bardzo jasno o wybraniu. Kt\u00f3re\u017c to dziec\u00adko Bo\u017ce nie czyta\u0142o jeszcze takich wierszy z g\u0142\u0119\u00adbok\u0105 czci\u0105, na przyk\u0142ad: List do Efezjan 1,4-5; List do Rzymian 8,29-30; 1 List Piotra 1,2 itd., i nie chwa\u00adli\u0142o potem Boga za ogrom Jego \u0142aski?<\/p>\n
Fa\u0142szywa Predestynacja (przeznaczenie)<\/p>\n
Niestety, cz\u0142owiek nie pozosta\u0142 przy tym, co m\u00f3wi S\u0142o\u00adwo Bo\u017ce, ale pozwoli\u0142, by kierowa\u0142 nim ska\u017cony przez grzech i samozadowolenie rozum, aby wyci\u0105gn\u0105\u0107 tak zwane \u201elogiczne wnioski\u201d. Nast\u0119pstwem by\u0142o to, \u017ce doszed\u0142 do stwierdze\u0144, b\u0119d\u0105cych w opozy\u00adcji wobec S\u0142owa Bo\u017cego; w rzeczywisto\u015bci znies\u0142awie\u00adnie wszystkich ludzi jest karykatur\u0105 tego wspania\u0142ego obrazu wybrania, jaki daje nam S\u0142owo Bo\u017ce.<\/p>\n
Nauka o predestynacji wymy\u015blona i promowana przez tzw. \u201ehiperkalwinist\u00f3w\u201d m\u00f3wi, \u017ce B\u00f3g wybra\u0142 niekt\u00f3\u00adrych ludzi dla wiecznego zbawienia, wobec innych za\u015b postanowi\u0142, \u017ce ich odrzuci. Ta b\u0142\u0119dna nauka jest wynikiem skrajnej nadinterpretacji i przekr\u0119cania S\u0142owa Bo\u017cego z Rzymian 9,8-23. Zechciej\u00admy jeszcze raz przeczyta\u0107 ten fragment Pisma \u015awi\u0119tego.<\/p>\n
\u0141aska, nie tylko dla \u017byd\u00f3w<\/p>\n
W pierwszych o\u015bmiu rozdzia\u0142ach Listu do Rzymian znajdujemy opis stanu cz\u0142owieka i Bo\u017cy wyrok na ten stan. Cz\u0142owiek jest beznadziejnie zgubiony, \u201egdy\u017c wszyscy zgrzeszyli i nie dostaje im chwa\u0142y Bo\u017cej. I s\u0105 uczynieni sprawiedliwymi darmo, z \u0142aski Jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie\u201d (Rzymian 3,23-24 [gr.]). Je\u015bli wi\u0119c zbawienie jest na podstawie \u0142aski, to nie ogranicza si\u0119 ono jedynie do \u017byd\u00f3w. \u0141aska jest i dla innych narod\u00f3w, to jest dla pogan. Lecz \u017bydzi tego nie chcieli. Oni mieli uprzywilejowane miejsce i pragn\u0119li je zatrzyma\u0107. Ta ich wrogo\u015b\u0107 przejawia\u0142a si\u0119 cz\u0119stokro\u0107, kiedy poganom g\u0142oszono Ewangeli\u0119; przyk\u0142adem tego jest 13 rozdzia\u0142 Dziej\u00f3w Apostolskich, wiersze 45-50 i inne fragmenty: Dzieje 15,1; 17,5; 28,25-29.<\/p>\n
W li\u015bcie do Rzymian 9,11 aposto\u0142 rozpatruje spra\u00adw\u0119, jak pogodzi\u0107 stawianie na r\u00f3wni \u017byd\u00f3w i pogan w sprawie Ewangelii, uwzgl\u0119dniaj\u0105c szczeg\u00f3ln\u0105 pozycj\u0119, jak\u0105 \u017bydzi otrzymali od Boga.<\/p>\n
Nasienie Abrahamowe<\/p>\n
Pierwszym punktem, na kt\u00f3ry si\u0119 \u017bydzi powo\u0142ywali by\u0142 ten, \u017ce s\u0105 nasieniem Abrahamowym. \u201eDobrze – m\u00f3wi aposto\u0142 – ale wtedy musicie uzna\u0107 tak\u017ce Ismaela, gdy\u017c i on by\u0142 synem Abrahamowym\u201d. A gdyby mo\u00adg\u0142o by\u0107 powiedziane, \u017ce matka Ismaela by\u0142a tylko niewolnic\u0105, to dochodzi jeszcze Ezaw, od kt\u00f3rego wy\u00adwodz\u0105 si\u0119 Arabowie. Jakub i Ezaw urodzili si\u0119 z jed\u00adnej matki i mieli jednego ojca, urodzili si\u0119 razem. Jednak Ezaw nie by\u0142 ojcem ludu Bo\u017cego, cho\u0107 by\u0142 star\u00adszy. Nie dlatego, \u017ce Jakub by\u0142 lepszy. Ju\u017c przed ich urodzeniem B\u00f3g powiedzia\u0142, \u017ce starszy b\u0119dzie s\u0142u\u017cy\u0142 m\u0142odszemu.<\/p>\n
Nie opiera\u0142o si\u0119 to na gruncie prawnym, wed\u0142ug kt\u00f3\u00adrego \u017bydzi mieliby uprzywilejowane stanowisko, ale na mocy woli i \u0142aski Bo\u017cej. Gdyby chcieli si\u0119 powo\u0142y\u00adwa\u0107 na prawo, wtedy musieliby uzna\u0107 tak\u017ce Arab\u00f3w za nar\u00f3d Bo\u017cy, a tego z pewno\u015bci\u0105 nie pragn\u0119li. Lecz je\u015bli byli narodem Bo\u017cym na skutek Boskiego dzia\u0142ania w wolnej \u0142asce i mocy, to czy B\u00f3g nie mia\u0142 prawa dopu\u015bci\u0107 i innych do tego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa?<\/p>\n
Widzimy wi\u0119c, \u017ce nie chodzi tu o wybranie czy od\u00adrzucenie na wieczno\u015b\u0107, lecz wy\u0142\u0105cznie o uprzywilejo\u00adwane stanowisko na ziemi.<\/p>\n
\u201eJakuba umi\u0142owa\u0142em, lecz Ezawa mia\u0142em w nienawi\u015bci\u201d<\/p>\n
S\u0142owa z Listu do Rzymian 9,13 niekt\u00f3rzy \u201ehiperkalwini\u015bci\u201d podaj\u0105 jako \u201edow\u00f3d\u201d dla swojej b\u0142\u0119dnej nauki o odrzuceniu. Kto tak naucza, ten miesza wiersze 12 z 13. To, co jest napisane w 12 wierszu, B\u00f3g rzeczywi\u015bcie powiedzia\u0142, kiedy dzieci by\u0142y jeszcze przed urodzeniem, lecz nie przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata, jak to jest o nas powiedziane w li\u015bcie do Efezjan 1,4.<\/p>\n
Tu chodzi o ziemskie stanowisko i B\u00f3g to powie\u00addzia\u0142 na kr\u00f3tko przed ich urodzeniem (Rzymian 9,10). Nato\u00admiast wiersz 13 zacytowany jest z Ksi\u0119gi Malachiasza 1,2-3. B\u00f3g powiedzia\u0142 to mniej wi\u0119cej 1400 lat po \u017cyciu Jakuba i Ezawa, kiedy ka\u017cdy zna\u0142 \u017cycie ich oraz ich potom\u00adk\u00f3w. W Li\u015bcie do Hebrajczyk\u00f3w 12,16-17 Ezaw jest na\u00adzwany cz\u0142owiekiem rozpustnym i lekkomy\u015blnym, kt\u00f3ry za jedn\u0105 potraw\u0119 sprzeda\u0142 swoje pierwor\u00f3dztwo i po\u00adtem nie znalaz\u0142 miejsca na pokut\u0119. Czy trzeba si\u0119 dzi\u00adwi\u0107, \u017ce B\u00f3g m\u00f3wi o tym m\u0119\u017cu, \u017ce go \u201enienawidzi\u201d, jest powiedziane bowiem, \u017ce \u201ez\u0142y nie mo\u017ce z tob\u0105 przebywa\u0107\u201d (Psalm 5,5) a Psalmista pod natchnieniem Ducha \u015awi\u0119tego m\u00f3wi: \u201eLudzi chwiejnych nienawidz\u0119, Ale zakon tw\u00f3j mi\u0142uj\u0119\u201d (Psalm 119,113), oraz: \u201eNienawidz\u0119 ich ca\u0142\u0105 dusz\u0105, Stali si\u0119 wrogami moimi\u201d (Psalm 139,22), i: \u201eNienawidz\u0119 zgromadzenia z\u0142oczy\u0144c\u00f3w i nie zasiadam z bezbo\u017cnymi\u201d (Psalm 26,5). R\u00f3wnie\u017c prosz\u0119 przeczyta\u0107 ze swojej Biblii: Ps. 101,3; Ps. 119,104.113.128.163; Ps. 139,22; Przyp. 8,13; Izaj. 61,8; Jer. 44,4; Amos. 5,21; Amos. 6,8; Zach. 8,17; Obj. 2,6.<\/p>\n
Przejd\u017amy do wiersza 15 [z 9 rozdzia\u0142u listu do Rzymian]: \u201eZmi\u0142uj\u0119 si\u0119, nad kim si\u0119 zmi\u0142uj\u0119, a zlituj\u0119 si\u0119, nad kim si\u0119 zlituj\u0119\u201d. Jest to cytat z 2 Moj\u017ceszowej 33,19. Lud Izraelski uczyni\u0142 sobie z\u0142otego cielca, a porzuci\u0142 Boga (2 Moj\u017cesza 32,4), tym samym za\u00ads\u0142u\u017cy\u0142 na s\u0105d (32,10). Lecz Moj\u017cesz prosi\u0142 za ludem. Wtedy B\u00f3g okaza\u0142 znowu \u0142ask\u0119 i zachowa\u0142 ten nar\u00f3d. S\u0142owa te s\u0105 dowodem, \u017ce B\u00f3g zachowuje sobie prawo do okazywania \u0142aski tam, gdzie ludzie zas\u0142u\u017cyli na s\u0105d i pot\u0119pienie. To, \u017ce Izrael by\u0142 ludem Bo\u017cym, by\u0142o jedynie wynikiem \u0142aski. Jak wobec tego s\u0142owa te mog\u0105 by\u0107 dowo\u00addem b\u0142\u0119dnej nauki o odrzuceniu? Pi\u0119tnasty wiersz potwierdza zasad\u0119 \u0142aski. Tam, gdzie wszyscy zas\u0142u\u017cyli na s\u0105d i pot\u0119pienie, tam jedynie Bo\u017ce zmi\u0142owanie mo\u017ce wskaza\u0107 wyj\u015bcie. C\u00f3\u017c by pomog\u0142o cz\u0142owiekowi, chocia\u017cby od dzisiaj ju\u017c nie grzeszy\u0142 (gdyby m\u00f3g\u0142)? Bowiem i wtedy musia\u0142by ponosi\u0107 s\u0105d za grzechy, jakie dotychczas pope\u0142ni\u0142.<\/p>\n
B\u00f3g zatwardza niekt\u00f3rych ludzi!<\/p>\n
Wiersz 17 jest cytatem z 2 Ksi\u0119gi Moj\u017ceszowej 9,16. B\u00f3g m\u00f3wi do Faraona, \u017ce On zatwardzi jego serce, aby na nim okaza\u0107 swoj\u0105 moc. Musimy jednak czyta\u0107, co by\u0142o wcze\u015bniej. W 2 Moj\u017cesza 5 Faraon m\u00f3wi: \u201eKt\u00f3\u017c jest Pan, \u017cebym mia\u0142 s\u0142ucha\u0107 g\u0142osu Jego i pu\u015bci\u0107 Izraela. Nie znam Pana a Izraela te\u017c nie puszcz\u0119\u201d. Potem zwi\u0119kszy\u0142 prac\u0119 ludowi (2 Moj\u017cesza 5,17). Mimo wszelkich znak\u00f3w i plag, kt\u00f3re B\u00f3g zsy\u0142a\u0142, nie chcia\u0142 si\u0119 podpo\u00adrz\u0105dkowa\u0107 woli Bo\u017cej. Wtedy dopiero B\u00f3g o\u015bwiadczy\u0142:<\/p>\n
\u201eTeraz ja zatwardz\u0119 serce twoje, aby przysz\u0142a na ci\u0119 pe\u0142nia s\u0105du Mego\u201d. Prawd\u0105 jest, \u017ce B\u00f3g powiedzia\u0142 najpierw, \u017ce to uczy\u00adni (2 Moj\u017cesza 4,21), gdy\u017c wiedzia\u0142 wcze\u015bniej, i\u017c Faraon nie us\u0142ucha. Pan zna\u0142 jego serce (2 Moj\u017cesza 3,19). Lecz zatwardzi\u0142 jego serce dopiero wtedy, kiedy kilka razy z nim rozmawia\u0142 i wiele plag i znak\u00f3w zes\u0142a\u0142, a Faraon za ka\u017cdym razem odmawia\u0142 wypuszczenia ludu, a raczej wielokro\u0107 \u0142ama\u0142 dane \u201es\u0142owo\u201d (2 Moj\u017cesza 9,12). A potem prze\u00admawia\u0142 do niego. Jest to smutna prawda, \u017ce B\u00f3g nie\u00adkiedy zatwardza serce. Post\u0105pi\u0142 tak z Faraonem, czyni to czasami i dzi\u015b. Zaraz po pochwyceniu Zgromadze\u00adnia uczyni to wszystkim, kt\u00f3rzy s\u0142yszeli Ewangeli\u0119, lecz jej nie przyj\u0119li (2 Tesaloniczan 2,11). Lecz B\u00f3g nie czyni tego nigdy, je\u015bli najpierw nie da cz\u0142owiekowi mo\u017cliwo\u00ad\u015bci, aby si\u0119 nawr\u00f3ci\u0142 (Joba 33,14-30). Jest to czym\u015b zgo\u0142a innym, ni\u017c b\u0142\u0119dna nauka o odrzuceniu.<\/p>\n
B\u00f3g jest cierpliwy w swym dzia\u0142aniu<\/p>\n
W Li\u015bcie do Rzymian 9,19-21 ta sprawa jest om\u00f3wiona og\u00f3lnie. Czy B\u00f3g nie ma prawa, aby czyni\u0107 ze swym stworzeniem, co zechce? Je\u015bli B\u00f3g chcia\u0142 jednego cz\u0142o\u00adwieka uczyni\u0107 naczyniem ku chwale, a innego ku nies\u0142a\u00adwie, czy nie ma do tego prawa? Czy stworzenie mo\u017ce Stw\u00f3rc\u0119 poci\u0105gn\u0105\u0107 do odpowiedzialno\u015bci? B\u00f3g jako Stwo\u00adrzyciel ma prawo czyni\u0107 ze swym stworzeniem wszyst\u00adko, co chce. On ma prawo jednego u\u0142askawi\u0107, a innego przeznaczy\u0107 do wiecznego pot\u0119pienia. Lecz B\u00f3g nie zro\u00adbi\u0142 z tego ostatniego u\u017cytku. On jest \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 i mi\u0142o\u00ad\u015bci\u0105 i nigdy nie post\u0119puje w sprzeczno\u015bci z Samym Sob\u0105.<\/p>\n
W\u0142a\u015bnie 21 wiersz m\u00f3wi o tym. Tu B\u00f3g wskazuje na Swoje prawo, \u017ce mo\u017ce post\u0119powa\u0107 z Izraelem wed\u0142ug w\u0142asnej woli. Garncarz czyni z gliny naczynie, lecz skoro jest uszkodzone, czyni z tego inne naczynie.<\/p>\n
\u201eI dosz\u0142o mnie S\u0142owo Pana tej tre\u015bci: Czy nie mog\u0119 post\u0105pi\u0107 z wami, domu Izraela, jak garn\u00adcarz? – m\u00f3wi Pan. Oto jak glina w r\u0119ku garncarza, tak wy jeste\u015bcie w Moim r\u0119ku, domu Izraela!\u201d (Jeremiasza 18,5-6).<\/p>\n
Lecz jak B\u00f3g realizuje to prawo? \u201eRaz gro\u017c\u0119 na\u00adrodowi i kr\u00f3lestwu, \u017ce je wykorzeni\u0119, wywr\u00f3c\u0119 i zniszcz\u0119, lecz je\u017celi si\u0119 \u00f3w nar\u00f3d odwr\u00f3ci od swo\u00adjej z\u0142o\u015bci, z powodu kt\u00f3rej mu grozi\u0142em, to po\u017ca\u00ad\u0142uj\u0119 tego z\u0142a, kt\u00f3re zamierza\u0142em mu uczyni\u0107. Innym razem zapowiadam narodowi i kr\u00f3lestwu, \u017ce je odbuduj\u0119 i zasadz\u0119. Lecz je\u017celi uczyni to, co jest z\u0142e w moich Oczach, nie s\u0142uchaj\u0105c mojego g\u0142o\u00adsu, to po\u017ca\u0142uj\u0119 dobra, kt\u00f3re obieca\u0142em mu wy\u00ad\u015bwiadczy\u0107\u201d (Jeremiasza 18,7-10).<\/p>\n
Je\u015bli si\u0119 kto\u015b odwr\u00f3ci od swych z\u0142o\u015bci, wtedy B\u00f3g odst\u0105pi od s\u0105du, kt\u00f3ry zamierza\u0142 uczyni\u0107, lecz oka\u00ad\u017ce \u0142ask\u0119. B\u00f3g korzysta wtedy ze swej nieograniczonej woli i suwerenno\u015bci.<\/p>\n
Naczynia gniewu zgotowane ku zginieniu<\/p>\n
List do Rzymian 9,22-23 po\u015bwiadcza to samo, chocia\u017c cz\u0119stokro\u0107 b\u0142\u0119dnie uwa\u017ca si\u0119 ten fragment za mocny dow\u00f3d w fa\u0142szywej nauce o odrzuceniu. W rzeczywisto\u015bci jest ono mocnym dowodem przeciw tej nauce.<\/p>\n
Wiersz 22 m\u00f3wi o naczyniach gniewu zgotowanych ku zginieniu. Kto je przygotowa\u0142? Nie jest to powie\u00addziane. Lecz z ca\u0142o\u015bci wynika bardzo jasno, \u017ce B\u00f3g tego nie uczyni\u0142. Mo\u017cna zapyta\u0107, dlaczego B\u00f3g mia\u0142by je znosi\u0107 z wielk\u0105 cierpliwo\u015bci\u0105, skoro je Sam zgoto\u00adwa\u0142 ku zginieniu? Zobacz i te r\u00f3\u017cnice w wierszu 23, gdzie wyra\u017anie stwierdza si\u0119, \u017ce B\u00f3g przygotowa\u0142 naczy\u00adnia mi\u0142osierdzia. B\u00f3g zawsze wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a ku dobremu. Staje si\u0119 to jasne, \u017ce oni sami stali si\u0119 naczyniami gniewu z powodu swojego post\u0119powa\u00adnia, co wyra\u017caj\u0105 s\u0142owa: \u201ePrzez zatwardzia\u0142o\u015b\u0107 swoj\u0105 i nieskruszone serce gromadzisz sobie gniew na dzie\u0144 gniewu objawienia sprawiedliwego s\u0105du Boga\u201d (Rzymian 2,5).<\/p>\n
S\u0142owo Bo\u017ce nie zna przeznaczenia na pot\u0119pienie<\/p>\n
Nie, nie ma ani jednego dowodu w Pi\u015bmie na to, \u017ce B\u00f3g postanowi\u0142 o czyim\u015b pot\u0119pieniu, aby pewni ludzie mieli i\u015b\u0107 na pot\u0119pienie, wieczne zginienie. Lecz prze\u00adciwnie, jest tak jak to B\u00f3g objawi\u0142 o Sobie w Swoim S\u0142owie.<\/p>\n
Czy\u017c \u201eB\u00f3g Zbawiciel nasz, kt\u00f3ry chce, aby wszy\u00adscy ludzie byli zbawieni” i kt\u00f3ry Syna swego Jezusa Chrystusa da\u0142 \u201ejako okup za wszystkich\u201d, aby wszyscy mogli mie\u0107 cz\u0105stk\u0119 w tym, mo\u017ce cz\u0119\u015b\u0107 wszyst\u00adkich przeznaczy\u0107, by nie mieli cz\u0105stki, lecz by wiecznie zgin\u0119li? Wiele jest fragment\u00f3w w Pi\u015bmie, pomy\u015blmy tylko o Ewangelii Jana 3,16; Li\u015bcie do Rzymian 3,22 i Li\u015bcie Jana 2,2, kt\u00f3re podkre\u015blaj\u0105 odwieczny zamys\u0142 Boga.<\/p>\n
Nie, dzi\u0119ki Bogu jest wybranie, kt\u00f3re biednych grzesznik\u00f3w przeznaczy\u0142o ku wiecznej wspania\u0142o\u015bci, lecz nigdzie nie m\u00f3wi S\u0142owo Bo\u017ce o wybraniu ku pot\u0119pieniu. Przeciwnie, S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi: \u201eKto chce, niech bierze wod\u0119 \u017cycia darmo\u201d (Objawienie 22,17), a nasz, \u201eB\u00f3g i Zbawiciel chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy\u201d (1 Tymoteusza 2,4).<\/p>\n
Je\u015bli nie mo\u017cemy tych dw\u00f3ch spraw zrozumie\u0107: wy\u00adbrania z jednej strony i zaproszenia dla wszystkich, wtedy dotyczy nas cytat z Ksi\u0119gi Izajasza 55,9: \u201eMoje drogi s\u0105 wy\u017csze, ni\u017c drogi wasze i my\u015bli Moje ni\u017c my\u015bli wasze\u201d. Kt\u00f3ry cz\u0142owiek chcia\u0142by sobie przypi\u00adsa\u0107 takie wysokie mniemanie o swoim rozumie, \u017ce jest w stanie poj\u0105\u0107 m\u0105dro\u015b\u0107 i drogi Bo\u017ce albo nawet je os\u0105dzi\u0107? Dla wiary natomiast pozostaje istotne to, co ju\u017c Abraham powiedzia\u0142: \u201eCzy\u017c Ten, kt\u00f3ry jest s\u0119dzi\u0105 ca\u0142ej ziemi, nie ma stosowa\u0107 prawa?\u201d (1 Moj\u017cesza 18,25).<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz w Panu Jezusie z\u0142\u0105czony brat H.L.H.<\/p>\n
6. Wybranie<\/p>\n
(dalszy ci\u0105g poprzedniego listu)<\/p>\n
Teraz mo\u017cna postawi\u0107 pytanie: \u201eW jaki spos\u00f3b mog\u0119 wiedzie\u0107, czy jestem wybrany?\u201d.<\/p>\n
Najpierw musimy zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na to, \u017ce S\u0142owo Bo\u017ce nigdy nie m\u00f3wi o wybraniu do ludzi niewierz\u0105\u00adcych. Nienawr\u00f3conym jest przedstawiony w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym ich zgubny stan i nale\u017cny im s\u0105d Bo\u017cy, ponadto Bo\u017ce nawo\u0142ywanie do pokuty, a potem ukazany jest Pan Jezus Chrystus i Jego dzie\u0142o, aby ludzie w Niego uwierzyli.<\/p>\n
Je\u015bli jeste\u015bcie nawr\u00f3ceni do Pana Jezusa i wierzycie w Pana Jezu\u00adsa Chrystusa, b\u0119d\u0105c Mu we wszystkim podporz\u0105dkowani, wtedy jeste\u015bcie wybrani. W jaki spos\u00f3b mo\u017cecie to wiedzie\u0107? l List do Tesaloniczan daje odpowied\u017a. Apo\u00adsto\u0142 pisze: \u201eWiedz\u0105c bracia umi\u0142owani przez Boga, \u017ce zostali\u015bcie wybrani\u201d. A p\u00f3\u017aniej podaje podstaw\u0119, sk\u0105d to wie: \u201eGdy\u017c Ewangelia zwiastowana wam przez nas dosz\u0142a was nie tylko w S\u0142owie, lecz tak\u017ce w mocy i w Duchu \u015awi\u0119tym i z wielk\u0105 si\u0142\u0105 przeko\u00adnania, wszak wiecie, jak wyst\u0105pili\u015bmy mi\u0119dzy wami przez wzgl\u0105d na was. A wy stali\u015bcie si\u0119 na\u00ad\u015bladowcami naszymi i Pana i przyj\u0119li\u015bcie S\u0142owo w wielkim uci\u015bnieniu, z rado\u015bci\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego\u201d (1 Tesaloniczan 1,4-6). Oni przyj\u0119li S\u0142owo Bo\u017ce i to by\u0142 dow\u00f3d. Je\u015bli kto\u015b przyjmie Ewangeli\u0119 i otrzyma pok\u00f3j z Bogiem, jest to dowodem jego wybrania.<\/p>\n
Co m\u00f3wi Pismo o wybraniu?<\/p>\n
W wielu wierszach S\u0142owa Bo\u017cego mowa jest o wybra\u00adniu (np. 1 Piotra 1,2; 2 Tymoteusza 1,9; Tytusa 1,2 itd.), g\u0142\u00f3wnie jednak znajdujemy t\u0119 nauk\u0119 w Li\u015bcie do Rzymian 8,28-30 i w Li\u015bcie do Efezjan 1,3-14.<\/p>\n
W Rzymian 8,29-30 aposto\u0142 pisze: \u201eBo tych, kt\u00f3rych przedtem zna\u0142, przeznaczy\u0142 w\u0142a\u015bnie, aby si\u0119 stali podobni do obrazu Syna Jego, a On \u017ceby by\u0142 pier\u00adworodnym po\u015br\u00f3d wielu braci. A kt\u00f3rych przezna\u00adczy\u0142, tych i powo\u0142a\u0142, a kt\u00f3rych powo\u0142a\u0142, tych i usprawiedliwi\u0142, a kt\u00f3rych usprawiedliwi\u0142, tych i uwielbi\u0142\u201d.<\/p>\n
Na samym pocz\u0105tku jest napisane, \u017ce B\u00f3g przed\u00adtem zna\u0142 te osoby. Nie jest napisane, \u017ce zna\u0142 ich stan, ich post\u0119powanie w \u017cyciu, czy wiedzia\u0142, \u017ce si\u0119 nawr\u00f3c\u0105 itd. On zna\u0142 te osoby. List do Efezjan 1,4 m\u00f3wi nam, \u017ce by\u0142o to \u201eprzed\u201d – przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata, a wi\u0119c w wieczno\u015bci.<\/p>\n
Te osoby i tylko te, B\u00f3g przeznaczy\u0142, aby si\u0119 sta\u0142y podobne do obrazu Jego Syna. Tak wi\u0119c mamy wybra\u00adnie. Nim byli\u015bmy urodzeni, zanim Adam zosta\u0142 stwo\u00adrzony, przed stworzeniem nieba i ziemi, o czym m\u00f3wi 1 Moj\u017cesza 1,2, \u015awi\u0119ty B\u00f3g my\u015bla\u0142 o nas i w swoich zamiarach postanowi\u0142, by\u015bmy byli podobni do obrazu Jego Syna. O Chrystusie m\u00f3wi S\u0142owo Bo\u017ce: \u201eOn jest obrazem Boga niewidzialnego\u201d (Kolosan 1,15). Tu jest powiedzia\u00adne, \u017ce b\u0119dziemy podobni do Jego obrazu. On musi by\u0107 pierworodnym mi\u0119dzy wielu bra\u0107mi. Cho\u0107 zajmuje pierw\u00adsze miejsce, b\u0119dziemy do Niego podobni.<\/p>\n
Naturalnie, nie widzimy tutaj Pana Jezusa Chrystusa w Jego Wiecz\u00adnym Synostwie. Jako taki jest wiecznym Bogiem i jest Odwiecznym Synem Bo\u017cym. Tu jest mowa o Nim jako o zrodzonym na zie\u00admi Synu Bo\u017cym, kt\u00f3ry wykona\u0142 dzie\u0142o na krzy\u017cu i w kt\u00f3rym wszystkie postanowienia Bo\u017ce maj\u0105 by\u0107 spe\u0142\u00adnione (Kolosan 1,19-21; Efezjan 1,10.20-23).<\/p>\n
Pe\u0142nia naszych b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw nast\u0105pi w\u00f3wczas, gdy spe\u0142ni\u0105 si\u0119 postanowienia Bo\u017ce z wieczno\u015bci przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata i to co B\u00f3g postanowi\u0142 dla nas w wieczno\u015bci, kt\u00f3ra b\u0119dzie po tym, jak niebo i ziemia przemin\u0105. W\u00f3wczas wype\u0142ni si\u0119 doskonale wszystko to, co B\u00f3g ma w sercu Swoim w stosunku do nas. Jest napisane o tym w l Jana 3,2; b\u0119dziemy jako synowie zmartwychwstania (\u0141ukasza 20,36), obja\u00adwieni jako synowie Bo\u017cy, kiedy \u201eprzemieni zniko\u00adme cia\u0142o nasze w posta\u0107 podobn\u0105 do uwielbionego cia\u0142a swego\u201d (Filipian 3,21).<\/p>\n
Powo\u0142ani, usprawiedliwieni i uwielbieni<\/p>\n
W wierszu 30 znajdujemy po\u0142\u0105czenie zamiar\u00f3w Bo\u00ad\u017cych z tym okresem. Ju\u017c kiedy si\u0119 urodzili\u015bmy, od\u00adwr\u00f3cili\u015bmy si\u0119 od Boga, byli\u015bmy grzesznikami. Lecz B\u00f3g powo\u0142a\u0142 nas. Nie chodzi tu o og\u00f3lne nawo\u0142ywanie Boga, kt\u00f3re zwraca si\u0119 do wszystkich ludzi, aby si\u0119 nawr\u00f3cili. Tu chodzi o Bo\u017ce dzie\u0142o stworzenia, \u201eKt\u00f3ry to, czego nie ma, powo\u0142uje do \u017cycia\u201d (Rzymian 4,17). Kt\u00f3rych powo\u0142a\u0142, tych te\u017c usprawiedliwi\u0142.<\/p>\n
Wszystko sta\u0142o si\u0119 przez Boga i wed\u0142ug Jego posta\u00adnowienia. Kiedy List do Rzymian by\u0142 przelewany na pergamin, nie wszy\u00adscy wybrani byli jeszcze powo\u0142ani.<\/p>\n
W\u0142a\u015bciwie niewielu by\u0142o wybranych, gdy\u017c chodzi tu o wybranie przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata, a dotyczy to tyl\u00adko Zgromadzenia [Ko\u015bcio\u0142a]. Izrael i wierz\u0105cy po zabraniu Zgro\u00admadzenia s\u0105 wybrani od za\u0142o\u017cenia \u015bwiata (Objawienie 13,8) a jest to zupe\u0142nie co\u015b innego.<\/p>\n
Teraz te\u017c nie s\u0105 jeszcze wszyscy powo\u0142ani. B\u0119dzie to mia\u0142o miejsce przed zabraniem Zgromadzenia [Jana 14,1-3; 1 Tesaloniczan 4,13-18], bo wtedy jego liczba zostanie dope\u0142niona. Lecz wed\u0142ug postanowienia Bo\u017cego jest pewne, \u017ce tak b\u0119dzie. Dla\u00adtego w proroczy spos\u00f3b powiedziano tak, jakby si\u0119 to ju\u017c wype\u0142ni\u0142o. Nawet uwielbienie przedstawione jest jako spe\u0142nione, chocia\u017c Rzym. 5,2 nazywa chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105 nadziej\u0105, a 8,11 m\u00f3wi, \u017ce nasze \u015bmiertelne cia\u0142a b\u0119d\u0105 jeszcze o\u017cywione. Lecz wszystko jest pewne. Wszyst\u00adko, co jest konieczne, aby da\u0107 nam stanowisko, kt\u00f3re zajmujemy wed\u0142ug wybieraj\u0105cej \u0142aski Bo\u017cej, b\u0119dzie bez jakiegokolwiek uczynku doprowadzone do skutku przez niego. To jest nasz\u0105 pewno\u015bci\u0105.<\/p>\n
Nasz B\u00f3g i nasz Ojciec<\/p>\n
W Li\u015bcie do Efezjan, w rozdziale l, znajdujemy na ten temat bli\u017csze szczeg\u00f3\u0142y. W 3 wersecie B\u00f3g nazwany jest \u201eBogiem i Ojcem naszego Pana Jezusa Chry\u00adstusa\u201d. Jako cz\u0142owiek m\u00f3wi Pan Jezus o \u201emoim Ojcu\u201d (np. Mat. 27,46), jako Syn Bo\u017cy – B\u00f3g jest jego Ojcem (Jana 17,1; 5,17-18 itd.). Po zmartwychwstaniu Pan przyprowadza swoich uczni\u00f3w tak\u017ce do takiego sa\u00admego stosunku wobec Boga (Jana 20,27). Zapewne po\u00adzostaje pewna r\u00f3\u017cnica. Nie m\u00f3wi \u201enaszego Ojca i naszego Boga\u201d. On zostaje pierworodnym w\u015br\u00f3d wie\u00adlu braci. Lecz B\u00f3g sta\u0142 si\u0119 te\u017c naszym Bogiem i na\u00adszym Ojcem w Panu Jezusie.<\/p>\n
W Efez. 1,4-5 stanowisko, kt\u00f3re otrzymali\u015bmy przez wybranie, nosi ten sam charakter. W wersecie 4 wi\u00addzimy nasze miejsce przed Bogiem jako Bogiem. W 5 wersecie nasze miejsce przed Bogiem jako Ojcem. Aby\u00ad\u015bmy mogli to stanowisko posiada\u0107 w pe\u0142ni, jeste\u015bmy wybrani w Chrystusie. On posiada to stanowisko na mocy swojej osobistej wspania\u0142o\u015bci i dzi\u0119ki swoim oso\u00adbistym prawom. My otrzymujemy je w Panu.<\/p>\n
\u015awi\u0119ci i nienaganni przed Nim w mi\u0142o\u015bci<\/p>\n
List do Efezjan 1,4 m\u00f3wi: \u201eW nim (w Chrystusie) bowiem wybra\u0142 nas (B\u00f3g) przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwia\u00adta, aby\u015bmy byli \u015bwi\u0119ci i nienaganni przed obliczem jego w mi\u0142o\u015bci\u201d.<\/p>\n
Tu mamy odzwierciedlon\u0105 Bo\u017c\u0105 natur\u0119. B\u00f3g jest \u015bwi\u0119ty w swej istocie, bez zarzutu co do Swego post\u0119\u00adpowania, a natur\u0105 jego jest mi\u0142o\u015b\u0107 (l Jana 1,5 i 4,8.16). Chcia\u0142 nas mie\u0107 w swej blisko\u015bci, a wi\u0119c musieli\u015bmy odpowiada\u0107 jego naturze. Jak mogliby by\u0107 przy Bogu ludzie zabrudzeni przez grzech, przy Tym, kt\u00f3ry jest \u015bwi\u0119ty, aby widzie\u0107 grzech i kt\u00f3ry kiedy\u015b wszystko, co ma wsp\u00f3lnego z grzechem, wrzuci do jeziora ogniste\u00adgo? Dlatego wybra\u0142 nas, aby\u015bmy odpowiadali jego naturze. Lecz nie tylko to, musimy i \u015bmiemy mie\u0107 udzia\u0142 w uczuciach Jego serca, w my\u015blach Boga, kt\u00f3ry jest mi\u0142o\u015bci\u0105. Dlatego powiedziano \u201eprzed nim w mi\u0142o\u00ad\u015bci\u201d. Kiedy b\u0119dziemy u Boga, b\u0119dziemy \u201e\u015bwi\u0119tymi i nienagannymi przed nim w mi\u0142o\u015bci\u201d, wtedy wszystko, cokolwiek przypomina w nas grzech, zostanie usuni\u0119te, wszelkie s\u0142abo\u015bci, u\u0142omno\u015bci, grze\u00adchy. Nie b\u0119dziemy mieli tego cia\u0142a. Lecz B\u00f3g ju\u017c teraz widzi nas takimi. On widzi nas tylko w nowym \u017cyciu, kt\u00f3re nam da\u0142 Pan Jezus (Efez. 2,10; Hebr. 10,14; l Jana 4,17). O, jaka\u017c to \u0142aska dla nas, biednych, grzesz\u00adnych stworze\u0144, jakimi sami w sobie jeste\u015bmy.<\/p>\n
Dla synostwa sobie samemu<\/p>\n
Lecz to jeszcze nie wszystko. Mogli\u015bmy otrzyma\u0107 wszystkie wy\u017cej wymienione dary, aby jako s\u0142udzy sta\u00adn\u0105\u0107 przed Bogiem. Anio\u0142owie te\u017c musz\u0105 odpowiada\u0107 \u015bwi\u0119to\u015bci i wspania\u0142o\u015bci Bo\u017cej. Lecz \u201enas przeznaczy\u0142 do synostwa przez Jezusa Chrystusa dla siebie sa\u00admego!\u201d (w. 5). Tu widzimy konkretny stosunek: sto\u00adsunek Ojca do swoich dzieci i dzieci do ich Ojca. Syn Bo\u017cy po Swoim zmartwychwstaniu, na gruncie Swego dzie\u0142a na krzy\u017cu, przywi\u00f3d\u0142 nas na takie stanowisko, jakie On zajmuje. On uczyni\u0142 z nas dzieci Bo\u017ce. W Li\u015bcie do Efezjan jest pokazane, \u017ce B\u00f3g nas do tego przeznaczy\u0142 przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata. Ju\u017c wtedy po\u00adstanowi\u0142, \u017ce mamy by\u0107 jego dzie\u0107mi. A jakie mia\u0142 ku temu powody? By\u0142o to \u201ewed\u0142ug upodobania woli jego\u201d. Tylko Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107 jest pocz\u0105tkiem wszystkich b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw.<\/p>\n
Chrze\u015bcija\u0144stwo nosi charakter wieczno\u015bci<\/p>\n
Lecz z tych werset\u00f3w mamy jeszcze wyci\u0105gn\u0105\u0107 wa\u017cny wniosek: \u201eB\u00f3g wybra\u0142 nas w nim (Chrystusie) przed za\u0142o\u017ceniem \u015bwiata\u201d. To wybranie jest poza czasem, dla wieczno\u015bci i nie dla tej ziemi. Werset 3 m\u00f3wi te\u017c o duchowych b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwach w niebieskich miej\u00adscach. Izrael jest narodem wybranym tej ziemi (2 Moj\u017c. 19,5; 3 Moj\u017c. 25,2.23; 5 Moj\u017c. 7,6-8). Lecz do \u201eowiec\u201d w Mat. 25,34 jest powiedziane: \u201eOdziedziczycie kr\u00f3le\u00adstwo zgotowane wam od za\u0142o\u017cenia \u015bwiata\u201d. S\u0105 to wi\u0119c ziemskie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa (kr\u00f3lestwo), kt\u00f3re maj\u0105 zwi\u0105zek z \u201etym czasem\u201d (od za\u0142o\u017cenia \u015bwiata).<\/p>\n
Wynika z tego specjalne stanowisko, kt\u00f3re zajmu\u00adjemy. Nale\u017cymy do jednego systemu (chrze\u015bcija\u0144stwa) i do jednego cia\u0142a (Zgromadzenie), kt\u00f3re stoj\u0105 poza czasem, pochodz\u0105 sprzed za\u0142o\u017cenia \u015bwiata, kiedy B\u00f3g w Chrystusie je przygotowa\u0142. One nie s\u0105 z tego \u015bwia\u00adta (Jana 17,14 itd.) i b\u0119d\u0105 trwa\u0107 po znikni\u0119ciu tego \u015bwiata. Nosz\u0105 charakter duchowy, charakter wiecz\u00adno\u015bci. To daje nam g\u0142\u0119boki wgl\u0105d w charakter chrze\u00ad\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\n
Dlatego w wersetach 3-5 nie ma mowy o odpowiedzialno\u015bci, co jest z tym zwi\u0105zane, gdy\u017c zacz\u0119\u0142o si\u0119 to dopiero wtedy, kiedy Adam zosta\u0142 stworzony. Grzech zago\u015bci\u0142 w ogrodzie Eden, a ustanie po s\u0105dzie, przed wielkim, bia\u0142ym tronem (Obj. 20).<\/p>\n
W ogrodzie Eden sta\u0142y dwa drzewa: drzewo znajo\u00admo\u015bci dobrego i z\u0142ego, kt\u00f3re przedstawia podstaw\u0119 odpowiedzialno\u015bci, \u201egdy\u017c dnia, kt\u00f3rego je\u015b\u0107 b\u0119dziesz z niego, \u015bmierci\u0105 umrzesz\u201d i drzewo \u017cywota, kt\u00f3re m\u00f3wi o podstawie \u017cycia. Adam jad\u0142 z tego pierwszego i nie m\u00f3g\u0142 je\u015b\u0107 z drugiego, gdy\u017c jako kar\u0119 otrzyma\u0142 \u015bmier\u0107.<\/p>\n
Na krzy\u017cu znajdujemy te dwa drzewa z\u0142\u0105czone. Pan Jezus wzi\u0105\u0142 na siebie skutki odpowiedzialno\u015bci wszystkich tych, kt\u00f3rzy wierz\u0105 i jako zmartwychwsta\u00ad\u0142y podarowa\u0142 im w miejsce tego \u017cycie. On jest drze\u00adwem \u017cywota.<\/p>\n
Lecz wszystko to mia\u0142o miejsce w \u201etym czasie\u201d, na tej ziemi i dlatego nie stanowi cz\u0105stki wiecznych za\u00admiar\u00f3w Bo\u017cych. Poniewa\u017c jednak by\u0142o to konieczne, przysz\u0142o wybranie \u201ew nim\u201d, w Chrystusie i ca\u0142y za\u00admiar Bo\u017cy zosta\u0142 objawiony na krzy\u017cu, kiedy ostatni Adam sta\u0142 si\u0119 g\u0142ow\u0105 nowego stworzenia, rodziny Bo\u00ad\u017cej. O, jak cudownie jest zna\u0107 g\u0142\u0119bi\u0119 my\u015bli Bo\u017cych i podziwia\u0107 ich m\u0105dro\u015b\u0107! Mo\u017cemy przy tym wiedzie\u0107, \u017ce byli\u015bmy przedmiotami tych my\u015bli.<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz w mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej z\u0142\u0105czony brat H.L.H.<\/p>\n
7. Chrystus Pan – nasz Najwy\u017cszy Kap\u0142an<\/p>\n
Drodzy Przyjaciele!<\/p>\n
Je\u015bli kto\u015b doszed\u0142 do poznania tego, co posiada wie\u00adrz\u0105cy,<\/p>\n
– \u017ce jego grzechy s\u0105 odpuszczone i ma pok\u00f3j z Bo\u00adgiem,<\/p>\n
– \u017ce otrzyma\u0142 w nowonarodzeniu nowe \u017cycie, now\u0105 natur\u0119, \u017cycie z Boga, kt\u00f3re nie mo\u017ce grzeszy\u0107,<\/p>\n
– \u017ce B\u00f3g os\u0105dzi\u0142 jego grzeszn\u0105 natur\u0119 na krzy\u017cu i usun\u0105\u0142 tak, i\u017c widzi wierz\u0105cego tylko w nowym \u017cyciu i dlatego nie ma pot\u0119pienia dla tych, kt\u00f3rzy s\u0105 w Chrystusie Jezusie,<\/p>\n
– \u017ce Duch Bo\u017cy mieszka w nim, \u017ce jest wolny od mocy szatana, \u015bwiata i grzechu, uwolniony, aby s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu,<\/p>\n
– \u017ce jest uczyniony przyjemnym w Umi\u0142owanym i ju\u017c teraz mo\u017ce si\u0119 szczyci\u0107 nadziej\u0105 Bo\u017cej wspania\u0142o\u00ad\u015bci, poniewa\u017c wie, \u017ce jest ona dla niego przygoto\u00adwana<\/p>\n
mo\u017ce uwa\u017ca\u0107, \u017ce niczego wi\u0119cej nie potrzebuje.<\/p>\n
Dotyczy to wieczno\u015bci i nieba. Lecz wierz\u0105cy ma jeszcze potrzeby na ziemi. Poniewa\u017c jest dzieckiem Bo\u017cym i obywatelem nieba (Fil. 3,20), jest obcy na zie\u00admi. I poniewa\u017c jest na drodze do nieba, jest pielgrzy\u00admem. Ponadto jest uwolniony od mocy szatana i chce s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu, gdy\u017c to jest pragnieniem jego serca. Dlatego staje w wyra\u017anej opozycji wobec szatana i ludzi nienawr\u00f3conych. Szatan dzia\u0142a, aby nie pozwoli\u0107 lu\u00addziom by\u0107 pos\u0142usznym Bogu. Dlatego u\u017cywa swej ca\u00ad\u0142ej mocy i chytro\u015bci, aby wierz\u0105cego zwie\u015b\u0107 do grzechu i do niepos\u0142usze\u0144stwa. Z niewierz\u0105cymi nie ma wi\u0119k\u00adszych k\u0142opot\u00f3w. Oni nie chc\u0105 by\u0107 pos\u0142uszni Bogu. Ich serce chce grzeszy\u0107 i je\u015bli to czyni\u0105, s\u0105 zadowoleni (l Moj\u017c. 6,5; Mar. 7,20-23; Rzym. 3,10-20).<\/p>\n
Cech\u0105 fundamentaln\u0105 tego \u015bwiata i wsp\u00f3\u0142\u017cycia lu\u00addzi jest niezale\u017cno\u015b\u0107 od Boga i mo\u017cliwo\u015b\u0107 post\u0119powa\u00adnia wed\u0142ug w\u0142asnych my\u015bli, w czym si\u0119 zreszt\u0105 zjednoczyli (l Moj\u017c. 9,1 i 11,4-9). Poniewa\u017c jednak lu\u00addzie nie mog\u0105 by\u0107 niezale\u017cni, uczynili diab\u0142a swoim bogiem (Jana 12,31 i 2 Kor. 4,4).<\/p>\n
D\u0105\u017cno\u015b\u0107 chrze\u015bcijanina jest ca\u0142kowicie przeciw\u00adna do d\u0105\u017cno\u015bci tego \u015bwiata. Dlatego niewierz\u0105cy mog\u0105 uwa\u017ca\u0107 wierz\u0105cego chrze\u015bcijanina za \u015bmiesz\u00adnego ekscentryka, fanatyka i s\u0105 cz\u0119sto wrogo uspo\u00adsobieni do niego. Pan Jezus w Ewangelii Jana zwraca si\u0119 do niewierz\u0105cych: \u201e\u015awiat nie mo\u017ce was nienawidzi\u0107, lecz mnie nienawidzi, poniewa\u017c ja \u015bwiad\u00adcz\u0119 o nim, \u017ce jego czyny s\u0105 z\u0142e” (7,7). O wierz\u0105cych natomiast m\u00f3wi w Ewangelii Jana 17,14: \u201eJa da\u0142em im s\u0142owo Twoje, a \u015bwiat ich znienawidzi\u0142, po\u00adniewa\u017c nie s\u0105 ze \u015bwiata, jak i Ja nie jestem ze \u015bwiata”. A w Ewangelii Jana 16,33 powiada: \u201eNa \u015bwiecie ucisk mie\u0107 b\u0119dziecie”.<\/p>\n
Tylko taki chrze\u015bcijanin jest przez \u015bwiat akcepto\u00adwany, kt\u00f3ry nie okazuje w \u017cyciu, \u017ce jest chrze\u015bcijaninem, lecz bierze udzia\u0142 w d\u0105\u017ceniach tego \u015bwiata i tym samym podporz\u0105dkowuje si\u0119 praktycznie panowaniu szatana. Lecz jest to niewierno\u015bci\u0105 wobec Boga. Dzi\u00adsiaj nazywa si\u0119 takiego \u201ekolaborantem\u201d (taki, kt\u00f3ry wsp\u00f3\u0142pracuje z wrogiem).<\/p>\n
Tu zaczyna si\u0119 walka chrze\u015bcijanina. Szatan pr\u00f3\u00adbuje wci\u0105\u017c zwie\u015b\u0107 go do grzechu. Podsuwa mu nieczy\u00adste, grzeszne my\u015bli. Zaleca patrze\u0107 na grzeszne rzeczy. Daje mu mo\u017cliwo\u015b\u0107 s\u0142ysze\u0107 bezbo\u017cne s\u0142owa i pr\u00f3buje go przywie\u015b\u0107 na grzeszne miejsca. Opr\u00f3cz tego spra\u00adwia, \u017ce \u015bwiat okazuje mu wrogo\u015b\u0107. Te rzeczy smuc\u0105 nowego cz\u0142owieka. Stara natura, (natura, kt\u00f3ra nie pragnie niczego wi\u0119cej jak tylko grzeszy\u0107, u kt\u00f3rej szatan znajduje dosy\u0107 punkt\u00f3w zaczepienia i zwiedze\u00adnia do grzechu), jest jeszcze w wierz\u0105cym. Dlatego istnieje wielkie niebezpiecze\u0144stwo, \u017ce szatan zwyci\u0119\u00ad\u017cy i przywiedzie wierz\u0105cego do grzechu.<\/p>\n
Lecz i tu mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca poczyni\u0142a starania.<\/p>\n
Chrystus – nasz Najwy\u017cszy Kap\u0142an<\/p>\n
T\u0119 spraw\u0119 opisuje List do Hebrajczyk\u00f3w. Widzimy tam chrze\u015bcijanina jako pielgrzyma i obcego na ziemi. Znaj\u00adduje si\u0119 w podr\u00f3\u017cy do wspania\u0142o\u015bci (11,40), gdy\u017c ma \u201epowo\u0142anie niebieskie\u201d (3,1). Lecz teraz jest jeszcze na pustyni ze wszystkimi trudno\u015bciami i niebezpiecze\u0144\u00adstwami, kt\u00f3re mog\u0105 go tu spotka\u0107. Potem przedsta\u00adwiony zostaje kap\u0142an.<\/p>\n
Pan Jezus w niebie jest wielkim kap\u0142anem, kt\u00f3ry za nami wstawia si\u0119 u Boga ze wzgl\u0119du na niebezpie\u00adcze\u0144stwa i trudno\u015bci. S\u0105dzi si\u0119 cz\u0119sto, \u017ce kap\u0142a\u0144stwo Pana Jezusa pozostaje w zwi\u0105zku z naszymi grzecha\u00admi, lecz jest to niew\u0142a\u015bciwe. Oczywi\u015bcie, \u017ce pocz\u0105tek jego wyst\u0105pienia jako Najwy\u017cszego Kap\u0142ana by\u0142 zwi\u0105\u00adzany z naszymi grzechami. List do Hebrajczyk\u00f3w 2,17 m\u00f3wi: \u201eaby\u015b m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 mi\u0142osiernym i wiernym kap\u0142anem przed Bogiem dla przeb\u0142agania go za grzechy ludzi\u201d. Lecz rozdzia\u0142 10,12 powiada nam:<\/p>\n
\u201eLecz gdy On z\u0142o\u017cy\u0142 raz na zawsze jedn\u0105 ofiar\u0119 za grzechy, usiad\u0142 po prawicy Bo\u017cej\u201d. A w wersecie 14 aposto\u0142 pisze: albowiem jedn\u0105 ofiar\u0105 uczyni\u0142 na zawsze doskona\u0142ymi tych, kt\u00f3rzy s\u0105 u\u015bwi\u0119ceni\u201d.<\/p>\n
List do Hebrajczyk\u00f3w widzi wierz\u0105cego jako stwo\u00adrzenie w stosunku do Boga. Poniewa\u017c Pan Jezus na krzy\u017cu dokona\u0142 dzie\u0142a, dzi\u0119ki kt\u00f3remu B\u00f3g jest ca\u0142ko\u00adwicie zadowolony, sprawa grzech\u00f3w jest na wieki za\u00ad\u0142atwiona – \u201edokona\u0142 wiecznego odkupienia\u201d (9,12). Wierz\u0105cy jest \u201euczyniony doskona\u0142ym na wieki\u201d (10,14). Chrystus zg\u0142adzi\u0142 grzech \u201eprzez ofiarowanie samego siebie\u201d (9,26).<\/p>\n
Mi\u0119dzy Bogiem a wierz\u0105cymi nie ma ju\u017c mowy o grzechu. Dlatego List do Hebrajczyk\u00f3w o tym nie wspomina. Te grzechy, kt\u00f3re wierz\u0105cy pope\u0142ni po nawr\u00f3ceniu, nie s\u0105 ju\u017c spraw\u0105 mi\u0119dzy Bogiem i jego stworzeniem, lecz mi\u0119dzy Ojcem i jego dzieckiem. Znaj\u00addujemy to w l Li\u015bcie Jana.<\/p>\n
Kap\u0142an w niebie<\/p>\n
Cho\u0107 pierwsza s\u0142u\u017cba Pana Jezusa jako Najwy\u017cszego Kap\u0142ana mia\u0142a miejsce na ziemi i to w zwi\u0105zku z grze\u00adchami, teraz nie ma ona ju\u017c tego charakteru. Po wy\u00adkonaniu swego dzie\u0142a \u201eusiad\u0142 po prawicy Bo\u017cej\u201d w niebie na zawsze (Hebr. 7,26), \u201ebo gdyby by\u0142 na zie\u00admi, nie by\u0142by kap\u0142anem\u201d (8,4).<\/p>\n
Tak wi\u0119c mamy w niebie Kap\u0142ana, kt\u00f3ry, je\u015bli cho\u00addzi o grzechy, wszystko uporz\u0105dkowa\u0142, a teraz \u201e\u017cyje zawsze, aby si\u0119 wstawia\u0142 za nami\u201d (7,25).<\/p>\n
Kim jest ten Najwy\u017cszy Kap\u0142an? List do Hebrajczy\u00adk\u00f3w l stwierdza: \u201eOn jest Synem Bo\u017cym\u201d. Dlatego mo\u017ce si\u0119 za nami zawsze wstawia\u0107. Kto m\u00f3g\u0142by to uczyni\u0107, je\u015bli nie B\u00f3g? Lecz, aby m\u00f3c si\u0119 wstawia\u0107 za lud\u017ami, musia\u0142 si\u0119 sta\u0107 cz\u0142owiekiem. W rozwa\u017canym Li\u015bcie, w rozdziale 2 jest powiedziane, \u017ce On si\u0119 sta\u0142 prawdziwie cz\u0142owiekiem. Jest Synem Cz\u0142owieczym. Jest cz\u0142owiekiem i to pe\u0142niej ni\u017c Adam, gdy\u017c \u201ezosta\u0142 zrodzony z niewiasty\u201d (Gal. 4,4).<\/p>\n
O, jaki cud! B\u00f3g objawiony w ciele! \u201eS\u0142owo sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em\u201d (Jana 1,14). On, Stw\u00f3rca nieba i ziemi, ten, kt\u00f3ry stworzy\u0142 ludzi, sam sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem.<\/p>\n
List do Hebrajczyk\u00f3w, 2 rozdzia\u0142, przedstawia dwa powody, dla kt\u00f3rych Pan Jezus sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem. Wersety 14-17 m\u00f3wi\u0105, \u017ce sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, aby wy\u00adkona\u0107 za nasze grzechy dzie\u0142o pojednania i wyzwoli\u0107 nas z mocy szatana i grzechu. On musia\u0142 sta\u0107 si\u0119 \u201emi\u0142osiernym i wiernym arcykap\u0142anem\u201d (w. 17). Czy to nie przemawia jeszcze bardziej do naszych serc?<\/p>\n
Pan Jezus wiedzia\u0142, jakimi b\u0119dziemy. On wiedzia\u0142 o niebezpiecze\u0144stwach i trudno\u015bciach na naszej drodze. Dlatego sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem i pozna\u0142 nasze wszystkie utrapienia, aby z w\u0142asnego do\u015bwiadczenia zna\u0107 wszyst\u00adkie trudno\u015bci, wszelkie cierpienia, wszystkie pokusy, aby w pe\u0142ni znajomo\u015bci wszystkiego, co musimy poko\u00adnywa\u0107, by\u0107 przy nas.<\/p>\n
Nauczy\u0142 si\u0119 pos\u0142usze\u0144stwa<\/p>\n
On nauczy\u0142 si\u0119 pos\u0142usze\u0144stwa (Hebr. 5,8). Jako Naj\u00adwy\u017csza Istota – B\u00f3g nie zna\u0142 pos\u0142usze\u0144stwa. Lecz na ziemi, jako cz\u0142owiek, nauczy\u0142 si\u0119, co znaczy pos\u0142usze\u0144\u00adstwo. \u201e…ka\u017cdego ranka budzi moje ucho, abym s\u0142u\u00adcha\u0142 jak ci, kt\u00f3rzy si\u0119 ucz\u0105. Wszechmog\u0105cy Pan otworzy\u0142 moje ucho, a ja si\u0119 nie sprzeciwi\u0142em ani si\u0119 nie cofn\u0105\u0142em\u201d – czytamy w Ksi\u0119dze Izajasza 50,4-5. Do\u015bwiadczy\u0142 te\u017c skutk\u00f3w pos\u0142usze\u0144stwa w \u015bwiecie wrogim Bogu. \u201eM\u00f3j grzbiet nadstawiam tym, kt\u00f3rzy bij\u0105, a moje policzki tym, kt\u00f3rzy mi wyrywaj\u0105 bro\u00add\u0119; mojej twarzy nie zas\u0142ania\u0142em przed obelgami i pluciem\u201d (w. 6). By\u0142 bity, poniewa\u017c m\u00f3wi\u0142 prawd\u0119 (Jana 18,23). C\u00f3\u017c to musia\u0142o by\u0107 dla niego, \u015bwi\u0119tego Bo\u017cego, kiedy zarzucali mu: \u201eCzy\u017c nie m\u00f3wimy s\u0142usz\u00adnie, \u017ce jeste\u015b Samarytaninem i masz demona?\u201d oraz \u201eTeraz wiemy, \u017ce masz demona\u201d (Ewangelia Jana 8,48.52)! Lecz do\u015bwiadczy\u0142 te\u017c mocy Bo\u017cej, kt\u00f3ra trwa niewzruszenie: \u201eLecz panuj\u0105cy Pan wspoma\u00adga mnie, przeto nie bywam poha\u0144biony. Dlatego postawi\u0142em twarz moj\u0105 jako krzemie\u0144, gdy\u017c wiem, \u017ce poha\u0144biony nie b\u0119d\u0119. Blisko jest ten, kt\u00f3ry mnie usprawiedliwia\u201d (50,7-8).<\/p>\n
Musimy uczy\u0107 si\u0119 pos\u0142usze\u0144stwa, gdy\u017c jeste\u015bmy grzesznymi, niepos\u0142usznymi stworzeniami. To, \u017ce mu\u00adsimy si\u0119 uczy\u0107, Pan doskonale rozumie. Je\u015bli ludzie wy\u015bmiewaj\u0105 si\u0119 z nas z powodu niepos\u0142usze\u0144stwa, szydz\u0105 z nas lub mo\u017ce ponosimy jakie\u015b straty w na\u00adszej pracy, w og\u00f3le we wszystkich naszych ziemskich sprawach, to On wsp\u00f3\u0142czuje nam ca\u0142kowicie. W do\u00adskona\u0142ym wsp\u00f3\u0142czuciu przychodzi nam z pomoc\u0105 (Hebr, 2,18) i wstawia si\u0119 za nami (4,16).<\/p>\n
Pos\u0142usze\u0144stwo wobec Boga zawiera w sobie to, \u017ce musimy si\u0119 od\u0142\u0105czy\u0107 od os\u00f3b lub rzeczy, przy kt\u00f3\u00adrych jest nasze serce. Mo\u017ce s\u0105 to rzeczy, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 dobre i kt\u00f3re otrzymali\u015bmy od niego sa\u00admego. Dlatego zabiera nam niekiedy najmilszych na \u015bwiecie. Pan Jezus zna wszystko z w\u0142asnego do\u015bwiad\u00adczenia. Pos\u0142usze\u0144stwo wobec niego mo\u017ce wymaga\u0107 te\u017c i tego, \u017ce musimy opu\u015bci\u0107 drogich nam ludzi, po\u00adniewa\u017c nie mo\u017cemy i\u015b\u0107 z nimi drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 oni id\u0105. Mo\u017ce musimy zmieni\u0107 nasze miejsce pracy lub nawet jakie\u015b duchowe zadanie, kt\u00f3re On sam nam powie\u00adrzy\u0142. Wtedy mo\u017cemy si\u0119 przekona\u0107, \u017ce Pan Jezus wie wszystko, On sam by\u0142 uczestnikiem tego wszystkie\u00adgo. O nim czytamy, \u017ce \u201eby\u0142 pos\u0142uszny a\u017c do \u015bmierci i to \u015bmierci krzy\u017cowej\u201d (Fil. 2,8). Bojowa\u0142 w Getsemane i prosi\u0142: \u201eOjcze, je\u015bli chcesz, oddal ten kie\u00adlich ode mnie\u201d (\u0141uk. 22,42). Czy jego \u015bwi\u0119ta dusza nie wzdryga\u0142a si\u0119 przed drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 mu wytyczy\u0142o pos\u0142usze\u0144stwo wobec Boga? O, jaka\u017c to by\u0142a droga, na kt\u00f3rej ten \u015awi\u0119ty \u201egrzechy nasze sam na ciele swoim ni\u00f3s\u0142 na drzewie\u201d (l Piotra 2,24) i \u201eza nas grzechem zosta\u0142 uczyniony\u201d (2 Kor. 5,21), przy czym B\u00f3g musia\u0142 go opu\u015bci\u0107 i ofiarowa\u0142 go za nasze grze\u00adchy (Mat. 27,46; Zach. 13,7; Rzym. 8,3)! Tak, On szed\u0142 drog\u0105 tak wielkiego pos\u0142usze\u0144stwa, jak\u0105 \u017cadne dziec\u00adko Bo\u017ce kroczy\u0107 nie musi, bo nie by\u0142oby w stanie ni\u0105 i\u015b\u0107. I dlatego nie ma takiej \u201eofiary pos\u0142usze\u0144stwa\u201d dziecka Bo\u017cego, przy kt\u00f3rej On nie odczuwa\u0142by uczu\u0107 naszych serc i nie rozumia\u0142by naszej walki. Ale po\u00adniewa\u017c szed\u0142 drog\u0105 pos\u0142usze\u0144stwa do ko\u0144ca i powie\u00addzia\u0142: \u201eNie moja, ale twoja wola niech si\u0119 stanie\u201d (\u0141uk. 22,42), wie ze swego do\u015bwiadczenia, czym jest B\u00f3g dla serca w takich okoliczno\u015bciach i jakiej po\u00admocy udziela. Dalej czytamy: \u201eukaza\u0142 mu si\u0119 anio\u0142 z nieba posilaj\u0105cy go” (\u0141uk. 22,43). Dlatego przy\u00adchodzi nam z pomoc\u0105, aby\u015bmy \u201eznale\u017ali \u0142ask\u0119 ku pomocy w stosownej porze\u201d (Hebr. 4,16).<\/p>\n
Pokusy szatana<\/p>\n
Kiedy szatan przychodzi ze swymi pokusami, nasze serce boleje. Jak\u017ce cierpi nowy cz\u0142owiek, kiedy diabe\u0142 wzbudza w nas nieczyste my\u015bli, kiedy pobudza nasze serca do niepos\u0142usze\u0144stwa, kiedy ci\u0105gle nas napada i nie daje nam spokoju, kiedy przy czytaniu S\u0142owa Bo\u00ad\u017cego my\u015bli nasze kieruje gdzie indziej, kiedy podczas modlitwy lub we wznios\u0142ych chwilach zgromadzenia wzbudza z\u0142e my\u015bli.<\/p>\n
Pan Jezus by\u0142 kuszony przez szatana jak nikt inny. Czterdzie\u015bci dni by\u0142 kuszony (\u0141uk. 4,2). Szatan atako\u00adwa\u0142 ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i chytro\u015bci\u0105 Czystego i \u015awi\u0119tego.<\/p>\n
Po upadku w grzech szatan mia\u0142 \u0142atw\u0105 spraw\u0119 z cz\u0142owiekiem. Znalaz\u0142 w grzesznym sercu (kt\u00f3re znaj\u00adduje zadowolenie w grzechu) upad\u0142ego cz\u0142owieka po\u00adt\u0119\u017cnego sprzymierze\u0144ca. \u201eWszystkie jego my\u015bli s\u0105 z\u0142e po wszystkie dni\u201d (l Moj\u017c. 6,5).<\/p>\n
U Adama przed upadkiem w grzech tego nie by\u0142o. On by\u0142 przez Boga stworzony czystym. Lecz chocia\u017c szatan nie znalaz\u0142 w sercu Adama punktu zaczepne\u00adgo, pierwszy atak wystarczy\u0142. Adam upad\u0142 i sta\u0142 si\u0119 s\u0142ug\u0105 szatana.<\/p>\n
W Jezusie przyszed\u0142 na ziemi\u0119 nowy cz\u0142owiek, kt\u00f3\u00adry nie posiada\u0142 grzesznego serca, \u201ekt\u00f3ry grzechu nie zna\u0142\u201d. Tak\u017ce na tego cz\u0142owieka szatan skierowa\u0142 swe ataki, lecz tu walka przebiega\u0142a ca\u0142kiem inaczej.<\/p>\n
Adam zosta\u0142 zaatakowany w ogrodzie Eden, gdzie wszystko \u015bwiadczy\u0142o o wielko\u015bci i dobroci Bo\u017cej. Pan Jezus natomiast znajdowa\u0142 si\u0119 na pustyni – kt\u00f3ra jest wielkim znakiem przekle\u0144stwa nad ziemi\u0105 – tam, gdzie nie by\u0142o niczego dla niego. Szatan skierowa\u0142 ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc i chytro\u015b\u0107, aby i tego \u015awi\u0119tego uczyni\u0107 grzeszni\u00adkiem. Czterdzie\u015bci dni trwa\u0142a ta walka, w kt\u00f3rej szatan u\u017cy\u0142 swej ca\u0142ej broni, a jednak poni\u00f3s\u0142 kl\u0119sk\u0119. Szatan ust\u0105pi\u0142, nie Pan Jezus. Kto zna pokusy, kt\u00f3re Pan przechodzi\u0142? Kto zna ca\u0142\u0105 chytro\u015b\u0107 szatana, wszel\u00adkie zakusy ksi\u0119cia ciemno\u015bci? Tylko te trzy ostatnie s\u0105 nam przedstawione. Co to musia\u0142o by\u0107 dla Czyste\u00adgo, \u015awi\u0119tego, \u201ekt\u00f3ry nie znal grzechu\u201d, spotka\u0107 si\u0119 z wszelk\u0105 broni\u0105 ciemno\u015bci? Jak musia\u0142a jego \u015bwi\u0119ta dusza cierpie\u0107! Dlatego te\u017c mo\u017ce nas rozumie\u0107, nam wsp\u00f3\u0142czu\u0107, kiedy szatan pr\u00f3buje na nas swej chytro\u015bci! Czy mo\u017ce by\u0107 jaka\u015b pokusa skierowana ku nam, na kt\u00f3r\u0105 by nie wystawi\u0142 Pana Jezusa? Dlatego mo\u017ce nam pom\u00f3c. Prosi\u0142 za Piotrem, aby wiara jego nie usta\u00ad\u0142a. \u201eA \u017ce sam przeszed\u0142 przez cierpienie i pr\u00f3by, mo\u017ce dopom\u00f3c tym, kt\u00f3rzy przez pr\u00f3by przechodz\u0105” (Hebr. 2,18). \u201eNie mamy bowiem arcykap\u0142ana, kt\u00f3\u00adry by nie m\u00f3g\u0142 wsp\u00f3\u0142czu\u0107 ze s\u0142abo\u015bciami naszymi, lecz do\u015bwiadczonego we wszystkim, podobnie jak my z wyj\u0105tkiem grzechu\u201d (Hebr. 4,15).<\/p>\n
Jego wsp\u00f3\u0142czucie w trudno\u015bciach i zmartwie\u00adniach<\/p>\n
Kiedy zabrany nam jest drogi cz\u0142owiek, kt\u00f3\u017c rozumie b\u00f3l naszego serca, jak On? On, kt\u00f3ry p\u0142aka\u0142 nad gro\u00adbem przyjaciela. Je\u015bli jeste\u015bmy osamotnieni, kt\u00f3\u017c by\u0142 bardziej osamotniony ni\u017c On, kt\u00f3ry \u017cali si\u0119: \u201eJestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa w\u015br\u00f3d ruin\u201d (Ps. 102,7). Je\u015bli przyjaciele nas opusz\u00adczaj\u0105, kt\u00f3\u017c mo\u017ce nas tak rozumie\u0107 jak On, o kt\u00f3rym m\u00f3wi Pismo: \u201eA tak opu\u015bciwszy go, wszyscy uciekli\u201d (Mar. 14,50)? Je\u017celi jeste\u015bmy niezrozumiani lub je\u015bli ci, z kt\u00f3rymi m\u00f3wimy o naszych trudno\u015bciach, nie okazuj\u0105 wsp\u00f3\u0142czucia, kt\u00f3\u017c mo\u017ce nas lepiej zrozu\u00admie\u0107 ni\u017c ten, kt\u00f3ry by\u0142 tak osamotniony jak nikt inny i musia\u0142 wo\u0142a\u0107: \u201e Ty znasz ha\u0144b\u0119, wstyd i zel\u017cywo\u015b\u0107 moj\u0105\u201d, \u201eOczekiwa\u0142em wsp\u00f3\u0142czucia, ale nadarem\u00adnie, i pocieszcieli, lecz ich nie znalaz\u0142em\u201d? (Ps. 69,20-21). Kiedy swym uczniom powiedzia\u0142, \u017ce tej nocy b\u0119dzie wydany, aby za nich umrze\u0107 i \u017ce jeden z nich zdradzi go, oni ledwo zwa\u017cali na jego s\u0142owa, ale wie\u00addli sp\u00f3r o to, kto z nich ma by\u0107 uwa\u017cany za wi\u0119kszego (\u0141uk. 22,19-24). Je\u015bli potrzebujemy \u015bwiat\u0142o\u015bci, kt\u00f3\u017c mo\u017ce nam pom\u00f3c jak On, o kt\u00f3rym w Ewangelii \u0141uka\u00adsza siedem razy napisano, \u017ce szed\u0142, aby si\u0119 modli\u0107, nawet ca\u0142e noce trwa\u0142 w modlitwie, kiedy wa\u017cne rze\u00adczy mia\u0142 uczyni\u0107?<\/p>\n
To jest nasz Najwy\u017cszy Kap\u0142an w niebie, kt\u00f3ry \u201emo\u017ce zbawi\u0107 na zawsze tych, kt\u00f3rzy przez niego przyst\u0119\u00adpuj\u0105 do Boga, bo \u017cyje zawsze, aby si\u0119 wstawia\u0107 za nimi\u201d (Hebr. 7,25). Jego samego nie trapi\u0105 ju\u017c \u017cadne trudno\u015bci. Dla Niego walka min\u0119\u0142a. Lecz dzi\u0119ki temu, \u017ce sam tego do\u015bwiadczy\u0142, dzi\u0119ki w\u0142asnemu do\u015bwiad\u00adczeniu, kt\u00f3re zdoby\u0142 w walkach i potrzebach, mo\u017ce s\u0142u\u00ad\u017cy\u0107 nam Swoj\u0105 pomoc\u0105.<\/p>\n
Je\u015bli spotykaj\u0105 mnie trudno\u015bci i utrapienia na tej drodze, wtedy mam pomoc w Chrystusie, kt\u00f3ry si\u0119 za mn\u0105 wstawia. On prosi dla mnie o pociech\u0119 \u0142aski Bo\u00ad\u017cej, poniewa\u017c zazna\u0142 jej w czasie swego \u017cycia na zie\u00admi w tych samych okoliczno\u015bciach. On wie, jakiej<\/p>\n
pociechy doznaje dusza w swych strapieniach. On daje mi wszystko i prosi Boga dla mnie wed\u0142ug Swego pe\u0142\u00adnego zrozumienia mych potrzeb. Je\u015bli potrzebuj\u0119 \u015bwia\u00adt\u0142a, je\u015bli potrzebuj\u0119 kierownictwa na mej drodze, B\u00f3g mo\u017ce mi je da\u0107. Otrzymuj\u0119 wszystko, co w mej sytu\u00adacji jest dobre. Jest to tylko zas\u0142ug\u0105 mego \u201ePo\u015bredni\u00adka\u201d – Chrystusa.<\/p>\n
Czy otrzymuj\u0119 to wszystko, poniewa\u017c o to prosz\u0119? Pan prosi\u0142 za Piotrem, nim ten wiedzia\u0142 o tym, co ma nadej\u015b\u0107. Nie, nie zale\u017cy wi\u0119c od tego, czy my go prosi\u00admy, aby nas zast\u0119powa\u0142. \u0141aska, kt\u00f3ra to wszystko spra\u00adwia, jest w Jego w\u0142asnym sercu. On nam oznajmia, \u201eaby\u015bmy dost\u0105pili mi\u0142osierdzia i znale\u017ali \u0142ask\u0119 ku pomocy w stosownej porze\u201d (Hebr. 4,16).<\/p>\n
Z serdecznymi pozdrowieniami Wasz H.L.H.<\/p>\n
8. Nowonarodzenie<\/p>\n
Drodzy Przyjaciele!<\/p>\n
W jednym z poprzednich list\u00f3w stwierdzili\u015bmy, \u017ce chrze\u015bcijanie umarli z Chrystusem. Natura starego cz\u0142owieka jest tak z\u0142a, \u017ce B\u00f3g ma dla niej tylko s\u0105d. To Pan przedstawia Nikodemowi Bosk\u0105 odpowied\u017a na ten temat.<\/p>\n
Odcinek ten rozpoczyna si\u0119 w\u0142a\u015bciwie w Jana 2,23. Widzimy tam Pana w Jerozolimie. Kiedy czyni\u0142 cuda w czasie \u015bwi\u0119ta, \u201ewielu uwierzy\u0142o w imi\u0119 jego, widz\u0105c cuda, kt\u00f3rych dokonywa\u0142\u201d. Lecz potem jest napisane: \u201eAle sam Jezus nie mia\u0142 do nich zaufa\u00adnia, bo przejrza\u0142 wszystkich. I od nikogo nie po\u00adtrzebowa\u0142 \u015bwiadectwa o cz\u0142owieku; sam bowiem wiedzia\u0142, co by\u0142o w cz\u0142owieku\u201d. A kiedy jeden z tych ludzi przyszed\u0142 do Pana Jezusa , skierowa\u0142 do niego dobitne s\u0142owa: \u201eJe\u015bli si\u0119 kto nie narodzi na nowo, nie mo\u017ce ujrze\u0107 Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u201d.<\/p>\n
Syn Cz\u0142owieczy, kt\u00f3ry jest w niebie<\/p>\n
W wersetach 11 i 13 rozdzia\u0142u 3 Pan pokazuje, kim On jest. Jest Synem Cz\u0142owieczym, kt\u00f3ry przebywa w niebie. Tu znajdujemy cudown\u0105 tajemnic\u0119 Jego oso\u00adby. Ewangelia Jana 1,1 m\u00f3wi nam, \u017ce On sam jest Bogiem wiecznym. Lecz w 14 wersecie czytamy: \u201eS\u0142o\u00adwo cia\u0142em si\u0119 sta\u0142o i mieszka\u0142o mi\u0119dzy nami\u201d – \u201eB\u00f3g objawiony w ciele\u201d (l Tym. 3,16). B\u00f3g i cz\u0142o\u00adwiek w jednej osobie – to wielka tajemnica!<\/p>\n
Pan Jezus jest wiecznym Bogiem. On sam si\u0119 po\u00adni\u017cy\u0142 i sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem. Lecz nie znaczy to, \u017ce nie by\u0142 ju\u017c Bogiem. To by\u0142oby niemo\u017cliwe. Przyj\u0105\u0142 cia\u0142o i krew (Hebr. 2,14), sta\u0142 si\u0119 prawdziwym cz\u0142o\u00adwiekiem (Ga\u0142. 4,4 i l Tym. 2,5). Lecz ten, kt\u00f3ry by\u0142 cz\u0142owiekiem, by\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie wiecznym Bogiem (Izaj. 9,6). Le\u017c\u0105c w \u017c\u0142obie jako dzieci\u0119 by\u0142 r\u00f3wno\u00adcze\u015bnie tym, kt\u00f3ry utrzymuje i nosi wszystko. Kiedy znu\u017cony podr\u00f3\u017c\u0105, g\u0142odny i spragniony prosi\u0142 Sama\u00adrytank\u0119 o troch\u0119 wody, objawi\u0142 si\u0119 jako Wszechmoc\u00adny, kt\u00f3ry daje Ducha \u015awi\u0119tego i jako prawdziwy Wszechwiedz\u0105cy, kt\u00f3ry ods\u0142oni\u0142 tej niewie\u015bcie jej \u017cycie. Jako prawdziwy cz\u0142owiek spa\u0142 w \u0142odzi, potem powstawszy zgromi\u0142 wiatr i fale. Wymieni\u0142 Swe imi\u0119 i ca\u0142a rota \u017co\u0142nierzy pad\u0142a na ziemi\u0119. Bezpo\u015brednio potem zwi\u0105zali go, pluli mu w twarz i na\u015bmiewali si\u0119 z niego.<\/p>\n
Kiedy tu na ziemi rozmawia\u0142 z Nikodemem, by\u0142 te\u017c w niebie. M\u00f3wi\u0142 to, co wiedzia\u0142, gdy\u017c B\u00f3g jedy\u00adnie zna w\u0142a\u015bciwe znaczenie s\u0142owa \u201ewiedzie\u0107\u201d. \u017baden cz\u0142owiek nie by\u0142 kiedykolwiek w niebie. Nikt wi\u0119c nie m\u00f3g\u0142 m\u00f3wi\u0107 o rzeczach niebieskich. Lecz On, Syn Cz\u0142owieczy, przyszed\u0142 z nieba na ten pad\u00f3\u0142. Tak, On by\u0142 w niebie. Je\u015bli wi\u0119c m\u00f3wi\u0142 o rzeczach niebie\u00adskich, m\u00f3wi\u0142 o tym, co zna\u0142, gdy\u017c jego by\u0142o niebo, jego te\u017c wspania\u0142o\u015b\u0107. W nim by\u0142 B\u00f3g i cz\u0142owiek z\u0142\u0105\u00adczony, poniewa\u017c by\u0142 On Bogiem i cz\u0142owiekiem w jednej osobie. Dlatego przy Jego narodzeniu anio\u0142owie mogli powiedzie\u0107: \u201ePok\u00f3j na ziemi, w ludziach do\u00adbre upodobanie\u201d (\u0141uk. 2,14). On zna\u0142 Boga i jego wspania\u0142o\u015b\u0107. On zna\u0142 te\u017c cz\u0142owieka.<\/p>\n
Natura cz\u0142owieka<\/p>\n
W Ewangelii Jana 2,23-25 znajdujemy Jego s\u0105d o cz\u0142o\u00adwieku. Ci, kt\u00f3rzy Go odrzucili w otwartej wrogo\u015bci, nie byli bezbo\u017cnikami. Oni Go poznali, gdy\u017c przez znaki, kt\u00f3re czyni\u0142, byli przekonani, \u017ce jest Mesja\u00adszem. Wierzyli w Jego imi\u0119. Przy powierzchownym czytaniu mo\u017cna by my\u015ble\u0107, \u017ce s\u0105 to ci ludzie, o kt\u00f3\u00adrych w l rozdziale w 12 wersecie napisano: \u201edaL im prawo, aby si\u0119 stali dzie\u0107mi Bo\u017cymi”. Ale o tych ludziach jest powiedziane: \u201eAle sam Jezus nie mia\u0142 do nich zaufania, bo przejrza\u0142 wszystkich, i od nikogo nie potrzebowa\u0142 \u015bwiadectwa o cz\u0142owieku; sam bowiem wiedzia\u0142, co by\u0142o w cz\u0142owieku\u201d (Jana 2,24-25).<\/p>\n
Byli przekonani, lecz nie byli nawr\u00f3ceni. Wie\u00adrzyli w Jego imi\u0119, lecz Go nie przyj\u0119li (1,12). Widzieli jego cuda, ich rozum i uczucia by\u0142y przekonane, \u017ce jest Mesjaszem. Takich by\u0142o wtedy wielu i takich s\u0105 i dzi\u015b miliony, takich, kt\u00f3rzy nie w\u0105tpi\u0105 w prawd\u0119 Chrystusow\u0105. Ich rozum, rozs\u0105dek i uczucia stwier\u00addzaj\u0105, \u017ce to jest logiczne i ponad wszystko wznios\u0142e i w taki spos\u00f3b przyj\u0119li chrze\u015bcija\u0144stwo. Naturalny cz\u0142owiek przyjmuje to ch\u0119tnie, gdy\u017c w ten spos\u00f3b stoi ponad prawd\u0105 i ponad Bogiem. On os\u0105dzi\u0142 najpierw, co jest prawdziwe i wierzy w to, co jego ro\u00adzum i uczucie uzna\u0142o za dobre.<\/p>\n
O, jak\u017ce inaczej przedstawia si\u0119 wszystko, kiedy sumienie stanie w \u015bwietle Bo\u017cym! Wtedy dopiero wi\u00addzi si\u0119 sw\u00f3j zgubny, grzeszny stan. W\u00f3wczas nie my\u015bli si\u0119 ju\u017c o tym, aby os\u0105dza\u0107 Boga lub sprawy, kt\u00f3re On objawi\u0142. Wtedy nie zostaje ju\u017c nic innego, tylko os\u0105dzenie samego siebie i wo\u0142anie do Boga, aby przyj\u0105\u0142 grzesznika.<\/p>\n
Naturalny cz\u0142owiek zgadza si\u0119 z \u017c\u0105daniem nowonarodzenia ba\u0142wochwalc\u00f3w i ludzi \u017cyj\u0105cych w wiel\u00adkich grzechach. Ale naturalny cz\u0142owiek nie mo\u017ce poj\u0105\u0107, \u017ce ka\u017cdy musi si\u0119 na nowo narodzi\u0107, a wi\u0119c \u017bydzi, faryzeusze, a nawet tacy, kt\u00f3rzy byli przy\u00adchylni Panu, tacy, kt\u00f3rzy wierzyli w Jego imi\u0119, na\u00adwet Nikodem, jeden z faryzeusz\u00f3w, prze\u0142o\u017cony, ksi\u0105\u017c\u0119 \u017cydowski, nauczyciel Izraela, cz\u0142owiek, kt\u00f3\u00adry odda\u0142 Panu Jezusowi najwy\u017cszy honor, jaki mo\u017ce by\u0107 dany cz\u0142owiekowi, powiedzia\u0142 bowiem: \u201e Wiemy, \u017ce przyszed\u0142e\u015b od Boga jako nauczyciel; nikt bo\u00adwiem takich cud\u00f3w czyni\u0107 by nie m\u00f3g\u0142, jakie Ty czynisz, je\u015bliby B\u00f3g z nim nie by\u0142\u201d (Jana 3,2). Lecz Ten, kt\u00f3ry to m\u00f3wi, jest Tym, kt\u00f3ry m\u00f3wi, co wie (w. 11), gdy\u017c On jest wiecznym Bogiem. \u017b\u0105da tego nie tylko od swych nieprzyjaci\u00f3\u0142, lecz tak\u017ce i od tych, kt\u00f3rzy Go uznaj\u0105. Czy\u017c to nie daje poznania zgubnego stanu cz\u0142owieka, ca\u0142kowitej niemo\u017cno\u015bci przyj\u015bcia cz\u0142owieka naturalnego w blisko\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105?<\/p>\n
Je\u015bli si\u0119 kto nie narodzi na nowo, nie mo\u017ce uj\u00adrze\u0107 Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego<\/p>\n
Pan m\u00f3wi tu o Kr\u00f3lestwie, jakie by\u0142o za jego cza\u00ads\u00f3w objawione. Gdy wkr\u00f3tce b\u0119dzie objawione we wspania\u0142o\u015bci, ujrzy je ca\u0142a ziemia. I teraz w tym -je\u015bli tak mog\u0119 powiedzie\u0107 – \u201ekr\u00f3lestwie o chrze\u015bci\u00adja\u0144skim charakterze”, przedstawionym w wielu po\u00addobie\u0144stwach, panuje inny stan.<\/p>\n
Kiedy Pan Jezus przyszed\u0142 na ziemi\u0119, kr\u00f3lestwo przysz\u0142o z Nim. Tylko ci, kt\u00f3rzy uznali Pana, kt\u00f3rzy Go widzieli takim, jakim rzeczywi\u015bcie by\u0142, jako Syna Bo\u017cego, widzieli to Kr\u00f3lestwo. Byli to tylko ci, kt\u00f3\u00adrzy byli na nowo zrodzeni.<\/p>\n
Czy nie uderza\u0142o nas nigdy, \u017ce bracia Pana Jezu\u00adsa nie wierzyli w niego? W Ewangelii Marka 3,21 czytamy: \u201eA krewni, gdy o tym us\u0142yszeli, przy\u00adszli, aby go pochwyci\u0107, m\u00f3wili bowiem, \u017ce od\u00adszed\u0142 od zmys\u0142\u00f3w \u201e.<\/p>\n
Oni przecie\u017c znali Pana. Widzieli te\u017c jego dosko\u00adna\u0142e, \u015bwi\u0119te \u017cycie przez ca\u0142e lata w Nazarecie. Dzie\u0144 po dniu, godzina po godzinie. Czy\u017cby Maria i J\u00f3zef nie m\u00f3wili im o tym, jak anio\u0142 zapowiedzia\u0142 Jego narodzenie i o cudownych sprawach opisanych w Ewangelii \u0141ukasza, w 2 rozdziale? Czy\u017c nie s\u0142yszeli o Nim \u015bwiadectwa kuzyna, Jana Chrzciciela? Czy\u017c nie widzieli Jego cud\u00f3w? Jan pisze: \u201eUjrzeli\u015bmy chwa\u0142\u0119 jego, chwa\u0142\u0119, jak\u0105 ma jedyny Syn od Ojca…” (Jana 1,14) a kiedy niebo otworzy\u0142o si\u0119 nad Nim, odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os: \u201eTy\u015b jest Syn m\u00f3j umi\u0142o\u00adwany, kt\u00f3rego sobie upodoba\u0142em\u201d (Mar. 1,11). Na\u00adtomiast Jego krewni m\u00f3wili, \u017ce odszed\u0142 od zmys\u0142\u00f3w i chcieli go pojma\u0107. Jaki\u017c to dow\u00f3d dla prawdy s\u0142\u00f3w Pana Jezusa: \u201eZaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam ci, je\u015bli si\u0119 kto nie narodzi na nowo, nie mo\u017ce wi\u00addzie\u0107 Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u201d.<\/p>\n
Na nowo narodzony<\/p>\n
To nie oznacza tego, co my\u015bli Nikodem lub co wy\u00adst\u0119puje w wielu filozofiach i ba\u015bniach, \u017ce stary cz\u0142o\u00adwiek rodzi si\u0119 znowu jako dziecko, lub \u017ce zamieni si\u0119 ponownie w m\u0142odzie\u0144ca. Dziecko dopiero naro\u00addzone ma t\u0119 sam\u0105 natur\u0119 co jego rodzice, nie lepsz\u0105. Set, syn upad\u0142ego Adama, by\u0142 obrazem i podobie\u0144\u00adstwem swego grzesznego ojca (l Moj\u017c. 5,3). Job pyta:<\/p>\n
\u201eJak mo\u017ce wyj\u015b\u0107 czyste z nieczystego?\u201d (Joba 14,4). A w Li\u015bcie do Rzymian 5,19 czytamy, \u017ce z powodu niepos\u0142usze\u0144stwa Adama, ca\u0142e jego potomstwo jest grzeszne. \u201eCo si\u0119 narodzi\u0142o z dala, cia\u0142em jest\u201d (Jana 3,6). Chocia\u017cby Nikodem by\u0142 dziesi\u0119\u0107 razy zro\u00addzony tak, jak za pierwszym razem (z grzesznych rodzic\u00f3w), nic by to nie zmieni\u0142o, je\u015bli chodzi o jego relacje z Bogiem.<\/p>\n
Cz\u0142owiek musi by\u0107 zrodzony \u201ez g\u00f3ry\u201d, w ca\u0142kiem inny, nowy spos\u00f3b, z nowego \u017ar\u00f3d\u0142a \u017cycia. A co jest tym \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia, m\u00f3wi Pan Jezus w 5 wersecie:<\/p>\n
\u201eZaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam ci, je\u015bli si\u0119 kto nie narodzi z wody i z ducha, nie mo\u017ce wej\u015b\u0107 do Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u201d. Woda w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym jest znanym obrazem S\u0142owa Bo\u017cego, kt\u00f3re przez Ducha \u015bwi\u0119tego oddzia\u0142uje i przemienia cz\u0142owieka, o czym m\u00f3wi wyra\u017anie Efez. 5,26, jak r\u00f3wnie\u017c Jana 13,10 i 15,3.<\/p>\n
Wody u\u017cywa si\u0119 do oczyszczania. S\u0142owo Bo\u017ce za\u00adstosowane przez Ducha \u015awi\u0119tego oczyszcza sk\u0142on\u00adno\u015bci, czyny, my\u015bli cz\u0142owieka. Zarazem Duch wskrzesza przez S\u0142owo Bo\u017ce nowe \u017cycie w nim, \u017cycie ca\u0142kiem inne, kt\u00f3re nie nosi charakteru jego natu\u00adralnych rodzic\u00f3w, lecz nosi charakter Tego, kt\u00f3ry to \u017cycie wzbudzi\u0142, co wyra\u017caj\u0105 s\u0142owa: \u201eCo si\u0119 naro\u00addzi\u0142o z Ducha, duchem jest\u201d (Jana 3,6).<\/p>\n
Znajdujemy znowu potwierdzenie faktu, \u017ce nowonarodzenie dzieje si\u0119 przez S\u0142owo Bo\u017ce. Aposto\u0142 Pawe\u0142 pisze do Koryntian: \u201ewszak ja was zrodzi\u00ad\u0142em przez ewangeli\u0119 w Chrystusie Jezusie\u201d (l Kor. 4,15), a w Jak. 1,18 znajdujemy: \u201eGdy ze\u00adchcia\u0142, zrodzi\u0142 nas przez S\u0142owo prawdy\u201d. Aposto\u0142 Piotr pisze: \u201eSkoro dusze wasze u\u015bwi\u0119cili\u015bcie przez pos\u0142usze\u0144stwo prawdzie… Jako odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale nieskazitelnego, przez S\u0142owo Bo\u017ce, kt\u00f3re \u017cyje i trwa\u201d (l Piotra 1,22-23). W l Tes. 1,5 aposto\u0142 wymienia S\u0142owo i Ducha jedno\u00adcze\u015bnie.<\/p>\n
Pan m\u00f3wi do Nikodema o konieczno\u015bci nowozrodzenia, je\u015bli kto\u015b chce ogl\u0105da\u0107 kr\u00f3lestwo i wej\u015b\u0107 do niego. Lecz ze sposobu wyra\u017cania si\u0119 Pana, jak te\u017c ze wszystkich list\u00f3w Jana, wynika og\u00f3lna zasada:<\/p>\n
pocz\u0105wszy od upadku w grzech a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata konieczne jest nowonarodzenie, aby wej\u015b\u0107 w \u0142\u0105czno\u015b\u0107 z Bogiem.<\/p>\n
Syn Cz\u0142owieczy musia\u0142 by\u0107 wywy\u017cszony<\/p>\n
Kiedy Pan zaczyna mow\u0119 o sprawach niebieskich, po\u00adcz\u0105wszy od 12 wersetu, wtedy pojawia si\u0119 jeszcze inna okoliczno\u015b\u0107. Syn Cz\u0142owieczy, kt\u00f3ry jest w niebie, zna wspania\u0142o\u015b\u0107 niebiesk\u0105, mieszkanie Tego, kt\u00f3ry \u201ejest \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 i nie ma w Nim \u017cadnej ciemno\u015bci” (l Jana 1,5). A poniewa\u017c ludzie maj\u0105 wej\u015b\u0107 do tej wspa\u00adnia\u0142o\u015bci, najpierw musia\u0142a by\u0107 za\u0142atwiona sprawa grze\u00adchu. Bogu, kt\u00f3ry zosta\u0142 zniewa\u017cony przez grzechy cz\u0142owieka, musia\u0142o by\u0107 zado\u015b\u0107uczynione. A cz\u0142owiek musi by\u0107 oczyszczony z wszystkiego, co czyni go nie\u00adzdolnym, aby wej\u015b\u0107 do Bo\u017cej wspania\u0142o\u015bci. Jak\u017ce m\u00f3g\u0142\u00adby cz\u0142owiek, kt\u00f3ry tysi\u0105ckrotnie wi\u0119cej zgrzeszy\u0142 ni\u017c wtedy, gdy z.powodu swego grzechu zosta\u0142 wygnany z ziemskiego raju, wej\u015b\u0107 do raju niebieskiego, do miesz\u00adkania samego Boga?<\/p>\n
Jak mog\u0142oby sta\u0107 si\u0119 inaczej, je\u015bli nie tak, \u017ce Ten, kt\u00f3ry by\u0142 Bogiem i cz\u0142owiekiem w jednej osobie, doko\u00adna\u0142 dzie\u0142a, przez kt\u00f3re wszystko, co by\u0142o konieczne, zosta\u0142o spe\u0142nione. \u201eSyn cz\u0142owieczy musi by\u0107 wy\u00adwy\u017cszony, aby ka\u017cdy, kto we\u0144 wierzy, nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cywot wieczny\u201d (Jana 3,15-16).<\/p>\n
Czy nie jest to najlepsze, co B\u00f3g m\u00f3g\u0142 nam da\u0107?<\/p>\n
O tak, wiele rzeczy jest jeszcze z tym zwi\u0105zanych. Mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107: \u201eAbba, Ojcze\u201d, bo Duch \u015awi\u0119ty \u015bwiadczy o nowym \u017cyciu w nas, i\u017c jeste\u015bmy dzie\u0107mi Bo\u017cymi (Rzym. 8,15). Jeste\u015bmy wsp\u00f3\u0142dziedzicami Chrystusa i wkr\u00f3tce b\u0119dziemy rz\u0105dzi\u0107 wszech\u015bwia\u00adtem i sprawowa\u0107 s\u0105d (Rzym. 8,17; Efez. 1,10-11; l Kor. 6,2-3 itd.). W l Jana 3,1 postawieni jeste\u015bmy na jednym poziomie z Panem Jezusem jako ci, kt\u00f3\u00adrych \u015bwiat nie pozna\u0142. Werset 2 m\u00f3wi, \u017ce b\u0119dziemy podobni do Niego przy Jego objawieniu, \u201egdy\u017c uj\u00adrzymy go takim, jakim jest\u201d, l Jana 4,17 m\u00f3wi, \u017ce mo\u017cemy mie\u0107 ufno\u015b\u0107 w dzie\u0144 s\u0105du, gdy\u017c ju\u017c teraz, na ziemi, jeste\u015bmy jemu podobni Temu, kt\u00f3ry jest w niebie. Werset 19 stwierdza: \u201eMi\u0142ujemy wi\u0119c, gdy\u017c On nas przedtem umi\u0142owa\u0142\u201d. Mamy Bo\u017c\u0105 natur\u0119, kt\u00f3ra jest mi\u0142o\u015bci\u0105. Zwyci\u0119\u017camy \u015bwiat (5,4). Pismo wylicza jeszcze wiele rzeczy.<\/p>\n
Lecz czy spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i Synem nie jest najwi\u0119ksz\u0105 warto\u015bci\u0105 (l Jana 1,3)? I to dla nas, kt\u00f3rzy wed\u0142ug S\u0142owa Pana Jezusa w Jana 3, nie mogli\u015bmy nawet ujrze\u0107 ziemskiego Kr\u00f3lestwa, ani do niego wej\u015b\u0107. My, kt\u00f3rzy byli\u015bmy zgubionymi grzesznikami, nie mog\u0105cymi oczekiwa\u0107 niczego, opr\u00f3cz wiecznego zatracenia, nieprzyjaciele Bo\u017cy i godni nienawi\u015bci w jego oczach, znamy Ojca i Pana Jezusa (l Jana 5,20). Znamy Boga i Pana Jezusa nie tak, jak stworzenie Stw\u00f3rc\u0119, lecz jakimi rzeczywi\u015bcie s\u0105. Mamy spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i z jego Synem, Jezusem Chrystusem i to nie dopiero w niebie, nie, ju\u017c teraz, kiedy na ziemi nie odr\u00f3\u017cniamy si\u0119 zewn\u0119trznie od innych ludzi, kt\u00f3rzy znajduj\u0105 si\u0119 pod moc\u0105 szatana, jak my niegdy\u015b byli\u015bmy.<\/p>\n
Czy nasza rado\u015b\u0107 nie jest doskona\u0142a, kiedy to so\u00adbie u\u015bwiadamiamy i praktycznie urzeczywistniamy?<\/p>\n
Serdeczne pozdrowienia H.L.H.<\/p>\n
Ci\u0105g dalszy: Spo\u0142eczno\u015b\u0107 z Ojcem i Synem Jego Jezusem Chrystusem<\/p>\n
Pismo \u015awi\u0119te – najwi\u0119kszy skarb \u015bwiata.<\/p>\n
\u201eTe za\u015b s\u0105 spisane, aby\u015bcie wierzyli, \u017ce Jezus jest Chrystusem,<\/p>\n
Synem Boga i aby\u015bcie wierz\u0105c mieli \u017cywot w imieniu Jego\u201d.<\/p>\n
(Ewangelia Jana 20,31)<\/p>\n
Czytaj codziennie Bibli\u0119 – Bo\u017ce poselstwo dla Ciebie<\/p>\n
ROZPOWSZECHNIANIE LITERATURY CHRZE\u015aCIJA\u0143SKIEJ 40-116 KATOWICE – 5, ul. Cicha 22<\/p>\n
Tytu\u0142 orygina\u0142u holenderskiego: Brieven aan junge mensen<\/p>\n
Wydawca orygina\u0142u: Uit het Woord der Waarheid, Winschoten, Nederland \u00a9 by Uit het Woord der Waarheid, Holandia, 1956 \u00a9 Copyright for Polish Edition by Gute Botschaft Verlag, Diiienburg, Germany, 1997<\/p>\n
T\u0142umaczy\u0142 z wydania w j\u0119zyku niemieckim: J\u00f3zef Czech<\/p>\n
Redagowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 Korekta j\u0119zykowa: Klaudia Skrzypczak Jolanta Smorz Kazimierz Leja<\/p>\n
Sk\u0142ad komputerowy i diapozytywy: Agencja Wydawnicza \u201eHEJME” tel. (032) 2655535 Druk i oprawa:<\/p>\n
Drukarnia \u201eWZOREX” tel. (032) 2222-011 w. 5514<\/p>\n
Pierwsze wydanie polskie ISBN 83-85930-10-8<\/p>\n
Wydawnictwo:<\/p>\n
Gute Botschaft Verlag P.O.B. 80<\/p>\n
D-35673 Dillenburg Tel. 0-049-2771-81141 Fax 0-049-2771-81142<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O ile inaczej nie zaznaczono, cytaty z Pisma \u015awi\u0119tego podane s\u0105 wg: Biblia to jest Pismo \u015awi\u0119te Starego i Nowego Testamentu. Nowy Przek\u0142ad z j\u0119zyk\u00f3w hebrajskiego i greckiego opracowany przez Komisj\u0119 Przek\u0142adu Pisma \u015awi\u0119tego. Brytyjskie i Zagraniczne Towa\u00adrzystwo Biblijne, Warszawa 1981. 5. Czy B\u00f3g przeznaczy\u0142 ludzi na wieczne zginienie? Drodzy Przyjaciele! Jeste\u015bcie troch\u0119 zaniepokojeni, poniewa\u017c… Czytaj dalej Listy do m\u0142odych ludzi cz.2<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[58,13,2,3,4,12,16,28,36,37,39,40,41,44,52,63,64,65],"tags":[68,69,70,71,72,76,77,78,81,88,90,91,97,94,95,96,100,102,103,104,117,120,121,124,122,123,139],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/43"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=43"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/43\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=43"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=43"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=43"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}