Taki jest w\u0142a\u015bciwy cel napomnienia:<\/p>\n
B\u00f3g pragnie, by\u015bmy w danej sprawie post\u0105pili w odpowiedni spos\u00f3b, m\u00f3wi nam o tym, staraj\u0105c si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 nasze serca ku naszemu szcz\u0119\u015bciu, ale k\u0142ad\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie nacisk na Swoj\u0105 wypowied\u017a, aby\u015bmy wiedzieli, \u017ce mamy Mu by\u0107 pos\u0142uszni. <\/em><\/p>\n Poza tym B\u00f3g napomina nas nie po to, aby nas gn\u0119bi\u0107, obci\u0105\u017ca\u0107, zniech\u0119ca\u0107 i pozbawi\u0107 rado\u015bci, lecz aby nas uwolni\u0107, nam ul\u017cy\u0107, nas zach\u0119ci\u0107 i zwi\u0119kszy\u0107 nasz\u0105 rado\u015b\u0107. B\u00f3g nigdy nie ma innego celu! Problem tylko nieraz polega na tym, \u017ce inaczej wyobra\u017camy sobie nasz\u0105 wolno\u015b\u0107 i rado\u015b\u0107 ni\u017c B\u00f3g. W tym jest sedno sprawy: Je\u015bli moje serce ma te same pragnienia co B\u00f3g, wtedy nie mamy \u017cadnych problem\u00f3w z Bo\u017cym napomnieniem. Ale gdy w naszych sercach s\u0105 inne my\u015bli ni\u017c biblijne, wtedy bardzo r\u00f3\u017cnorodne s\u0105 nasze wym\u00f3wki lub argumenty, aby nie przyjmowa\u0107 do nas kierowanych s\u0142\u00f3w.<\/em><\/p>\n Przyjrzyjmy si\u0119 temu, co S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi na ten temat.<\/p>\n 1. Napomnienie jest od Boga i ma by\u0107 wykonywane przez Jego s\u0142ugi: <\/em><\/strong><\/p>\n Kol 1,28: Z tego wiersza uczymy si\u0119, \u017ce Pawe\u0142 i jego wsp\u00f3\u0142pracownicy napominali ka\u017cdego cz\u0142owieka<\/em>, nauczaj\u0105c go we wszelkiej m\u0105dro\u015bci, aby stawi\u0107 go doskona\u0142ym w Chrystusie Jezusie. Jak zareagowaliby\u015bmy, gdyby Pawe\u0142 dzisiaj przyst\u0105pi\u0142 do mnie\/Ciebie i po\u0142o\u017cy\u0142 sw\u00f3j palec na to \u201eniedoskona\u0142e co\u015b\u201d w moim \u017cyciu? A czy to stanowi r\u00f3\u017cnic\u0119 czy uczyni\u0142by to Pawe\u0142 lub kto\u015b inny? Z zasady nie, B\u00f3g pragnie nas udoskonali\u0107 i dzisiaj. Czy chcieliby\u015bmy przeszkodzi\u0107 Mu w tym procesie?<\/p>\n Kol 3,16: To miejsce pokazuje, \u017ce wszyscy nawzajem mamy si\u0119 naucza\u0107 i napomina\u0107 pie\u015bniami, co tylko wtedy b\u0119dzie mo\u017cliwe, gdy te pie\u015bni b\u0119d\u0105 zgodne ze S\u0142owem Bo\u017cym. Tu wi\u0119c znajdujemy konkretne wezwanie do tego, aby\u015bmy wszyscy nawzajem<\/em> si\u0119 napominali. Czynisz to bracie i siostro? Czy zosta\u0142e\u015b raczej zniech\u0119cony przez reakcj\u0119 napomnianych? Czy raczej masz z\u0142e sumienie w danej sprawie i nie masz odwagi napomnie\u0107 Twojego wsp\u00f3\u0142pielgrzyma? – 1.Nie dajmy si\u0119 zniech\u0119ci\u0107 nawet odrzuceniem, a 2. je\u015bli mamy co\u015b na sumieniu, uporz\u0105dkujmy to i potem s\u0142u\u017cmy Panu dalej.<\/p>\n 1.Tym 2,1: Widzimy, \u017ce istniej\u0105 konkretne sprawy do kt\u00f3rych Pawe\u0142 napominaj\u0105c zach\u0119ca\u0142. Napomnienie cz\u0119sto jest konkretne<\/em>. S\u0142owa \u201etrwaj w Panu\u201d czy \u201eod\u0142\u0105cz si\u0119 od \u015bwiata\u201d nieraz nie wystarcz\u0105 w osobistym napomnieniu, poniewa\u017c \u015blepota zakrywa nam nasze b\u0142\u0119dy. Gdyby\u015bmy je widzieli, to przecie\u017c by\u015bmy ich nie czynili, czy jednak?<\/p>\n 1.Tes 4,10: Tesaloniczanie byli w dobrym stanie i Pawe\u0142 chwali ich za to, ale natychmiast dodaje, by jeszcze bardziej obfitowali. Tu na ziemi nigdy nie osi\u0105gniemy stanu, w kt\u00f3rym mogliby\u015bmy powiedzie\u0107: \u201eJu\u017c mnie nikt napomina\u0107 nie musi.\u201d Nawet starsi wierz\u0105cy w Panu potrzebuj\u0105 napomnienia (por. 1.Piotra 5,1-3). O ile\u017c bardziej my m\u0142odzi!<\/p>\n Rzym 12,8: To miejsce, razem z wierszem 6 i 7 pokazuje, \u017ce nawet istniej\u0105 osoby, kt\u00f3re maj\u0105 dar by napomina\u0107<\/em>. To jest ich s\u0142u\u017cb\u0105 dla Pana, ich zadaniem. Cz\u0119sto tacy bracia \u2013 gdy\u017c oni z regu\u0142y maj\u0105 ten dar \u2013 nie s\u0105 zbyt lubiani. \u201eTen zawsze ma co\u015b do powiedzenia\/skrytykowania.\u201d \u201eZawsze mu si\u0119 co\u015b nie podoba.\u201d Ale pomy\u015bla\u0142e\u015b o tym, i\u017c dana osoba ma ten dar od Pana, i\u017c ma otwarte oczy na to, co czynisz i wie jak sobie (czy innym) tym czym\u015b szkodzisz lub kiedy\u015b jeszcze zaszkodzisz? Nie m\u00f3wi\u0119 o duchu krytyki, kt\u00f3ry we wszystkim widzi b\u0142\u0119dy tylko nie w sobie! Oby\u015bmy bardziej cenili takich braci i uczcili Pana przyj\u0119ciem i urzeczywistnieniem ich s\u0142\u00f3w, gdy\u017c to Pan przez nich przemawia.<\/p>\n 1.Kor 14,3: Tu widzimy, \u017ce podczas g\u0142oszenia S\u0142owa mo\u017ce zaistnie\u0107 napomnienie. Jak reagujemy na to? Odrzucamy to dlatego \u017ce akurat ten brat to m\u00f3wi? Czy raczej dlatego, i\u017c on dok\u0142adnie wie, \u017ce ta sprawa w moim \u017cyciu nie jest w porz\u0105dku? Oczywi\u015bcie, je\u015bli to napomnienie nie zgadza si\u0119 z Bibli\u0105 czy jest nierozwa\u017cone, to nie ja b\u0119d\u0105 sprzeciwia\u0142 si\u0119 Panu w przyj\u0119ciu Jego S\u0142owa, tylko ten brat sprzeciwia si\u0119 Panu, g\u0142osz\u0105c swoje my\u015bli, a nie S\u0142owo Bo\u017ce. Ale zanim przedwcze\u015bnie odrzucimy wypowiedziane s\u0142owa, argumentuj\u0105c mo\u017ce, \u017ce ten kto\u015b ma przestarza\u0142e\/przesadne pogl\u0105dy, zbadajmy czy nie jednak one s\u0105 od Pana i tylko mi si\u0119 nie podobaj\u0105!<\/em><\/p>\n 2. Szczeg\u00f3lne grupy napominanych:<\/em><\/strong><\/p>\n Ef 6,4: Ojcowie i oczywi\u015bcie matki maj\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107, aby napomina\u0107 swoje dzieci. B\u0142ogos\u0142awiony ten, kt\u00f3ry do\u015bwiadcza tego w czasie dzieci\u0144stwa, gdy\u017c w \u017cyciu b\u0119dzie mia\u0142 si\u0119 o wiele l\u017cej, b\u0119d\u0105c w stanie przyjmowa\u0107 napomnienia r\u00f3wnie\u017c w wieku starszym. C\u00f3\u017c za odpowiedzialno\u015b\u0107 maj\u0105 rodzice \u2013 my, je\u015bli posiadamy dzieci \u2013 aby je na czas i w spos\u00f3b w\u0142a\u015bciwy napomina\u0107 i w wieku dzieci\u0119cym nauczy\u0107 moralnych wymaga\u0144 Bo\u017cych. Napomnienie jest pierwszym krokiem korektury i je\u015bli nie poskutkuje trzeba u\u017cy\u0107 dalszych \u015brodk\u00f3w biblijnych czyich zaniedbanie (z powodu oboj\u0119tno\u015bci czy przesadnej troskliwo\u015bci) powoduje nieraz nieodwracalne szkody dla dziecka i ich p\u00f3\u017aniejszego otoczenia.<\/p>\n 1.Tes 5,14: W zgromadzeniu s\u0105 r\u00f3\u017cni wierz\u0105cy w r\u00f3\u017cnych stanach. Ka\u017cdy z nas mo\u017ce znale\u017a\u0107 si\u0119 w jednym z nich: niesforno\u015b\u0107, boja\u017aliwo\u015b\u0107, s\u0142abo\u015b\u0107. Pan wzywa Tesaloniczan, aby napominali niesfornych. Niesforny to kto\u015b, kt\u00f3rego si\u0119 prosi\u0142o, zach\u0119ca\u0142o i poucza\u0142o, a jednak nie nast\u0105pi\u0142y efekty. Takiego nale\u017cy teraz napomnie\u0107<\/em>. A z Pisma wiemy, \u017ce wobec nadal niepos\u0142usznych wierz\u0105cych trzeba podj\u0105\u0107 nast\u0119pne kroki, kt\u00f3re nigdy nie s\u0105 przyjemne. Trzeba przyj\u015b\u0107 potem z drugim bratem, mo\u017ce nie tylko raz. Trzeba nawet i publicznie co\u015b powiedzie\u0107 (por. Fil 4,2) itd. a\u017c w ko\u0144cu musi nast\u0105pi\u0107 wy\u0142\u0105czenie ze zboru. Oby takie co\u015b nigdy w\u015br\u00f3d nas nie musia\u0142o nast\u0105pi\u0107. Lecz miejmy te\u017c na uwadze, \u017ce S\u0142owo Bo\u017ce nam pokazuje, i\u017c napomnienie powinno najpierw nast\u0105pi\u0107 w cztery oczy<\/em>. Wprowadza\u0107 kogo\u015b na pierwsz\u0105 rozmow\u0119, b\u0119d\u0105c \u201ewzmocnionym\u201d jedn\u0105 czy dwoma osobami jest niebiblijne i nie objawia mi\u0142o\u015bci, lecz uzurpuj\u0105cy sobie autorytet staraj\u0105cy si\u0119, aby ten kto\u015b post\u0105pi\u0142 tak jak si\u0119 chce. Takie co\u015b nie jest napomnieniem, a ju\u017c wcale nie rozmow\u0105, lecz jest ludzk\u0105 presj\u0105!<\/p>\n 1.Tym 5,1.2: Ten wiersz pokazuje, \u017ce z ka\u017cd\u0105 grup\u0105 wierz\u0105cych trzeba odpowiednio post\u0105pi\u0107 (co zaraz zaprowadzi nas do nast\u0119pnego tematu), a ze starszymi trzeba uczyni\u0107 to szczeg\u00f3lnie delikatnie, tak jak by\u015bmy to uczynili z naszym w\u0142asnym ojcem czy nasz\u0105 matk\u0105, co wed\u0142ug tego miejsca jest mo\u017cliwe, ale tylko z szczeg\u00f3lnym szacunkiem.<\/p>\n 3.Spos\u00f3b napominania \u2013 odpowiedzialno\u015b\u0107 napominaj\u0105cych:<\/em><\/strong><\/p>\n 2.Tym 2,25: Nawet krn\u0105brnych nale\u017cy napomina\u0107 z \u0142agodno\u015bci\u0105 (aczkolwiek to zawsze jest uzale\u017cnione od danej sytuacji, por. Mat. 16,23; Jana 2,15-17). Kto o\u015bmieli\u0142by si\u0119 powiedzie\u0107 o sobie, \u017ce nigdy w tym nie uchybi\u0142? \u0141agodno\u015b\u0107 jest cech\u0105, kt\u00f3rej musimy si\u0119 nauczy\u0107 patrz\u0105c na Pana Jezusa i pami\u0119taj\u0105c, \u017ce ten, kogo napominamy jest naszym bratem. Musimy wiedzie\u0107, \u017ce spe\u0142niamy tylko wol\u0119 Pana i \u017ce jeste\u015bmy tylko Jego narz\u0119dziami. \u201eCierpliwo\u015bci\u0105 mo\u017cna przekona\u0107 s\u0119dziego, a \u0142agodny j\u0119zyk \u0142amie ko\u015bci\u201d (Przyp 25,15).<\/p>\n Dz.Ap. 20,31: Aposto\u0142 Pawe\u0142 przez trzy lata napomina\u0142 ka\u017cdego. Pierwsze, co bardzo do nas przemawia, jest to, \u017ce on nikogo nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142 \u2013 ka\u017cdy by\u0142 napominany. Czyni\u0142 to tak\u017ce z wytrwaniem \u2013 trzy lata! Lecz czyni\u0142 to r\u00f3wnie\u017c ze \u0142zami, gdy\u017c po pierwsze wiedzia\u0142, \u017ce te upadki smuci\u0142y Pana Jezusa, po drugie naprawd\u0119 bola\u0142 go wszelki nieporz\u0105dek i grzech w\u015br\u00f3d wierz\u0105cych i po trzecie mi\u0142owa\u0142 ka\u017cdego z nich i nikomu nie chcia\u0142 wyrz\u0105dzi\u0107 krzywdy.<\/p>\n 1.Kor 4,14: Celem napomnienia nigdy nie powinno by\u0107 poni\u017cenie<\/em>. W tym wersecie \u2013 bior\u0105c kontekst pod uwag\u0119 \u2013 nawet zawstydzenie nie by\u0142o zamiarem aposto\u0142a, aczkolwiek s\u0105 sytuacj\u0119, kt\u00f3re wymagaj\u0105 nawet zawstydzenia (por. Fil 4,2 \u2013 zob. poni\u017cej). Ale jedno jest jasne \u2013 motywem Paw\u0142a by\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 – mi\u0142o\u015b\u0107 staranna o dobro swoich wsp\u00f3\u0142braci! A jak bardzo Koryntianie byli niepos\u0142uszni, to wszyscy chyba wiemy\u2026<\/p>\n 2.Tym 4,2: Widzimy, \u017ce napominanie nie tylko jest po\u0142\u0105czone z \u0142agodno\u015bci\u0105, ale z wszelk\u0105 powag\u0105 i cierpliwo\u015bci\u0105. Napomnienie jest czym\u015b powa\u017cnym i powinni\u015bmy wykonywa\u0107 je godnie Boga i Jego \u015bwi\u0119to\u015bci, nie zapominaj\u0105c, \u017ce ka\u017cdy odbiorca napomnienia jest cz\u0142owiekiem i czasami potrzebuje pewien czas, aby dane napomnienie zrozumie\u0107 i zrealizowa\u0107. A jaki fundament jest dany napomnieniu? Jest nim pouczanie. To znaczy, \u017ce musz\u0119 by\u0107 zdolnym, by 1. wyt\u0142umaczy\u0107 mojemu bratu na podstawie Pisma, czemu to i owo jest b\u0142\u0119dne i Bogu niemi\u0142e i 2. pokaza\u0107 jaka jest w\u0142a\u015bciwa droga wed\u0142ug Pisma dodaj\u0105c praktyczne wskaz\u00f3wki pomagaj\u0105ce w zrealizowaniu Bo\u017cych praw.<\/em><\/p>\n Tyt 1,9: Ten wiersz jeszcze raz podkre\u015bla, \u017ce napomnienie musi opiera\u0107 si\u0119 na S\u0142owach zdrowej nauki, a nie na w\u0142asnych opiniach<\/em>. Smutne jednak jest, \u017ce nieraz do\u015bwiadcza si\u0119 sprzeciw, gdy trzeba wykona\u0107 t\u0105 niemi\u0142\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 napomnienia. Kto\u015b potem argumentuje ludzkimi uczuciami, czasami pozornie bardzo duchowo. Lecz je\u015bli Biblia przedstawia dan\u0105 spraw\u0119 tak i nie inaczej, to dlaczego my staramy si\u0119 argumentowa\u0107 naszymi pogl\u0105dami, tym bardziej je\u015bli wiemy, \u017ce Pismo m\u00f3wi inaczej?! Ale \u2013 jak napisa\u0142em \u2013 musimy zna\u0107 S\u0142owo Bo\u017ce, by napomina\u0107 na Jego gruncie, bo bez tego gruntu nie mamy gruntu!<\/p>\n Tyt 2,15: Jeszcze raz tu chodzi o mow\u0119, napominanie i strofowanie z ca\u0142\u0105 powag\u0105. Jest to wi\u0119c powa\u017cna sprawa, wymagaj\u0105ca jednak r\u00f3wnocze\u015bnie z naszej strony nienagannego zachowania, aby nas nikt nie lekcewa\u017cy\u0142.<\/em> Niedobre to jest, je\u015bli kto\u015b napomina tak jakby by\u0142 doskona\u0142ym, a sam w tym czym\u015b uchybia.<\/p>\n Fil 4,2: Czasami trzeba wypowiedzie\u0107 napomnienie publicznie. O Ewodii i Syntysze wie si\u0119 a\u017c po dzie\u0144 dzisiejszy. Mo\u017ce mi\u0119dzy nimi by\u0142o jeszcze wszystko dobrze, ale przynajmniej mia\u0142y sk\u0142onno\u015bci do p\u00f3j\u015bcia w\u0142asn\u0105 drog\u0105, po swojemu. I widocznie ta sprawa by\u0142a tak powa\u017cna i publicznie znana, \u017ce napomina je publicznie<\/em>. Bywa tak, \u017ce kto\u015b czyni co\u015b, co obserwuje np. ca\u0142y zb\u00f3r. Wtedy mo\u017cliwe jest, \u017ce takiego kogo\u015b trzeba b\u0119dzie napomnie\u0107 publicznie.<\/p>\n 4. Reakcje na napomnienie \u2013 odpowiedzialno\u015b\u0107 napominanych:<\/em><\/strong><\/p>\n Przyp 15,12: S\u0142owo Bo\u017ce m\u00f3wi, \u017ce to szyderca nie lubi tego, kto go napomina. Je\u015bli wi\u0119c kto\u015b grzeszny jest tak opisany \u2013 czy chcieliby\u015bmy zachowa\u0107 si\u0119 jak \u00f3w z\u0142y cz\u0142owiek? Oby\u015bmy nigdy nie nabrali odrazy do brata, kt\u00f3ry stara si\u0119 pozyska\u0107 nas bardziej dla Pana i nas napomina.<\/em> A je\u015bli czyni b\u0142\u0119dy w napominaniu, ale ma racje, nie przestawajmy go mi\u0142owa\u0107 \u2013 sami bowiem wiemy, jak trudna jest s\u0142u\u017cba napominania (przynajmniej je\u015bli sami spr\u00f3bowali\u015bmy si\u0119 tego podj\u0105\u0107). Ale nawet je\u015bli mia\u0142 tylko po cz\u0119\u015bci racj\u0119 \u2013 przyjmijmy to, co jest zgodne z Bibli\u0105 i szanujmy dalej naszego brata, czy nasz\u0105 siostr\u0119.<\/p>\n Hebr 12,5: Nie zapominajmy napomnienia! Te\u017c nie przez nasze post\u0119powanie(!), gdy\u017c napomnienie z zesz\u0142ego tygodnia mo\u017ce jeszcze umys\u0142owo pami\u0119tamy, ale nasze \u017cycie objawia, \u017ce ju\u017c je zapomnieli\u015bmy. Czy\u017c rzadko tak si\u0119 dzieje? Zostali\u015bmy napomniani i na pewien czas si\u0119 \u201ezmienili\u015bmy\u201d, a potem \u2026 Nie, nie zmienili\u015bmy si\u0119, tylko troch\u0119 si\u0119 postarali\u015bmy, mo\u017ce tylko dlatego, \u017ce ten kto\u015b nas obserwowa\u0142\u2026.<\/em> Szkoda! Ten przyk\u0142ad pokazuje, \u017ce w pewnych naszych problemach potrzebujemy powt\u00f3rnego i cz\u0119stszego napomnienia<\/em>. Chciejmy je przyj\u0105\u0107 \u2013 widocznie go potrzebujemy.<\/p>\n Hebr 13,22: \u201ePrzyjmijcie\u201d \u2013 jest kluczowym s\u0142owem w przypadku nas, napominanych. \u201eBom tylko kr\u00f3tko do was napisa\u0142\u201d. Kr\u00f3tko? W polskiej Biblii ten list stanowi trzyna\u015bcie stron przepe\u0142nionych m.i. wieloma napomnieniami i pouczeniami. A jednak w oczach Bo\u017cych tego by\u0142o niewiele. A my? Kto\u015b powie nam co\u015b na temat X i na temat Y mo\u017ce jeszcze co\u015b zniesiemy, ale trzeci temat, \u201eto ju\u017c za du\u017co\u2026\u201d. Tak, mo\u017ce kto\u015b sobie powie. \u201eIle\u017c to on chce mnie napomina\u0107, wci\u0105\u017c tylko napomina.\u201d Oby\u015bmy chcieli przyj\u0105\u0107 wszelkie \u201ekr\u00f3tkie\u201d s\u0142owo napomnienia, nawet je\u015bli tworzy si\u0119 z listu maj\u0105cego trzyna\u015bcie stron.<\/p>\n<\/blockquote>\n \u201eA B\u00f3g wszelkiej \u0142aski \u2026 sam was do niej (do chwa\u0142y) przysposobi, utwierdzi, umocni, na trwa\u0142ym postawi gruncie\u201d.<\/strong><\/p>\n 1.Piotra 5,10<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Taki jest w\u0142a\u015bciwy cel napomnienia: B\u00f3g pragnie, by\u015bmy w danej sprawie post\u0105pili w odpowiedni spos\u00f3b, m\u00f3wi nam o tym, staraj\u0105c si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 nasze serca ku naszemu szcz\u0119\u015bciu, ale k\u0142ad\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie nacisk na Swoj\u0105 wypowied\u017a, aby\u015bmy wiedzieli, \u017ce mamy Mu by\u0107 pos\u0142uszni. Poza tym B\u00f3g napomina nas nie po to, aby nas gn\u0119bi\u0107, obci\u0105\u017ca\u0107, zniech\u0119ca\u0107 i… Czytaj dalej Napomnienie i napominanie<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[37],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/292"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=292"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/292\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=292"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=292"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=292"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}