C. H. SPURGEON<\/p>\n
KLEJNOTY BO\u017bYCH OBIETNIC<\/p>\n
Wydawnictwo: "Chrze\u015bcijanin" (1958 r.)<\/p>\n
1 luty
\n\u201eAle wam, kt\u00f3rzy si\u0119 boicie Imienia Mego, wzejdzie s\u0142o\u0144ce sprawiedliwo\u015bci, a zdrowie b\u0119dzie na skrzyd\u0142ach Jego." Mal. 4. 2
\nTo pe\u0142ne \u0142aski S\u0142owo ju\u017c raz wype\u0142ni\u0142o si\u0119 w pierwszym przyj\u015bciu naszego Pana, a w drugim osi\u0105gnie jeszcze pe\u0142ni\u0119 Wykona\u00adnia; lecz ju\u017c dzi\u015b karmimy si\u0119 Nim. Czy ciem\u00adno\u015b\u0107 otacza czytelnika? Niech\u017ce z tego po\u00adwodu nie zw\u0105tpi \u2014 s\u0142o\u0144ce jednak wzejdzie. Gdy noc jest najmroczniejsza, najbli\u017cszy jest \u015bwit.
\nS\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re ma wzej\u015b\u0107, nie jest to zwyk\u0142e s\u0142o\u0144ce. Jest ono prawdziwym s\u0142o\u0144cem \u2014 s\u0142o\u0144cem sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3rego ka\u017cdy pro\u00admie\u0144 jest \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105. Ten, Kt\u00f3ry przyjdzie uradowa\u0107 nas, przyjdzie drog\u0105 tak sprawie\u00addliwo\u015bci, jak i mi\u0142osierdzia. Nie zamy\u015bla On \u0142ama\u0107 praw nawet, \u017ceby nas zbawi\u0107. Jezus wyra\u017ca tyle\u017c \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 Boga, co i Jego mi\u0142o\u015b\u0107. Nasze przysz\u0142e zbawienie jest nam. zapewnio\u00adne, jako wymiar sprawiedliwo\u015bci.
\nJednym z punkt\u00f3w sprawdzania samego siebie powinno by\u0107: \u201eCzy boimy si\u0119 Imienia Pa\u0144skiego? Czy czcimy \u017cywego Boga i cho\u00addzimy po drogach Pa\u0144skich?" Wtedy noc dla nas musi by\u0107 kr\u00f3tka, a gdy \u015bwit nadejdzie,, choroby i b\u00f3l wszelki b\u0119d\u0105 za nami na wieki. Nadejd\u0105 \u015bwiat\u0142o, rado\u015b\u0107, ciep\u0142o i jasno\u015b\u0107 wi\u00addzenia, za tym za\u015b przyjdzie te\u017c uleczenie z wszelkiej s\u0142abo\u015bci naszej i n\u0119dzy.
\nCzy Jezus wzeszed\u0142 nad nami? Przysi\u0105d\u017amy w s\u0142o\u0144cu. Czy zakry\u0142 B\u00f3g Oblicze Swoje? Oczekujmy Jego wzej\u015bcia.<\/p>\n
2 luty
\n\u201eTedy wychodzi\u0107 b\u0119dziecie i poro\u015bni\u0119\u00adcie, jako ciel\u0119ta karmne" Mal. 4,2
\nTak, kiedy s\u0142o\u0144ce \u015bwieci, chorzy opuszczaj\u0105 izby, wychodz\u0105, aby odetchn\u0105\u0107 \u015bwie\u017cym powietrzem. Gdy s\u0142o\u0144ce przynosi wiosn\u0119 i lato, byd\u0142o opuszcza obory i szuka paszy na wy\u017c\u00adszych halach. Tak i my, \u015bwiadomi b\u0119d\u0105c ob\u00adcowania z Panem naszym, pozbywamy si\u0119 trwo\u017cliwo\u015bci i w\u0119drujemy po \u0142\u0105kach \u015bwi\u0119tej pewno\u015bci. Wst\u0119pujemy na szczyty rado\u015bci i karmimy si\u0119 s\u0142odk\u0105 pasz\u0105, kt\u00f3ra ro\u015bnie bli\u00ad\u017cej nieba ni\u017c zapasy ludzi, ho\u0142duj\u0105cych cia\u0142u.
\n\u201eWychodzi\u0107" i \u201eporosn\u0105\u0107" \u2014 to podw\u00f3jna obietnica. O, duszo moja, po\u017c\u0105daj napawania si\u0119 obu b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwami! Czemu\u017c mia\u0142a\u00adby\u015b by\u0107 uwi\u0119ziona? Powsta\u0144 i przechadzaj si\u0119 wolno. Jezus rzek\u0142, i\u017c Jego owce wyjd\u0105 i znajd\u0105 pasz\u0119; wyjd\u017a wi\u0119c i pa\u015b si\u0119 na boga\u00adtych pastwiskach bezgranicznej mi\u0142o\u015bci.
\nPo c\u00f3\u017c zostawa\u0107 dzieci\u0119ciem w \u0142asce? Uro\u015bnij. M\u0142ode ciel\u0119ta pr\u0119dko przybieraj\u0105 cia\u0142a, zw\u0142aszcza przy dobrej strawie, a ty masz dba\u00ad\u0142o\u015b\u0107 twojego Zbawcy. Posilaj si\u0119 \u0142ask\u0105 i po\u00adznawaniem twego Pana i Zbawiciela.
\nWzesz\u0142o nad tob\u0105 S\u0142o\u0144ce Sprawiedliwo\u015bci. Wch\u0142aniaj Jego promienie, jak p\u0105czki kwiatu wch\u0142aniaj\u0105 blaski ziemskiego s\u0142o\u0144ca. Otw\u00f3rz serce twoje, rozszerz si\u0119 i \u201ewe wszystkim wzrastaj w Niego".<\/p>\n
3 luty
\n\u201eNa \u015bwiecie ucisk mie\u0107 b\u0119dziecie; ale ufajcie, Jam zwyci\u0119\u017cy\u0142 \u015bwiat" Jan 16,33
\nS\u0142owa Pana mojego o ucisku s\u0105 prawd\u0105. Bez w\u0105tpienia bior\u0119 w nich udzia\u0142. Cep nie jest zawieszony i nie mam nadziei, \u017ce od\u0142o\u00ad\u017cony b\u0119dzie, p\u00f3ki le\u017c\u0119 na klepisku. Jak\u017ce oczekiwa\u0107 mog\u0119, \u017ce w kraju wroga b\u0119d\u0119, jak w domu, na wygnaniu \u2014 wes\u00f3\u0142, na pusty\u00adni \u2014 w dobrobycie? Tu nie ma dla mnie spo\u00adkoju. Tu jest miejsce paleniska ku\u017ani i m\u0142o\u00adta. Moje do\u015bwiadczenie zgadza si\u0119 ze S\u0142owem Pana.
\nRozwa\u017cam, \u017ce mi \u201eufa\u0107" kaza\u0142. Wprawdzie sk\u0142onniejszy jestem do tego, aby odczuwa\u0107 przygn\u0119bienie. Odwaga moja rych\u0142o zniknie, je\u015bli pr\u00f3ba b\u0119dzie zbyt ci\u0119\u017cka. Ale nie pod\u00addaj\u0119 si\u0119 przygn\u0119bieniu. Skoro B\u00f3g poleci\u0142 mi ufa\u0107, nie \u015bmiem upada\u0107 na duchu.
\nJaki pow\u00f3d ma On ku dodaniu mi otuchy? Jest nim Jego zwyci\u0119stwo. Bowiem rzek\u0142: \u201eZwyci\u0119\u017cy\u0142em \u015bwiat". Jego walka by\u0142a ci\u0119\u017c\u00adsza od mojej. Jam nie opiera\u0142 si\u0119 jeszcze a\u017c do krwi. Czemu\u017c w\u0105tpi\u0119 w zwyci\u0119stwo? Wr\u00f3g ju\u017c raz zosta\u0142 pokonany. Ja walcz\u0119 z pokona\u00adnym. O, \u015bwiecie! Jezus ju\u017c ci\u0119 zwyci\u0119\u017cy\u0142; a i we mnie \u0142ask\u0105 Swoj\u0105 pokona ci\u0119 powt\u00f3r\u00adnie. Dlatego ufam i \u015bpiewam hymn zwyci\u0119\u00adskiemu Panu.<\/p>\n
4 luty
\n\u201eNie zostawi\u0119 was sierotami; przyjd\u0119 do was" Jan 14,18
\nPan Jezus opu\u015bci\u0142 nas, a przecie\u017c nie zo\u00adstawi\u0142 sierotami. Odszed\u0142 od nas, ale nie je\u00adste\u015bmy nie pocieszeni, gdy\u017c On jest pociesze\u00adniem naszym. Pociecha nasza w tym, \u017ce Pan przyjdzie do nas \u2014 to wystarczy, aby pod\u00adtrzyma\u0107 nas podczas d\u0142ugiej Jego nieobec\u00adno\u015bci. Jezus jest ju\u017c w drodze, powiada: \u201ePrzyjd\u0119 do was". Zbli\u017ca si\u0119 pospiesznie. Nikt nie zdo\u0142a Mu przeszkodzi\u0107 lub cho\u0107by o kwa\u00addrans op\u00f3\u017ani\u0107 Jego przybycie. M\u00f3wi wyra\u017a\u00adnie: \u201ePrzyjd\u0119 do was" \u2014 Przyjdzie do nas i dla nas, dla Swoich dzieci. To powinno by\u0107 pocieszeniem naszym, p\u00f3ki cierpimy, a Oblu\u00adbieniec jeszcze si\u0119 nie zjawi\u0142.
\nTrac\u0105c radosne poczucie Jego obecno\u015bci, nosimy \u017ca\u0142ob\u0119, ale nie powinni\u015bmy si\u0119 smu\u00adci\u0107, jako ci, kt\u00f3rzy utracili wszelk\u0105 nadziej\u0119. Nasz Pan w chwili gniewu ukry\u0142 si\u0119 nieco przed nami, ale wr\u00f3ci w pe\u0142ni \u0142aski. Opu\u015bci\u0142 nas tylko w tym znaczeniu, \u017ce si\u0119 usun\u0105\u0142 \u2014 ale pozostawi\u0142 obietnic\u0119 powt\u00f3rnego Swe ¿o przyj\u015bcia. O, Panie, przyjd\u017a rych\u0142o! Nie ma \u017cycia na tym padole, p\u00f3ki jeste\u015b nieobecny. Wzdychamy, t\u0119skni\u0105c za powrotem Twego przyjaznego u\u015bmiechu. Kiedy przyj\u015b\u0107 zamierzasz? Pewni jeste\u015bmy, \u017ce chcesz si\u0119 nam zja\u00adwi\u0107; ale b\u0105d\u017a pr\u0119dki jak sarna lub jelonek. O, nie zwlekaj Panie!<\/p>\n
5 luty
\n\u201eA b\u0119dzie wam ona krew na znak na domach, w kt\u00f3rych b\u0119dziecie" 2 Moj\u017c. 12,13
\nPoniewa\u017c sam on\u0105 cenn\u0105 krew widz\u0119 \u2014 to jest moj\u0105 pociech\u0105, ale \u017ce On j\u0105 widzi \u2014 to jest moj\u0105 r\u0119kojmi\u0105. Gdybym sam nie m\u00f3g\u0142 jej ujrze\u0107, ujrzy j\u0105 On i dlatego ominie mnie.. Gdybym nie by\u0142 tak spokojny, jak by\u0107 po\u00adwinienem, a to dla niedostatku mojej wiary, przecie\u017c jestem nie mniej pewien, gdy\u017c On ma wzrok nieomylny i stale widzi krew wiel\u00adkiej ofiary. Co to za rado\u015b\u0107!
\nB\u00f3g widzi g\u0142\u0119bokie wewn\u0119trzne znacze\u00adnie \u2014 niesko\u0144czon\u0105 pe\u0142ni\u0119 tego, co \u015bmier\u0107 umi\u0142owanego Jego Syna oznacza. Patrzy na to ze spokojem, \u017ce sprawiedliwo\u015bci Jego sta\u0142o si\u0119 zado\u015b\u0107. Widzia\u0142 wszak\u017ce stwarzanie, jak post\u0119powa\u0142o, a m\u00f3wi\u0142: \u201eoto jest bardzo do\u00adbre!" \u2014 ale c\u00f3\u017c m\u00f3wi o zbawieniu, gdy do\u00adkona\u0142o si\u0119? Co m\u00f3wi o pos\u0142usze\u0144stwie, kt\u00f3re uwie\u0144czy\u0142o si\u0119 \u015bmierci\u0105 Jego umi\u0142owanego Syna? Nikt nie zdo\u0142a opisa\u0107 Jego rado\u015bci z Jezusa, z doskona\u0142ej i wonnej ofiary Jego, Kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c bez grzechu, wyda\u0142 Samego Sie\u00adbie za grzech.
\nTrwamy w zupe\u0142nej pewno\u015bci. Mamy Bo\u017c\u0105 Ofiar\u0119 i S\u0142owo Bo\u017ce, Kt\u00f3re stwarzaj\u0105 w nas uczucie niesko\u0144czonego bezpiecze\u0144stwa. On chce, On musi przej\u015b\u0107 mimo nas, gdy\u017c na\u00adszego chwalebnego Zast\u0119pcy nie oszcz\u0119dzi\u0142. Sprawiedliwo\u015b\u0107 poda\u0142a r\u0119k\u0119 Mi\u0142o\u015bci, aby zapewni\u0107 wieczne dobro wszystkim, Krwi\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 pokropionym.<\/p>\n
6 luty
\n\u201eJe\u015bli pilnie s\u0142ucha\u0107 b\u0119dziesz g\u0142osu Pa\u00adna Boga twego, b\u0142ogos\u0142awiony b\u0119dziesz w mie\u015bcie" 5 Moj\u017c. 28,1.3
\nMiasto jest pe\u0142ne trosk, a kto w nim prze\u00adbywa co dzie\u0144, wie, jak ono niszczy cz\u0142owie\u00adka. Jest pe\u0142ne szumu, ha\u0142asu, podniecenia, ci\u0119\u017ckiej pracy, a rozmaite s\u0105 jego pokusy, straty, cierpienia. Przej\u015b\u0107 przez nie z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem Bo\u017cym \u2014 oto, co st\u0119pia ostrze tych trudno\u015bci; \u017cy\u0107 w nim z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem \u2014 to znaczy znale\u017a\u0107 przyjemno\u015b\u0107 w obowi\u0105zkach i moc do ich wykonywania.
\nB\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo w mie\u015bcie mo\u017ce nas nie wywy\u017cszy\u0107, ale zachowa nas; mo\u017ce n,as nie wzbogaci\u0107, ale zostaniemy uczciwymi. Czy kto\u015b z nas jest tragarzem, czy subiektem handlowym, kierownikiem biura, kupcem, czy wybitn\u0105 osobisto\u015bci\u0105 \u2014 miasto zawsze udzieli nam sposobno\u015bci do dobrych uczynk\u00f3w. Jest dobrze \u0142owi\u0107 ryby tam, gdzie roi si\u0119 od ryb i jest pe\u0142na nadziei praca dla Pana w\u015br\u00f3d mnogich rzesz ludzkich. Mo\u017ce woleliby\u015bmy cisz\u0119 \u017cycia na wsi, ale skoro powo\u0142ano nas do miasta, powinni\u015bmy odda\u0107 pierwsze\u0144stwo tej pracy, gdy\u017c ona mo\u017ce nas uczyni\u0107 u\u017cyteczniejszymi.
\nOczekujmy dzi\u015b wype\u0142nienia si\u0119 tej obiet\u00adnicy i dbajmy o to, \u017ceby mie\u0107 ucho otwarte na g\u0142os Pana, aby\u015bmy gotowymi byli do spe\u0142\u00adnienia Jego rozkaza\u0144. Pos\u0142usze\u0144stwo daje b\u0142ogo\u015b\u0107. \u201eKto przestrzega przykaza\u0144, odnosi zap\u0142at\u0119".<\/p>\n
7 luty
\n\u201eJe\u015bli si\u0119 nawr\u00f3cisz do Wszechmocnego, zbudowany b\u0119dziesz" Hiob 22, 23
\nElifas wyrzek\u0142 tu wielk\u0105 prawd\u0119; zawiera si\u0119 w niej zasadnicza my\u015bl S\u0142owa, danego przez Boga. Czytelniku, czy porwa\u0142 ci\u0119 grzech? Czy sta\u0142e\u015b si\u0119 ruin\u0105? Czy wyci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 przeciwko tobie d\u0142o\u0144 Pana, \u017ce zubo\u017ca\u0142e\u015b i upad\u0142e\u015b na duchu? Czy to w\u0142asny nierozs\u0105dek \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 na ciebie taki upadek? Naj\u00adwa\u017cniejsze, co ci uczyni\u0107 wypada to nawr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Pana. Z g\u0142\u0119bok\u0105 skruch\u0105 i szczer\u0105 wiar\u0105 szukaj drogi powrotnej do Boga. To obowi\u0105zek tw\u00f3j, gdy\u017c odwr\u00f3ci\u0142e\u015b si\u0119 od Tego, Kt\u00f3remu s\u0142u\u017cy\u0107 mia\u0142e\u015b. Naucz si\u0119 m\u0105dro\u015bci, \u017ce nie mo\u017cesz z Nim si\u0119 spiera\u0107 i jednocze\u015bnie by\u0107 szcz\u0119\u015bliwym. To jest ko\u00adnieczne, gdy\u017c wszystko, co On uczyni\u0142, ni\u00adczym jest w por\u00f3wnaniu z tym, co m\u00f3g\u0142 zro\u00adbi\u0107 dla poprawienia ciebie On, wszechmocny w karaniu.
\nZwr\u00f3\u0107 uwag\u0119, kt\u00f3ra obietnica ci\u0119 zach\u0119ca. B\u0119dziesz \u201ezbudowany". Nikt, opr\u00f3cz Wszechmocnego, nie zdo\u0142a przywr\u00f3ci\u0107 twego dobro\u00adbytu i podeprze\u0107 ciebie; ale On mo\u017ce i zechce to zrobi\u0107, gdy nawr\u00f3cisz si\u0119 do Niego. Nie odk\u0142adaj. Za\u0142amiesz si\u0119 duchowo, je\u015bli trwa\u0107 b\u0119dziesz w buncie. Szczere wyznanie spra\u00adwi ci ulg\u0119, ufna wiara ukoi ci\u0119. Zr\u00f3b tak, a wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/p>\n
8 luty
\n\u201eI podepr\u0119 ci\u0119 prawic\u0105 sprawiedliwo\u015bci Swojej" Izaj. 41,10
\nStrach przed upadkiem jest zbawienny. Zuchwalstwo nie jest oznak\u0105 m\u0105dro\u015bci. Przy\u00adchodz\u0105 chwile, gdy czujemy, \u017ce musimy upa\u015b\u0107, je\u017celi nie znajdziemy szczeg\u00f3lnej pod\u00adpory. Ale mamy j\u0105. Prawica Bo\u017ca jest moc\u00adnym oparciem. Miejcie na uwadze nie tylko Jego r\u0119k\u0119, kt\u00f3ra utrzymuje niebo i ziemi\u0119 w posadach, ale w\u0142a\u015bnie praw\u0105 r\u0119k\u0119, czyli moc Jego wraz ze zr\u0119czno\u015bci\u0105, moc, objawia\u00adj\u0105c\u0105 si\u0119 tam, gdzie jest najkonieczniejsza. Ale to nie wszystko. Powiedziano1: \u201eprawic\u0105 Swej sprawiedliwo\u015bci". Wi\u0119c to r\u0119ka, kt\u00f3rej On u\u017cywa, aby utrzyma\u0107 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 Swoj\u0105 i wy\u00adpe\u0142nia\u0107 Swoje \u2014 Bo\u017ce wyroki \u2014 ta d\u0142o\u0144 ma by\u0107 wyci\u0105gni\u0119ta, aby utrzyma\u0107 tych, kt\u00f3rzy Mu zaufaj\u0105. M\u0119\u017ca, kt\u00f3rego B\u00f3g podpar\u0142, nie wywr\u00f3c\u0105 \u017cadne szatany.
\nMog\u0105 s\u0142abn\u0105\u0107 nogi nasze, ale prawica Bo\u017ca jest wszechmocna. Droga mo\u017ce by\u0107 wyboista, ale Wszechmoc jest nasz\u0105 podpor\u0105. Mo\u017cemy \u015bmia\u0142o i\u015b\u0107 naprz\u00f3d \u2014 nie upadniemy. Dajcie nam wesprze\u0107 si\u0119 tam, gdzie wszystko znaj\u00adduje swoje oparcie. Nie cofnie Ci Pan r\u0119ki, gdy\u017c na niej opiera si\u0119 te\u017c sprawiedliwo\u015b\u0107: wierny b\u0119dzie danemu nam przyrzeczeniu i Synowi Swemu. Jak\u017ce powinni\u015bmy weseli\u0107 si\u0119! Czy nie jeste\u015bmy ju\u017c rado\u015bni?<\/p>\n
9 luty
\n\u201eI wwiod\u0119 i on\u0119 trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 do ognia, a wyp\u0142awi\u0119 j\u0105, jako p\u0142awi\u0105 srebro, a do\u015bwiadcza\u0107 ich b\u0119d\u0119, jako do\u015bwiadczaj\u0105 z\u0142ota; ka\u017cdy b\u0119dzie wzywa\u0142 Imienia Mego, a Ja go wys\u0142ucham: powiem: Ty\u015b lud M\u00f3j, a on powie: Ty\u015b Pan B\u00f3g mi!" Zach 13, 9
\n\u0141aska przeobra\u017ca nas w metal drogocenny. St\u0105d konieczno\u015b\u0107 zastosowania ogni i piec\u00f3w hutniczych w stosunku do nas. Czy to nas przera\u017ca? Czy woleliby\u015bmy uchodzi\u0107 za bezwarto\u015bciowych, a syci\u0107 si\u0119 spokojem, jak kamienie na polu? By\u0142oby to obra\u0107 dzia\u0142 gorszy, mianowicie wzi\u0105\u0107 soczewic\u0119, jak Ezaw i zrzec si\u0119 dziedzicznego udzia\u0142u w przymierzu. Nie Panie! wolimy by\u0107 wrzuceni w piec hutni\u00adczy, ni\u017ali odrzuceni od Twego oblicza!
\nOgie\u0144 tylko przep\u0142awia nas, nie niszczy. Mamy tylko przej\u015b\u0107 przeze\u0144, nie pozosta\u0107 w nim. B\u00f3g ochrania Swoje dzieci, jak sre\u00adbro, zadaje Sobie trud oczyszczenia ich od \u017cu\u017clu. M\u0105drymi b\u0119d\u0105c, raczej nazwiemy pro\u00adces przep\u0142awiania po\u017c\u0105danym, ni\u017ali cofniemy si\u0119 przed nim. Gor\u0119cej modli\u0107 si\u0119 b\u0119dziemy z powodu wyzwolenia nas od pod\u0142ej przymieszki, ni\u017c gdyby\u015bmy uchronieni zostali od wrzucenia do ognia.
\nO Panie, do\u015bwiadczasz nas w istocie! Nieomal niszczejemy w \u017carze. Ale to jest droga Twoja, a Twoja droga jest najlepsza. Zacho\u00adwaj nas w\u015br\u00f3d pr\u00f3b i wype\u0142nij na nas proces przep\u0142awiania, bo pragniemy by\u0107 Twoi na wieki wiek\u00f3w.<\/p>\n
10 luty
\n\u201eAlbowiem b\u0119dziesz Mi u wszystkich ludzi \u015bwiadkiem tego, co\u015b widzia\u0142 i s\u0142ysza\u0142" Dz. Ap. 22,15
\nPawe\u0142 wybrany zosta\u0142, aby widzia\u0142 i s\u0142ysza\u0142 Pana m\u00f3wi\u0105cego z nieba. Ten wyb\u00f3r Bo\u017cy by\u0142 dla niego zaszczytnym przywilejem, ale nie na tym si\u0119 ko\u0144czy\u0142; powinien by\u0142 wywrze\u0107 wp\u0142yw na innych, na wszystkich ludzi. Pawe\u0142 jest tym, kt\u00f3remu Europa zawdzi\u0119cza znajo\u00admo\u015b\u0107 Ewangelii.
\nRzecz\u0105 nasz\u0105 jest, aby ka\u017cdy z nas by\u0142 \u015bwiadkiem w tej mierze, w jakiej B\u00f3g mu si\u0119 objawi\u0142, i nara\u017camy si\u0119 na niebezpiecze\u0144\u00adstwo, ukrywaj\u0105c cenne objawienie. Najpierw musimy widzie\u0107 i s\u0142ysze\u0107, aby mie\u0107 co\u015b do opowiedzenia, ale gdy to nast\u0105pi\u0142o, musimy pa\u0142a\u0107 pragnieniem z\u0142o\u017cenia osobistego \u015bwiadectwa. Musisz tym \u015bwiadkiem by\u0107 stale i w zupe\u0142no\u015bci; musimy by\u0107 przede wszyst\u00adkim \u015bwiadkami, wszystko inne poza tym \u2014 jest drugorz\u0119dne. Powinni\u015bmy \u015bwiadczy\u0107 nie przed niewielu wybranymi, s\u0142uchaj\u0105cymi nas z rado\u015bci\u0105, ale \u201eu wszystkich ludzi" \u2014 wszystkim, kt\u00f3rym mo\u017cemy, czy to b\u0119dzie m\u0142odzieniec, czy starzec, bogacz czy n\u0119dzarz, z\u0142y czy dobry. Nie mamy prawa milcze\u0107, jak op\u0119tani przez ducha niemego; albowiem powy\u017csze zdanie jest nakazem i obietnic\u0105, kt\u00f3\u00adrej nie powinni\u015bmy si\u0119 pozbywa\u0107. \u201eB\u0119dziesz Jego \u015bwiadkiem” i \u201eJeste\u015bcie Mi \u015bwiad\u00adkami" \u2014 m\u00f3wi Pan.
\nO, Panie! spe\u0142nij r\u00f3wnie\u017c i na mnie to S\u0142owo!<\/p>\n
11 luty
\n\u201eWylej\u0105 Ducha Mego na nasienie twoje i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo Moje na potomki twoje" Izaj. 44,3
\nDzieci nasze nie maj\u0105 w sobie Ducha Bo\u00ad\u017cego z natury \u2014 spostrzegamy w nich wiele cech, kt\u00f3re ka\u017c\u0105 nam l\u0119ka\u0107 si\u0119 o ich przy\u00adsz\u0142o\u015b\u0107 i sk\u0142aniaj\u0105 do gor\u0105cej modlitwy. A je\u015bli syn wchodzi na manowce, wo\u0142amy wraz z Abrahamem: \u201eOby tylko Izmael \u017cy\u0142 przed obliczem Twoim!" Woleliby\u015bmy, aby c\u00f3rki nasze by\u0142y jak Anina, a nie jak» cesarzowe. Dodaje nam otuchy S\u0142owo, kt\u00f3re m\u00f3wi: \u201eNie b\u00f3j si\u0119, s\u0142ugo M\u00f3j, Jak\u00f3bie" i powinno ono usun\u0105\u0107 wszelkie zw\u0105tpienie i obaw\u0119.
\nPan chce Ducha Swojego da\u0107, chce da\u0107 Go obficie, chce Go wyla\u0107 na nas, chce da\u0107 Go w mocy, aby si\u0119 sta\u0142 prawdziwym i wiecznym b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem. Pod Bo\u017cym tchnieniem maj\u0105 si\u0119 dzieci nasze znale\u017a\u0107. \u201eTen rzecze: jam jest Pa\u0144ski; a \u00f3w si\u0119 ozowie do imienia Jak\u00f3bowego."
\nCzy jest to jedyna z obietnic, o kt\u00f3r\u0105 \u201ePan pozwala zapytywa\u0107 Siebie"? Czy o ustalonej porze i w okre\u015blonym czasie powinni\u015bmy mo\u00addli\u0107 si\u0119 o dzieci nasze? Nie mo\u017cemy da\u0107 im nowych serc, ale Duch \u015awi\u0119ty mo\u017ce to uczy\u00adni\u0107, my za\u015b mo\u017cemy Go o to b\u0142aga\u0107. Wielki Ojciec ma upodobanie w modlitwach ojc\u00f3w i matek. Czy mamy jeszcze kochanych na\u00adszych bliskich poza ark\u0105 przymierza? Nie spocznijmy, a\u017c r\u0119ka Pana po\u0142\u0105czy dzieci na\u00adsze z nami Jego przymierzem.<\/p>\n
12 luty
\n\u201eI rzek\u0142 Pan do Abrama, potem gdy si\u0119 od\u0142\u0105czy\u0142 Lot od niego: Podnie\u015b te\u00adraz oczy swe, a spojrzyj z miejsca, na kt\u00f3ryme\u015b teraz na p\u00f3\u0142nocy, i na po\u0142u\u00addnie, i na wsch\u00f3d, i na zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca. Wszystk\u0105 bowiem ziemi\u0119, kt\u00f3r\u0105 ty wi\u00addzisz, dam tobie i nasieniu twemu a\u017c na wieki." 1 Moj\u017c. 13,14.15
\nJest to szczeg\u00f3lne b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo godne zapami\u0119tania. Abraham \u0142agodzi sp\u00f3r rodzinny i powiada: \u201eDrogi m\u00f3j, niech prosz\u0119 nie b\u0119\u00addzie swaru mi\u0119dzy mn\u0105 i mi\u0119dzy tob\u0105, poniewa\u017ce\u015bmy bracia". A tak bierze b\u0142ogos\u0142a\u00adwie\u0144stwo przeznaczone d\u0105\u017c\u0105cym do pokoju. Pan, dawca pokoju, oznajmia \u0142ask\u0119 Swoj\u0105 tym, kt\u00f3rzy Go szukaj\u0105 i po\u017c\u0105daj\u0105. Pragn\u0105c bli\u017cszego obcowania z Bogiem, musimy bli\u017cej trzyma\u0107 si\u0119 \u015bcie\u017cek pokoju.
\nAbraham dzia\u0142a\u0142 wspania\u0142omy\u015blnie wzgl\u0119\u00addem krewnego, oddaj\u0105c mu pierwsze\u0144stwo w wyborze ziemi. Je\u015bli dla zachowania po\u00adkoju, sk\u0142onni jeste\u015bmy do wyrzecze\u0144, B\u00f3g da nam w zamian wi\u0119cej. Jak daleko patriarcha si\u0119gnie okiem, ma prawo do wzi\u0119cia ziemi w swoje posiadanie, my za\u015b to samo uczyni\u0107 mo\u017cemy przez wiar\u0119. Pan przeznaczy\u0142 jemu i jego potomstwu ziemi\u0119, jako dziedzictwo. Liczne b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa nale\u017c\u0105 do nas jako dar przymierza. Je\u015bli podobamy si\u0119 Panu, to pozwoli On nam wszystko ogarn\u0105\u0107 wzrokiem i stwierdzi\u0107, \u017ce wszystko jest nasz\u0105 w\u0142asno\u00ad\u015bci\u0105, tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107, wszystko jest nasze, ale my jeste\u015bmy Chrystusowi, a Chry\u00adstus jest Bo\u017cy.<\/p>\n
13 luty
\n\u201eB\u0142ogos\u0142awiony b\u0119dziesz i na polu" 5 Moj\u017c. 28,3
\nIzaak zosta\u0142 b\u0142ogos\u0142awiony, gdy wyszed\u0142 w pole wieczorem, aby rozmy\u015bla\u0107. Jak\u017ce cz\u0119\u00adsto znajdowa\u0142 nas Pan, gdy byli\u015bmy sarni! P\u0142oty i drzewa mog\u0105 za\u015bwiadczy\u0107 o naszej rado\u015bci. Wypatrujemy znowu takiego b\u0142ogo\u00ads\u0142awie\u0144stwa.
\nTak b\u0142ogos\u0142awiony by\u0142 Booz, kiedy zasia\u0142 ziarno i robotnicy pozdrowili go pobo\u017cnymi \u017cyczeniami. Niechaj Pan da pomy\u015blno\u015b\u0107 ka\u017c\u00addemu, kto prowadzi p\u0142ug. Ka\u017cdy rolnik mo\u017ce wzi\u0105\u0107 t\u0119 obietnic\u0119 Pa\u0144sk\u0105, je\u015bli us\u0142ucha g\u0142osu Pana swego, Boga.
\nIdziemy w pole pracowa\u0107, jak uczyni\u0142 to ojciec Abraham. Przez grzech pierwszego Adama byli\u015bmy pod przekle\u0144stwem, lecz wielk\u0105 jest dla nas pociech\u0105 znale\u017a\u0107 b\u0142ogo\u00ads\u0142awie\u0144stwo przez drugiego Adama.
\nIdziemy w pole do pracy i radzi jeste\u015bmy wierz\u0105c, \u017ce Pan b\u0142ogos\u0142awi nasz trud i daje nam zdrowie, kt\u00f3rego u\u017cy\u0107 chcemy ku Jego czci.
\nIdziemy w pole, aby bada\u0107 prawa, przy\u00adrody, a nie ma nic w poznawaniu material\u00adnego \u015bwiata \u2014 natury, coby przez Bo\u017ce b\u0142o\u00adgos\u0142awie\u0144stwo nie mog\u0142o by\u0107 po\u015bwi\u0119cone i sta\u0107 si\u0119 dobrem cz\u0142owieka.
\nW ko\u0144cu idziemy w pole, aby pogrzeba\u0107 naszych umar\u0142ych, kiedy za\u015b kolej przyjdzie na nas \u2014 nadejd\u0105 inni, aby ponie\u015b\u0107 nas w pole na rol\u0119 Bo\u017c\u0105; ale jeste\u015bmy b\u0142ogos\u0142a\u00adwieni zar\u00f3wno, gdy p\u0142aczemy nad grobem, jak i kiedy w nim \u015bpimy.<\/p>\n
14 luty
\n\u201eAle ufaj\u0105cego w Panu mi\u0142osierdzie ogarnie" Psalm 32,10
\nO, pi\u0119kna nagrodo ufno\u015bci! Daj mi j\u0105, Pa\u00adnie w pe\u0142ni! Ufaj\u0105cy, bardziej ni\u017c wszyscy inni, czuje si\u0119 grzesznikiem: i oto patrz! \u2014 mi\u0142osierdzie jest dla\u0144 przygotowane: wie on, \u017ce sam nie ma \u017cadnej zas\u0142ugi, ale schodzi mi\u0142osierdzie i dom mu najszczodrzej otwiera. Panie, daj mi tyle zmi\u0142owania, ile mam ufno\u00ad\u015bci w Tobie!
\nZwa\u017c, duszo moja, jak\u0105 stra\u017c posiadasz! Jak ksi\u0105\u017c\u0119 otoczony jest wojskiem, tak Ciebie otacza mi\u0142osierdzie. Z przodu i z ty\u0142u i ze wszystkich stron s\u0105 na koniach te stra\u017ce \u0141a\u00adski. Mieszkamy w centrum pa\u0144stwa mi\u0142osier\u00addzia, bo mieszkamy w Jezusie Chrystusie.
\nO, duszo moja! jak\u0105 atmosfer\u0105 oddychasz! Jak powietrze obejmuje ciebie, tak czyni to mi\u0142osierdzie twego Pana. Jest wiele udr\u0119cze\u0144 dla bezbo\u017cnych, ale dla Ciebie jest tyle d\u00f3br, \u017ce udr\u0119ka twoja niegodna jest wspomnienia. Dawid m\u00f3wi: \u201eWeselcie si\u0119 w Panu i raduj\u00adcie si\u0119, sprawiedliwi, a wykrzykujcie wszyscy, kt\u00f3rzy\u015bcie serca szczerego". Niechaj serce moje triumfuje w Bogu i pragnie rado\u015b\u0107 t\u0119 og\u0142asza\u0107. Jako\u015b otoczy\u0142 mnie mi\u0142osierdziem, tak chc\u0119, o Bo\u017ce m\u00f3j, otoczy\u0107 Twoje o\u0142tarze pie\u015bniami chwa\u0142y.<\/p>\n
15 luty
\n\u201ePan b\u0119dzie pami\u0119ta\u0142 na nas, b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awi\u0142" Psalm 115,12
\nMog\u0105 piecz\u0119\u0107 swoj\u0105 wycisn\u0105\u0107 na pierwszym zdaniu. Czy i wy mo\u017cecie? Tak, B\u00f3g o nas pami\u0119ta\u0142. Dba\u0142 o nas, pociesza\u0142 nas, wyzwo\u00adli\u0142, kierowa\u0142 nami. Na wszystkich drogach Opatrzno\u015bci Swojej my\u015bla\u0142 o nas i nie przeoczy\u0142 najdrobniejszej sprawy. \u201ePami\u0119ta\u0142" o nas. Byli\u015bmy w my\u015blach Jego. A tak by\u0142o przez ca\u0142e \u017cycie nasze bez \u017cadnej przerwy. W wielu okoliczno\u015bciach widzieli\u015bmy to my\u015blenie o nas wyra\u017aniej i chcieliby\u015bmy te chwile przywo\u0142a\u0107 na pami\u0119\u0107 z uczuciem wielkiej wdzi\u0119czno\u015bci. Tak, tak, Pan pami\u0119ta\u0142 o nas.
\nDruga cz\u0119\u015b\u0107 zdania jest logicznym wynikiem cz\u0119\u015bci pierwszej. B\u00f3g nie zmienia si\u0119. B\u0119dzie pami\u0119ta\u0142 o nas w przysz\u0142o\u015bci tak, jak i w przesz\u0142o\u015bci pami\u0119ta\u0142; ju\u017c sama my\u015bl Jego o nas r\u00f3wna si\u0119 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwu. A to nie jest wniosek rozumowy lecz wyja\u015bnienie dane przez Samego Boga; mamy na to autorytet Ducha \u015awi\u0119tego; \u201eb\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awi\u0142 nas". To oznacza rzecz wielk\u0105 i niezg\u0142\u0119bion\u0105. W\u0142a\u00ad\u015bnie nieokre\u015blono\u015b\u0107 tego przyrzeczenia ozna\u00adcza niesko\u0144czono\u015b\u0107. B\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awi\u0142 nas na Sw\u00f3j, Bo\u017cy spos\u00f3b, a to na wieki wiek\u00f3w.
\nNiechaj ka\u017cdy z nas powie: \u201eB\u0142ogos\u0142aw, duszo moja, Panu".<\/p>\n
16 luty
\n\u201eNie wykonam gniewu zapalczywo\u015bci Mojej, nie udam si\u0119 na ska\u017cenie Efraima; bom Ja B\u00f3g, a nie cz\u0142owiek" Ozeasz 11,9
\nTak oznajmia Pan, a nie szcz\u0119dzi Swojej dobroci. Mo\u017ce jeste\u015b w\u0142a\u015bnie, czytelniku, pod ci\u0119\u017carem gniewu Bo\u017cego i grozi ci rych\u0142y s\u0105d. Niech\u017ce to zdanie uchroni ci\u0119 od rozpaczy. B\u00f3g wzywa ci\u0119, aby\u015b pomy\u015bla\u0142 o Jego dro\u00adgach i wyzna\u0142 grzechy swoje. Gdyby B\u00f3g by\u0142 cz\u0142owiekiem, odtr\u0105ci\u0142by ciebie ju\u017c dawno. Gdyby dzia\u0142a\u0142 na spos\u00f3b ludzki, by\u0142by zarazem \u201es\u0142owem i ciosem" i ju\u017c sko\u0144czy\u0142by z tob\u0105; ale nie jest tak, gdy\u017c \u201eJako wy\u017csze s\u0105 niebiosa ni\u017c ziemia, tak przewy\u017cszaj\u0105 drogi Moje drogi wasze".
\nMasz s\u0142uszno\u015b\u0107, \u017ce jest zagniewany, ale On nie chce gniewa\u0107 si\u0119 wiecznie; je\u015bli odwr\u00f3cisz si\u0119 od grzechu do Jezusa, to i B\u00f3g odwr\u00f3ci si\u0119 od Swego gniewu. Poniewa\u017c B\u00f3g jest Bo\u00adgiem, a nie cz\u0142owiekiem, dlatego jest dla cie\u00adbie przebaczenie, chocia\u017cby\u015b gin\u0105\u0142 w nieprawo\u015bciach. Masz do czynienia z Bogiem a nie z twardym cz\u0142owiekiem, cho\u0107by on nawet by\u0142 cz\u0142owiekiem sprawiedliwym. \u017badna istota ludzka nie mia\u0142aby ju\u017c cierpliwo\u015bci do cie\u00adbie; wyczerpa\u0142by\u015b cierpliwo\u015b\u0107 anio\u0142a, jak wyczerpa\u0142e\u015b cierpliwo\u015b\u0107 twego bolej\u0105cego ojca; ale B\u00f3g jest cierpliwszy. P\u00f3jd\u017a i wypr\u00f3buj Go, wyznaj swoje grzechy, uwierz Mu i zawr\u00f3\u0107 z twoich z\u0142ych dr\u00f3g, a b\u0119dziesz zbawiony.<\/p>\n
17 luty
\n\u201ePrzeto\u017c wy zmacniajcie si\u0119, a niech nie s\u0142abiej\u0105 r\u0119ce wasze, bo czeka zap\u0142ata pracy waszej" 2 Kron. 15, 7
\nB\u00f3g uczyni\u0142 wielkie rzeczy dla kr\u00f3la Azy i dla Judy, ale byli oni s\u0142abym ludem. Nogi ich chwia\u0142y si\u0119 na drogach Pa\u0144skich i serca by\u0142y chwiejne, wi\u0119c trzeba ich by\u0142o uprze\u00addzi\u0107, \u017ce Pan b\u0119dzie z nimi, p\u00f3ki oni z Nim b\u0119d\u0105 i opu\u015bci ich, gdy oni Jego opuszcz\u0105. Przypominano im te\u017c o bratnim pa\u0144stwie, jak by\u0142o mu \u017ale, gdy buntowa\u0142o si\u0119, i jak Pan by\u0142 \u0142askaw dla\u0144, gdy okaza\u0142o skruch\u0119. Pan zamierza\u0142 umocni\u0107 ich na Swej drodze i uczyni\u0107 silnymi w sprawiedliwo\u015bci. Tak samo b\u0119dzie i z nami. B\u00f3g godzien jest tego, aby Mu s\u0142u\u017cy\u0107 ca\u0142kowicie.
\nS\u0142u\u017cba Bogu warta jest zupe\u0142nego po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 i oddania. Znajdziemy najlepsz\u0105 nagrod\u0119 w dziele Pa\u0144skim, wykonuj\u0105c j\u0105 z najwi\u0119ksz\u0105 pilno\u015bci\u0105. Wiemy o tym, \u017ce praca nie b\u0119dzie daremna. Praca po\u0142owiczna nie przyniesie nagrody, ale ta, w kt\u00f3r\u0105 w\u0142o\u017cymy dusz\u0119 ca\u0142\u0105, przyniesie nam b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo. Werset niniejszy przys\u0142ano autorowi tych rozwa\u017ca\u0144 w dniu duchowej burzy. By\u0142 on dla niego obietnic\u0105, pociech\u0105 i wskaz\u00f3wk\u0105, \u017ceby jak statek \u017ceglowa\u0142 pe\u0142nymi si\u0142ami w ufno\u00ad\u015bci, \u017ce dop\u0142ynie do bezpiecznej przystani wraz z cennym \u0142adunkiem.<\/p>\n
18 luty
\n\u201eWol\u0119 tych czyni, kt\u00f3rzy si\u0119 Go boj\u0105, a wo\u0142anie ich wys\u0142uchiwa i ratuje ich" Psalm 145,19
\nJego Duch zbudzi\u0142 w nas to pragnienie, a przeto je spe\u0142ni. To Jego \u017cycie w nas po\u00adbudza do wo\u0142ania, a przeto On je us\u0142yszy. Boj\u0105cy si\u0119 Boga s\u0105 lud\u017ami, pozostaj\u0105cymi pod Jego \u015bwi\u0119tym dzia\u0142aniem, dlatego wol\u0105 ich jest uwielbienie Pana i radowanie si\u0119 Ze\u0144 wieczne. S\u0105 jak Daniel lud\u017ami mi\u0142osierdzia i dlatego B\u00f3g spe\u0142ni ich \u017cyczenia.
\n\u015awi\u0119te pragnienie jest ziarnem \u0142aski Bo\u017cej i rolnik niebia\u0144ski piel\u0119gnowa\u0107 je b\u0119dzie, a\u017c pe\u0142en k\u0142os wzro\u015bnie. Ludzie boja\u017ani Bo\u017cej pragn\u0105 by\u0107 \u015bwi\u0119tymi, po\u017cytecznymi, b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem dla innych, aby uczci\u0107 swojego Pana. Pragn\u0105 zaspokojenia swoich potrzeb, pomocy w trudach \u017cycia, rady i wskaz\u00f3wki w ci\u0119\u017ckich sytuacjach \u017cyciowych, wyzwole\u00adnia z cierpie\u0144 i nieraz to pragnienie jest tak silne, a potrzeba tak nagl\u0105ca, \u017ce krzycz\u0105 ze strachu, niby ma\u0142e dzieci w b\u00f3lu, a w\u00f3wczas Pan dzia\u0142a mocno i czyni wszystko, co jest potrzebne, wed\u0142ug S\u0142owa \u201ewys\u0142uchuje ich".
\nTak, kiedy boimy si\u0119 Boga, nie mamy si\u0119 l\u0119ka\u0107 niczego innego. Je\u015bli wzywamy Pana, b\u0105d\u017amy pewni ratunku..
\nNiechaj czytelnik pozna znaczenie \u2014 smak tego wersetu i zachowa go w dniu w\u0142a\u015bciwym w sercu, a b\u0119dzie on mu, jako \u201eplacek z miodem".<\/p>\n
19 luty
\n\u201eNie trapi\u0142bym ich by\u0142 wi\u0119cej, tak jakom ich trapi\u0142" Nah. 1, 12
\nJest granica w utrapieniu. B\u00f3g posy\u0142a je, B\u00f3g je te\u017c usuwa. Wzdychajcie i pytajcie: \u201eKiedy kres b\u0119dzie?" Wiedzcie, \u017ce naszym cierpie\u00adniom niezawodnie i na zawsze kres nast\u0105pi, kiedy to biedne, ziemskie \u017cycie przeminie. Spokojnie i cierpliwie zno\u015bmy wol\u0105 Pana, a\u017c nadejdzie.
\nTymczasem nasz Ojciec niebieski usuwa r\u00f3zg\u0119, gdy cel Jego przy u\u017cyciu jej zosta\u0142 ca\u0142kowicie osi\u0105gni\u0119ty. Gdy nasze g\u0142upstwo wybiczowa\u0142 z nas, nie zada wi\u0119cej ciosu. Albo gdy zes\u0142ane jest utrapienie ku do\u015bwiadczeniu nas, aby dary \u0142aski wys\u0142awi\u0142y Boga, to sko\u0144\u00adczy si\u0119 ono, je\u015bli Pan pozwoli nam z\u0142o\u017cy\u0107 \u015bwiadectwo ku chwale Swojej. Nie powinni\u015bmy pragn\u0105\u0107, aby udr\u0119ka usta\u0142a, p\u00f3ki B\u00f3g nie otrzyma ca\u0142kowitej czci, kt\u00f3rej jest godzien.
\nDzi\u015b mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 \u201ecisza wielka". Kto wie, jak pr\u0119dko owe szalej\u0105ce ba\u0142wany ust\u0105pi\u0105 miejsca morzu o g\u0142adkiej powierzchni, a ptaki morskie b\u0119d\u0105 mog\u0142y osi\u0105\u015b\u0107 na \u0142agodnych falach. Po d\u0142ugim m\u0142\u00f3ceniu cep powieszony zosta\u0142 i pszenica spoczywa w spichrzu. A po niewielu godzinach i my sta\u0107 si\u0119 mo\u017cemy tak szcz\u0119\u015bliwi, jak teraz jeste\u015bmy strapieni. Dla Pana nie jest trudno\u015bci\u0105 noc w dzie\u0144 przemieni\u0107. Ten, Kt\u00f3ry chmury zgromadza, z \u0142atwo\u015bci\u0105 mo\u017ce niebo rozja\u015bni\u0107. B\u0105d\u017amy pe\u0142ni otuchy. Przed nami le\u017cy wi\u0119ksze dobro. Za\u015bpiewajmy naprz\u00f3d Alleluja!<\/p>\n
20 luty
\n\u201eBo ci\u0119 Pan ustawicznie poprowadzi" Izaj. 58,11
\nCzego ci braknie? Czy\u015b zab\u0142\u0105dzi\u0142 w ciemnym lesie i nie mo\u017cesz znale\u017a\u0107 drogi? \u201eSta\u0144, rozejrzyj si\u0119, jaki cud zbawienia Pan dzi\u015b na tobie uczyni\u0142". On zna twoj\u0105 drog\u0119, powie\u00addzie ci\u0119, gdy zawo\u0142asz Do\u0144.
\nKa\u017cdy dzie\u0144 przynosi jak\u0105\u015b trosk\u0119. Jak s\u0142odko jest odczuwa\u0107, \u017ce kierownictwo Pa\u0144skie trwa stale! Je\u015bli obierzemy w\u0142asn\u0105 drog\u0119, lub radzi\u0107 si\u0119 b\u0119dziemy cia\u0142a i krwi, odepchniemy kierownictwo Pa\u0144skie; ale gdy odrzucimy swoj\u0105 swawol\u0119, B\u00f3g b\u0119dzie prowadzi\u0142 nas na ka\u017cdym kroku, ka\u017cdej godziny dnia, ka\u017cdego dnia w roku, ka\u017cdego roku w \u017cyciu naszym. Gdy zechcemy by\u0107 prowadzeni, prowadzeni b\u0119dziemy. Powierzaj\u0105c wyb\u00f3r drogi Panu, wiemy, \u017ce b\u0119dzie nam prze\u00adwodzi\u0142 i nie zb\u0142\u0105dzimy.
\nZwr\u00f3\u0107my jednak\u017ce uwag\u0119, komu ta obietnica jest dana? Przeczytajcie werset poprzedni: \u201eA dusz\u0119 \u0142akn\u0105c\u0105 nasycisz…" Musimy wi\u0119c wsp\u00f3\u0142czu\u0107 innym i odda\u0107 im nie kilka suchych kromek, ale to, co sami chcieliby\u015bmy otrzyma\u0107. Je\u017celi bli\u017anim w potrzebie oka\u017ce\u00admy \u017cyczliw\u0105 troskliwo\u015b\u0107, i Pan dba\u0107 b\u0119dzie o nas, wspomo\u017ce w potrzebie i b\u0119dzie sta\u0142ym przewodnikiem. Jezus jest przewodnikiem nie sk\u0105pc\u00f3w, nie dr\u0119czycieli ubogiego, ale przyjaznych i \u0142agodnych. Tacy pielgrzymami s\u0105, kt\u00f3rzy nie zbaczaj\u0105 nigdy z drogi.<\/p>\n
21 luty
\n\u201eB\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awi\u0142 tym, kt\u00f3rzy si\u0119 boj\u0105 Pana, ma\u0142ym i wielkim" Psalm 115,13
\nOto s\u0142owo otuchy dla ludzi ni\u017cszego stanu i ubogich. Nasz B\u00f3g \u0142askawie patrzy na tych, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 ma\u0142o w\u0142asno\u015bci, ma\u0142o talen\u00adtu, ma\u0142o wp\u0142yw\u00f3w i niewiele znacz\u0105. B\u00f3g dba i o najmniejsze Swoje stworzenia, zwa\u017ca na\u00adwet na wr\u00f3ble, kiedy spadaj\u0105 na ziemi\u0119. Nic nie jest ma\u0142e przed Bogiem, gdy\u017c u\u017cywa On cz\u0119sto nieznacznych \u015brodk\u00f3w dla wykonania Swego celu. Niechaj najmniejszy w\u015br\u00f3d ludzi wyprosi b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo dla swojej ma\u0142o\u015bci, a przekona si\u0119, \u017ce w ciasnym k\u00f3\u0142ku b\u0119dzie szcz\u0119\u015bliwy.
\nW\u015br\u00f3d ludzi boja\u017ani Bo\u017cej s\u0105 mali i wielcy. Jedni s\u0105 dzie\u0107mi, drudzy olbrzymami. Ale wszyscy s\u0105 b\u0142ogos\u0142awieni. I ma\u0142a wiara jest b\u0142ogos\u0142awiona. I dr\u017c\u0105ca nadzieja jest nadziej\u0105 b\u0142ogos\u0142awion\u0105. Ka\u017cda \u0142aska Ducha \u015awi\u0119tego, cho\u0107by w p\u0105czku, zawiera b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo. Bo\u0107 Pan wykupi\u0142 wszystkich, ma\u0142ych i wiel\u00adkich t\u0105 sam\u0105 drog\u0105 krwi\u0105 i przyj\u0105\u0142 na Siebie ochron\u0119 tak jagni\u0105t, jak i doros\u0142ych owiec. \u017badna matka nie przeoczy dziecka, \u017ce jest ma\u0142e. Nie! Im jest mniejsze, tym je czulej piel\u0119gnuje. Je\u015bli Pan daje jakie\u015b przywileje, to zwa\u017cmy, \u017ce nie m\u00f3wi \u201ewielkim i ma\u0142ym', ale \u201e ma\u0142ym i wielkim".<\/p>\n
22 luty
\n\u201eNadto rzek\u0142 Dawid: Pan, Kt\u00f3ry mnie wyrwa\u0142 z mocy lwa i z mocy nied\u017awiedzia, Ten\u017ce mnie wyrwie z r\u0105k Filistyna tego" 1 Sam. 17,37
\nGdyby\u015bmy s\u0105dzi\u0107 chcieli z formy s\u0142ownej, to zdanie powy\u017csze nie by\u0142oby obietnic\u0105, ale z tre\u015bci jest to obietnica Pa\u0144ska; gdy\u017c Dawid wyrzek\u0142 s\u0142owo, a Pan potwierdzi\u0142 je, obraca\u00adj\u0105c je w prawd\u0119. Z poprzednich ocale\u0144 wni\u00f3s\u0142 Dawid, i\u017c i w nast\u0119pnym niebezpiecze\u0144stwie pomoc otrzyma. W Jezusie wszystkie obiet\u00adnice Bo\u017ce s\u0105 \u201eTak i Amen". S\u0105 chwa\u0142\u0105 Bo\u017c\u0105 w nas, przeto poprzednie dzia\u0142anie Pa\u0144skie powtarza si\u0119 dla wierz\u0105cych.
\nP\u00f3jd\u017acie wi\u0119c i wzywajcie w imi\u0119 poprzed\u00adnich \u0142ask i dar\u00f3w Pana. Przedtem nie racho\u00adwali\u015bmy na ocalenie w\u0142asn\u0105 moc\u0105, a Pan uratowa\u0142 nas. Czemu nie ma znowu ocali\u0107? Z pewno\u015bci\u0105 to uczyni. Podobnie jak Dawid \u015bpieszy\u0142 przeciwko Filistynom, tak czy\u0144my i my. Pan by\u0142, jest i b\u0119dzie z nami, powie\u00addzia\u0142 bowiem: \u201eNie opuszcz\u0119 ci\u0119 i nie porzuc\u0119 ci\u0119". Dlaczego mamy dr\u017ce\u0107? Czy przesz\u0142o\u015b\u0107 nasza by\u0142a snem? Wspomnijcie martwego nied\u017awiedzia i lwa. Kim\u017ce jest \u00f3w Filisty\u0144czyk? Co prawda nie jest tym samym \u2014 co lew, czy nied\u017awied\u017a, ale B\u00f3g jest Ten Sam; A w tym wypadku chodzi o jego cze\u015b\u0107 tak samo, jak i w innych. Nie po to ocali\u0142 nas od bestyj le\u015bnych, aby pozwoli\u0107 olbrzymowi, \u017ce\u00adby nas zabi\u0142. B\u0105d\u017acie wi\u0119c dobrej my\u015bli.<\/p>\n
23 luty
\n\u201eJe\u015bli we Mnie mieszka\u0107 b\u0119dziecie i S\u0142o\u00adwa Moje w was mieszka\u0107 b\u0119d\u0105, czego\u00adkolwiek by\u015bcie chcieli, pro\u015bcie, a stanie si\u0119 wam" Jan 15,7
\nKoniecznie musimy by\u0107 w Chrystusie, aby Dla\u0144 \u017cy\u0107, i musimy mieszka\u0107 w Nim, aby si\u0119ga\u0107 po dar tej obietnicy. Mieszka\u0107 w Jezu\u00adsie znaczy, nie opuszcza\u0107 Go nigdy, dla in\u00adnych rzeczy, ale trwa\u0107 z Nim w zwi\u0105zku dobrowolnym, \u017cywym, pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci i \u015bwia\u00addomym. Ga\u0142\u0105\u017a nie tylko jest \u015bci\u015ble z\u0142\u0105czona z pniem, ale stale czerpie ze\u0144 \u017cycie i zdolno\u015b\u0107 przynoszenia owocu. Wszyscy prawdziwie wierz\u0105cy mieszkaj\u0105 w duchowym znaczeniu w Chrystusie; ale istnieje sens wy\u017cszy i mu\u00adsimy go pozna\u0107, zanim b\u0119dziemy mogli otrzyma\u0107 nieograniczony przyst\u0119p do tronu. Pro\u015bcie, \u201eCzegokolwiek chcecie", stosuje si\u0119 do Enoch\u00f3w, kt\u00f3rzy w\u0119druj\u0105 z Bogiem, do Ja\u00adn\u00f3w, le\u017c\u0105cych na Jego \u0142onie, do tych, kt\u00f3rzy z Chrystusem przestaj\u0105 w ustawicznym ob\u00adcowaniu.
\nSerce musi mieszka\u0107 w mi\u0142o\u015bci. Dusza musi zapu\u015bci\u0107 korzenie wiary, nadzieja spoi\u0107 si\u0119 ze S\u0142owem, ca\u0142y cz\u0142owiek musi z Panem si\u0119 z\u0142\u0105czy\u0107, \u2014 inaczej niebezpieczne by\u0142oby po\u00adwierzy\u0107 nam moc w modlitwie o \u201ecokolwiek b\u0105d\u017a". Pe\u0142nomocnictwo mo\u017ce by\u0107 wydane te\u00admu, kt\u00f3rego has\u0142em \u017cycia jest: \u201e\u017byj\u0119 ju\u017c nie ja, lecz \u017cyje we mnie Chrystus". Ach, wy, kt\u00f3rzy przerywacie obcowanie, z Panem, ja\u00adk\u0105\u017c moc tracicie! Skoro moc ma by\u0107 w b\u0142a\u00adganiu waszym, musi Pan mieszka\u0107 w was \u2014 a wy w Nim.<\/p>\n
24 luty
\n\u201eJe\u015bli we Mnie mieszka\u0107 b\u0119dziecie i S\u0142o\u00adwa Moje w was mieszka\u0107 b\u0119d\u0105, czego\u00adkolwiek by\u015bcie chcieli, pro\u015bcie, a stanie si\u0119 wam" Jan 15,7
\nZwa\u017ccie, \u017ce musimy chcie\u0107 us\u0142ysze\u0107 mow\u0119 Jezusa, aby On us\u0142ysze\u0107 zechcia\u0142 mow\u0119 na\u00adsz\u0105. Kto nie ma ucha dla Niego, dla tego i On ucha nie ma. S\u0142uchani jeste\u015bmy w tej mierze, w jakiej sami s\u0142uchamy.
\nPonadto us\u0142yszane S\u0142owo musi przenikn\u0105\u0107 nas, \u017cy\u0107 i zamieszka\u0107 w nas, jako si\u0142a i moc. Musimy przyj\u0105\u0107 prawdy, kt\u00f3re naucza\u0142, przy\u00adkazania, kt\u00f3re nam zostawi\u0142 i kierownictwo Jego Ducha mie\u0107 w sobie; inaczej nie mamy prawa przed tronem Jego \u0142aski.
\nA gdy S\u0142owo Jego przyjmiemy i On za\u00admieszka w nas, jakie\u017c nieograniczone pole przywileju otwiera si\u0119 przed nami! Mamy wolno\u015b\u0107 w modlitwie naszej, gdy\u017c ju\u017c przed\u00adtem wol\u0119 nasz\u0105 poddali\u015bmy pod rozkazy Pa\u00adna. Tak \u0107wicz\u0105 si\u0119 Eliasze w u\u017cywaniu kluczy do nieba, w zatrzymywaniu i spuszczaniu deszczu. Jeden taki m\u0105\u017c wart jest tysi\u0105ca chrze\u015bcijan. Czy \u017cyczymy sobie w pokorze by\u0107 or\u0119downikami ko\u015bcio\u0142a i \u015bwiata, i posi\u0105\u015b\u0107, jak Luter od Pana to, czego pragniemy? Tedy musimy nak\u0142oni\u0107 ucho na g\u0142os Umi\u0142owanego, Jego S\u0142owo zachowywa\u0107 i troskliwie Je wy\u00adpe\u0142nia\u0107. Kto pragnie modli\u0107 si\u0119 skutecznie, musi \u201es\u0142ucha\u0107 pilnie".<\/p>\n
25 luty
\n\u201eAle wy kap\u0142anami Pa\u0144skimi nazwani b\u0119dziecie" Izaj. 61,6
\nTa obietnica wed\u0142ug brzmienia s\u0142\u00f3w przeznaczona jest dla Izraela, ale wed\u0142ug ducha zwraca si\u0119 do nasienia z Ducha, mianowicie do wszystkich wierz\u0105cych. Je\u015bli b\u0119dziemy \u017cyli zgodnie z powo\u0142aniem naszym, b\u0119dziemy szczerze i zupe\u0142nie \u017cyli dla Boga, wtedy lu\u00addzie zobacz\u0105, \u017ce jeste\u015bmy wybrani do s\u0142u\u017cby \u015bwi\u0119tej i nazw\u0105 nas kap\u0142anami Pa\u0144skimi. Mo\u017cemy pracowa\u0107 lub uprawia\u0107 handel, jak inni, a jednak by\u0107 jedynie i ca\u0142kowicie s\u0142uga\u00admi Pana. Naszym po\u015bwi\u0119ceniem jest sk\u0142ada\u0107 stale ofiary w mod\u0142ach uwielbienia i \u015bwia\u00addectwach oddania si\u0119 naszemu \u017cywemu Bogu przez Jezusa Chrystusa.
\nSkoro to jest g\u0142\u00f3wnym celem naszym, mo\u017cemy \u015bwieckie rozrywki pozostawi\u0107 tym, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 Bo\u017cego powo\u0142ania. \u201eNiechaj umarli grzebi\u0105 umar\u0142ych swoich". Napisane jest: \u201eStawi\u0105 si\u0119 cudzoziemcy, a pa\u015b\u0107 b\u0119d\u0105 stada wasze; a synowie cudzoziemc\u00f3w ora\u00adczami waszymi i winiarzami waszymi b\u0119d\u0105". Mog\u0105 oni uprawia\u0107 polityk\u0119, rozwi\u0105zywa\u0107 trudne problemy finansowe, pod\u0105\u017ca\u0107 za zdo\u00adbyczami nauki, oraz polemizowa\u0107 z ostr\u0105 kry\u00adtyk\u0105, my za\u015b po\u015bwi\u0119cimy si\u0119 wy\u0142\u0105cznie naszej s\u0142u\u017cbie, jak przystoi tym, kt\u00f3rzy wzorem Jezusa powo\u0142ani zostali do wiernego kap\u0142a\u0144\u00adstwa.
\nPrzyjmijmy t\u0119 kosztown\u0105 obietnic\u0119, kt\u00f3ra zawiera w sobie zarazem obowi\u0105zek \u015bwi\u0119ty, w\u0142\u00f3\u017cmy szaty \u015bwi\u0119to\u015bci i s\u0142u\u017cmy Panu dzie\u0144 ca\u0142y.<\/p>\n
26 luty
\n\u201eWargi prawdom\u00f3wne utwierdzone b\u0119\u00add\u0105 na wieki, ale kr\u00f3ciuchno trwa j\u0119zyk k\u0142amliwy" Przyp. 12,19
\nPrawda trwa d\u0142ugo. Czas wystawia j\u0105 na pr\u00f3b\u0119, ale ona doskonale j\u0105 wytrzymuje. Je\u015bli powiedzia\u0142em prawd\u0119 i z tego powodu dzi\u015b cierpi\u0119, powinienem by\u0107 zadowolony i czeka\u0107. Gdy wierz\u0119 w prawd\u0119 Bo\u017c\u0105 i staram si\u0119 j\u0105 g\u0142osi\u0107, mog\u0119 napotka\u0107 wielki op\u00f3r, ale nie potrzebuj\u0119 si\u0119 l\u0119ka\u0107: prawda w ko\u0144cu zwy\u00adci\u0119\u017cy.
\nN\u0119dzna to rzecz chwilowy triumf k\u0142am\u00adstwa: \u201ekr\u00f3ciuchno' trwa j\u0119zyk k\u0142amliwy!" Jest to bania, kt\u00f3ra w jedn\u0105 noc wzros\u0142a i jednej nocy usch\u0142a, a im bardziej si\u0119 roz\u00adrasta, tym widoczniej wi\u0119dnie. Z drugiej za\u015b strony jak\u017ce godne nie\u015bmiertelnej istoty jest g\u0142oszenie i obrona prawdy, kt\u00f3ra si\u0119 nigdy zmieni\u0107 nie mo\u017ce; wiecznej Ewangelii, kt\u00f3ra opiera si\u0119 na niewzruszonej prawdzie nie\u00adzmiennego Boga! Stare przys\u0142owie powiada: \u201ekto prawd\u0119 m\u00f3wi, poha\u0144bia szatana". W istocie, kto g\u0142osi prawd\u0119 Bo\u017c\u0105, ten poha\u0144bi wszystkie diab\u0142y w piekle i wprawi w zam\u0119t nasienie \u017cmijowe, kt\u00f3re dzi\u015b syczy k\u0142am\u00adstwem.
\nO, serce moje! staraj si\u0119 by\u0107 po stronie, prawdy we wszystkich sprawach ma\u0142ych, czy wielkich, a nade wszystko po stronie Tego, przez Kt\u00f3rego prawda i \u0142aska mi\u0119dzy ludzi zst\u0105pi\u0142y.<\/p>\n
27 luty
\n\u201eS\u0142ysz\u0105c z\u0142e nowiny, nie boi si\u0119, sta\u00adteczne serce jego ufa w Panu" Psalm 112,7
\nNiepewno\u015b\u0107 jest straszna. Gdy nie mamy wiadomo\u015bci z domu, sk\u0142onni jeste\u015bmy l\u0119ka\u0107 si\u0119 i nie dajemy przekona\u0107 si\u0119, \u017ce \u017cadne wia\u00addomo\u015bci \u2014 to dobre wiadomo\u015bci. Wiara jest lekiem na ten stan smutku. Pan zlewa na dusz\u0119 Swego Ducha \u015bwi\u0119tego wesela, a strach nasz znika i o tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i o przysz\u0142o\u015b\u0107.
\nStateczno\u015b\u0107 serca, o kt\u00f3rej m\u00f3wi psalmista, musi by\u0107 zdobywana pilnym \u0107wiczeniem. Nie jest to wiara w takie, czy inne przyrzeczenie Pana, ale uczucie niezachwianej ufno\u015bci w Panu, jakie Do\u0144 mamy, \u017ce ani On Sam nie uczyni nam nic z\u0142ego, ani innym nie pozwoli nam szkodzi\u0107. Ta sta\u0142a ufno\u015b\u0107 dotyczy Zna\u00adnego i Nieznanego w \u017cyciu naszym. Niech b\u0119dzie jutro, co ma by\u0107, nasz B\u00f3g jest Bo\u00adgiem i dnia jutrzejszego. Jakiekolwiek nieznane nam zdarzenia zajd\u0105, nasz B\u00f3g jest Bogiem Znanego i Nieznanego. Postanawiamy ufa\u0107 Panu, cokolwiek si\u0119 stanie. Gdyby mia\u0142o si\u0119 wydarzy\u0107 nawet najgorsze, B\u00f3g nasz za\u00adwsze jest z nami. Wi\u0119c nie b\u00f3jmy si\u0119, cho\u0107by mia\u0142o nas przestraszy\u0107 pukanie listonosza, albo zbudzi\u0107 nas mia\u0142a depesza o p\u00f3\u0142nocy. Pan \u017cyje, wi\u0119c czeg\u00f3\u017c mog\u0105 ba\u0107 si\u0119 Jego dzieci?<\/p>\n
28 luty
\n\u201eWiedz\u0105c, \u017ce macie dla siebie lepsz\u0105 maj\u0119tno\u015b\u0107 w niebie i nieprzemijaj\u0105c\u0105" Heb. 10,34
\nTo jest dobre. Nasza maj\u0119tno\u015b\u0107 tu jest bezwarto\u015bciowa, nie jest rzecz\u0105 istotn\u0105. B\u00f3g da\u0142 nam obietnic\u0119 prawdziwego posiadania w kra\u00adju chwa\u0142y, a ta obietnica przypada nam do serca z tak\u0105 pe\u0142ni\u0105 przekonania i pewno\u015bci, i\u017c sami wiemy, \u017ce tam posi\u0105dziemy trwa\u0142\u0105 maj\u0119tno\u015b\u0107. Tak jest. Mamy j\u0105 \u201edla siebie" ju\u017c teraz. Powiadaj\u0105: \u201ejeden wr\u00f3bel w gar\u015bci lepszy, ni\u017c go\u0142\u0105b na dachu". Ale my naszego ptaka mamy i na dachu i w r\u0119ku. Niebo ju\u017c teraz jest nasze. Mamy prawo do niego na pi\u015bmie, mamy zastaw, mamy pierwsze jego owoce. Niebo jest ju\u017c nabyte dla nas, obie\u00adcane i z istoty swojej ju\u017c dane nam, jako \u017ce wiemy o tym nie tylko s\u0142ysz\u0105c, ale i posiada\u00adj\u0105c je osobi\u015bcie.
\nCzy\u017c nie powinna my\u015bl o lepszej maj\u0119tno\u00ad\u015bci po tamtej stronie Jordanu pogodzi\u0107 nas z obecnymi stratami? Mo\u017cemy zgubi\u0107 drobne pieni\u0105dze, ale skarb nasz jest pewny. Straci\u00adli\u015bmy cie\u0144, ale istota pozosta\u0142a; gdy nasz Zba\u00adwiciel \u017cyje, to i miejsca przygotowane dla nas zachowane s\u0105. Jest lepszy kraj, maj\u0119tno\u015b\u0107 lepsza, lepsze obietnice; a wszystko to stanie si\u0119 przez lepsze przymierze. Zostawcie nam nasz\u0105 otuch\u0119 i pozw\u00f3lcie powiedzie\u0107 Panu: \u201eNa ka\u017cdy dzie\u0144 b\u0142ogos\u0142awi\u0107 Ci\u0119 b\u0119d\u0119, a chwali\u0107 Imi\u0119 Twoje na wieki wiek\u00f3w".<\/p>\n
29 luty
\n\u201eDobrodziejstwo i mi\u0142osierdzie Twe p\u00f3jd\u0105 za mn\u0105 po wszystkie dni \u017cywota mego" Psalm 23, 6
\nPobo\u017cny poeta \u015bpiewa: O, Panie, skoro w \u017cyciu mym Darzysz mnie jeszcze jednym dniem, Kt\u00f3rego nie ma innych lat, To niech on b\u0119dzie \u015bwi\u0119tym dniem, W kt\u00f3rym Ci b\u0119d\u0119 s\u0142u\u017cy\u0142 rad!
\nTen dzie\u0144 zdarza si\u0119 raz na cztery lata. Oby\u015bmy zyskali w nim poczw\u00f3rne b\u0142ogos\u0142a\u00adwie\u0144stwo! Dot\u0105d dobrodziejstwo i mi\u0142osier\u00addzie, niby dwie stra\u017cniczki, sz\u0142y za mn\u0105 z dnia na dzie\u0144 \u2014 tworz\u0105c stra\u017c tyln\u0105, jak \u0142aska by\u0142a mi stra\u017c\u0105 przedni\u0105. A skoro dzie\u0144 ten jest jednym z dni mego \u017cywoty to one dwa anio\u0142y-str\u00f3\u017ce b\u0119d\u0105 i dzi\u015b ze mn\u0105. Dobrodziej\u00adstwo, kt\u00f3re zaopatrzy mnie w rzeczy nie\u00adzb\u0119dne, i mi\u0142osierdzie, kt\u00f3re przebaczy mi grzechy moje \u2014 te siostry-bli\u017aniaczki b\u0119d\u0105 mi towarzyszy\u0142y na ka\u017cdym kroku i tego dnia i nast\u0119pnych, p\u00f3ki dni mych stanie. Wi\u0119c w tym szczeg\u00f3lnym dniu oddajmy Panu ho\u0142d z wyj\u0105tkow\u0105 serdeczno\u015bci\u0105 i ku chwale Jego za\u015bpiewajmy wdzi\u0119czniej ni\u017c kiedykol\u00adwiek. Czy nie mogliby\u015bmy w dniu dzisiej\u00adszym przynie\u015b\u0107 jaki\u015b dar niezwyk\u0142y sprawie Bo\u017cej lub ubogich? Moc\u0105 mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej sprawmy, aby ten dzie\u0144 29 lutego m\u00f3g\u0142 by\u0107 wspominany wiecznie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
C. H. SPURGEON KLEJNOTY BO\u017bYCH OBIETNIC Wydawnictwo: "Chrze\u015bcijanin" (1958 r.) 1 luty \u201eAle wam, kt\u00f3rzy si\u0119 boicie Imienia Mego, wzejdzie s\u0142o\u0144ce sprawiedliwo\u015bci, a zdrowie b\u0119dzie na skrzyd\u0142ach Jego." Mal. 4. 2 To pe\u0142ne \u0142aski S\u0142owo ju\u017c raz wype\u0142ni\u0142o si\u0119 w pierwszym przyj\u015bciu naszego Pana, a w drugim osi\u0105gnie jeszcze pe\u0142ni\u0119 Wykona\u00adnia; lecz ju\u017c dzi\u015b karmimy… Czytaj dalej C. H. SPURGEON<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[37],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/195"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=195"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/195\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=195"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=195"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=195"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}