W czasach upadku
\n„A Moj\u017cesz, wzi\u0105wszy namiot, rozbi\u0142 go za obozem” (2 Moj\u017cesza 33,7). ” Niech odst\u0105pi od niesprawiedliwo\u015bci ka\u017cdy, kto wzywa imienia Pa\u0144skiego ” (2 Tymoteusza 2,19) . Zacytowane dwa wiersze s\u0105 boskim pouczeniem dla tych, kt\u00f3rzy w czasie upadku chc\u0105 szuka\u0107 Boga. Upadek to odst\u0119powanie od tego w co wierzono. Nie tylko lud izraelski, ale te\u017c Zgromadzenie odst\u0105pi\u0142o od swego pierwszego stanu. Bogu upodoba\u0142o si\u0119 od\u0142o\u017cy\u0107 s\u0105d i wskaza\u0107 drog\u0119, jak uj\u015b\u0107 zas\u0142u\u017conej kary. B\u00f3g wyprowadzi\u0142 lud izraelski z domu niewoli. Os\u0142oni\u0119ci krwi\u0105 baranka zostali ocaleni w dzie\u0144 s\u0105du, kt\u00f3ry spotka\u0142 ich nieprzyjaci\u00f3\u0142, a s\u0142up ob\u0142okowy i ognisty, znaki obecno\u015bci Bo\u017cej, prowadzi\u0142 ich. Odt\u0105d jako jego wybrany lud mieli zaufa\u0107 Jemu jako jedynie prawdziwemu Bogu i by\u0107 \u015bwiadkami Jego chwa\u0142y i czci. To powiedziano im na g\u00f3rze Synaj. W zarozumia\u0142o\u015bci i w samozaufaniu przyj\u0119li lekkomy\u015blnie Zakon jako warunek otrzymania przywileju. Za przekroczenie Przymierza przez niepos\u0142usze\u0144stwo wobec Zakonu zosta\u0142a wyznaczona kara \u015bmierci. Cho\u0107 dr\u017celi przed g\u0142osem Bo\u017cym i przed grzmotem, m\u00f3wili: „Wszystko, co Pan rzek\u0142, uczynimy!” Moj\u017cesz wst\u0105pi\u0142 na g\u00f3r\u0119, aby odebra\u0107 od Boga dziesi\u0119cioro przykaza\u0144, napisanych Jego r\u0119k\u0105. W czasie jego nieobecno\u015bci m\u00f3wi\u0142 lud do Arona: „Wsta\u0144, uczy\u0144 nam Boga … Moj\u017ceszowi, m\u0119\u017cowi temu, kt\u00f3ry nas wywi\u00f3d\u0142 z ziemi egipskiej, nie wiemy, co si\u0119 sta\u0142o” (2 Moj\u017c. 32,1).<\/p>\n
Chcieli mie\u0107 obraz, aby czci\u0107 go jako swego odkupiciela. To by\u0142o okropne zb\u0142\u0105dzenie i z\u0142amanie ich przyrzeczenia, \u017ce nie b\u0119d\u0105 innemu bogu s\u0142u\u017cyli jak Panu samemu. Ust\u0119pliwy Aron nie zdoby\u0142 si\u0119 na \u017caden op\u00f3r wobec g\u0142o\u015bnego \u017c\u0105dania ca\u0142ego mn\u00f3stwa. Oni my\u015bleli zupe\u0142nie powa\u017cnie i ch\u0119tnie na jego \u017c\u0105danie zdj\u0119li swe kolczyki. Aron stopi\u0142 je i odla\u0142 cielca, kt\u00f3rego lud czci\u0142 jako swego wybawc\u0119 z Egiptu. Z tym bo\u017ckiem po\u0142\u0105czyli imi\u0119 Pa\u0144skie, gdy obchodzili jego \u015bwi\u0119to. W ten spos\u00f3b zbezcze\u015bcili Boga, wzgardzili Przymierzem i z\u0142amali Zakon. A na g\u00f3rze oczy Pana widzia\u0142y, co si\u0119 dzia\u0142o na ziemi i w Swym gniewie rzek\u0142 do Moj\u017cesza: „Przeto i teraz pu\u015b\u0107 Mnie, \u017ce si\u0119 rozpali pop\u0119dliwo\u015b\u0107 Moja na nich i wyg\u0142adz\u0119 ich”. Kara Zakonu, kt\u00f3r\u0105 przyj\u0119li na siebie, mia\u0142a ich dosi\u0119gn\u0105\u0107. Dlaczego wi\u0119c s\u0105d nie dotkn\u0105\u0142 ich od razu? Moj\u017cesz by\u0142 bowiem tym, kt\u00f3ry wzi\u0105\u0142 na siebie zadanie po\u015brednika i jako taki wstawi\u0142 si\u0119 za sw\u00f3j grzeszny lud. Powiedzia\u0142: „Oni nie s\u0105 moim, lecz Twoim ludem” i przypomnia\u0142 Bogu Jego obietnice dane ojcom, \u017ce ich nasienie uczyni wielkim narodem w ziemi obietnicy, gdzie b\u0119dzie przed ca\u0142ym \u015bwiatem Jego \u015bwiadkiem. Moj\u017cesz przeciwstawi\u0142 obietnice Bo\u017ce s\u0105dowi i Pan nie m\u00f3g\u0142 z\u0142ama\u0107 Swego S\u0142owa, chocia\u017c lud ten popad\u0142 w ba\u0142wochwalstwo. Gdy Moj\u017cesz z dwoma tablicami zszed\u0142 z g\u00f3ry, ujrza\u0142 b\u0142yszcz\u0105cego ba\u0142wana i uroczysto\u015b\u0107 niedobrej weso\u0142o\u015bci w obozie, a on, kt\u00f3ry ca\u0142ym sercem uj\u0105\u0142 si\u0119 za ten winny lud, trawiony gorliwo\u015bci\u0105 o cze\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105, rozbija tablice przed oczyma ca\u0142ego ludu, poniewa\u017c z\u0142amali Zakon, nim go otrzymali. W Ko\u015bciele mamy odpowiednik tej historii Izraela. W dzie\u0144 Zielonych \u015awi\u0105tek zst\u0105pi\u0142 Duch \u015awi\u0119ty i po\u0142\u0105czy\u0142 wszystkich wierz\u0105cych na ziemi w jedno Cia\u0142o, nie przez wi\u0119\u017a krwi albo z tego wzgl\u0119du, \u017ce byli jednakowego przekonania lub posiadali to samo stanowisko, lecz po\u0142\u0105czy\u0142 ich Swoj\u0105 moc\u0105 z uwielbionym Chrystusem, poniewa\u017c zostali odkupieni przez Jego kosztown\u0105 krew. W Dziejach Apostolskich i w listach czytamy, \u017ce w Zgromadzeniu, jak w Izraelu, ju\u017c w pocz\u0105tkach zaznaczy\u0142 si\u0119 upadek. \u015awi\u0119ty Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusa zosta\u0142 wnet przez grzech dotkni\u0119ty. Ananiasz i Safira ok\u0142amali Ducha \u015awi\u0119tego. Listy do Koryntian, Galacjan i Kolosan m\u00f3wi\u0105 o z\u0142ym chodzeniu i fa\u0142szywej nauce, co \u015bwiadczy o tym, \u017ce nie wszyscy zwa\u017cali na cze\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119 Pana i pozostawali w sprzeczno\u015bci z Jego S\u0142owem. Dlaczego mimo to Zgromadzenie istnieje a\u017c dot\u0105d na ziemi, gdy prawie dwa tysi\u0105ce lat tak grzeszy? Dlaczego nie zosta\u0142o os\u0105dzone za wiaro\u0142omstwo i odrzucone? Jest bowiem Po\u015brednik po prawicy Bo\u017cej, aby przemawia\u0107 za wierz\u0105cych i zachowa\u0107 ich od zag\u0142ady. Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie mia\u0142by prawa egzystencji bez interwencji Chrystusa. Lecz poniewa\u017c zosta\u0142 wybrany, by dzieli\u0107 chwa\u0142\u0119 Pana, jest mu okazana pob\u0142a\u017cliwo\u015b\u0107. Izrael zosta\u0142 zachowany, lecz Moj\u017cesz pokaza\u0142 im, co B\u00f3g my\u015bla\u0142 o ich ba\u0142wochwalstwie. Zmia\u017cd\u017cy\u0142 on z\u0142otego cielca, star\u0142 go na proch, rozsypa\u0142 nad wod\u0105 i da\u0142 synom izraelskim do picia, aby w ten spos\u00f3b os\u0105dzili samych siebie. „A Moj\u017cesz, wzi\u0105wszy namiot, rozbi\u0142 go sobie za obozem”. Py\u0142 bo\u017cka zanieczy\u015bci\u0142 ob\u00f3z, a Moj\u017cesz oddzieli\u0142 si\u0119 od tego jako po\u015bwi\u0119cony Panu. Dba\u0142 gorliwie o cze\u015b\u0107 imienia Bo\u017cego. Namiot nazwa\u0142 „namiotem Zgromadzenia”. Tak nazwano namiot Pa\u0144ski, kt\u00f3ry wed\u0142ug nakazu, jaki otrzyma\u0142 Moj\u017cesz na g\u00f3rze, mia\u0142 by\u0107 postawiony wpo\u015br\u00f3d obozu. Na to on zapewne odpowiedzia\u0142: O Bo\u017ce, Ty\u015b zarz\u0105dzi\u0142 przybytek, w kt\u00f3rym wszystko powinno by\u0107 zgodne z Twoim postanowieniem i z Twoj\u0105 wol\u0105. Ten wz\u00f3r doskona\u0142o\u015bci nie mo\u017ce by\u0107 zrealizowany wskutek zanieczyszczenia obozu. Przeto stawiam namiot poza obozem i nazw\u0119 go tym imieniem, kt\u00f3re\u015b Ty da\u0142. Id\u0119 tam. Co chcesz tedy czyni\u0107 dla Twego wielkiego imienia? B\u00f3g wys\u0142ucha\u0142 t\u0119 nie wypowiedzian\u0105 modlitw\u0119 Moj\u017cesza i przychyli\u0142 si\u0119 do niej. S\u0142up ob\u0142okowy by\u0142 widoczny, gdy Moj\u017cesz znajdowa\u0142 si\u0119 w namiocie. Pan m\u00f3wi\u0142 z nim ju\u017c nie strasznym g\u0142osem, kt\u00f3ry nape\u0142ni\u0142by go trwog\u0105 i dr\u017ceniem, lecz „twarz\u0105 w twarz, jako rozmawia cz\u0142owiek z przyjacielem swym”. Namiot sta\u0142 si\u0119 wi\u0119c miejscem za\u017cy\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci i ka\u017cdy, kto mia\u0142 podobne uczucia dla czci Bo\u017cej jak Moj\u017cesz, szed\u0142 tam, poza ob\u00f3z, gdzie widnia\u0142 s\u0142up ob\u0142okowy. Czy nie by\u0142o lepiej przebywa\u0107 z Moj\u017ceszem, gdzie by\u0142 Pan, ni\u017c w zanieczyszczonym obozie? By\u0142o to przez Boga wybrane miejsce w czasie rozk\u0142adu Izraela. W 2 Tym. 2 mamy odpowiednik miejsca poza obozem. Owa zgodno\u015b\u0107 nie jest zupe\u0142na, gdy\u017c w Starym Testamencie lud pozostawa\u0142 pod Zakonem. By\u0142 to czas „s\u0142u\u017cby \u015bmierci” (2 Kor.3,7), Zakon i \u0142aska sta\u0142y obok siebie. \u0141aska by\u0142a tylko dla ka\u017cdego z osobna, gdy Pan obwie\u015bci\u0142 Swoje imi\u0119 przed Moj\u017ceszem, kt\u00f3ry sta\u0142 skryty w rozpadlinie skalnej (2 Moj\u017c. 33,19). Teraz posiadamy \u017cycie, wolno\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119, kt\u00f3r\u0105 Chrystus daje w Ewangelii. W 2 Tym. 2 mamy pouczenia tycz\u0105ce si\u0119 obecnego czasu upadku i coraz wi\u0119kszego odst\u0119powania od prawdy Bo\u017cej. Ju\u017c w dniach aposto\u0142\u00f3w zdarza\u0142y si\u0119 fa\u0142szywe nauki w zgromadzeniach, kt\u00f3re zosta\u0142y powo\u0142ane, aby czuwa\u0142y nad prawda. Odpowiedzialno\u015b\u0107 za czysto\u015b\u0107 tak w nauce, jak w \u017cyciu moralnym le\u017ca\u0142a na Zgromadzeniu. Moj\u017cesz drug\u0105 par\u0119 tablic z Zakonem przyni\u00f3s\u0142 z g\u00f3ry dla Izraelit\u00f3w, aby zachowali je w pochodzie przez pustyni\u0119 a\u017c do ziemi obiecanej. Nowe tablice przechowywano w skrzyni z drzewa akacjowego, co wskazuje nam na Chrystusa, Kt\u00f3ry ca\u0142kowicie wype\u0142ni\u0142 Zakon. Jeste\u015bmy obowi\u0105zani trzyma\u0107 si\u0119 tej niezmiennej nauki Pisma. Gdy jej wskazania staramy si\u0119 urzeczywistnia\u0107 w naszym \u017cyciu, napotykamy na coraz wi\u0119ksze trudno\u015bci, jednak ci\u0105\u017cy na nas odpowiedzialno\u015b\u0107, aby by\u0107 pos\u0142usznymi Jego woli. Nie mo\u017cemy zwolni\u0107 siebie od pos\u0142usze\u0144stwa wobec Boga dlatego tylko, \u017ce jeste\u015bmy pod \u0142ask\u0105. Przed s\u0119dziowsk\u0105 stolic\u0105 Chrystusow\u0105 zostanie wyjawione, o ile byli\u015bmy niepos\u0142uszni. Czy jeste\u015bmy wierni S\u0142owu naszego Mistrza? Czy jest naszym \u017cyczeniem, aby Jego S\u0142owo by\u0142o przewodnikiem na ka\u017cdym kroku na naszej drodze? Pawe\u0142 powiedzia\u0142, \u017ce mimo upadku „mocny stoi grunt Bo\u017cy” (2 Tym.2,19). Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest budowany na skale Jezusa Chrystusa, a wszystkie grzechy ludzkie oraz wszelki podst\u0119p z\u0142a nie s\u0105 w stanie tej budowli obali\u0107. W dzisiejszych czasach nie docenia si\u0119 cz\u0119sto nieomylno\u015bci S\u0142owa Bo\u017cego i jego znaczenia dla chrze\u015bcijanina. Obraz \u0142aski i prawdy Bo\u017cej, jaki mo\u017cemy widzie\u0107 w b\u0142ogos\u0142awionych rysach naszego Pana, jest zniekszta\u0142cony. Krytycy samowolnie odrzucili z niego niekt\u00f3re elementy. Lecz S\u0142owo Bo\u017ce jest i pozostanie prawdziwe, dok\u0142adnie tak, jak nie wymazanymi literami Boskich palc\u00f3w zosta\u0142o wypisane na tablicach z g\u00f3ry Synaj. Zachowujmy S\u0142owo Boga \u017cywego! Na piecz\u0119ci wymienione s\u0105 dwie sprawy: „Zna Pan tych, kt\u00f3rzy s\u0105 jego”, oraz: „niech odst\u0105pi od niesprawiedliwo\u015bci ka\u017cdy, kto wzywa imienia Pa\u0144skiego” (2 Tym.2,19). \u015awiadczy to o Boskiej wszechwiedzy, kt\u00f3ra w czasach najwi\u0119kszego zamieszania odr\u00f3\u017cnia, kt\u00f3rzy s\u0105 wyznawcami ust, a kt\u00f3rzy – wyznawcami serc. Ale jednocze\u015bnie zwraca nasz\u0105 uwag\u0119 na osobist\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 odst\u0105pienia od niesprawiedliwo\u015bci. Wielkie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Bo\u017ce s\u0105 nam ofiarowane bez pieni\u0119dzy i bez ceny kupna, jednak z chwil\u0105 wej\u015bcia w ich posiadanie rozpoczyna si\u0119 nasza odpowiedzialno\u015b\u0107. Aposto\u0142 m\u00f3wi o wzywaniu imienia Pana, a nie Chrystusa (imi\u0119 Chrystus wyra\u017ca przychylno\u015b\u0107) Jeste\u015bmy Jego s\u0142ugami i jako tacy mamy Mu zda\u0107 rachunek z wszystkiego co posiadamy, nie tylko z naszych maj\u0119tno\u015bci, lecz tak\u017ce z naszych talent\u00f3w. Nie mo\u017cna by\u0107 uczestnikiem zbawienia bez wyznawania Go Panem. Lecz pomimo tego wyznania kto\u015b mo\u017ce bi\u0107 swych wsp\u00f3\u0142s\u0142ug i \u017cy\u0107 dla w\u0142asnej przyjemno\u015bci. Musimy si\u0119 trzyma\u0107 z daleka od wszelkiego rodzaju z\u0142a, kt\u00f3re B\u00f3g nienawidzi. Donios\u0142\u0105 prawd\u0105 w Ewangelii jest to, \u017ce Bo\u017cy gniew z nieba objawia si\u0119 przeciwko wszelkiej bezbo\u017cno\u015bci i niesprawiedliwo\u015bci tych ludzi, kt\u00f3rzy „posiadaj\u0105 prawd\u0119 w nie sprawiedliwo\u015bci (Rzym. 1,18).Cz\u0119sto si\u0119 chlubimy, \u017ce posiadamy prawd\u0119, a mo\u017ce posiadamy j\u0105 w niesprawiedliwo\u015bci? Sprawiedliwy jest Pan, sprawiedliwo\u015b\u0107 mi\u0142uje (Psalm 11,7). Kontakt ze z\u0142em zanieczyszcza nas przed Bogiem. Pawe\u0142 pos\u0142uguje si\u0119 wtedy obrazem wielkiego domu. Inaczej sprawa przedstawia si\u0119 w 1 li\u015bcie, gdzie Imi\u0119 Bo\u017ce nie jest po\u0142\u0105czone z „wielkim domem” (1 Tym. 3, 15) i ono jest tu wi\u0119cej ni\u017c \u015bwi\u0119te. Nasz Pan jest w niebie, a my znajdujemy si\u0119 w wielkim domu chrze\u015bcija\u0144skim, kt\u00f3ry pozostaje w moralnym upadku. Mamy oczyszcza\u0107 si\u0119 od naczy\u0144 ku nies\u0142awie. Wtedy czcimy Imi\u0119 naszego Mistrza, gdy na pierwszym miejscu stawiamy Jego wspania\u0142o\u015b\u0107. Kto wierny wobec Pana trzyma si\u0119 z dala od naczy\u0144 ku nies\u0142awie, b\u0119dzie naczyniem ku czci, po\u015bwi\u0119conym (praktycznie oddzielonym od \u015bwiata), a u\u017cytecznym Panu domu. S\u0142uga, kt\u00f3ry w czasie nieobecno\u015bci swego Pana, tak si\u0119 zachowuje, jakby by\u0142 On . obecny, mo\u017ce by\u0107 u\u017cyty przez Pana, poniewa\u017c cze\u015b\u0107 swego Mistrza stawia nade wszystko, jest ca\u0142kowicie zdatny do ka\u017cdego dobrego uczynku. Trzymajmy si\u0119 tedy S\u0142owa Pa\u0144skiego! Jego przyj\u015bcie jest bliskie. Nie wygl\u0105dajmy znak\u00f3w, lecz czekajmy na Niego. On przyjdzie wkr\u00f3tce, jak tylko to mo\u017cliwe, po Swoje Zgromadzenie. Czekaj\u0105c tu na Niego, starajmy si\u0119 z ca\u0142\u0105 powag\u0105 czyni\u0107 to, co jest Mu przyjemne w czasie zamieszania i rozk\u0142adu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W czasach upadku „A Moj\u017cesz, wzi\u0105wszy namiot, rozbi\u0142 go za obozem” (2 Moj\u017cesza 33,7). ” Niech odst\u0105pi od niesprawiedliwo\u015bci ka\u017cdy, kto wzywa imienia Pa\u0144skiego ” (2 Tymoteusza 2,19) . Zacytowane dwa wiersze s\u0105 boskim pouczeniem dla tych, kt\u00f3rzy w czasie upadku chc\u0105 szuka\u0107 Boga. Upadek to odst\u0119powanie od tego w co wierzono. Nie tylko lud… Czytaj dalej W czasach upadku<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[67,68,69,70,71,72,76,77,78,81,157,88,90,91,97,94,95,96,98,100,115,102,103,104,106,107,108,109,110,111,114,118,117,120,121,124,122,123,128,129,137,138,139,140,141,142,145,152,160,162,163,164],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/102"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=102"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/102\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=102"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=102"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wp.chrzescijanie.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=102"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}